قدم بعدی اینه که خودت رو ببخشی. قبول کنی اون زمانی که اشتباه کردی یا کاری رو رها کردی، آگاهی امروز رو نداشتس. اون موقع با توان همون روزت تصمیم گرفتی، با ذهن همون روزت. اشتباه نبود؛ فقط نتیجهٔ شرایطی بود که توش بودی والان میتونی از یه نقطه جدید شروع کنی افکارت رو واضح‌تر ببینی، جمله‌هایی که دائم تکرار می‌شن رو تشخیص بدی بدونی الان دقیقاً چه فکری وارد ذهنت شده.

وخیلی مهم تر از اون موفقیت هاتو دست کم نگیری حتی اگه کوچیک باشن والان فکر کنی شاید بی ارزش شدن یادآوری کنی به خودت از پس چه سختی هایی بر اومدی جاهایی بوده که می‌تونستی ول کنی، اما ادامه دادی و مقاومت کردی مثلا درست رو ادامه دادی، مسئولیت‌هارو انجام دادی، خودتو جمع‌وجور کردی و جلو رفتی

در نهایت وقتی چرخه طولانی شده یا شدت گرفته، لازم نیست تنهایی ازش بیرون بیای. مشاوره، دارو یا درمان شناختی‌رفتاری می‌تونه سرعت خروج از این چرخه رو چند برابر کنه. یه متخصص کمک می‌کنه فکرهات رو واضح‌تر ببینی، الگوهای ذهنی رو بشناسی، و ابزارهایی بهت بده که خودت تنهایی شاید ماه‌ها طول بکشه پیداشون کنی. این کمک گرفتن نشونهٔ ضعف نیست نشونهٔ اینه که داری مسئولانه از خودت مراقبت می‌کنی❤️✨

می‌خوایم امروز درباره یک پدیده که شاید افراد زیادی باهاش درگیرن صحبت کنیم. قبل از شروع بحث، به این تست کوتاه با بله یا خیر جواب بدین تا یک دید اولیه نسبت به خودتون داشته باشین

۱) وقتی می‌بینی دوستات رفتن جایی یا کاری کردن که تو نبودی، مثلا یک دورهمی یا سفر کوتاه، آیا تا مدتی ذهنت درگیرش می‌شود که چه خبرهایی آنجا بوده؟ ۲) شده وقتی چند ساعت گوشی دستت نبوده، بعدش کنجکاو شوی سریع ببینی توی گروه‌ها یا شبکه‌های اجتماعی چه گذشته؟ ۳) وقتی درباره یک کلاس، شغل یا تجربه جدید می‌شنوی که بقیه امتحان کرده‌اند، آیا با خودت فکر می‌کنی شاید بد نباشد تو هم امتحانش کنی؟ ۴) وقتی چند برنامه مختلف پیش می‌آید (مثلا دو مهمانی یا دو قرار)، آیا انتخاب کردن برایت کمی سخت می‌شود چون نمی‌دانی کدام بهتر از آب درمی‌آید؟ ۵) وقتی استوری‌ها یا پست‌های بقیه را می‌بینی، آیا گاهی با خودت فکر می‌کنی زندگی بقیه چه شکلی است یا چه کارهایی می‌کنند؟ ۶) اگر تصمیم بگیری به یک برنامه نروی (مثلا یک مهمانی یا جمع دوستان)، آیا بعداً کنجکاو می‌شوی بدانی آنجا چه اتفاقی افتاده؟ ۷) وقتی می‌بینی یک موضوع یا ترند جدید بین مردم راه افتاده، آیا دلت می‌خواهد بفهمی داستانش چیه که توهم همراه بشی؟ ۸) وقتی وقت آزاد داری و در حال استراحتی، مثلا فیلم می‌بینی یا تنها هستی، آیا گاهی به این فکر می‌کنی که شاید می‌توانستی کار دیگری هم انجام بدهی؟ ۹) اگر یک جمع یا گروهی باشد که خیلی فعال است (مثلا گروه دوستان یا یک گروه آنلاین)، آیا دلت می‌خواهد در جریان اکثر حرف‌ها و اتفاقاتش بمانی؟ ۱۰) وقتی یک فرصت رو رد می‌کنی (مثلا شرکت در یک برنامه یا پروژه)، آیا گاهی با خودت فکر می‌کنی شاید تجربه جالبی می‌شد؟

صبح گوشی رو باز می‌کنی و می‌بینی یکی نوشته: بالاخره تونستم رژیممو کامل کنم. یه لحظه با خودت می‌گی: من هنوز شروع نکردم… ظهر، یکی دیگه پست گذاشته که کتاب جدیدشو تموم کرده. ذهن سریع می‌پرسه: من کی آخرین بار کتاب خوندم؟ شب، عکس مدرک یا مهارت جدید یه آشنا رو می‌بینی. دوباره اون فکر میاد: همه دارن جلو می‌رن، من چی؟ این چند تصویر ساده کافیه تا یک حس آشنا شکل بگیره یعنی فومو( ترس از جا ماندن)

فومو (FOMO) مخفف این عبارته: Fear Of Missing Out یعنی: ترس از اینکه یه چیز مهم رو از دست بدیم. تو دنیای امروز، فومو بیشتر خودش رو کنار شبکه‌های اجتماعی نشون می‌ده وقتی عکس‌ها، استوری‌ها و موفقیت‌های بقیه رو می‌بینیم نکنه دارم عقب می‌مونم؟ نکنه جا موندم؟ نکنه من حذف شدم و بقیه دارن زندگی می‌کنن؟ چند تا ویژگی مهم FOMO: حس جا موندن از دنیا انگار جهان مثل رودخونه داره می‌ره جلو و تو خشکی موندی. اضطراب قطع بودن از اینترنت اگه آنلاین نباشم، از چی عقب می‌مونم؟ چک کردن مداوم گوشی و شبکه‌های اجتماعی بدون دلیل خاص. مقایسه‌ی مداوم زندگی خودت vs زندگی بقیه

«در مقابل FOMO، یک مفهوم دیگه داریم به اسم JOMO که مخفف Joy Of Missing Out به فارسی یعنی: لذت از جا موندن. جومو یعنی چی؟ یعنی به‌جای اینکه با دیدن زندگی بقیه احساس کمبود و جا موندن کنیم، یاد بگیریم روی داستان خودمون تمرکز کنیم. نکات مهم درباره‌ی JOMO: جومو به معنی حذف کامل شبکه‌های اجتماعی و گوشه‌نشینی دیجیتال نیست. بیشتر به معنی یه تغییر اساسی تو طرز فکر و سبک زندگیه - یعنی: من آگاهانه انتخاب می‌کنم چه چیزی رو مصرف کنم، چه پیجی رو ببینم، چه مقایسه‌ای رو نکنم.

من مسیر خودمو دارم، اون هم مسیر خودش رو. فرق‌مون، معیار خوشبختی و بدبختی نیست؛ فقط تفاوت انتخاب‌هاست شاید من لذت رو تو پیاده‌روی صبح و صدای پرنده‌ها پیدا کنم، ولی دوستم تو کافه‌ رفتن. شاید من دوست داشته باشم با دسترنج خودم گوشی بخرم، یکی دیگه دوست داره هدیه بگیره جومو کمک می‌کنه به‌جای اینکه خودمون رو بر اساس چند تا عکس و استوری قضاوت کنیم، برگردیم به خودِ خودِ زندگی‌مون.

نقطه‌ی مهم ماجرا اینه نه فومو رو می‌شه صفر کرد، نه جومو یعنی بی‌خیال دنیا شدن. اما می‌تونیم کم‌کم از یک ذهن ناآرام و همیشه مقایسه‌گر، بیشتر حرکت کنیم به سمت یک ذهن آگاه‌تر، که می‌فهمه مسیر من با بقیه فرق داره، و این، لزوماً چیز بدی نیست.

اگه ۰ تا ۳ تا بله داشتین سطح FOMO شما پایینه یعنی بیشتر گرایش دارین به JOMO اگه از ۴ تا۶ تا بله داشتین حالت متعادل دارین شاید کنجکاو باشی ببینی دنیای اطرافت چی میگذره اما این حالت اذیت کننده نیست اگه ۷تا ۱۰ تا بله داشتین سطحFOMOشما بالاست وحساسیت زیادی به از دست دادن دارین گرایش شما بیشتر به کدوم سمت بود؟