تو خونه خیلی خشمگینم، شاید برای عصبانی بودن از والدینم به خودم حق بدم اما این مسئله داره داداش کوچیکمم درگیر می‌کنه، تحمل دیدن صدمه زدن به کسایی که نقشی توی زخمی شدنم نداشتنو ندارم، اما نمیدونم با خودم چیکار کنم .| حقیقتش نمی‌دونم از چی خشمگینی و آیا قابل حله یا نه، ولی شخصا وقتی می‌بینم عصبانیم و ممکنه به بقیه آسیب بزنم تلاش می‌کنم یکم تنها باشم، یا حداقل توضیح بدم که مشکلم شما نیستید ولی نمی‌خوامم که بیخودی درگیرتون کنم. توضیح دادن ممکنه کمک کنه

https://eitaa.com/mindpalace/11720 آدم هایی با روحیه آزاد و رها میشه گفت فراغ بال نمیدونم باید یه روز بشینم برا توصیفش دنبال کلمات باشم):دلتنگشم .| "آزاد" :)) دقیقا دقیقا. :)

آدمایی که از چیزی نمی‌ترسن، در بند چیزی نیستن، با چیزی نمی‌شه تهدیدشون کرد:)

یه چیزی درباره آشفتگی / آشوب / خائوس هست که همیشه جذبم می‌کنه، و آشوبی که امشب دیدم به غایت زیبا بود..

وقتایی که خیلی به بدن، دوپامین و آدرنالین می‌پردازم بعدش حس بدی دارم. بدن‌مندی انقدری برام غریبه که احساس سنگینی میاره برام. و بدترین چیز درباره حس‌هایی که داری اینه که هیچ‌وقت نمی‌دونی آیا یاد گرفتی که اونا رو داشته باشی یا واقعا به وجود اومده‌ن.

مقدار خیلی زیادی غر دارم، ولی حس می‌کنم اگه بگمشون به وسوسه‌های سندرم شخصیت اصلیم می‌بازم و این اصلا خوب نیست

به سمت آشپزخانه می‌روم. اگر چای داشته باشیم، خود را از پنجره به بیرون پرت نمی‌کنم.

«روزها طول خواهد کشید تا ما بتونیم "ما" رو پیدا کنیم»...