https://eitaa.com/mindpalace/12234 کی مشکل داتشه با قاطی کردن این روضه ها اصلا .| تعدادی از افراد. همینجا، تو توییتر، جاهای مختلف.

بحث سر اینه که هم ظلمی که میشه یه جریانه که سالهاست ادامه داره هم جریان حقی که شبیه امام حسین فکر میکنه سالهاست ادامه داره اگر بخوای درمورد فقط واقعه عاشورا فکر کنی، اونم مثل همه غمای دیگه میشه اما وقتی میفهمی که اون موقعیت و لحظات هنوز هم داره اتفاق میفته، کنشت، گریه ت، همه چیزت متفاوت میشه ببخشید اینجوری میگم، اما امام حسین یه آدم پاک نبود که تو راه باهاش از روی غضب دعوا کردن و کشتنش و فلان، که ماهم به خاطر یه پدر و عمو و برادری که کشته شدن و یه عمه ای که اسیر شده گریه کنیم یه جریان بود

حالا این جریان مصادیق متفاوتی در عصر خودمون داره اصل، این جریان داشتن جبهه های حق و باطله، تشبیهی هم اگر هست در ادامه این قضیه ست

کل ارض کربلا و کل یوم عاشورا هم از همین میاد مثلی لا یبایع مثل یزید هم همینطور نشون میده هرکسی و هر جامعه ای هرجایی و هر لحظه ای با این قضیه درگیره

وگرنه میگفت من با یزید بیعت نمیکنم و داستان در همون ۱۴۰۰ سال قبل تموم میشد ولی میگه "کسی مثل من" و "کسی مثل یزید" و تو و جامعه ای که توشی هر لحظه باید انتخاب کنین که "مثل کی" هستین؟

‌

یادآوری خوبی بود جدا از موضوع بحث. اما در راستای خود بحث؛ حرف زدن درباره ظلمی که امروز و در سال ۱۴۰۵ اتفاق میفته، به همون اندازه لازمه که حرف زدن درباره ظلمی که در ۶۱ هجری اتفاق افتاد. مسیر یکیه، هر چند که اتفاق یکی نیست.

دقیقا

بارها و بارها با خودم تکرار می‌کنم: تو نمی‌میری... تو نمی‌میری...

بیاید قبول کنیم ما انسان‌ها در همه حالت درگیر سانتیمانتالیسم می‌شیم. مثلا درباره عزاداری ماه محرم کلی رسم و رسوم و مناسک و نماد وجود داره و یکی از اصلی‌ترین و بیشترین سوژه‌های عکاسی از کل این مجموعه، شمع روشن کردن در شب شام غریبانه و این در حالیه که پیشینه تاریخی خاص یا معنای خاصی نداره ولی در نهایت همه اونو بیشتر دوست دارن

فردا صبح امتحان دارم و دو تا پروژه‌هاش مونده و چیزی که ذهنمو درگیر کرده: