‌

یادآوری خوبی بود جدا از موضوع بحث. اما در راستای خود بحث؛ حرف زدن درباره ظلمی که امروز و در سال ۱۴۰۵ اتفاق میفته، به همون اندازه لازمه که حرف زدن درباره ظلمی که در ۶۱ هجری اتفاق افتاد. مسیر یکیه، هر چند که اتفاق یکی نیست.

دقیقا

بارها و بارها با خودم تکرار می‌کنم: تو نمی‌میری... تو نمی‌میری...

بیاید قبول کنیم ما انسان‌ها در همه حالت درگیر سانتیمانتالیسم می‌شیم. مثلا درباره عزاداری ماه محرم کلی رسم و رسوم و مناسک و نماد وجود داره و یکی از اصلی‌ترین و بیشترین سوژه‌های عکاسی از کل این مجموعه، شمع روشن کردن در شب شام غریبانه و این در حالیه که پیشینه تاریخی خاص یا معنای خاصی نداره ولی در نهایت همه اونو بیشتر دوست دارن

فردا صبح امتحان دارم و دو تا پروژه‌هاش مونده و چیزی که ذهنمو درگیر کرده:

بعضا تنها کاری که از دستم برمیاد "آه غلیظ"ئه

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1n0kzfe&btn=M.P دوست دارین چطوری بمیرین؟

دوست دارم انقدر خارچشمشون باشم که ترورم کنن. مثل فخری زاده. مثل احمدی روشن... آرزوعه دیگه... .| آخ. آخ. ای کاش.

طریقه مردن برام مهم نیست مهم اینکه اون دنیا چوب نکنن تو حلقم .| من فکر کنم آدمی که نیاز نباشه اون دنیا چوب بکنن تو حلقش، پس شاید شکل مردنش هم متفاوت باشه؟

نمیدونم واقعا ولی همیشه فکر میکردم درد جسمی ای که ادما موقع مرگ میکشن چقدر زیاده که از پا درشون میاره پس شاید بی‌درد جسمی؟ شاید همون خود درد مرگ‌ کافی باشه برام .| حقیقتا اولین‌بار که آیات مربوط به قبض روح رو خوندم خیلی وحشت کردم. نمی‌دونم آدم توی خواب هم بمیره همچنان اون درد رو می‌کشه یا نه...