➖معنای شیعه در گذشته و زمان حال ✍🏻یکی از نکاتی که همواره باید در مباحث دینی مورد توجه قرار گیرد، تحول و تطور معنایی واژگان است؛ اینکه هر واژه در گذشته چه معنایی داشته و اکنون چه مفهومی از آن برداشت می‌شود. این فرآیند تحول معنایی را «سیر تطور مفاهیم» می‌نامند. واژه‌ی «تشیع» و عنوان «شیعه» نیز از همین دست مفاهیم‌اند که در طول تاریخ دچار تحول معنایی شده‌اند و برداشت کنونی از آن‌ها با معنای اولیه‌شان متفاوت است. 🛑فالتشيّع في عرف المتقدّمين هو اعتقاد تفضيل عليٍّ على عثمان و ان علياً كان مصيبا في حروبه و ان مخالفه مخطى مع تقديم الشيخين و تفضيلهما و ربما اعتقد بعضهم ان عليا افضل الخلق بعد رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم و اذا كان معتقد ذلك ورعا دينا صادقا مجتهدا فلا ترد روايته بهذا لا سيما ان كان غير داعية. و اما التشيع في عرف المتأخرين فهو الرفض المحض فلا تقبل رواية الرافضى الغالى و لا كرامة.1 🔰ابن حجر عسقلانی از علماء مخالف شیعه نقل می کند: «تشیع در عرف قدمای علما، اعتقاد به برتری علی علیه‌السلام بر عثمان بود و اینکه علی در جنگ‌هایش بر حق بوده و مخالفش بر خطا، با این‌حال پیشوایی ابوبکر و عمر پذیرفته شده و آنان مقدم شمرده می‌شدند. برخی نیز بر این باور بودند که علی پس از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم برترین انسان است. اگر کسی چنین اعتقادی داشت و اهل ورع، دینداری، صداقت و اجتهاد بود، روایت او رد نمی‌شود، به‌ویژه اگر اهل دعوت (تبلیغ عقیده خود) نباشد. اما تشیع در عرف متأخران، به معنای «رفض محض» (رد کامل خلفا و اعتقاد خاص به امامت) تلقی می‌شود و در این صورت، روایت کسی که دارای عقاید غالیانه (افراطی) رافضی است، پذیرفته نیست و ارزشی ندارد.» 👇🏻نتیجه👇🏻 زیاد بن ابیه، پدر عبیدالله بن زیاد، در دوره‌ای از زندگی خود، از شیعیان امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام محسوب می‌شد و از سوی آن حضرت به ولایت فارس گماشته شد. در یکی از منابع آمده است: 🔺«إن من شيعة علي و ولاه إمرةَ القدس فلما استلحقه معاوية صار أشدّ الناس على آلِ عليّ و شيعتِه»2 ترجمه: وی از شیعیان امام علی علیه‌السلام بود و مأموریت اداره‌ی منطقه قدس را داشت. اما زمانی که معاویه او را به ابوسفیان ملحق کرد (استلحاق)، زیاد تغییر موضع داد و به یکی از دشمنان سرسخت اهل‌بیت علیهم‌السلام و پیروان ایشان تبدیل شد. ابن کلبي نیز روایت می‌کند: 🔺«أنّ زياداً جمع أهل الكوفة ليعرضهم على البراءة من علي»3 ترجمه: زیاد بن ابیه، مردم کوفه را گرد آورد تا آنان را بر برائت از امام علی علیه‌السلام وادار کند. تحلیل: از این رو، تحلیل دقیق این سیر تحولی نشان می‌دهد که زیاد بن ابیه در آغاز، قائل به افضیلت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام نسبت به عثمان بود، هرچند حقانیت خلفای نخست (ابوبکر و عمر) را نیز قبول داشت. ولی بعد از تلاش های شیطانی معاویه، به عقیده‌ی عثمانیه گرایش پیدا کرد و از مدافعان سرسخت عثمانیه شد. 📚منابع: 1: تهذیب التهذیب: ج1ص94 2: لسان المیزان ج2 ص 493 3: تاریخ اسلام ج4 ص210 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

لینک پیام‌ ناشناس برای نکتهِ نظرات https://daigo.ir/secret/656118817

➖انکار اسارت اهل‌البیت علیهم‌السلام ✍🏻در قسمت قبل، «عثمان خمیس»، مبلغ مشهور وهابیت، با استدلال این که یزید در فاجعه کربلا هیچ دستوری صادر نکرده بود، تلاش کرد یزید را از مسئولیت و ظلم‌هایی که بر اهل‌البیت علیهم‌السلام وارد شد، پاک و تطهیر نماید. در این بخش، او برای ادامه روند تطهیر یزید، اصل اسارت اهل‌البیت علیهم‌السلام پس از واقعه کربلا را انکار می‌کند و آن را نادرست می‌خواند. قابل ذکر است که عثمان خمیس در اصل، عقاید ابن تیمیه، امام النواصب، را تبیین و ترویج می‌کند.ما ابتدا از منابع اهل‌تسْنَن به این سوال پاسخ می‌دهیم و پس از آن، هدف پنهان ابن تیمیه و عثمان خمیس از بیان این ادعاهای شبه‌خرافی و تحریف‌کننده را به‌طور آشکار بیان می‌نماییم ان‌شاءالله. 🔺في الْجُمْلَةِ فَمَا يُعْرَفُ فِي الْإِسْلَامِ أَنَّ الْمُسْلِمِينَ سَبَوُا امْرَأَةً يَعْرِفُونَ أَنَّهَا هَاشِمِيَّةٌ، وَلَا سُبِيَ عِيَالُ الْحُسَيْنِ، بَلْ لَمَّا دَخَلُوا إِلَى بَيْتِ يَزِيدَ قَامَتِ النِّيَاحَةُ فِي 🔸ابن تیمیه: «و به طور کلی، در اسلام شناخته‌شده نیست که مسلمانان زنی را که می‌دانستند هاشمیه است، به اسارت گرفته باشند؛ و خاندان حسین به اسارت گرفته نشدند، بلکه زمانی که به خانه یزید وارد شدند، نوحه‌سرایی در خانه او برپا شد، و [یزید] آن‌ها را احترام کرد و میان ماندن در نزد او و رفتن به مدینه، ایشان را مخیّر ساخت؛ و آن‌ها بازگشت به مدینه را برگزیدند؛ و سر حسین گردانده نشد. و این رخدادها [ی مشهور]، دربردارنده دروغ‌هایی هستند که اینجا جای تفصیل آن نیست.» 📚: منهاج السنة ج ۴ص۵۵۹ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖اسارت اهل‌البیت علیهم‌السلام بعد از فاجعه کربلا ✍تفکر عثمانی، و به ویژه «ابن تیمیه»، با انکار اسارت اهل بیت علیهم‌السلام، تلاش می‌کند یزید بن معاویه را تبرئه کند. برای رد این ادعا، به چند نمونه از منابع اهل تسنن اشاره می‌کنیم که دلالت می‌کنند بر اینکه اهل بیت علیهم‌السلام پس از واقعه عاشورا به اسارت رفتند. 🔺ثم دعا زحر بن قيس فسرح معه برأس الحسين ورؤس أصحابه إلى يزيد بن معاوية)1 🔸طبری: سپس زحر بن قیس به دستور عبیدالله رؤوس مبارک شهدا را به سمت شام حمل کرد 🔺إذ أقبل زحر بن قيس حتى دخل على يزيد بن معاوية فقال له يزيد ويلك ما وراءك وما عندك فقال أبشر يا أمير المؤمنين بفتح الله ونصره)2 🔸طبری: راوی نقل می کند زمانی که زحر بن قیس بر یزید وارد شد به یزید بشارت پیروزی و نصر داد 🔺ثمَّ أنفذ عبيد اللَّه بْن زِيَاد رَأس الْحُسَيْن بْن عَليّ إِلَى الشَّام مَعَ أُسَارَى النِّسَاء وَالصبيان من أهل بَيت رَسُول اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ)3 🔸ابن حبان در ثقات: سپس عبیدالله بن زیاد رأس مبارک امام حسین علیه السلام را همراه با خاندان ایشان درحالی که اسیر بودند را به شام فرستاد 🔺وقد اختلف العلماء بعدها في رأس الحسين هل سّيره ابن زياد إلى الشَّام إلى يزيد أم لا، على قولين، الأظهر منهما أنه سيره إليه، وَقَدْ وَرَدَ فِي ذَلِكَ آثَارٌ كَثِيرَةٌ فَاللَّهُ أعلم)4 🔸ابن کثیر : "علما در مورد اینکه ابن‌زیاد رأس مطهر امام حسین علیه السلام را به شام، یعنی به یزید، ارسال کرد یا نکرد، اختلاف نظر داشتند، و دو قول وجود دارد. ظاهرتر آن است که او آن را به سوی یزید فرستاده است. و در این باره آثار زیادی وارد شده است، ." 👇نتیجه👇 منابع اهل سنت سرشار از روایاتی است که دلالت می‌کند بر اینکه اهل بیت علیهم‌السلام به اسارت رفتند. این چند مورد تنها بخش کوچکی از آن‌ منابع است. برای دسترسی به منابع بیشتر، کافی است کلیدواژه «حملهم الی یزید» را در منابع اهل سنت جستجو کنید. اما متأسفانه، تفکر عثمانی همواره تلاش کرده است این واقعیت تاریخی را انکار کند. 📚منابع 1: تاریخ طبری ج4ص351 2: تاریخ طبری ج4ص351 3: الثقات ج2 ص312 4: البدایه و النهایه ج8 ص209 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖یزید خط مقدم تفکر عثمانی ✍در چند پست قبل، بیان کردیم که عثمانی‌ها، به ویژه ابن تیمیه، در ابتدا اصل دخیل بودن یزید در وقوع فاجعه کربلا را انکار کردند و سپس ادعا کردند که اهل بیت علیهم‌السلام پس از عاشورا به دست یزید اسیر نشده‌اند. اما سوالی که در ذهن مطرح می‌شود این است: چرا تفکر عثمانی، یزید را خط مقدم خود قرار داده و از یزید کوتاه نمی‌آید؟ برای پاسخ به این سوال، به دو گزارشی که از منابع اهل‌تسنن نقل شده است، توجه کنید. 🔺كيع ـ أنه قال : معاوية بمنزلة حلقة الباب ، من حرّكه اتّهمناه على من فوقه. 🔸ابن عساکر: معاویه به منزله حلقه در است اگر آن را به حرکت درآوری بالاتر از او نیز در معرض اتهام قرار می گیرند لذا با جلوگیری از لعن معاویه، حریم دیگران را حفظ می‌کنیم 🔺فإنْ قیلَ فمِنْ علماءِ المَذْهبِ مَنْ لَمْ یُجَوّزْ اللعنَ عَلى یَزید ، مَعَ عِلْمِهِم بأنّه یستحِقُّ ما یَربُوا عَلى ذلک و یزید. قلنا تحامیاً عَنْ أنْ یَرْتَقی إلى الأعلى فالأعلى ، کما هو شعارُ الروافضِ على ما یروى فی أدعیتهم و یجری فی أندیتهم. 🔸تفتازانی از علماء عامه مینویسد: اگر گفته شود برخی از علماء ما هستند که لعن یزید را جائز ندانسته‌اند با اینکه می‌دانند یزید مستحق بالاتر از لعن است. می‌گوئیم به این دلیل جایز نمی‌دانند، چون لعن یزید منجر می‌شود به لعن معاویه و عثمان و عمر و أبوبکر، همانگونه که شیعیان چنین می‌کنند کما اینکه از دعاءها و آنچه در مجالسشان واقع می‌شود ظاهر است. (چون یزید دست‌نشانده معاویه بود و معاویه دست‌نشانده عمر‌بن‌الخطاب و عمر‌بن‌‌الخطاب دست‌نشانده ابابکر بود) 👇نتیجه👇 یزید شروع‌کنندهٔ مصائب دنیای اسلام نبود. بلکه یزید نتیجهٔ انحرافی است که پس از غدیر رقم زده شد. همانگونه که امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «یَوْمَ كَتْبِ الْكِتَابِ إِلَّا يَوْمَ قَتْلِ الْحُسَيْنِ علیه‌السلام». با این فرمایش امام صادق علیه‌السلام، می‌توان بیشتر درک کرد که جمله «گودال قتلگاه نتیجه بی‌توجهی به برکه غدیر خم بود» چه معنایی دارد. 📚منابع: 1: تاریخ دمشق59ص210 2: :شرح المقاصد فی علم الکلام ۵ / ۳۱۱. ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖پاداش ویژه یزید به عبیدالله برای تشکر از فاجعه کربلاء ✍🏻وقتی عبیدالله بن زیاد به فرمان یزید، فاجعه‌ی کربلا را رقم زد، زمان آن فرا رسیده بود که یزید از او تشکری ویژه کند؛ تشکری که در تاریخ، بی‌نظیر و بی‌مانند بود. آیا اگر عبیدالله به‌طور مستقل و بدون دستور، دست به این اقدام می‌زد، باز هم یزید او را به شام دعوت کرده و مهمان ویژه‌ی دربار خود می‌ساخت؟ 🔺بعد قتل الحسين رضي الله عنه كتب يزيد بنُ معاوية إلى ابن زياد: أمَّا بعد، فإنك قد ارتفعت إلى غايةٍ أنتَ فيها كما قال الأول: رُفعتَ فجاوزتَ السحابَ وفوقَهُ … فما لكَ إلا مرقب الشمس مقعدُ فإذا وقفتَ على كتابي هذا، فاقْدَمْ عليَّ لأُجازيَك على ما فعلت. فقدم عليه ابن زياد ‌في ‌أرباب ‌دولته وجميع بني أمية … فخرجوا إليه، ولما دخلوا على يزيد؛ قام له واعتنَقَه، وقبَّل ما بين عينيه، وقبَّل ابنُ زياد يدَه، وأجلَسه معه على سريره وقرَّبه، وأدناه، وأجلسه معه على سريره في الخضراء، وأقام عنده شهرًا، فوصله بألف ألف درهم، ومثلها عروضًا وجواهر ودوابًّا وعبيدًا، وأطلق له خَراج العراق سنة، وعاد إلى العراق)1. 🔸ابوالمظفر «سبط ابن‌الجوزي» از علماء قرن شش اهل تسنن نقل می‌کند: پس از کشته شدن حسین (رضی الله عنه)، یزید بن معاویه نامه‌ای به عبیدالله بن زیاد نوشت: «اما بعد، تو به مقامی بلند دست یافته‌ای که همان‌گونه که شاعر گفته است: به اوج پر کشیدی و از ابر هم فراتر رفتی … و جز جایگاه خورشید، مقامی برای تو نیست. وقتی این نامه‌ام به تو رسید، نزد من بیا تا پاداشت دهم برای کاری که انجام داده‌ای.» پس ابن زیاد با بزرگان حکومتش و همهٔ بنی‌امیه نزد یزید آمد. وقتی وارد مجلس شد، یزید به استقبالش رفت، او را در آغوش گرفت، میان دو چشمانش را بوسید. ابن زیاد نیز دست یزید را بوسید. یزید او را در کنار خود بر تخت نشاند، به او نزدیک شد، و او را در قصر خود، در محل مخصوص به نام "الخضراء"، همراه خود جای داد. او (ابن زیاد) یک ماه نزد یزید اقامت داشت، و یزید به او یک میلیون درهم داد؛ و به همان اندازه کالاها، جواهرات، چهارپایان و بردگان به او بخشید. همچنین درآمد مالیاتی عراق را برای یک سال در اختیارش گذاشت، و سپس ابن زیاد به عراق بازگشت. 👇🏻نتیجه👇🏻 مخالفان شیعه همواره برای تطهیر چهره یزید به هر ابزار و روایتی متوسل شده‌اند. به یکی از این موارد توجه کنید: ابن اثیر روایت می‌کند: «فَدَمِعَتْ عَیْنَا یَزِیدَ وَ قَالَ: كُنتُ أَرْضَى مِنْ طَاغِیَتِكُمْ بِدُونِ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، لَعَنَ اللّٰهُ ابْنَ سُمَیَّةَ! أَمَا وَ اللّٰهُ لَوْ أَنِّي صَاحِبُهُ لَعَفَوْتُ عَنْهُ، فَرَحِمَ اللّٰهُ الْحُسَیْنَ.»2 ترجمه: چشم‌های یزید پر از اشک شد و گفت: من از طاغوت شما (عبیدالله بن زیاد) به کمتر از کشتن حسین هم راضی بودم؛ خدا لعنت کند پسر سمیّه را! به خدا قسم، اگر من در جای او بودم، حسین را می‌بخشیدم. خدا رحمت کند حسین را! حتی محقق کتاب «مراة الزمان» در تصحیح داستان دعوت عبیدالله به شام، ذیل همین گزارش چنین می‌نویسد: «سَلَفَ أَنَّ یَزِیدَ لَمَّا أَتَاهُ خَبَرُ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، لَعَنَ ابْنَ زِیَادٍ، وَ قَالَ: كَانَ یَرْضَى مِنْ طَاعَةِ أَهْلِ الْعِرَاقِ بِغَیْرِ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، وَ هٰذَا یُنَاقِضُ الْخَبَرَ أَعْلَاهُ.»3 علما و مورخان ما(اهل تسنن) نقل کرده‌اند که یزید، هنگام شنیدن خبر شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، ابن زیاد را لعنت کرد و گفت: «من از اطاعت اهل عراق، به چیزی کمتر از قتل حسین راضی بودم لذا خبر دعوت عبیدالله توسط یزید مخالف عقیده علماء ما است.». اما این ابراز پشیمانی، پشیمانی از شهادت مظلومانه امام حسین«علیه السلام» نبود؛ بلکه نارضایتی از تحقق نیافتن اهداف سیاسی و سست شدن پایه‌های حکومت طاغوتی‌اش بود. 📚منابع: 1: مراة الزمان ج 8 ص 186 2: الکامل في التاریخ ج ۴ ص ۸۴ 3: محقق مراة الزمان ج 8ص186 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖شدت ظلم بر اهل‌البیت علیهم‌السلام از زبان یک عالم سنی مذهب 🛑وأما مَا جرى بعدهمْ من الظُّلم على أهل بَیت النَّبِی صلى الله عَلَیْهِ وَسلم فَمن الظُّهُور بِحَیْثُ لَا مجَال للإخفاء وَمن الشناعة بِحَیْثُ لَا اشْتِبَاه على الآراء إِذْ تکَاد تشهد بِهِ الجماد والعجماء ویبکی لَهُ من فِی الأَرْض وَالسَّمَاء وتنهد مِنْهُ الْجبَال وتنشق الصخور وَیبقى سوء عمله على کرّ الشُّهُور وَمر الدهور فلعنة الله على من بَاشر أَو رَضِی أَو سعى ولعذاب الْآخِرَة أَشد وَأبقى. 🔰تفتازانی از علماء اهل سنت: اما آن چه از ظلم پس از ایشان بر اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) روا داشته شد، به قدری واضح و آشکار است که جایی برای پنهان کردن نیست و به قدری زشت است که جایی برای تردید و مشتبه شدن امر باقی نمی‌گذارد و چیزی نمانده که جماد و حیوان به آن شهادت بدهند و هر آن چه در آسمان‌ها و زمین است برای آن گریه کنند و کوه‌ها به خاطر آن فرو بریزند و سنگ‌ها برایش شکافته شوند و این عمل زشت با گذر ماه‌ها و روزگار باقی می‌ماند. پس لعنت خداوند بر هرکس که این ظلم را روا داشته یا بدان راضی شده و یا برای آن تلاش کرده است و عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است. 📚 التفتازانی، شرح المقاصد فی علم الکلام ج۵ ص311 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖وقتی که خداوند حق را بر زبان مخالفان جاری می‌سازد ✍🏻 علّامه تفتازانی، از بزرگان علم کلام اهل سنّت، دلیل خودداری برخی از علمای اهل تسنن از لعن یزید را به روشنی بیان کرده است. این اعتراف از سوی تفتازانی، واکنشی جالب‌توجه را از سوی مرحوم بحرانی به همراه داشته و در آثار ایشان بازتاب یافته است. 🛑.. و لقد أجری اللّه تعالی الحقّ علی لسان علاّمتهم التفتازانی، حیث صرّح بوجه العذر عن لعن ذلک الرجس ابن الزوانی، قال علیه ما یستحقّه فی شرح المقاصد: فانظر - هداک اللّه تعالی - الی هذا الاعتذار الفاضح، و تأمّل فی هذا العثار الواضح، فانّه کما تری یعطی أنّهم انّما سکتوا عن التصریح بجواز لعن یزید - لعنه اللّه - و الافتاء بکفره، من حیث أنّهم علموا أنّ مفاسده الموجبة للعنه تنجرّ بطریق الآخرة الی أصنامهم الثلاثة، و ذلک فانّ ولایته من قبل أبیه، و قد کان عارفاً بما هو علیه فی حیاته من الکفر والفجور، و مع هذا أخذ له البیعة علی المسلمین، و ولایة أبیه من قبل عمر و عثمان العالمین بما عمله من الجور و الطغیان، فلو أنّهم أفتوا بلعن یزید و کفره لانجرّ ذلک الی اظهار القدح فی أصنامهم؛ لأنّهم المؤسّسون لهذه المفاسد، والموطؤن لهذه المقاصد. 🔰شیخ يوسف بحرانی رحمه الله صاحب الحدائق: و همانا خداوند تعالی حق را بر زبان دانشمند ایشان، علّامه تفتازانی، جاری ساخت؛ آن‌گاه که آشکارا عذر کسانی را که از لعن آن ناپاک، فرزند زن زناکار، خودداری می‌کردند بیان نمود. او در «شرح المقاصد» در باره‌اش گفت آنچه را سزاوار اوست. پس بنگر — خداوند تو را هدایت کند — به این عذر شرم‌آور و درنگ کن در این لغزش آشکار؛ زیرا همان‌گونه که می‌بینی، نشان می‌دهد که آنان از تصریح به جواز لعن یزید (لعنت خدا بر او) و فتوا به کفر او خودداری کرده‌اند، چون می‌دانستند که فسادهای یزید که موجب لعن اوست، به صورت غیر مستقیم به سه شخصیت مورد احترام ایشان بازمی‌گردد. این بدان سبب است که یزید ولایت خود را از پدرش گرفته، در حالی که پدرش به کفر و فسق او در زمان حیاتش آگاه بود، با این حال برای او بیعت از مسلمانان گرفت. از سوی دیگر، پدرش نیز ولایت خود را از عمر و عثمان دریافت کرده بود، کسانی که از ظلم و طغیان او باخبر بودند. بنابراین اگر آنان فتوا به لعن و کفر یزید می‌دادند، موجب آشکار شدن ایراد به کسانی می‌شد که مورد احترام ایشان‌اند؛ چرا که آنان پایه‌گذاران این فسادها و زمینه‌ساز اهداف شوم بودند. 📚 الشهاب الثاقب فی بیان معنی الناصب - ص ۱۳۹ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖قاتلین کربلاء چه کسانی بودند؟ شیعیان؟ یا عثمانی‌مذهبان؟)1 🕌 تعریف و شاکلهٔ فکری عثمانیّه فرقهٔ عثمانیّه به گروهی اطلاق می‌شود که: - در محبت و حمایت از خلیفهٔ سوم، عثمان بن عفّان، افراط می‌کردند؛ - با امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام دشمنی ورزیده و او را خلیفه‌ای مشروع نمی‌دانستند؛ - ایشان را در واقعهٔ قتل عثمان، همدست با قاتلان قلمداد می‌کردند. ⚔️ موضع‌گیری سیاسی و نقش در قیام کربلا - پیروان عثمانیّه در دورهٔ خلافت امام علی (علیه السلام) و پس از آن، در صف مخالفان اهل‌بیت قرار گرفتند. - در سپاه عمر بن سعد (لعنه‌الله علیه) که با امام حسین (علیه السلام) در کربلا جنگید، اکثریت با عثمانی‌مذهبان بود. - پاسخ مشهور برخی از سربازان عمر سعد به حضرت سیدالشهدا (علیه السلام): - «بُغْضاً لِأَبِیکَ» یعنی: از سر دشمنی با پدرت، علی بن ابی‌طالب علیهماالسلام، قصد جان تو را داریم. ✅ بر این اساس، روشن است که در لشکر عمر سعد، شیعه‌ای حضور نداشت و فضای اعتقادی آن کاملاً متأثر از تفکر عثمانیّه بود 👈🏻لذا طی سلسه مبحثی ان‌شاء الله به نقش تفکر «عثمانية» در ایجاد فاجعه کربلاء را مورد بررسی و کنکاش قرار می‌دهیم ✍🏻عیسوند ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖چهارده توصیه امام صادق(علیه السلام) برای زائران امام حسين(علیه السلام) 🛑عنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِم‏ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ(علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِذَا خَرَجْنَا إِلَى أَبِيكَ أَ فَكُنَّا فِي حَجٍّ قَالَ بَلَى قُلْتُ فَيَلْزَمُنَا مَا يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ مِنْ مَا ذَا قُلْتُ مِنَ‏ الْأَشْيَاءِ الَّتِي يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ يَلْزَمُكَ حُسْنُ الصَّحَابَةِ لِمَنْ يَصْحَبُكَ وَ يَلْزَمُكَ قِلَّةُ الْكَلَامِ إِلَّا بِخَيْرٍ وَ يَلْزَمُكَ كَثْرَةُ ذِكْرِ اللهِ وَ يَلْزَمُكَ نَظَافَةُ الثِّيَابِ وَ يَلْزَمُكَ الْغُسْلُ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ الْحَائِرَ وَ يَلْزَمُكَ الْخُشُوعُ وَ كَثْرَةُ الصَّلَاةِ وَ الصَّلَاةُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ يَلْزَمُكَ التَّوْقِيرُ لِأَخْذِ مَا لَيْسَ لَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَغُضَّ بَصَرَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَعُودَ إِلَى أَهْلِ الْحَاجَةِ مِنْ إِخْوَانِكَ إِذَا رَأَيْتَ مُنْقَطِعاً وَ الْمُوَاسَاةُ وَ يَلْزَمُكَ التَّقِيَّةُ الَّتِي قِوَامُ دِينِكَ بِهَا وَ الْوَرَعُ عَمَّا نُهِيتَ عَنْهُ وَ الْخُصُومَةِ وَ كَثْرَةِ الْأَيْمَانِ وَ الْجِدَالِ الَّذِي فِيهِ الْأَيْمَانُ فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ تَمَّ حَجُّكَ وَ عُمْرَتُكَ وَ اسْتَوْجَبْتَ مِنَ الَّذِي طَلَبْتَ مَا عِنْدَهُ بِنَفَقَتِكَ وَ اغْتِرَابِكَ عَنْ أَهْلِكَ وَ رَغْبَتِكَ فِيمَا رَغِبْتَ أَنْ تَنْصَرِفَ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ». 🔰راوی می‌‌‌‌گويد به امام صادق(علیه السلام) عرض كردم: اگر به زيارت پدر شما برويم حج كرده‌‌ايم؟ فرمود: آرى. پرسيدم: پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است؟ فرمود: چه چيز؟ عرض كردم: چيزهايى كه براى حاجى لازم است. فرمود: لازم است؛ با همسفرت خوش رفتار باشى، كمتر حرف بزنى، مگر در خير و خوبى، فراوان به ياد خدا باشي، لباست تميز باشد، پيش از رسيدن به حائر [حسينى] غسل كنى، خاشع باشى، و نماز زياد بخوانى، و بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستى، از برداشتن آنچه مال تو نيست خوددارى كنى، چشمت را [از حرام] فرو بندى، اگر ديدى يكى از همسفرانت، توشه‌‌اش تمام شده و از سفر بازمانده، لازم است به او رسيدگى و كمك مالى كنى، تقيّه را(كه قوام و استحكام دين تو به آن است) رعايت كنى، و از محرمات و آنچه نهي شده‌‌اي پرهيز کني، و از دلخوري و قسم خوردن زياد و جر و بحث، كه در آن سوگند خورده شود، دورى كنى. پس، اگر اينها را رعايت كردى حج و عمره تو به طور كامل انجام شده است. و بخاطر هزينه‌‌ها و دور شدن از خانواده‌‌ات و خودداری از آنچه به آن مايل هستى، از کسي(خدايی) كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى، استحقاق پيدا مى ‏كنى كه از سفرت برگردی در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد. 📚: كامل الزيارات ۱۳۰ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)2 ✍🏻واقعه‌ی کربلا، در اصل، تجلّی تقابل میان مکتب عثمانی و مکتب علوی بود.به همین سبب، تعابیرِ رایج در میان جنگجویانِ هر دو جبهه، بازتابی از این اختلاف عقیدتی است. دو گزارش پیش‌رو، به‌روشنی نمایانگر این تضاد هستند؛ - 🔺قال حدثنى يحيى بن هانئ بن عروة أن نافع ابن هلال كان يقاتل يومئذ وهو يقول * أنا الجملى أنا على دين على * قال فخرج إليه رجل يقال له مزاحم ابن حريث فقال أنا على دين عثمان فقال له أنت على دين شيطان)1 🔸یحیى بن هانئ بن عروه روایت کرده است: نافع بن هلال در آن روز (روز عاشورا) در حال نبرد بود و هم‌زمان چنین می‌گفت: «من از قبیله جَمل هستم، و بر دین علی علیه‌السلام هستم.» در این هنگام، مردی به نام مزاحم بن حریث در برابر او ظاهر شد و گفت: «من بر دین عثمان هستم!» نافع در پاسخ به او گفت: «تو بر دین شیطان هستی!» 🔺 وخرج يزيد بن معقل لعنه الله [من عسكر عمر بن سعد] ، فقال : يا بُرير بن حُضير ، كيف ترى الله صنع بك؟ قال [بُرير] : صنع الله والله بي خيراً ، و صنع الله بك شرّاً. قال [يزيد بن معقل] : كذبت وقبل اليوم ما كنت كذّاباً ، هل تذكر ـ وأنا أُماشيك في بني لوذان ـ وأنت تقول إنّ عثمان بن عفّان كان على نفسه مسرفاً ، و إنّ معاوية بن أبي سفيان ضالّ ، و إنّ إمام الهدى والحقّ علي بن أبي طالب عليه‌السلام. فقال له بُرير : أشهد أنّ هذا رأيي و قولي. فقال له يزيد بن معقل : فإنّي أشهد أنّك من الضالّين. فقال له بُرير بن حُضير : هل لك فلأباهلك ولندع الله أنْ يلعن الكاذب وأنْ يقتل المبطل ، ثمّ أخرج فلأبارزك. فخرجا فرفعا أيديهما إلى الله يدعوانه أنْ يلعن الكاذب ، و أن يقتل المحقُّ المبطلَ. ثمّ برز كلّ واحد منهما لصاحبه فاختلفا ضربتين ، فضرب يزيد بن معقل بُرير بن حُضير ضربة خفيفةً لمْ تضرّه شيئاً ، وضربه بُريرُ بن حُضير ضربة قَدَّتِ المغفر وبلغت الدّماغ ، فخرّ كأنّما هوى من حالق [مرتفع] وإنّ سيف ابن حُضير لثابت في رأسه ، فكأنّي أنظر إليه ينضنضه [يتحركه ليخرجه] من رأسه)2 🔸یزید بن معقل (لعنت خدا بر او) از لشکر عمر بن سعد بیرون آمد و گفت: ای بُریر بن خُضَیر، نظرت درباره کاری که خدا با تو کرده چیست؟ بُریر پاسخ داد: خدا با من به‌راستی نیکی کرده، ولی با تو بدی کرده است. یزید گفت: دروغ گفتی؛ و پیش از این تو را دروغ‌گو نمی‌شناختم. آیا به یاد داریوقتی با هم در میان قبیله بنی لوذان راه می‌رفتیم—که می‌گفتی عثمان بن عفان فردی افراطی است، معاویه بن ابی‌سفیان گمراه است، و امام هدایت و حق علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است؟ بُریر گفت: گواهی می‌دهم که این نظر و باور من است. یزید بن معقل پاسخ داد: پس من نیز گواهی می‌دهم که تو از گمراهان هستی. بُریر گفت: اگر مایلی، با هم مباهله کنیم و از خدا بخواهیم که دروغ‌گو را لعنت کند و باطل‌گو را بکشد. سپس بیرون بیا تا با هم نبرد کنیم. آن‌دو بیرون آمدند، دست‌هایشان را به سوی خدا بلند کردند و دعا کردند که خدا دروغ‌گو را لعنت کند و حق‌گو، باطل‌گو را بکشد. سپس هر یک به نبرد با دیگری پرداختند. ضربه‌ای میان آن‌ها رد و بدل شد: - یزید ضربه‌ای سبک به بُریر زد که هیچ آسیبی نداشت. - بُریر ضربه‌ای وارد کرد که کلاه‌خود یزید را شکافت و تا مغزش رسید. یزید به زمین افتاد، گویی از بلندی سقوط کرده باشد. شمشیر بُریر در سر او فرو رفته بود، و من گویی می‌دیدم که دارد شمشیر را از سرش بیرون می‌کشد... 📚منابع: 1: تاريخ الطبري ج 4 ص331 2: التاريخ للطبري ٤، ص ٣٢٨ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلا)3 ✍️با توجه به اینکه سپاه مقابل از پیروان مذهب عثمانی است و در دل خود نسبت به امیرالمؤمنین علیه‌السلام بغض و کینه دارد، لذا امام حسین علیه‌السلام باید در برابر این دشمنی آشکار، از مقام و منزلت امیرالمؤمنین علیه‌السلام با صلابت و روشن‌گری دفاع کند 👇متن رجز👇 🛑كفر القوم وقدما رغبوا * عن ثواب الله رب الثقلين قتلوا قدما عليا وابنه * حسن الخير كريم الطرفين حنقا منهم وقالوا اجمعوا * نفتك الآن جميعا بالحسين يالقوم من أناس رذل جمعوا * الجمع لأهل الحرمين ثم صاروا وتواصوا كلهم * باحتياج لرضاء الملحدين لم يخافوا الله في سفك دمي * لعبيد الله نسل الكافرين وابن سعد قد رماني عنوة * بجنود كوكوف الهاطلين لا لشئ كان مني قبل ذا * غير فخري بضياء الفرقدين بعلي الخير من بعد النبي * والنبي القرشي الوالدين خيرة الله من الخلق أبي * ثم أمي فأنا ابن الخيرتين فضة قد خلقت من ذهب * فأنا الفضة وابن الذهبين من له جد كجدي في الورى * أو كشيخي فإنا ابن القمرين فاطم الزهراء أمي وأبي * قاصم الكفر ببدر وحنين عروة الدين علي المرتضى * هادم الجيش مصلي القبلتين وله في يوم أحد وقعة * شفت الغل بقبض العسكرين ثم بالأحزاب والفتح معا * كان فيها حتف أهل القبلتين في سبيل الله ماذا صنعت * أمة السوء معا بالعترتين عترة البر التقي المصطفى * وعلى القرم يوم الجحفلين عبد الله غلاما يافعا * وقريش يعبدون الوثنين وقلى الأوثان لم يسجد لها * مع قريش لا ولا طرفة عين طعن الأبطال لما برزوا * يوم بدر وتبوك وحنين 📚:الإحتجاج ج 2 ص301 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi