➖پاداش ویژه یزید به عبیدالله برای تشکر از فاجعه کربلاء ✍🏻وقتی عبیدالله بن زیاد به فرمان یزید، فاجعه‌ی کربلا را رقم زد، زمان آن فرا رسیده بود که یزید از او تشکری ویژه کند؛ تشکری که در تاریخ، بی‌نظیر و بی‌مانند بود. آیا اگر عبیدالله به‌طور مستقل و بدون دستور، دست به این اقدام می‌زد، باز هم یزید او را به شام دعوت کرده و مهمان ویژه‌ی دربار خود می‌ساخت؟ 🔺بعد قتل الحسين رضي الله عنه كتب يزيد بنُ معاوية إلى ابن زياد: أمَّا بعد، فإنك قد ارتفعت إلى غايةٍ أنتَ فيها كما قال الأول: رُفعتَ فجاوزتَ السحابَ وفوقَهُ … فما لكَ إلا مرقب الشمس مقعدُ فإذا وقفتَ على كتابي هذا، فاقْدَمْ عليَّ لأُجازيَك على ما فعلت. فقدم عليه ابن زياد ‌في ‌أرباب ‌دولته وجميع بني أمية … فخرجوا إليه، ولما دخلوا على يزيد؛ قام له واعتنَقَه، وقبَّل ما بين عينيه، وقبَّل ابنُ زياد يدَه، وأجلَسه معه على سريره وقرَّبه، وأدناه، وأجلسه معه على سريره في الخضراء، وأقام عنده شهرًا، فوصله بألف ألف درهم، ومثلها عروضًا وجواهر ودوابًّا وعبيدًا، وأطلق له خَراج العراق سنة، وعاد إلى العراق)1. 🔸ابوالمظفر «سبط ابن‌الجوزي» از علماء قرن شش اهل تسنن نقل می‌کند: پس از کشته شدن حسین (رضی الله عنه)، یزید بن معاویه نامه‌ای به عبیدالله بن زیاد نوشت: «اما بعد، تو به مقامی بلند دست یافته‌ای که همان‌گونه که شاعر گفته است: به اوج پر کشیدی و از ابر هم فراتر رفتی … و جز جایگاه خورشید، مقامی برای تو نیست. وقتی این نامه‌ام به تو رسید، نزد من بیا تا پاداشت دهم برای کاری که انجام داده‌ای.» پس ابن زیاد با بزرگان حکومتش و همهٔ بنی‌امیه نزد یزید آمد. وقتی وارد مجلس شد، یزید به استقبالش رفت، او را در آغوش گرفت، میان دو چشمانش را بوسید. ابن زیاد نیز دست یزید را بوسید. یزید او را در کنار خود بر تخت نشاند، به او نزدیک شد، و او را در قصر خود، در محل مخصوص به نام "الخضراء"، همراه خود جای داد. او (ابن زیاد) یک ماه نزد یزید اقامت داشت، و یزید به او یک میلیون درهم داد؛ و به همان اندازه کالاها، جواهرات، چهارپایان و بردگان به او بخشید. همچنین درآمد مالیاتی عراق را برای یک سال در اختیارش گذاشت، و سپس ابن زیاد به عراق بازگشت. 👇🏻نتیجه👇🏻 مخالفان شیعه همواره برای تطهیر چهره یزید به هر ابزار و روایتی متوسل شده‌اند. به یکی از این موارد توجه کنید: ابن اثیر روایت می‌کند: «فَدَمِعَتْ عَیْنَا یَزِیدَ وَ قَالَ: كُنتُ أَرْضَى مِنْ طَاغِیَتِكُمْ بِدُونِ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، لَعَنَ اللّٰهُ ابْنَ سُمَیَّةَ! أَمَا وَ اللّٰهُ لَوْ أَنِّي صَاحِبُهُ لَعَفَوْتُ عَنْهُ، فَرَحِمَ اللّٰهُ الْحُسَیْنَ.»2 ترجمه: چشم‌های یزید پر از اشک شد و گفت: من از طاغوت شما (عبیدالله بن زیاد) به کمتر از کشتن حسین هم راضی بودم؛ خدا لعنت کند پسر سمیّه را! به خدا قسم، اگر من در جای او بودم، حسین را می‌بخشیدم. خدا رحمت کند حسین را! حتی محقق کتاب «مراة الزمان» در تصحیح داستان دعوت عبیدالله به شام، ذیل همین گزارش چنین می‌نویسد: «سَلَفَ أَنَّ یَزِیدَ لَمَّا أَتَاهُ خَبَرُ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، لَعَنَ ابْنَ زِیَادٍ، وَ قَالَ: كَانَ یَرْضَى مِنْ طَاعَةِ أَهْلِ الْعِرَاقِ بِغَیْرِ قَتْلِ الْحُسَیْنِ، وَ هٰذَا یُنَاقِضُ الْخَبَرَ أَعْلَاهُ.»3 علما و مورخان ما(اهل تسنن) نقل کرده‌اند که یزید، هنگام شنیدن خبر شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، ابن زیاد را لعنت کرد و گفت: «من از اطاعت اهل عراق، به چیزی کمتر از قتل حسین راضی بودم لذا خبر دعوت عبیدالله توسط یزید مخالف عقیده علماء ما است.». اما این ابراز پشیمانی، پشیمانی از شهادت مظلومانه امام حسین«علیه السلام» نبود؛ بلکه نارضایتی از تحقق نیافتن اهداف سیاسی و سست شدن پایه‌های حکومت طاغوتی‌اش بود. 📚منابع: 1: مراة الزمان ج 8 ص 186 2: الکامل في التاریخ ج ۴ ص ۸۴ 3: محقق مراة الزمان ج 8ص186 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖شدت ظلم بر اهل‌البیت علیهم‌السلام از زبان یک عالم سنی مذهب 🛑وأما مَا جرى بعدهمْ من الظُّلم على أهل بَیت النَّبِی صلى الله عَلَیْهِ وَسلم فَمن الظُّهُور بِحَیْثُ لَا مجَال للإخفاء وَمن الشناعة بِحَیْثُ لَا اشْتِبَاه على الآراء إِذْ تکَاد تشهد بِهِ الجماد والعجماء ویبکی لَهُ من فِی الأَرْض وَالسَّمَاء وتنهد مِنْهُ الْجبَال وتنشق الصخور وَیبقى سوء عمله على کرّ الشُّهُور وَمر الدهور فلعنة الله على من بَاشر أَو رَضِی أَو سعى ولعذاب الْآخِرَة أَشد وَأبقى. 🔰تفتازانی از علماء اهل سنت: اما آن چه از ظلم پس از ایشان بر اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) روا داشته شد، به قدری واضح و آشکار است که جایی برای پنهان کردن نیست و به قدری زشت است که جایی برای تردید و مشتبه شدن امر باقی نمی‌گذارد و چیزی نمانده که جماد و حیوان به آن شهادت بدهند و هر آن چه در آسمان‌ها و زمین است برای آن گریه کنند و کوه‌ها به خاطر آن فرو بریزند و سنگ‌ها برایش شکافته شوند و این عمل زشت با گذر ماه‌ها و روزگار باقی می‌ماند. پس لعنت خداوند بر هرکس که این ظلم را روا داشته یا بدان راضی شده و یا برای آن تلاش کرده است و عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است. 📚 التفتازانی، شرح المقاصد فی علم الکلام ج۵ ص311 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖وقتی که خداوند حق را بر زبان مخالفان جاری می‌سازد ✍🏻 علّامه تفتازانی، از بزرگان علم کلام اهل سنّت، دلیل خودداری برخی از علمای اهل تسنن از لعن یزید را به روشنی بیان کرده است. این اعتراف از سوی تفتازانی، واکنشی جالب‌توجه را از سوی مرحوم بحرانی به همراه داشته و در آثار ایشان بازتاب یافته است. 🛑.. و لقد أجری اللّه تعالی الحقّ علی لسان علاّمتهم التفتازانی، حیث صرّح بوجه العذر عن لعن ذلک الرجس ابن الزوانی، قال علیه ما یستحقّه فی شرح المقاصد: فانظر - هداک اللّه تعالی - الی هذا الاعتذار الفاضح، و تأمّل فی هذا العثار الواضح، فانّه کما تری یعطی أنّهم انّما سکتوا عن التصریح بجواز لعن یزید - لعنه اللّه - و الافتاء بکفره، من حیث أنّهم علموا أنّ مفاسده الموجبة للعنه تنجرّ بطریق الآخرة الی أصنامهم الثلاثة، و ذلک فانّ ولایته من قبل أبیه، و قد کان عارفاً بما هو علیه فی حیاته من الکفر والفجور، و مع هذا أخذ له البیعة علی المسلمین، و ولایة أبیه من قبل عمر و عثمان العالمین بما عمله من الجور و الطغیان، فلو أنّهم أفتوا بلعن یزید و کفره لانجرّ ذلک الی اظهار القدح فی أصنامهم؛ لأنّهم المؤسّسون لهذه المفاسد، والموطؤن لهذه المقاصد. 🔰شیخ يوسف بحرانی رحمه الله صاحب الحدائق: و همانا خداوند تعالی حق را بر زبان دانشمند ایشان، علّامه تفتازانی، جاری ساخت؛ آن‌گاه که آشکارا عذر کسانی را که از لعن آن ناپاک، فرزند زن زناکار، خودداری می‌کردند بیان نمود. او در «شرح المقاصد» در باره‌اش گفت آنچه را سزاوار اوست. پس بنگر — خداوند تو را هدایت کند — به این عذر شرم‌آور و درنگ کن در این لغزش آشکار؛ زیرا همان‌گونه که می‌بینی، نشان می‌دهد که آنان از تصریح به جواز لعن یزید (لعنت خدا بر او) و فتوا به کفر او خودداری کرده‌اند، چون می‌دانستند که فسادهای یزید که موجب لعن اوست، به صورت غیر مستقیم به سه شخصیت مورد احترام ایشان بازمی‌گردد. این بدان سبب است که یزید ولایت خود را از پدرش گرفته، در حالی که پدرش به کفر و فسق او در زمان حیاتش آگاه بود، با این حال برای او بیعت از مسلمانان گرفت. از سوی دیگر، پدرش نیز ولایت خود را از عمر و عثمان دریافت کرده بود، کسانی که از ظلم و طغیان او باخبر بودند. بنابراین اگر آنان فتوا به لعن و کفر یزید می‌دادند، موجب آشکار شدن ایراد به کسانی می‌شد که مورد احترام ایشان‌اند؛ چرا که آنان پایه‌گذاران این فسادها و زمینه‌ساز اهداف شوم بودند. 📚 الشهاب الثاقب فی بیان معنی الناصب - ص ۱۳۹ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖قاتلین کربلاء چه کسانی بودند؟ شیعیان؟ یا عثمانی‌مذهبان؟)1 🕌 تعریف و شاکلهٔ فکری عثمانیّه فرقهٔ عثمانیّه به گروهی اطلاق می‌شود که: - در محبت و حمایت از خلیفهٔ سوم، عثمان بن عفّان، افراط می‌کردند؛ - با امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام دشمنی ورزیده و او را خلیفه‌ای مشروع نمی‌دانستند؛ - ایشان را در واقعهٔ قتل عثمان، همدست با قاتلان قلمداد می‌کردند. ⚔️ موضع‌گیری سیاسی و نقش در قیام کربلا - پیروان عثمانیّه در دورهٔ خلافت امام علی (علیه السلام) و پس از آن، در صف مخالفان اهل‌بیت قرار گرفتند. - در سپاه عمر بن سعد (لعنه‌الله علیه) که با امام حسین (علیه السلام) در کربلا جنگید، اکثریت با عثمانی‌مذهبان بود. - پاسخ مشهور برخی از سربازان عمر سعد به حضرت سیدالشهدا (علیه السلام): - «بُغْضاً لِأَبِیکَ» یعنی: از سر دشمنی با پدرت، علی بن ابی‌طالب علیهماالسلام، قصد جان تو را داریم. ✅ بر این اساس، روشن است که در لشکر عمر سعد، شیعه‌ای حضور نداشت و فضای اعتقادی آن کاملاً متأثر از تفکر عثمانیّه بود 👈🏻لذا طی سلسه مبحثی ان‌شاء الله به نقش تفکر «عثمانية» در ایجاد فاجعه کربلاء را مورد بررسی و کنکاش قرار می‌دهیم ✍🏻عیسوند ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖چهارده توصیه امام صادق(علیه السلام) برای زائران امام حسين(علیه السلام) 🛑عنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِم‏ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ(علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِذَا خَرَجْنَا إِلَى أَبِيكَ أَ فَكُنَّا فِي حَجٍّ قَالَ بَلَى قُلْتُ فَيَلْزَمُنَا مَا يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ مِنْ مَا ذَا قُلْتُ مِنَ‏ الْأَشْيَاءِ الَّتِي يَلْزَمُ الْحَاجَّ قَالَ يَلْزَمُكَ حُسْنُ الصَّحَابَةِ لِمَنْ يَصْحَبُكَ وَ يَلْزَمُكَ قِلَّةُ الْكَلَامِ إِلَّا بِخَيْرٍ وَ يَلْزَمُكَ كَثْرَةُ ذِكْرِ اللهِ وَ يَلْزَمُكَ نَظَافَةُ الثِّيَابِ وَ يَلْزَمُكَ الْغُسْلُ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ الْحَائِرَ وَ يَلْزَمُكَ الْخُشُوعُ وَ كَثْرَةُ الصَّلَاةِ وَ الصَّلَاةُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ يَلْزَمُكَ التَّوْقِيرُ لِأَخْذِ مَا لَيْسَ لَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَغُضَّ بَصَرَكَ وَ يَلْزَمُكَ أَنْ تَعُودَ إِلَى أَهْلِ الْحَاجَةِ مِنْ إِخْوَانِكَ إِذَا رَأَيْتَ مُنْقَطِعاً وَ الْمُوَاسَاةُ وَ يَلْزَمُكَ التَّقِيَّةُ الَّتِي قِوَامُ دِينِكَ بِهَا وَ الْوَرَعُ عَمَّا نُهِيتَ عَنْهُ وَ الْخُصُومَةِ وَ كَثْرَةِ الْأَيْمَانِ وَ الْجِدَالِ الَّذِي فِيهِ الْأَيْمَانُ فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ تَمَّ حَجُّكَ وَ عُمْرَتُكَ وَ اسْتَوْجَبْتَ مِنَ الَّذِي طَلَبْتَ مَا عِنْدَهُ بِنَفَقَتِكَ وَ اغْتِرَابِكَ عَنْ أَهْلِكَ وَ رَغْبَتِكَ فِيمَا رَغِبْتَ أَنْ تَنْصَرِفَ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الرِّضْوَانِ». 🔰راوی می‌‌‌‌گويد به امام صادق(علیه السلام) عرض كردم: اگر به زيارت پدر شما برويم حج كرده‌‌ايم؟ فرمود: آرى. پرسيدم: پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است؟ فرمود: چه چيز؟ عرض كردم: چيزهايى كه براى حاجى لازم است. فرمود: لازم است؛ با همسفرت خوش رفتار باشى، كمتر حرف بزنى، مگر در خير و خوبى، فراوان به ياد خدا باشي، لباست تميز باشد، پيش از رسيدن به حائر [حسينى] غسل كنى، خاشع باشى، و نماز زياد بخوانى، و بر محمّد و آل محمّد بسيار صلوات فرستى، از برداشتن آنچه مال تو نيست خوددارى كنى، چشمت را [از حرام] فرو بندى، اگر ديدى يكى از همسفرانت، توشه‌‌اش تمام شده و از سفر بازمانده، لازم است به او رسيدگى و كمك مالى كنى، تقيّه را(كه قوام و استحكام دين تو به آن است) رعايت كنى، و از محرمات و آنچه نهي شده‌‌اي پرهيز کني، و از دلخوري و قسم خوردن زياد و جر و بحث، كه در آن سوگند خورده شود، دورى كنى. پس، اگر اينها را رعايت كردى حج و عمره تو به طور كامل انجام شده است. و بخاطر هزينه‌‌ها و دور شدن از خانواده‌‌ات و خودداری از آنچه به آن مايل هستى، از کسي(خدايی) كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى، استحقاق پيدا مى ‏كنى كه از سفرت برگردی در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد. 📚: كامل الزيارات ۱۳۰ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)2 ✍🏻واقعه‌ی کربلا، در اصل، تجلّی تقابل میان مکتب عثمانی و مکتب علوی بود.به همین سبب، تعابیرِ رایج در میان جنگجویانِ هر دو جبهه، بازتابی از این اختلاف عقیدتی است. دو گزارش پیش‌رو، به‌روشنی نمایانگر این تضاد هستند؛ - 🔺قال حدثنى يحيى بن هانئ بن عروة أن نافع ابن هلال كان يقاتل يومئذ وهو يقول * أنا الجملى أنا على دين على * قال فخرج إليه رجل يقال له مزاحم ابن حريث فقال أنا على دين عثمان فقال له أنت على دين شيطان)1 🔸یحیى بن هانئ بن عروه روایت کرده است: نافع بن هلال در آن روز (روز عاشورا) در حال نبرد بود و هم‌زمان چنین می‌گفت: «من از قبیله جَمل هستم، و بر دین علی علیه‌السلام هستم.» در این هنگام، مردی به نام مزاحم بن حریث در برابر او ظاهر شد و گفت: «من بر دین عثمان هستم!» نافع در پاسخ به او گفت: «تو بر دین شیطان هستی!» 🔺 وخرج يزيد بن معقل لعنه الله [من عسكر عمر بن سعد] ، فقال : يا بُرير بن حُضير ، كيف ترى الله صنع بك؟ قال [بُرير] : صنع الله والله بي خيراً ، و صنع الله بك شرّاً. قال [يزيد بن معقل] : كذبت وقبل اليوم ما كنت كذّاباً ، هل تذكر ـ وأنا أُماشيك في بني لوذان ـ وأنت تقول إنّ عثمان بن عفّان كان على نفسه مسرفاً ، و إنّ معاوية بن أبي سفيان ضالّ ، و إنّ إمام الهدى والحقّ علي بن أبي طالب عليه‌السلام. فقال له بُرير : أشهد أنّ هذا رأيي و قولي. فقال له يزيد بن معقل : فإنّي أشهد أنّك من الضالّين. فقال له بُرير بن حُضير : هل لك فلأباهلك ولندع الله أنْ يلعن الكاذب وأنْ يقتل المبطل ، ثمّ أخرج فلأبارزك. فخرجا فرفعا أيديهما إلى الله يدعوانه أنْ يلعن الكاذب ، و أن يقتل المحقُّ المبطلَ. ثمّ برز كلّ واحد منهما لصاحبه فاختلفا ضربتين ، فضرب يزيد بن معقل بُرير بن حُضير ضربة خفيفةً لمْ تضرّه شيئاً ، وضربه بُريرُ بن حُضير ضربة قَدَّتِ المغفر وبلغت الدّماغ ، فخرّ كأنّما هوى من حالق [مرتفع] وإنّ سيف ابن حُضير لثابت في رأسه ، فكأنّي أنظر إليه ينضنضه [يتحركه ليخرجه] من رأسه)2 🔸یزید بن معقل (لعنت خدا بر او) از لشکر عمر بن سعد بیرون آمد و گفت: ای بُریر بن خُضَیر، نظرت درباره کاری که خدا با تو کرده چیست؟ بُریر پاسخ داد: خدا با من به‌راستی نیکی کرده، ولی با تو بدی کرده است. یزید گفت: دروغ گفتی؛ و پیش از این تو را دروغ‌گو نمی‌شناختم. آیا به یاد داریوقتی با هم در میان قبیله بنی لوذان راه می‌رفتیم—که می‌گفتی عثمان بن عفان فردی افراطی است، معاویه بن ابی‌سفیان گمراه است، و امام هدایت و حق علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است؟ بُریر گفت: گواهی می‌دهم که این نظر و باور من است. یزید بن معقل پاسخ داد: پس من نیز گواهی می‌دهم که تو از گمراهان هستی. بُریر گفت: اگر مایلی، با هم مباهله کنیم و از خدا بخواهیم که دروغ‌گو را لعنت کند و باطل‌گو را بکشد. سپس بیرون بیا تا با هم نبرد کنیم. آن‌دو بیرون آمدند، دست‌هایشان را به سوی خدا بلند کردند و دعا کردند که خدا دروغ‌گو را لعنت کند و حق‌گو، باطل‌گو را بکشد. سپس هر یک به نبرد با دیگری پرداختند. ضربه‌ای میان آن‌ها رد و بدل شد: - یزید ضربه‌ای سبک به بُریر زد که هیچ آسیبی نداشت. - بُریر ضربه‌ای وارد کرد که کلاه‌خود یزید را شکافت و تا مغزش رسید. یزید به زمین افتاد، گویی از بلندی سقوط کرده باشد. شمشیر بُریر در سر او فرو رفته بود، و من گویی می‌دیدم که دارد شمشیر را از سرش بیرون می‌کشد... 📚منابع: 1: تاريخ الطبري ج 4 ص331 2: التاريخ للطبري ٤، ص ٣٢٨ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلا)3 ✍️با توجه به اینکه سپاه مقابل از پیروان مذهب عثمانی است و در دل خود نسبت به امیرالمؤمنین علیه‌السلام بغض و کینه دارد، لذا امام حسین علیه‌السلام باید در برابر این دشمنی آشکار، از مقام و منزلت امیرالمؤمنین علیه‌السلام با صلابت و روشن‌گری دفاع کند 👇متن رجز👇 🛑كفر القوم وقدما رغبوا * عن ثواب الله رب الثقلين قتلوا قدما عليا وابنه * حسن الخير كريم الطرفين حنقا منهم وقالوا اجمعوا * نفتك الآن جميعا بالحسين يالقوم من أناس رذل جمعوا * الجمع لأهل الحرمين ثم صاروا وتواصوا كلهم * باحتياج لرضاء الملحدين لم يخافوا الله في سفك دمي * لعبيد الله نسل الكافرين وابن سعد قد رماني عنوة * بجنود كوكوف الهاطلين لا لشئ كان مني قبل ذا * غير فخري بضياء الفرقدين بعلي الخير من بعد النبي * والنبي القرشي الوالدين خيرة الله من الخلق أبي * ثم أمي فأنا ابن الخيرتين فضة قد خلقت من ذهب * فأنا الفضة وابن الذهبين من له جد كجدي في الورى * أو كشيخي فإنا ابن القمرين فاطم الزهراء أمي وأبي * قاصم الكفر ببدر وحنين عروة الدين علي المرتضى * هادم الجيش مصلي القبلتين وله في يوم أحد وقعة * شفت الغل بقبض العسكرين ثم بالأحزاب والفتح معا * كان فيها حتف أهل القبلتين في سبيل الله ماذا صنعت * أمة السوء معا بالعترتين عترة البر التقي المصطفى * وعلى القرم يوم الجحفلين عبد الله غلاما يافعا * وقريش يعبدون الوثنين وقلى الأوثان لم يسجد لها * مع قريش لا ولا طرفة عين طعن الأبطال لما برزوا * يوم بدر وتبوك وحنين 📚:الإحتجاج ج 2 ص301 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانيه در کربلاء)4 ✍🏻(منع آب نمود تفکر عثمانی در کربلاء) پس از واقعه‌ی قتل عثمان، برخی از طرفداران اندیشه‌ی عثمانی، رویکردی سیاسی اتخاذ کردند که بر پایه‌ی آن، همان‌گونه که عثمان با لب تشنه از دنیا رفت، شیعیان نیز باید با لب تشنه جان بسپارند. این دیدگاه در تاریخ، به‌عنوان یکی از ویژگی‌ها و شعارهای سیاسی گروهی از عثمانی‌مذهبان شناخته شده است. با این وجود، چنین ادعایی تا امروز به‌طور قطعی اثبات نشده است؛ به‌ویژه آن‌که در منابع اهل سنت به‌صراحت نقل شده است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام به عثمان آب رسانده‌اند. 🔺قالوا: وورد كتاب ابن زياد على عمر بن سعد، ان امنع الحسين واصحابه الماء، فلا يذوقوا منه حسوة كما فعلوا بالتقى عثمان بن عفان.(1) 🔸نامه‌ای از ابن زیاد به عمر بن سعد رسید: که در آن دستور داده بود: «حسین و یارانش را از آب محروم کن، به‌گونه‌ای که حتی یک جرعه از آن ننوشند؛ همان‌طور که با پرهیزکار عثمان بن عفان چنین کردند.» 👇 منع آب در صفین👇 🔺فقال الوليد ابن عقبه: امنعهم الماء كما منعوه عثمان بن عفان رضى الله عنه، حصروه اربعين صباحا يمنعونه برد الماء، و لين الطعام، اقتلهم(2) 🔸ولید بن عقبه به معاویه گفت: آب را از آنان( لشگر امیرالمومنین علیه السلام در جنگ صفین) منع کن همانگونه که آنان آب را از عثمان بن عفان منع کردند که او را چهل روز محاصره کردند و از رسیدن آب خنگ و غذا لین به او ممانعت کردند، پس آنان را بکش. 📚منابع: 1:الأخبار الطوال ج1ص255 2تاريخ الأمم و الملوك ج4 ص 572 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖ طلب مغفرت برای زوّار الحسین علیه السلام 🛑معاویه بن وهب عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: إنَّ فاطِمةَ بِنتَ مُحمّد صلی الله علیهما و آله تَحضُرُ لِزُوارِ قَبرُ اِبنَها الحُسينِ علیه السلام فَتَستَغفُر لَهِم ذُنُوبَهُم. 🔰معاویه بن وهب از امام صادق علیه‌السلام نقل می‌کند: حضرت فاطمه سلام الله علیها دختر پیامبر گرامی اسلام، نزد زائرین فرزندش حسین علیه السلام حاضر می شود و از خدا می خواهد که گناهان بندگانش را ببخشد. 📚: کامل الزیارات. ص۱۱۸ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانيه در کربلاء)5 ✍🏻پس از قتل عثمان، بنی‌امیه که خود در این واقعه نقش داشتند، بلافاصله امیرالمؤمنین علیه‌السلام را متهم به مشارکت در قتل او کردند. آنان با طرح ادعای خون‌خواهی عثمان، جنگ‌های جمل و صفین را به راه انداختند تا اهداف سیاسی خود را پیش ببرند 🔺لوْ أَمَرْتُ بِهِ لَكُنْتُ قَاتِلًا أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ لَكُنْتُ نَاصِراً غَيْرَ أَنَّ مَنْ نَصَرَهُ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَقُولَ خَذَلَهُ مَنْ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ‏ وَ مَنْ خَذَلَهُ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَقُولَ نَصَرَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي‏ وَ أَنَا جَامِعٌ لَكُمْ أَمْرَهُ‏ اسْتَأْثَرَ فَأَسَاءَ الْأَثَرَةَ وَ جَزِعْتُمْ فَأَسَأْتُمُ الْجَزَعَ‏ وَ لِلَّهِ حُكْمٌ وَاقِعٌ فِي الْمُسْتَأْثِرِ وَ الْجَازِع‏(۱) 🔸امیرالمومنین علیه‌السلام: اگر به كشتن او امر داده بودم هر آينه كشنده او بودم، و اگر جلوگيرى كرده بودم هر آينه ياورش بودم (پس كشندگان او در اين باب با من شور نكردند تا آنان را امر يا نهى كرده باشم) ليكن (مى‏دانم) كسيكه يارى كرد او را (مروان بن حكم و جمعى از بنى اميّه) نمى‏توانند بگويند: من بهترم از كسيكه خوار كرد (يارى ننمود) او را، و كسيكه خوار كرد او را (گروهى از مهاجرين و انصار) نمى‏تواند بگويد: يارى نمود او را كسيكه از من بهتر است (غرض حضرت در اينجا نكوهش عثمان است) 👇خلافت عثمان👇 🔺إلَى أَنْ قَامَ ثَالِثُ الْقَوْمِ نَافِجاً حِضْنَيْهِ‏ بَيْنَ نَثِيلِهِ‏ وَ مُعْتَلَفِهِ‏ وَ قَامَ مَعَهُ بَنُو أَبِيهِ يَخْضَمُونَ‏ مَالَ اللَّهِ- [خَضْمَ‏] خِضْمَةَ الْإِبِلِ نِبْتَةَ الرَّبِيعِ‏ إِلَى أَنِ انْتَكَثَ‏ عَلَيْهِ فَتْلُهُ وَ أَجْهَزَ عَلَيْهِ عَمَلُهُ وَ كَبَتْ‏ بِهِ بِطْنَتُهُ‏(۲) 🔸امیرالمومنین علیه‌السلام: تا اینکه سومى به حكومت رسيد كه برنامه‏ اى جز انباشتن شكم و تخليه آن نداشت، و دودمان پدرى او (بنى اميّه) به همراهى او برخاستند، و چون شترى كه گياه تازه بهار را با ولع میخورد به غارت بيت‏ المال دست زدند، در نتيجه اين اوضاع رشته‏ اش پنبه شد، و اعمالش كار او را تمام ساخت، و شكمبارگى سرنگونش نمود 👇آنقدر دفاع کرد👇 🔺الله لقد نصر عثمان‏ نصرا لو كان المحصور جعفر بن أبي طالب لم يبذل له إلا مثل(3) 🔸بخدا علی بن ابی طالب آنقدری عثمان را یاری کرد که اگر جعفر بن ابی طالب در محاصره بود همان اندازه به او یاری می رساند. 🔺عن أبيه علي بن الحسين ع قال‏ قال لي مروان ما كان‏ في‏ القوم‏ أدفع‏ عن صاحبنا من صاحبكم قلت فما بالكم تسبونه على المنابر قال إنه لا يستقيم لنا الأمر إلا بذلك.(۴) 🔸امام سجاد علیه‌السلام، نقل شده که فرمود: مروان به من گفت: «در میان مردم، هیچ‌کس از صاحب شما (یعنی امیرالمؤمنین علیه‌السلام) بیشتر دفع‌کننده‌ی آسیب از صاحب ما (عثمان) نبود.» گفتم: «پس چرا او را بر منبرها دشنام می‌دهید؟» مروان پاسخ داد: «کار ما جز با این دشنام‌دادن سامان نمی‌گیرد.» 👇عثمان تشنه نبود👇 منابع متعددی از علمای اهل سنت تصریح کرده‌اند که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در جریان محاصره عثمان بن‌عفان، تمام تلاش خود را برای رساندن آب به وی انجام دادند. برخی از این منابع حتی تأکید دارند که ایشان در این اقدام موفق بودند و توانستند آب را به عثمان برسانند5. 👈 از این‌رو، ادعای تشنه بودن عثمان هنگام قتل، ساخته و پرداخته دستگاه تبلیغاتی بنی‌امیه بوده و فاقد اعتبار تاریخی است. 📚منابع: 1:نهج البلاغة ص: 73 2:نهج البلاغة ص: 49 3:شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏4، ص: 67 4:شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‏13، ص: 220 5: انساب الاشراف ج۵ص ۷۱ _تاریخ مدینه الدمشق ج۱۶ص۲۱۲ _تجارب الامم ج۱ص۲۸۶ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖از حسرت روز قیامت 🛑حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ اَلطَّحَّانِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ وَ هُوَ يَقُولُ: مَا مِنْ أَحَدٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ إِلاَّ وَ هُوَ يَتَمَنَّى أَنَّهُ مِنْ زُوَّارِ اَلْحُسَيْنِ لِمَا يَرَى مِمَّا يُصْنَعُ بِزُوَّارِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنْ كَرَامَتِهِمْ عَلَى اَللَّهِ تَعَالَى. 🔰از امام صادق علیه‌السلام روایت شده: هیچ کسی نیست در روز قیامت مگر اینکه آرزو می‌کند ای کاش امام حسین علیه‌السلام را زیارت کرده بودم آن هنگامی که می‌بیند که با زوار امام حسین علیه السلام چه می‌کنند، چقدر نزد خداوند مورد کرامت واقع می‌شوند. 📚کامل الزیارات ج۱ ص۱۳۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)۶ ✍🏻“اینکه چرا امیرالمومنین علیه‌السلام می‌کوشید تا خود را از اتهام مشارکت در قتل عثمان مبرا سازد، با وجود آنکه عثمان از دیدگاه ایشان خلیفه‌ای غاصب بود اما با در نظر گرفتن سوءاستفاده‌های احتمالی گروه‌های فرصت‌طلب (شیاطین انس و جن) از پیامدهای این واقعه، حضرت لازم دیدند تا با تمام توان خویش، اثرات مخرب این اتفاق را به حداقل برسانند.” 🔺«فنصب معاوية القميص على منبر دمشق »1 🔸همسر عثمان پیراهن خونین عثمان را برای معاویه به شام فرستاد و معاویه پیراهن عثمان را بر منبر دمشق آویزان کرد. 🔺«تلْبِيسُهُمَا عَلَى النَّاسِ بِدَمِ عُثْمَانَ»2 🔸مرحوم شیخ طوسی در کتاب الامالی، از امیرالمؤمنین علیه‌السلام نقل می‌کند: طلحه و زبیر با شعار خون‎خواهی عثمان، مردم را فریب دادند. 🔺«عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع وَ قَدْ سَأَلَهُ عُمَارَةُ الْهَمْدَانِيُّ فَقَالَ لَهُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ إِنَّ نَاساً يُعَيِّرُونَّا وَ يَقُولُونَ إِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّهُ سَيَكُونُ صَوْتٌ مِنَ السَّمَاءِ فَقَالَ لَهُ لَا تَرْوِ عَنِّي وَ ارْوِهِ عَنْ أَبِي كَانَ أَبِي يَقُولُ هُوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ- إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ فَيُؤْمِنُ أَهْلُ الْأَرْضِ جَمِيعاً لِلصَّوْتِ الْأَوَّلِ فَإِذَا كَانَ مِنَ الْغَدِ صَعِدَ إِبْلِيسُ اللَّعِينُ حَتَّى يَتَوَارَى مِنَ الْأَرْض‏ فِي جَوِّ السَّمَاءِ ثُمَّ يُنَادِي أَلَا إِنَّ عُثْمَانَ قُتِلَ مَظْلُوماً فَاطْلُبُوا بِدَمِهِ فَيَرْجِعُ مَنْ أَرَادَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ سُوءاً وَ يَقُولُونَ هَذَا سِحْرُ الشِّيعَةِ وَ حَتَّى يَتَنَاوَلُونَا وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ سِحْرِهِمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ إِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ »3. 🔸عبدالصمدبن‎بشير از امام صادق روايت كرده كه عماره همدانى از آن حضرت پرسيد: خداوند حال شما را اصلاح فرمايد همانا مردمى(مخالفین شیعه) ما را سرزنش مى‏كنند و مى‏گويند شما چنين مى‏پنداريد كه در آينده نزديك، آوازى از آسمان برخواهد خواست. پس آن حضرت فرمود: از من روايت نكن، بلكه آن را از پدرم بازگو كن كه پدرم مى‏فرمود: اين مطلب در كتاب خداست كه اگر ما بخواهيم آيتى از آسمان بر ايشان فرو فرستيم كه گردن‎هاى ايشان براى آن خاضع گردد، پس مردم روى زمين جملگى به آواز نخستين ايمان آورند و چون فردا در رسد، ابليس لعين بالا رود تا اين‏كه در فضاى آسمان از ديد زمين پنهان شود، سپس آواز مى‏دهد آگاه باشيد كه عثمان مظلومانه كشته شد، خونش را مطالبه كنيد. پس هر كس كه خداى عزّوجلّ برايش بدى خواسته باشد، باز گردد و گويند اين سحر شيعيان است، تا آن¬جا كه ما را ناسزا گويند و ادعا كنند آن از سحر آل محمد است و اين خود مصداق فرمايش خداى عزّوجلّ است كه «و اگر آيتى ببينند، روى گردانند و گويند سحر سابقه‏دارى است». 📚: منابع: 1: تاريخ الاسلام ذهبی، ج3، ص. 452 2: الامالی، ص715. 3: الغیبة للنعمانی261 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi