➖عثمانیه در کربلاء)11 بررسی محتوایی نامه‌ها ✍️ در بخش پیشین، از سرنوشت کسانی که نامه نوشتند سخن گفتیم و یادآور شدیم که اشراف کوفه با اندیشه‌های اموی، اگرچه نامه نوشتند اما در شمار قاتلان کربلا قرار گرفتند. در مقابل، شیعیان، پس از نگارش نامه، یا در زمره شهدای کربلا بودند، یا در قیام توابین جان باختند، و یا در رکاب مختار به شهادت رسیدند. 👈 یکی از روش‌های شناخت نیّت نویسندگان نامه‌ها، بررسی دقیق محتوای آنهاست. 1: نامه‌های شیعیان: 🔺للْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع مِنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ وَ الْمُسَيَّبِ‏ بْنِ نَجَبَةَ وَ رِفَاعَةَ بْنِ شَدَّادٍ وَ حَبِيبِ بْنِ مُظَاهِرٍ وَ شِيعَتِهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُسْلِمِينَ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ سَلَامٌ عَلَيْكَ فَإِنَّا نَحْمَدُ إِلَيْكَ اللَّهَ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ. أَمَّا بَعْدُ فَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي قَصَمَ عَدُوَّكَ الْجَبَّارَ الْعَنِيدَ الَّذِي انْتَزَى عَلَى هَذِهِ الْأُمَّةِ فَابْتَزَّهَا أَمْرَهَا وَ غَصَبَهَا فَيْئَهَا وَ تَأَمَّرَ عَلَيْهَا بِغَيْرِ رِضًى مِنْهَا ثُمَّ قَتَلَ خِيَارَهَا وَ اسْتَبْقَى شِرَارَهَا وَ جَعَلَ مَالَ اللَّهِ دُولَةً بَيْنَ جَبَابِرَتِهَا وَ أَغْنِيَائِهَا فَبُعْداً لَهُ‏ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ إِنَّهُ لَيْسَ عَلَيْنَا إِمَامٌ فَأَقْبِلْ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَنَا بِكَ عَلَى الْحَقِّ وَ النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ فِي قَصْرِ الْإِمَارَةِ لَسْنَا نُجَمِّعُ مَعَهُ فِي جُمُعَةٍ وَ لَا نَخْرُجُ مَعَهُ إِلَى عِيدٍ وَ لَوْ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّكَ أَقْبَلْتَ إِلَيْنَا أَخْرَجْنَاهُ حَتَّى نُلْحِقَهُ بِالشَّامِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. 🔸بسم الله الرحمن الرحیم این نامه‌ای است خطاب به حضرت حسین بن علی (علیه‌السلام) از جانب سلیمان بن صرد، مسیب بن نجبه، رفاعة بن شداد بجلی، حبیب بن مظاهر و دیگر شیعیان مؤمن و مسلمان شهر کوفه. سلام بر تو؛ خداوند یکتای بی‌همتا را سپاس می‌گوییم. اما بعد، ستایش خدایی را می‌نماییم که پشت دشمن سرکش و ستمگر تو را شکست؛ همان دشمنی که با زور و بدون رضایت امت، زمام امور آنان را در اختیار گرفت. او اموال عمومی و حقوق الهی را غصب کرد، بدون کوچک‌ترین رضایتی امیر آنان شد، سپس بهترینِ ایشان را کشت و بدترینشان را باقی گذاشت. حقوق الهی را میان ستمگران و ثروتمندان تقسیم کرد و ناتوانان را از آن محروم ساخت. خداوند او را همانند قوم ثمود از رحمت خود ناامید گرداند. اکنون، ای حسین، بدان که ما امیری نداریم. پس به سوی ما بیا؛ امیدواریم خداوند میان ما و تو را به حق گرد هم آورد. 👇تحلیل محتوای نامه 👇 مضمون نامه، باور قلبی و اعتقادی شیعیان را نمایان می‌سازد؛ امری که آنان را از دیگر فرقه‌های منحرف متمایز می‌سازد: 1. ابراز خرسندی از مرگ معاویه. 2. معرفی معاویه به‌عنوان دشمنی ستمگر و غاصب حق امیرالمؤمنین علیه‌السلام. 3. اعلام برائت از معاویه و تعیین جایگاه او در جهنم. 4. تصریح به بی‌امامی و نبود پیشوا در میان آنان. 5. عدم همراهی با نعمان بن بشیر (عامل معاویه) در مناسبت‌های دینی. 6. اسامی ذکرشده در ابتدای نامه هیچ‌کدام در جمع قاتلان کربلا نیستند. 7. در آغاز نامه، نویسندگان خود را از شیعیان امام حسین و پدر بزرگوار ایشان معرفی کرده‌اند 👇نتیجه👇 🔹 این‌همه نشان می‌دهد که دعوت شیعیان کوفه از امام حسین علیه‌السلام برخاسته از ایمان و وفاداری قلبی بوده، و نه از سر هوس یا فرصت‌طلبی. چنین نگاهی در تحلیل تاریخی، جایگاه این گروه را از سایر دعوت‌کنندگان جدا می‌سازد و انگیزه‌های آنان را پاک‌تر و قابل دفاع‌تر جلوه می‌دهد. 📚: الاشادج2ص37 و تاریخ طبری ج4ص261. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)12 2: نامه‌های اشراف کوفه(غیرشیعیان) 🔺كتَبَ شَبَثُ بْنُ رِبْعِيٍّ وَ حَجَّارُ بْنُ أَبْجَرَ وَ يَزِيدُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ رُوَيْمٍ وَ عُرْوَةُ بْنُ قَيْسٍ‏ وَ عَمْرُو بْنُ الْحَجَّاجِ الزُّبَيْدِيُّ وَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو التَّيْمِيُ‏ أَمَّا بَعْدُ فَقَدِ اخْضَرَّ الْجَنَابُ وَ أَيْنَعَتِ الثِّمَارُ فَإِذَا شِئْتَ فَاقْدَمْ عَلَى جُنْدٍ لَكَ مُجَنَّدٍ وَ السَّلَامُ. 🔸آنگاه شبث بن ربعی، حجار بن ابجر، یزید بن رویم، عروه بن قیس، عمرو بن حجاج زُبَیدی، و محمد بن عمرو تیمی به آن حضرت علیه‌السلام نامه‌ای نوشتند با این مضمون: پس از حمد و ثنای پروردگار، همانا باغ‌ها سرسبز و میوه‌ها رسیده‌اند؛ پس هرگاه اراده فرمایی، به سوی لشکری بسیار و مجهز بشتاب. والسلام. 👇نکات محتوایی نامه 👇 ۱. در متن این نامه هیچ‌گونه اشاره‌ای به ظلم و ستمگری معاویه و خاندان بنی‌امیه نشده است، برخلاف نامه‌های شیعیان که چنین موضوعی را به‌صراحت بیان کرده‌اند. ۲. نشانی از ایمان قلبی نویسندگان نامه نسبت به امام حسین علیه‌السلام دیده نمی‌شود، در حالی که در نامه‌های شیعیان، این باور درونی کاملاً مشهود بود. ۳. هدف دعوت به‌هیچ‌وجه روشن نیست؛ تنها عبارت «بیا» مطرح شده، بی‌آن‌که هدف یا انگیزه‌ آن تبیین شود. ۴. استفاده از توصیفاتی نظیر سرسبزی باغات کوفه، نشان می‌دهد که نویسندگان سعی در تصویرسازی فضایی تفریحی و اغواگرانه دارند؛ گویی دعوتی برای سفر و رفاه است، نه قیام و مسئولیت. ۵. پایان‌نامه با عبارتی مبهم و دوپهلو همراه است: «فَإِذَا شِئْتَ فَاقْدَمْ»؛ که نشان از عدم تعهد، تردید، و عدم جسارت در تصمیم‌گیری دارد. این رویکرد در تضاد کامل با نامه‌ی جداگانه‌ی شیعیان است که با عبارت «العَجَل، العَجَل» صراحت در دعوت را نمایش می‌دادند. ۶. نام‌بردگان در ابتدای این نامه، همگی از جمله قاتلان کربلا و از اعضای لشکر عمر بن سعد بودند؛ این واقعیت، نشانگر نفاق و دورویی آنان است. ۷. طبق گزارش «مقتل خوارزمی»، این افراد آخرین کسانی بودند که نامه نوشتند، زیرا در انتظار مشخص شدن جهت‌گیری افکار عمومی و فضای اجتماعی بودند تا براساس آن تصمیم بگیرند؛ که خود نشان‌دهنده‌ی فرصت‌طلبی و نداشتن موضع مشخص است. 👇نتیجه👇 نامه‌های اشراف کوفه، سندی بر نفاق، فرصت‌طلبی و بی‌ریشگی اعتقادی آنان‌اند؛ دعوتشان نه از سر ایمان و عشق، بلکه از ترس عقب‌ماندن از تحولات بود. این تحلیل تاریخی، مرز میان ایمان و نفاق را به‌خوبی ترسیم می‌کند 📚: منابع: 1: تاریخ طبری: ج۴ ص۲۶۲ و الارشاد ج۲ص۳۸ 2: مقتل خوارزمی:ج۱ص۲۸۳ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)13 ✍️ دشمنان شیعه به دو دلیل، شیعیان را متهم به ایجاد فاجعه کربلا می‌کنند: 1. نامه‌های شیعیان پاسخ این بخش پیش‌تر ارائه شد. 2. وقوع فاجعه کربلا در محدوده‌ای جغرافیایی که به نام تشیع شناخته می‌شد 📝 در حالی‌که در فاجعه کربلا هیچ ردپایی از شیعیان یافت نمی‌شود، بلکه آنچه دیده می‌شود، ردپای عثمانی‌مذهبان است که کاملاً نمایان است. 👈 قرائن عثمانی‌بودن لشکر عمر بن سعد (لعنه‌الله علیه): 🔺 «فَقَالَ مُسْلِمٌ اسْقُونِي مِنْ هَذَا الْمَاءِ» 🔸مسلم فرمود: «شربتی از این آب به من بدهید!» مسلم بن عمرو گفت: «می‌بینی چقدر این آب سرد است؟ به خدا قسم، قطره‌ای از آن نخواهی چشید تا حَمیم جهنم را بچشی!» مسلم بن عقیل فرمود: «وای بر تو! کیستی؟» گفت: «من کسی هستم که حق را شناخت آنگاه که تو انکارش کردی، و برای امامش (یزید) خیرخواهی کرد آنگاه که تو خیانت کردی، و از او اطاعت کرد آنگاه که تو نافرمانی کردی. من مسلم بن عمرو باهلی هستم.» مسلم بن عقیل فرمود: «مادرت بی‌فرزند شود! چه‌قدر جفاکار، درشت‌خو و سنگدل هستی! تو ای پسر باهله، سزاوارتر به حَمیم و خلود در آتش دوزخ از من هستی.» 2. 🔺«وَيْلَكُمْ يَا شِيعَةَ آلِ‏ أَبِي‏ سُفْيَانَ» 🔸 زمانی‌که لشکر عمر بن سعد (علیهم‌اللعنة) قصد حمله به خیام را داشتند، امام حسین علیه‌السلام فریاد زد: «وای بر شما ای پیروان خاندان ابوسفیان! اگر دین ندارید و از روز قیامت نمی‌هراسید، پس لااقل در دنیای خود آزادمرد باشید! اگر گمان می‌کنید عرب‌نژاد هستید، به شرافت نژادی خود بازگردید.» 3. 🔺«ثُمَّ نَادَى عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ يَا خَيْلَ اللَّهِ ارْكَبِي وَ أَبْشِرِي» 🔸 سپس عمر بن سعد فریاد زد: «ای لشکر خدا، سوار شوید و به بهشت مژده یابید!» 4. 🔺«لَا يَوْمَ كَيَوْمِ الْحُسَيْنِ4 🔸 امام زین‌العابدین علیه‌السلام فرمود: «هیچ روزی مانند روز حسین نیست؛ روزی که سی‌هزار نفر علیه او گرد آمدند و همه گمان می‌کردند از این امت هستند. همه می‌خواستند با ریختن خون او به خدا نزدیک شوند، در حالی‌که حسین علیه‌السلام آنان را به خدا یادآوری می‌کرد، اما پند نگرفتند تا اینکه او را از روی سرکشی، ظلم و دشمنی کشتند.» 5. 🔺أحَاطَ بِهِ فَأَسْرَعَ مِنْهُمْ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ النَّسْرِ الْكِنْدِيُّ فَشَتَمَ الْحُسَيْن‏ 🔸شمر بن ذى الجوشن با گروهى از همراهان خود پيش آمده آن جناب را احاطه كردند، پس مردى از ايشان بنام مالك بن يسر كندى تندى كرده حسين عليه السّلام را دشنام داد. 6. 🔺نادَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُصَيْنٍ الْأَزْدِيُّ وَ كَانَ عِدَادَهُ فِي بَجِيلَةَ بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا حُسَيْنُ أَ لَا تَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ كَأَنَّهُ كَبِدُ السَّمَاءِ وَ اللَّهِ لَا تَذُوقُونَ مِنْهُ قَطْرَةً وَاحِدَةً حَتَّى تَمُوتُوا عَطَشاً 🔸و عبد اللَّه بن حصين ازدى كه در ميان قبيله بجيلة آمده بود با آواز بلند فرياد زد: اى حسين آيا اين آب را ننگرى كه گويا در صفا و زلالى چون شكم آسمان است، بخدا قطره‏اى از آن نچشيد تا از تشنگى بميريد، حسين (ع) فرمود: بار خدايا او را تشنه كام بميران و هرگز او را ميامرز. 7. 🔺و ناداه عمرو بن الحجّاج: يا حسين، هذا الماء تلغ فيه الكلاب و تشرب منه‌ خنازير أهل السّواد و الحمر و الذّئاب، و ما تذوق منه و اللّه قطرة حتّى تذوق الحميم في نار الجحيم 🔸عمرو بن الحجاج فرمانده محافظان شریعه فرات گفت: ای حسین، این آب فرات است که سگان و خوکان و خران و گرگ های عراق از آن می نوشند، ولی یه خدا سوگند، تو از این آب نخواهی چشید تا از حمیم جهنم بنوشی. 8. 🔺يقال له: «مالك بن جريرة» على فرس له حتى وقف على الحفيرة، و جعل ينادي بأعلى صوته: أبشر يا حسين! فقد تعجلت النار في الدّنيا قبل الآخرة، 🔸مالک بن جریرة ملعون خطاب به امام حسین علیه السلام گفت: یا حسین به آتش دنیا عجول تر از آتش آخرت هستی. 9. 🔺يا حُسَيْن، يَا كذاب ابن الكذاب، أضللت أخي وغررته حتى قتله 🔸وقتی عمرو بن قرظة شهید شد برادش که در لشکر عمر بن سعد ملعون بود خطاب به امام حسین علیه السلام گفت: ای حسین ای دروغگو پسر دورغگو برادرم را گمراه کردی و فریفتی تا او را به کشتن دادی. 👇نتیجه👇 با وجود آن‌همه توهین‌های صریح و سنگین که از سوی لشکر عمر بن سعد (لعنه‌الله علیهم) به امام حسین علیه‌السلام روا داشته شد، چگونه می‌توان پذیرفت که این افراد از شیعیان بوده‌اند؟مگر نه اینکه نخستین شرط شیعه بودن، محبت قلبی و معرفت نسبت به امام است؟ 📚 منابع: 1. اللهوف، ص ۱۲۰ 2. الارشاد، ج۲، ص۶۰ 3. الارشاد، ج۲، ص۸۹ 4. امالی شیخ صدوق، ص۴۶۲ 5: الإرشادج‏2، ص: 110 6: الإرشاد ج‏2، ص: 87 7: تذکره الخواص ج2 ص 152 8: مقتل خوارزمی ج 1 ص 352 9: تاریخ طبری ج5 ص434. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖دعای فرشتگان برای زائران امام حسین علیه‌السلام 🛑روَی‌ عَلِيُّ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : «وَكَّلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِالْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ فِي كُلِّ يَوْمٍ شُعْثاً غُبْراً وَ يَدْعُونَ لِمَنْ زَارَهُ وَ يَقُولُونَ يَا رَبِّ هَؤُلاَءِ زُوَّارُ اَلْحُسَيْنِ اِفْعَلْ بِهِمْ وَ اِفْعَلْ بِهِمْ» . 🔰ابو بصير، از امام صادق عليه‌السّلام روايت كرده است كه فرمود: خدای‌ عزّ و جلّ‌ هفتاد هزار فرشته را بر حسين صلوات‌اللّٰه‌عليه گماشته است، كه ژوليده و غبار آلوده هر روز صلوات بر او مي‌فرستند، و برای‌ كسی‌ كه او را زيارت كند دعا مي‌كنند، و مي‌گويند: خدايا اينان زائران حسينند، با ايشان چنين و چنان كن. 📚: الفقیه ج ۲ ص۵۸۱ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلاء)14 ✍️ رجزخوانی پیش از آغاز نبرد، امری کاملاً رایج و طبیعی در فرهنگ جنگی آن دوران به‌شمار می‌رفت. هدف اصلی از رجزخوانی را می‌توان در دو محور خلاصه کرد: 1. معرفی شخصیت و جایگاه فرد رجزخوان 2. بیان باورها، عقاید و مذهب او از همین‌رو، با دقت در محتوای رجزها می‌توان به مذهب و گرایش اعتقادی رجزخوان پی برد. 1: رجز شهید نافع بن هلال جملی 🔺أنَا الْغُلَامُ‏ الْيَمَنِيُ‏ الْبَجَلِيُ‏ دِينِي عَلَى دِينِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍ‏ أَضْرِبُكُمْ ضَرْبَ غُلَامٍ بَطَلٍ‏ وَ يَخْتِمُ اللَّهُ بِخَيْرٍ عَمَلِي 🔸من جوان یمنی از تیره جملیم/که دین و اعتقادم بر همان دین حسین و علی است اگر امروز کشته شوم این آرزوی من است/و این اعتقاد من است که این عم خود را(در روز قیامت) خواهم دید. 2: رجز شهید عبدالرحمن بن عبدالله بن الکدن: 🔺وجعل عبد الرحمان بْن عَبْدِ اللَّهِ بْن الكدن يقول: إني لمن ينكرني ابْن الكدن ... إني عَلَى دين حسين وحسن 🔸اگر مرا نمی‌شناسید بدانید که من فرزند کدن هستم و همانا من بر اعتقاد و آیین حسین و حسنم. 3: رجز شهید عبد الرحمن بن عبد الله اليزني 🔺أنا ابن عبد الله من آل يزن ... ديني على دين حسين وحسن 🔸من عبدالله بن از آل یزن هستم/که دینم همان دین حسین و حسن است 4: رجز شهید حجاج بن مسروق: 🔺أقدم حسين هاديا مهديّااليوم نلقى جدّك النبيا ثم أباك ذا العلا عليّاو الحسن الخير الرضا الوليا 🔸پیشگام حسین هدایت گر و هدایت کننده‌ام/امروز جدت رسول خدا و پدرت عليّ بلند مرتبه/و حسن خیر و رضي و ولي را ملاقات خواهم کرد. 5: رجز شهید مالک بن انس باهلی 🔺آل عليّ شيعة الرحمن ... آل زياد شيعة الشيطان 🔸آل عليّ پیروان خدای رحمان هستند/ و آل‌زیاد(یا حرب) پیروان شیطان هستند 👇نتیجه👇 ما ابتدا به قرائن عثمانی‌بودن لشکر عمر بن سعد ـ علیهم اللعنة و العذاب ـ پرداختیم، و اکنون نیز به شواهدی اشاره کردیم که دلالت بر شیعه‌بودن یاران امام حسین علیه‌السلام دارد. این قرائن به‌روشنی تقابل دو جریان فکری و سیاسیِ علوی و عثمانی را در واقعه عاشورا نشان می‌دهد. در میان رجزهایی که توسط یاران امام حسین علیه‌السلام خوانده شد، نکته‌ای قابل توجه بود: آنان در اشعار خود، دین امام حسن و امام حسین علیهما‌السلام را در امتداد دین امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام معرفی کردند. این مضمون، خط اعتقادی شیعیان را به‌خوبی نمایان می‌سازد؛ اعتقادی که بر خلافت و جانشینی امیرالمؤمنین علیه‌السلام و فرزندان پاک و مطهر ایشان تأکید دارد. 📚منابع: 1: مناقب ابن شهر آشوب ج 4 ص 104 2:انساب الاشراف ج3 ص 196 3: الفتوح ابن اعثم ج 5 ص106. 4: مقتل خوارزمی ج 2 ص 23 5: الفتوح ج 5 ص 107 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

🌿 سلام و وقت‌تون بخیر نمی‌دانم چه تعداد از دوستان مبحث«عثمانيه در کربلاء» را مطالعه می‎‌کند اما لازم است در اهمیت این بحث چند سطر بیان کنم «آیا امام حسین علیه‌السلام توسط شیعیان به شهادت رسید؟» یکی از شبهاتی که از دوران کودکی در ذهن بسیاری از ما القا شده و دشمنان تشیع همواره بر آن مانور داده‌اند، این است که امام حسین علیه‌السلام توسط شیعیان به شهادت رسیده است. 🎯از همین‌رو، بر خود فرض دانستیم که این شبهه را با تکیه بر منابع معتبر و مبانی مورد قبول عامه و خاصه، به‌صورت مستند و مستدل مورد بررسی قرار داده و پاسخی روشن و قاطع ارائه کنیم. این مطالب حاصل ساعت‌ها مطالعه کتاب‌ها، مقالات، و شنیدن فایل‌های صوتی و تصویری است. نوشته‌هایی که از ابتدا توسط مدیر کانال تهیه شده‌اند و هیچ‌گونه کپی‌برداری از جائی دیگر نیستند. مطمئن باشید چنین بحثی را با این سطح از تفصیل، در هیچ جای دیگری پیدا نخواهید کرد. 🎯 هدف فقط یک چیز است: رساندن این مطالب به شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌السلام. 📌 لذا: با خیال راحت می‌توانید مطالب را همراه با آیدی کانال، گروه و نام خودتان منتشر کنید. حتی می‌توانید آن‌ها را به صورت جزوه تنظیم کرده و با نام خودتان ارائه دهید. ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖تجمل‌گرائی در زیارت امام حسین علیه‌السلام ممنوع.... 🔺 قالَ الصَّادِقُ ع‏ بَلَغَنِي أَنَّ قَوْماً إِذَا زَارُوا الْحُسَيْنَ ع حَمَلُوا مَعَهُمُ السُّفْرَةَ فِيهَا الْجِدَاءُ وَ الْأَخْبِصَةُ وَ أَشْبَاهُهُ لَوْ زَارُوا قُبُورَ أَحِبَّائِهِمْ مَا حَمَلُوا مَعَهُمْ هَذَا. 🔸امام صادق (علیه السلام) فرمود: به من رسیده که گروهی هنگام زیارت امام حسین (علیه السلام)، سفره‌ای همراه خود می‌برند که در آن غذاهایی مانند گوشت بریان‌شده و شیرینی‌هایی مانند «أخبصة» و چیزهای مشابه آن است. اگر آنان به زیارت قبور عزیزان خود می‌رفتند، چنین چیزهایی را همراه نمی‌بردند. 🔺 قالَ الصَّادِقُ ع لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ‏ تَأْتُونَ قَبْرَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ص فَقَالَ لَهُ نَعَمْ قَالَ تَتَّخِذُونَ لِذَلِكَ سُفْرَةً قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا لَوْ أَتَيْتُمْ قُبُورَ آبَائِكُمْ وَ أُمَّهَاتِكُمْ لَمْ تَفْعَلُوا ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ فَأَيَّ شَيْ‏ءٍ نَأْكُلُ قَالَ الْخُبْزَ بِاللَّبَن‏ 🔸امام صادق عليه السّلام به يكى از ياران خود فرمود: آيا بزيارت قبر أبى عبد اللّه صلوات اللَّه عليه ميرويد؟ گفت: آرى. فرمود: براى اين سفر سفره برميداريد؟ گفت: آرى. فرمود: ولى اگر بزيارت قبور پدران و مادرانتان ميرفتيد چنين نميكرديد. گويد: عرض كردم در اين صورت چه چيزى بايد بخوريم؟ گفت: نان با شير. 📚من لایحضره الفقیه: ج2 ص 281 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانيه در کربلاء)15 ✍️در بخش پیشین اشاره شد که ساختار اصلی سپاه عمر بن سعد ـ لعنة‌الله‌علیه ـ را گروهی موسوم به «عثمانی‌مذهبان» تشکیل می‌دادند؛ با این حال، در میان این سپاه، افرادی نیز حضور داشتند که نه از شیعیان اعتقادی بودند و نه از عثمانی‌مذهبان. به تعبیر دقیق‌تر، آنان تنها احترام و تقدسی که برای امام حسین (علیه‌السلام) قائل بودند، در نسبت خانوادگی ایشان با پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) خلاصه می‌شد؛ یعنی صرفاً به عنوان نوه رسول خدا، نه به عنوان امام معصوم و حجت الهی. برای روشن‌تر شدن این واقعیت، توجه به دو گزارش تاریخی در این زمینه بسیار راه‌گشاست... 👇گزارش اول👇 🔺قال علي بن حسين -علیهما السلام- : فغيّبني رجل منهم واكرم نزلي واحتضنني وجعل يبكي كلّما خرج و دخل حتّى كنت أقول: ان يكن عند أحد من الناس وفاء فعند هذا، إلى أن نادى منادي ابن زياد:ألا من وجد علي بن حسين فليأت به فقدجعلنا فيه ثلاثمائة درهم. قال: فدخلوالله علي و هو يبكي و جعل يربط يدي إلى عنقي! و هو يقول: أخاف! فاخرجني والله إليهم مربوطاً حتى دفعني إليهم و اخذ ثلاثمائة درهم و أنا أنظر إليها)1 🔸 امام سجاد -علیه السلام- فرمودند: بعد از شهادت سید الشهدا مردی من را پنهان کرد و مرا اکرام داشت و پناه داد، و در هر رفت و آمدی پیوسته گریه می‌کرد؛ تا جایی که با خود چنین گفتم: اگر قرار باشد که احدی از مردم وفادار باشد، قطعا همین فرد است! تا این‌که منادی ندا داد: «هر کس علی بن حسین -علیهما السلام- را پیدا کرده بیاورد، که برای او سیصد درهم جایزه قرار دادیم». پس همان‌مرد بر من وارد شد و همان‌طور که گریه می‌کرد، دستم را به گردنم بست! و می‌گفت: «می‌ترسم»! و من را دست بسته تحویل‌شان داد و در حالی که نگاه می‌کردم آن سيصد درهم پول را گرفت! 👇گزارش دوم👇 🔺...عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الحسين [الْحَسَنِ‏] عَنْ أُمِّهِ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَيْنِ ع قَالَ: «دَخَلَتِ الْغَانِمَةُ [الْعَامَّةُ] عَلَيْنَا الْفُسْطَاطَ وَ أَنَا جَارِيَةٌ صَغِيرَةٌ وَ فِي رِجْلِي خَلْخَالانِ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ رَجُلٌ يَفُضُّ الْخَلْخَالَيْنِ مِنْ رِجْلِي وَ هُوَ يَبْكِي. فَقُلْتُ: مَا يُبْكِيكَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ؟ فَقَالَ: كَيْفَ لَا أَبْكِي وَ أَنَا أَسْلُبُ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ. فَقُلْتُ: لَا تَسْلُبْنِي. قَالَ: أَخَافُ أَنْ يَجِي‏ءَ غَيْرِي، فَيَأْخُذَهُ.» قَالَتْ: «وَ انْتَهَبُوا مَا فِي الْأَبْنِيَةِ حَتَّى كَانُوا يَنْزِعُونَ الْمَلَاحِفَ عَنْ ظُهُورِنَا.»2 🔸عبدالله بن حسین از مادرش فاطمه، دختر امام حسین (علیهماالسلام) نقل کرده است: «غارتگران به خیمه ما هجوم آوردند، درحالی‌که من دختر کوچکی بودم که دو خلخال از طلا به پایم بود. مردی آن دو خلخال را از پایم شکست تا ببرد و در همان‌حال گریه می‌کرد. گفتم: چه چیز تو را به گریه واداشته است، ای دشمن خدا؟ گفت: چه‌طور گریه نکنم، درحالی‌که دختر رسول خدا را غارت می‌کنم. گفتم: (خب) مرا غارت نکن. گفت: می‌ترسم دیگری بیاید و آن را ببرد.» آن‌گاه مادرم گفت: «هرچه در خیمه‌ها بود را با زور چپاول کردند، حتی روپوش‌ها(چادرها)یمان را نیز از دوشمان کشیدند.» 👇نکته👇 🔺فجَعَلَ رَجُلٌ يَفُضُّ الْخَلْخَالَيْنِ مِنْ رِجْلِي وَ هُوَ يَبْكِي. فَقُلْتُ: مَا يُبْكِيكَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ؟ فَقَالَ: كَيْفَ لَا أَبْكِي وَ أَنَا أَسْلُبُ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ. 🔸مردی آن دو خلخال را از پایم شکست تا ببرد و در همان‌حال گریه می‌کرد. گفتم: چه چیز تو را به گریه واداشته است، ای دشمن خدا؟ گفت: چه‌طور گریه نکنم، درحالی‌که دختر رسول خدا را غارت می‌کنم آیا این بخش از روایت، دلالت بر حضور شیعیان در سپاه ابن‌زیاد دارد⁉️ پاسخ: خیر. دلایل این نفی عبارت‌اند از: 1. خطاب «عدوّ الله» از سوی فاطمه بنت‌الحسین (علیهماالسلام): حضرت، آن مرد را دشمن خدا می‌نامد؛ و این تعبیر، نشان‌دهنده انکار کامل جایگاه ایمانی و اعتقادی اوست. چنین خطابی از سوی اهل‌بیت (علیهم‌السلام) نسبت به یک فرد، به‌روشنی بیانگر عدم انتساب او به مکتب تشیع است. 2. تعبیر مرد غارتگر در پاسخ به حضرت: او می‌گوید: «أَنَا أَسْلُبُ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ» یعنی: «من در حال غارت دختر رسول خدا هستم.» اگر این فرد شیعه بود، انتظار می‌رفت که بگوید: «أَنَا أَسْلُبُ ابْنَةَ الإِمَام» زیرا شیعیان، احترام و عظمت اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را نه صرفاً به‌خاطر نسبت خانوادگی با پیامبر (ص)، بلکه به‌سبب امامت الهی ایشان می‌دان 📚منابع: 1طبقات ابن سعد ج ۵ ص ۲۱۲ 2: الأمالي (للصدوق)، ص۱۶۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانيه در کربلاء)16 ✍نجات امام سجاد علیه‌السلام از واقعه کربلا؛ تدبیر الهی برای استمرار امامت قرار بود که امام سجاد علیه‌السلام در واقعه دردناک کربلا به شهادت نرسند تا نسل امامت ادامه پیدا کند زیرا در نبود امام: «عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَوْ أَنَّ الْإِمَامَ رُفِعَ مِنَ الْأَرْضِ سَاعَةً لَمَاجَتْ بِأَهْلِهَا كَمَا يَمُوجُ الْبَحْرُ بِأَهْلِهِ)۱ امام باقر علیه‌السلام: اگر امام برای لحظه‌ای از زمین برداشته شود، زمین با اهلش به تلاطم درمی‌آید، همان‌گونه که دریا با اهلش به موج درمی‌آید.» خداوند با چه تدابیری امام سجاد علیه‌السلام را از دست اشقیاء نجات داد؟ 1: بیماری جسمی امام سجاد علیه السلام 🔺قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ ع فَدَنَوْتُ مِنْهُ لِأَسْمَعَ مَا يَقُولُ لَهُمْ وَ أَنَا إِذْ ذَاكَ مَرِيضٌ فَسَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ لِأَصْحَابِه‏)۲ 🔸«هنگامی که پدرم نزدیک مغرب در شب عاشورا اصحاب را جمع کرد برای این‌که آنها را مرخص کند. من نزدیک او شدم تا آنچه را برای آنها می‌گوید بشنوم و من در آن هنگام مریض بودم، پس شنیدم که پدرم به اصحابش می‌فرمود… 2: سکوت دائم امام سجاد علیه‌السلام در مسیر اسارت 🔺وَ لَمْ يَكُنْ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ يُكَلِّمُ أَحَداً مِنَ اَلْقَوْمِ فِي اَلطَّرِيقِ كَلِمَةً حَتَّى بَلَغُوا)۳ 🔸و امام سجاد علیه‌السلام درعليه‌السّلام در تمام مسیر اسارت با كسى سخن نگفت 3: بالاگردان بودن حضرت زینب سلام‌الله‌علیها 🔺فَقَالَتْ اقْتِدَاءً بِالْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع أَوْصَى إِلَى أُخْتِهِ زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فِي الظَّاهِرِ وَ كَانَ مَا يَخْرُجُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ مِنْ عِلْمٍ يُنْسَبُ إِلَى زَيْنَبَ بِنْتِ عَلِيٍّ تَسَتُّراً عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ.)۴ 🔸امام حسين عليه‌السّلام در ظاهر به خواهرش زينب وصيّت كرد و دستورات علىّ بن الحسين عليهما‌السّلام بخاطر حفظ جانش به زينب نسبت داده مى‏شد. 🔺فأمر بقتله فَصَاحَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ عَلِيٍّ‌: يَا ابْنَ زِيَادٍ حَسْبُكَ مِنْ دِمَائِنَا. أَسْأَلُكَ بِاللَّهِ إِنْ قَتَلْتُهُ إِلَّا قَتَلْتَنِي مَعَهُ‌. فَتَرَكَه)۵ 🔸«پس (ابن زیاد) دستور به قتل او داد. زینب دختر علی (علیهما‌السلام) فریاد زد: ای پسر زیاد! بس است از خون‌های ما. تو را به خدا سوگند می‌دهم، اگر او را می‌کشی، مرا نیز با او بکش پس او (ابن زیاد) از قتلش صرف‌نظر کرد.» 4: بلاگردانی توسط خواهر 🔺ثُمَّ إِنَّ حُسَيْناً حَضَرَهُ الَّذِي حَضَرَهُ فَدَعَا ابْنَتَهُ الْكُبْرَى فَاطِمَةَ بِنْتَ الْحُسَيْنِ ع فَدَفَعَ إِلَيْهَا كِتَاباً مَلْفُوفاً وَ وَصِيَّةً ظَاهِرَةً وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع مَبْطُوناً لَا يَرَوْنَ إِلَّا أَنَّهُ لِمَا بِهِ فَدَفَعَتْ فَاطِمَةُ الْكِتَابَ إِلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ثُمَّ صَارَ وَ اللَّهِ ذَلِكَ الْكِتَابُ إِلَيْنَا.)۶ 🔸شهات امام حسين (علیه‌السلام) رسيد و دختر بزرگترش فاطمه بنت الحسين را طلبيد و نامه‏اى سر بسته و وصيتى آشكارا بدو سپرد و در اين حال على بن الحسين (علیه‌السلام) دچار يك بيمارى سختى بود كه به حالِ خود نبود و فاطمه آن نامه و كتاب را به على بن الحسين (علیه‌السلام) داد و به خدا آن كتاب به دست ما رسيده. 📚منابع: 1: الکافي: ج1 ص 179. 2: الارشاد ج 2 ص 91 3: الإرشاد ج۲ ص۱۱۹ 4: کمال الدین: ج2 ص 501 5: طبقات ابن سعد ج5ص 163 6: الکافي ج1 ص 291 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‏ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖آداب خاص زیارت امام حسین علیه‌السلام 🔺عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِذَا أَرَدْتَ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ ع فَزُرْهُ وَ أَنْتَ كَئِيبٌ حَزِينٌ مَكْرُوبٌ شَعِثاً مُغْبَرّاً جَائِعاً عَطْشَاناً فَإِنَّ الْحُسَيْنَ قُتِلَ حَزِيناً مَكْرُوباً شَعِثاً مُغْبَرّاً جَائِعاً عَطْشَاناً- وَ سَلْهُ الْحَوَائِجَ وَ انْصَرِفْ عَنْهُ وَ لَا تَتَّخِذْهُ وَطَناً 🔸علی بن حکم از برخی از اصحاب ما از امام صادق علیه‌السلام نقل کرده که فرمود: وقتی قصد زیارت امام حسین علیه‌السلام را داری، او را در حالی زیارت کن که اندوهگین، غم‌زده، گرفتار، ژولیده، خاک‌آلود، گرسنه و تشنه باشی؛ زیرا حسین علیه‌السلام در حالی کشته شد که اندوهگین، غم‌زده، ژولیده، خاک‌آلود، گرسنه و تشنه بود. و از او حاجت‌هایت را بخواه، سپس از نزد او بازگرد و آنجا را وطن و محل اقامت خود قرار مده.» 📚کامل الزیارات 131 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖عثمانیه در کربلا)۱۷ ✍️ هدف نهایی تفکر عثمانی: با توجه به آنچه درباره‌ی تفکر عثمانی بیان شد، این اندیشه‌ی منحوس در واقعه‌ی کربلا تمامی مردان بنی‌هاشم را به شهادت رساند و بارها در صدد قتل امام سجاد علیه‌السلام برآمد. هدف نهایی این جریان، که به فضل الهی محقق نشد، قطع نسل امامت بود؛ اما به لطف خداوند، در این توطئه نیز ناکام ماندند. اکنون به گزارش‌های پیش‌رو توجه فرمایید. 👇در کربلا👇 🔺قال ابو مخنف: حدثنى سليمان بن ابى راشد، عن حميد بن مسلم،قال، انتهيت الى على بن الحسين بن على الاصغر و هو منبسط على فراش له، و هو مريض، و إذا شمر بن ذي الجوشن في رجاله معه يقولون: الا نقتل هذا؟ قال: فقلت: سبحان الله! ا نقتل الصبيان! انما هذا صبى، قال: فما زال ذلك دابى ادفع عنه كل من جاء حتى جاء عمر بن سعد، فقال: ، و من أخذ من متاعهم شي قال: 🔸حميد بن مسلم گويد: پيش على اصغر پسر حسين بن على(امام سجاد علیه‌السلام) رسيديم كه بر بستر افتاده بود و بيمار بود، شمر بن ذى الجوشن و پيادگان همراه او را ديدم كه مى‏گفتند: «چرا اين را نكشيم؟» گويد: گفتم: «سبحان اللَّه، كودكان را هم مى‏كشيم؟ اين كودك است.» گويد: كارم اين بود و هر كس را مى‏آمد از او كنار مى‏زدم تا عمر بن سعد بيامد و گفت: «كس به خيمه اين زنان نرود و متعرض اين پسر بيمار نشود، هر كه از لوازمشان چيزى گرفته پسشان دهد.» گويد: به خدا كسى چيزى پس نداد. 👇در کوفه👇 🔺اذْهَبُوا بِهِ فَاضْرِبُوا عُنُقَهُ»2 🔸در کوفه عبیدالله لعین گفت: علی بن حسین(علیه السلام) را ببرید و گردنش را بزنید. 👇در خرابه‌های شام👇 🔺عنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْحَلَبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: لَمَّا أَتَى بِعَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمَا لَعَائِنُ اَللَّهِ وَ مَنْ مَعَهُ جَعَلُوهُ فِي بَيْتٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّمَا جَعَلَنَا فِي هَذَا اَلْبَيْتِ لِيَقَعَ عَلَيْنَا فَيَقْتُلَنَا فَرَاَطَنَ اَلْحَرَسُ فَقَالُوا اُنْظُرُوا إِلَى هَؤُلاَءِ يَخَافُونَ أَنْ تَقَعَ عَلَيْهِمُ اَلْبَيْتُ وَ إِنَّمَا يَخْرُجُونَ غَداً فَيُقْتَلُونَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ لَمْ يَكُنْ فِينَا أَحَدٌ يُحْسِنُ اَلرَّطَانَةَ غَيْرِي وَ اَلرَّطَانَةُ عِنْدَ أَهْلِ اَلْمَدِينَةِ اَلرُّومِيَّةُ)3 🔸محمد حلبى گفت از حضرت صادق علیه‌السلام شنيدم: وقتى على بن الحسين و خانواده‌اش را پيش يزيد بن معاويه لعنة الله عليهما آوردند آنها را درون خانه‌اى خرابه جاى دادند،بعضى از همراهان امام گفتند ما را در اين خانه جاى داده‌اند كه بر روى ما خراب شود و بميريم. نگهبانان كه رومى بودند اين حرف را شنيدند و به زبان رومى گفتند به اينها نگاه كنيد ميترسند خانه بر سرشان خراب شود با اينكه فردا آنها را ميبرند و ميكشند. امام فرمود در ميان ما هيچ كس جز من زبان رومى را نميدانست. 👇در مجلس یزیدلعین👇 🔺فشَاوَرَ يَزِيدُ جُلَسَاءَه فِي أَمرِه، فَأشَارَوا بِقَتلِهِ»4 🔸یزید در مورد امام سجاد(علیه السلام) با مشاورین خود مشورت کرد، که همگی رای بر کشتن ایشان دادند! 👇نتیجه👇 ترور و تلاش برای انقطاع نسل امامت، از همان لحظه‌ی نخست پس از شهادت پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله آغاز شد. دستگاه سقیفه همواره در صدد حذف امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود، به‌ویژه از طریق ماشین ترور و آدم‌کشیِ خالد بن ولید ملعون؛ اما به فضل الهی، در این توطئه نیز ناکام ماندند. این تفکر مسموم، که بعدها در قالب اندیشه‌ی عثمانی تبلور یافت، تا واقعه‌ی کربلا ادامه پیدا کرد و در آنجا نیز با وجود جنایات بی‌شمار، از جمله قتل همه‌ی مردان بنی‌هاشم و تلاش‌های مکرر برای شهادت امام سجاد علیه‌السلام، باز هم به هدف نهایی خود—یعنی قطع نسل امامت—نرسید. بحمدالله، این نقشه‌ی شوم نیز با شکست مواجه شد. معنای دقیق آیه شریفه: "يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ" 📚:منابع 1: تاريخ الطبري، ج‏5، ص:453 1: بصائر الدرجات ج۱ ص۳۳۷ 2: الارشاد ج۲، ص۱۱۶ 3: اثبات الوصية، ص۱۷۱ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi