➖اخلاق حَسنه امام رضا علیه‌السلام 🛑 عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ اَلْعَبَّاسِ قَالَ: مَا رَأَيْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ جَفَا أَحَداً بِكَلِمَةٍ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ قَطَعَ عَلَى أَحَدٍ كَلاَمَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ وَ مَا رَدَّ أَحَداً عَنْ حَاجَةٍ يَقْدِرُ عَلَيْهَا وَ لاَ مَدَّ رِجْلَهُ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ وَ لاَ اِتَّكَأَ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ شَتَمَ أَحَداً مِنْ مَوَالِيهِ وَ مَمَالِيكِهِ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ تَفَلَ وَ لاَ رَأَيْتُهُ يُقَهْقِهُ فِي ضَحِكِهِ قَطُّ بَلْ كَانَ ضَحِكُهُ اَلتَّبَسُّمُ وَ كَانَ إِذَا خَلاَ وَ نَصَبَ مَائِدَتَهُ أَجْلَسَ مَعَهُ عَلَى مَائِدَتِهِ مَمَالِيكَهُ وَ مَوَالِيَهُ حَتَّى اَلْبَوَّابَ اَلسَّائِسَ وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَلِيلَ اَلنَّوْمِ بِاللَّيْلِ كَثِيرَ اَلسَّهَرِ يُحْيِي أَكْثَرَ لَيَالِيهِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى اَلصُّبْحِ وَ كَانَ كَثِيرَ اَلصِّيَامِ فَلاَ يَفُوتُهُ صِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ يَقُولُ ذَلِكَ صَوْمُ اَلدَّهْرِ وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَثِيرَ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلصَّدَقَةِ فِي اَلسِّرِّ وَ أَكْثَرُ ذَلِكَ يَكُونُ مِنْهُ فِي اَللَّيَالِي اَلْمُظْلِمَةِ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ رَأَى مِثْلَهُ فِي فَضْلِهِ فَلاَ تصدق [تُصَدِّقْهُ] . 🔰از ابراهيم بن عباس نقل کرده است: من هرگز حضرت ابى الحسن الرضا(عليه السّلام)را نديدم كه در تكلم كردن به‌كسى ستم كند و بد بگويد نديدم سخن كسى را قطع كند بلكه صبر مي‌كرد تا او از سخن گفتن فارغ مي‌شد بعد از آن تكلم مي‌فرمود نديدم كسى حاجت خواهد و مقدور آن بزرگوار باشد و رد كند حاجت او را و هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و پاى مبارك خود را دراز كند هرگز نديدم كه پيش روى كسى نشسته باشد و تكيه بر چيزى كند هرگز نديدم كه يكى از غلامان و مملوك‌هاى خود را دشنام دهد هرگز نديدم كه آب دهان بيندازد و هرگز نديدم كه در خنديدن قهقهه كند بلكه خنديدن او به تبسم بود و چون خلوت مي‌شد و خوان طعام از براى او حاضر مي‌كردند جميع غلامان و مملوك‌هاى خود را بر خوان طعام مى‌نشانيد حتى دربان و مهتر را آن بزرگوار در شب كم خواب و بسيار بيدار بود اكثر شب‌ها را از اول شب تا صبح احياء مي‌كرد بسيار روزه مي‌گرفت و روزه گرفتن در هر ماه سه روز از او فوت نمي‌شد مي‌فرمود روزه گرفتن در هر ماه سه روز مثل روزه گرفتن جميع ايام است در پنهانى بسيار احسان به‌مردم مي‌كرد صدقه مي‌داد اكثر آن در شب‌هاى تار بود پس كسى كه مى‌پندارد كه در فضل مثل او را ديده است او را تصديق نكنيد. 📚عيون أخبار ،ج١ص١٩٧_١٩٨. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)۱ ✍️🌙 روز اول ماه ربیع‌الاول یادآور یکی از مهم‌ترین و شجاعانه‌ترین وقایع صدر اسلام است. در چنین روزی، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام به‌منظور حفظ جان پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، در بستر ایشان خوابید تا نقشه‌ی مشرکان برای ترور پیامبر ناکام بماند. هم‌زمان، پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله با تدبیر الهی از مکه خارج شد و مسیر هجرت به مدینه را آغاز کرد. 🔺شهر ربيع الاول أول ليلة منه هاجر رسول الله صلى الله عليه وآله من مكة إلى المدينة سنة ثلاث عشرة من مبعثه، وكانت ليلة الخميس. وفيها كان مبيت أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام على فراش رسول الله صلى الله عليه واله ومواساته له بنفسه، حتى نجا عليه السلام من عدوه، فحاز بذلك أمير المؤمنين عليه السلام شرف الدنيا والدين، وأنزل الله تعالى مدحه لذلك في القرآن المبين وهي ليلة فيها عظيمة الفخر لمولى المؤمنين، بما يوجب مسرة أوليائه المخلصين 🔸مرحوم شیخ مفید: در نخستین شب از ماه ربیع‌الاول، پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله از مکه به مدینه هجرت فرمود، در سال سیزدهم از آغاز بعثت، و آن شب، شب پنج‌شنبه بود. در همان شب، امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام بر بستر پیامبر خوابید و جان خود را فدای او کرد، تا آن‌که پیامبر از دست دشمنان نجات یافت. با این ایثار، امیرالمؤمنین علیه‌السلام به شرافت دنیا و آخرت دست یافت، و خداوند متعال ستایش او را در قرآن آشکار ساخت. این شب، شبی است سرشار از افتخار برای مولای مؤمنان، و موجب شادی و سرور برای دوستان و پیروان مخلص او. 📚: مسار الشيعة 48 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)2 ✍🏻در شب لیلة‌المبیت، شیعیان شادمان‌اند؛ چرا که این شب یادآور نجات پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه وآله» و اثبات فضیلتی بی‌نظیر برای امیرالمؤمنین «علیه‌السلام» است. در مقابل، نواصب در این شب اندوهگین‌اند؛ زیرا ابوبکر در غار، به‌سبب ترس از جان خود، دچار اضطراب و اندوه شد، و این حالت برای آنان نیز مایه اندوه است. 🛑وهذا اليوم يتجدد فيه سرور الشيعة بنجاة رسول الله صلى الله عليه وآله من أعدائه وما اظهره الله تعالى من آياته، وما أيده به من نصره، وهو يوم حزن للناصبية لاقتدائهم بابي بكر في ذلك، واجتنابهم المسرة أو في وقت أحزانه 🔰مرحوم شیخ مفید: در این روز، شادی شیعیان از نجات پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله از دشمنانش تازه می‌شود، و از نشانه‌هایی که خداوند آشکار ساخت و یاری‌ای که به او عطا کرد. این روز، برای ناصبی‌ها روز اندوه است، چرا که در این واقعه از ابوبکر پیروی کرده‌اند و از ابراز شادی در این زمان یا در هنگام اندوه ابابکر پرهیز کرده‌اند. (زیرا ابابکر در غار از ترس جان خود نزدیک بود کفار را آگاه کند) 📚:مسار الشيعة ص49 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)3 ✍تلاش عجیب مخالفین برای اثبات باطل خویش¡ 🔺و من عجيب ما رأينا: مصحف قد كتب فيه آية الغار بذهب ليتميّز عن جميع ما يتضمّنه المصحف من كلام اللّه عزّ و جل‏ 🔸مرحوم کراجکی نقل می‌کند: «و از شگفتی‌هایی که دیدیم این بود که: قرآنی را مشاهده کردیم که مخالفین شیعه، آیه غار در آن با طلا نوشته شده بود، تا از تمام آیات دیگرِ قرآن که سخن خداوند عزّ و جلّ هستند، متمایز گردد.» 📚 التعجب من أغلاط العامة في مسألة الإمامة، ص: 119 🌟 سه پرسش بنیادین برای یک شیعه دغدغه‌مند ❓ ۱. اگر مخالفان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام، فضیلتی چون *لیلة‌المبیت* را در اختیار داشتند، آیا آن را روزی چند بار در بوق و کرنا نمی‌کردند؟ ❓ ۲. منِ شیعه، چقدر اطلاعات دقیق، مستند و تحلیلی درباره *لیلة‌المبیت* دارم؟ ❓ ۳. تا چه اندازه توانایی دارم که استدلال‌های مخالفان درباره *آیه غار* را نقد کنم و حقیقت را روشن سازم؟ 📌 نکته پایانی: لذا قصد داریم ان‌شاءالله سلسله مباحثی با عنوان *لیلة‌المبیت* را آغاز کنیم و از زوایای مختلف به این موضوع مهم و مغفول‌مانده بپردازیم. 🙏 ممنون می‌شویم اگر این مبحث را برای دوستان و خانواده خود ارسال کنید، و حتی با نام خودتان یا آیدی کانال‌ خودتان منتشر نمایید تا ان‌شاءالله قدمی در مسیر رفع مظلومیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام برداشته باشیم. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)4 ✍🏻«قبل از ورود به بحث لیلة المبیت لازم است که شرح ماجرای لیلة المبیت را یکبار به طور کامل بیان شود سپس وارد مباحث مربوط لیلة المبیت شود» 🔺وقَد كَانَتْ قُرَيْشٌ لَمَّا بَلَغَهُمْ إِسْلامُ مَنْ أَسْلَمَ مِنَ الأنْصارِ اشْتَدُّوا عَلَى مَنْ بِمَكَّةَ مِنَ المُسلِمينَ وحَرَصُوا عَلَى أَنْ يَفْتِنُوهُم فَأَصَابَهُم جُهْدٌ شَدِيدٌ...... 🔸ابن اثیر نقل می‌کند: وقتی قریش از اسلام آوردن گروهی از انصار(اهالی مدینه) باخبر شدند، فشار و آزار خود را بر مسلمانان مکه افزایش دادند و تلاش کردند آنان را از دینشان بازگردانند. این سختی‌ها به شدت مسلمانان را تحت تأثیر قرار داد و به عنوان «فتنه دوم» شناخته شد، در حالی که «فتنه اول» مربوط به هجرت مسلمانان به حبشه بود. 📜 بیعت عقبه دوم: بیعتی که در عقبه دوم انجام شد، با بیعت اول تفاوت داشت؛ بیعت اول مشابه بیعت زنان بود (یعنی بدون تعهد به جنگ)، اما بیعت دوم شامل تعهد به جنگ با هر کس، چه عرب و چه غیر عرب، بود. 🚶‍♂️ آغاز هجرت مسلمانان: پس از این بیعت، پیامبر (صلى الله عليه وسلم) به یاران خود دستور هجرت به مدینه را داد. نخستین مهاجر، ابوسلمه بن عبدالأسد بود که یک سال پیش از بیعت هجرت کرد. سپس عامر بن ربیعه با همسرش لیلى بنت ابی حشمه، و بعد عبدالله بن جحش با خانواده‌اش هجرت کردند. پس از آن عمر بن خطاب و عیاش بن ابی ربیعه نیز هجرت کردند و در قبیله بنی عمرو بن عوف ساکن شدند. اما ابوجهل و حارث بن هشام به مدینه رفتند تا عیاش را بازگردانند، چون او برادر مادری‌شان بود. آن‌ها به او گفتند که مادرش نذر کرده تا زمانی که او بازنگردد، زیر سایه ننشیند و موهایش را شانه نکند. عیاش دل‌سوزی کرد و بازگشت. پس از آن، هجرت مسلمانان ادامه یافت تا زمانی که پیامبر (صلى الله عليه وسلم) نیز هجرت کرد. 🌙 هجرت پیامبر (صلى الله عليه وسلم): در حالی که یاران پیامبر هجرت کرده بودند، او در مکه ماند تا دستور خداوند را دریافت کند. قریش که نگران خروج پیامبر بودند، در دارالندوه (خانه قصی بن کلاب) گرد آمدند تا تصمیمی بگیرند(زیرا قریش به‌خوبی آگاه بودند که اگر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به مدینه هجرت کند و در آنجا پایگاهی نیرومند و مردمی بنیان نهد، مسلمانان—به‌سبب آزارها، شکنجه‌ها و قتل‌هایی که از سوی قریش بر آنان روا داشته شده بود—یا در پی انتقام از طریق جنگ برخواهند آمد، یا کاروان‌های تجاری قریش را که از مسیر یثرب به سوی شام عبور می‌کنند، توقیف خواهند کرد. چرا که منابع اصلی درآمد قریش در مکه، یا از طریق زائران خانه خدا تأمین می‌شد یا از راه تجارت با شام.) ابلیس در قالب پیرمردی از نجد در جلسه حاضر شد و گفت که آمده تا نظر دهد. در این جلسه، بزرگان قریش مانند عتبه، شیبه، ابوسفیان، ابوجهل، امیه بن خلف و دیگران حضور داشتند. برخی پیشنهاد دادند که پیامبر را زندانی کنند، اما پیرمرد نجدی گفت این کار بی‌فایده است، چون یارانش او را آزاد خواهند کرد. برخی دیگر پیشنهاد تبعید دادند، اما او گفت که پیامبر با سخنان شیرین خود دل قبایل دیگر را به دست می‌آورد و با آن‌ها به مکه بازمی‌گردد. در نهایت، ابوجهل پیشنهاد کرد که از هر قبیله یک جوان انتخاب شود تا هم‌زمان با شمشیرهایشان پیامبر را بکشند. بدین ترتیب خون او میان قبایل تقسیم می‌شود و بنی‌عبد مناف نمی‌توانند با همه بجنگند. پیرمرد نجدی این نظر را تأیید کرد و همه پذیرفتند. 🌌 نجات معجزه‌آمیز: جبرئیل نزد پیامبر آمد و گفت: «امشب در بستر خود نخواب.» شب هنگام، مشرکان در مقابل خانه‌اش جمع شدند تا هنگام خواب بر او حمله کنند. پیامبر به علی گفت: «در بستر من بخواب و با عبای سبز من خود را بپوشان» سپس به او دستور داد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگرداند. پیامبر از خانه خارج شد، مشتی خاک برداشت و بر سر آن‌ها پاشید، در حالی که آیات آغازین سوره «یس» را تلاوت می‌کرد تا رسید به «فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ». آن‌ها نتوانستند او را ببینند. فردی به آن‌ها گفت: «چه می‌کنید؟ محمد از کنار شما گذشت و بر سر همه‌تان خاک ریخت.» آن‌ها دست بر سر گذاشتند و خاک را دیدند. وقتی به داخل نگاه کردند، علی را دیدند که در بستر خوابیده و عبای پیامبر را بر تن دارد، پس گمان کردند پیامبر هنوز خوابیده است. تا صبح همان‌جا ماندند. وقتی صبح شد، علی از بستر برخاست و آن‌ها فهمیدند که فریب خورده‌اند. خداوند در این باره آیه‌ای نازل کرد: «و هنگامی که کافران برای تثبیت یا قتل یا اخراج تو مکر کردند...» آن‌ها از علی درباره پیامبر پرسیدند، او گفت: «نمی‌دانم، شما او را مجبور به خروج کردید و او رفت.» سپس او را زدند و به مکانی برای زندانی بردند و مدتی حبس کردند، اما بعد رهایش کردند. خداوند پیامبر را از مکرشان نجات داد و به او دستور هجرت داد. 📚: الكامل في التاريخ ج2 ص۱۰۲ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)5 ✍🏻چرا پیامبر اکرم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) هنگام خروج از منزل برای ترک مکه، بی‌اطلاع و مخفیانه حرکت نکردند تا نیازی به خواباندن امیرالمؤمنین (عليه‌السلام) در بستر خود نباشد و جان یکی از مخلص‌ترین یارانشان در معرض خطر قرار نگیرد؟ 🔺انما أَرادَ بِما أَشَارَ إِلَيْهِ مَبِيتُ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَلَى فِرَاشِ النَّبِيِّ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ حِينَ أَرادَ الْهِجْرَةَ إِلَى اَلْمَدِينَةِ و اَنَّ اَلْمُشْرِكِينَ هَمُّوا بِهِ وَ تَوَاعَدُوا عَلَى قَصْدِ مَبِيتِهِ وَ الْإِيقَاعِ بِهِ فَكَرِهَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أن يُخْلِّيَ فِرَاشَهُ عَلَى مُرَاعَاةِ اَلْقَوْمِ لَهُ فَيَعْلَمُونَ بِخُرُوجِهِ فَيَتَّبِعُونَ أَثَرَهُ فَثَبَتَ عَلِيٌ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي فِرَاشِهِ فَلَمَّا رَاعَاهُ اَلْمُشْرِكُونَ رَأَوْا فِيهِ شخصاً ثَانِياً فَلَمْ يَفْطُنُوا بِمَسِيرَةِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ 🔸مرحوم سید مرتضی : آنچه مورد اشاره قرار گرفته، همان خوابیدن امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در بستر پیامبر (صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) است، زمانی که پیامبر قصد هجرت به مدینه را داشت. مشرکان تصمیم گرفته بودند شبانه به خانه پیامبر حمله کنند و او را از میان بردارند. پیامبر (صلى‌الله‌عليه‌وآله) نمی‌خواست بستر خود را خالی بگذارد تا دشمنان متوجه خروج او نشوند و در پی‌اش نیفتند. بنابراین، علی (علیه‌السلام) در بستر پیامبر خوابید. وقتی مشرکان آمدند، تصور کردند که پیامبر هنوز در بستر است و متوجه حرکت او نشدند. 👇🏻نتیجه👇🏻 اگر پیامبر اکرم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) بستر خود را خالی می‌گذاشت، مشرکان از همان ابتدا به خروج ایشان پی می‌بردند و بی‌درنگ برای تعقیب و جست‌وجوی آن حضرت اقدام می‌کردند. اما با حضور امیرالمؤمنین علی (عليه‌السلام) در جایگاه پیامبر، دشمنان گمان کردند که پیامبر هنوز در خانه است. این تدبیر فرصت کافی را برای دور شدن پیامبر از مکه و آغاز هجرت فراهم ساخت. 📚 رسائل الشريف المرتضى ج 4 ص 99 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

✨ روایت دل‌نشین و هنرمندانه حامد عسکری از جانفشانی حضرت علی (علیه‌السلام) در شب لیلة المبیت ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖حضرت محسن سلام‌الله‌علیه)1 ✍🏻وجود حضرت محسن سلام‌الله‌علیه، فرزند کوچک حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، تنها محدود به منابع شیعه نیست؛ بلکه در برخی منابع معتبر اهل سنت نیز به آن اشاره شده است. حتی گروهی از اندیشمندان اهل سنت، از جمله برخی معتزلیان، بر این باورند که حضرت محسن در جریان هجوم به خانه اهل بیت علیهم‌السلام، بر اثر ضربه عمر بن خطاب، به شهادت رسید. در این نوشتار، به شماری از منابع اهل سنت که به این واقعه اشاره کرده‌اند، خواهیم پرداخت. 🔺کان مُسْتَقِيمَ الأَمْر عَامَّة دَهْره، ثُمَّ فِي آخر أَيَّامه كَانَ أَكْثَرَ مَا يُقرأُ عَلَيْهِ المَثَالب، حَضَرْتُه و رجل يَقْرأُ عَلَيْهِ أَنَّ عُمر رفَسَ فَاطِمَة حَتَّى أَسقطتْ محسّناً)1.2 🔸 ذهبی در مورد ابن ابى دارم می‌گوید: «وی در در طول عمرش ثابت قدم و درستكار بود و سپس در اواخر عمرش بیشترین چیزی كه می‌گفت، سرزنش كردن و بیان عیب و نقص بود، به مردی كه پیش او آمده بود گفت: بدون شک عمر چنان لگدی به فاطمه (علیها السلام) زد که محسن از او سقط شد.» 🔺ميله إلى الرفض و وقوعه في أكابر الصحابة رضي اللّه عنهم و قال: نصّ النبيّ صلّى اللّه عليه و سلّم على أن الإمام عليّ و عيّنه و عرفت الصحابة ذلك و لكن كتمه عمر لأجل أبي بكر رضي اللّه عنهما، و قال: إنّ عمر ضرب بطن فاطمة يوم البيعة حتى ألقت المحسّن من بطنها، 🔸ابن خلکان در مورد یکی از معتزلیان به نام: «النظام المعتزلی» می‌گوید: «او تمایل به ردّ خلافت خلفای نخستین داشت و این عقیده را در میان بزرگان صحابه، رضی‌الله‌عنهم، مطرح کرد و گفت: پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله به‌صراحت امام علی علیه‌السلام را به‌عنوان جانشین خود تعیین کرده بود و صحابه نیز این را می‌دانستند، اما عمر آن را به‌خاطر ابوبکر، پنهان کرد. همچنین گفت: عمر در روز بیعت به شکم حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها ضربه زد تا جایی که محسن را از دست داد.» 🔺مسْأَلَةٌ: فاطمة الزهراء رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا رُزِقَتْ مِنَ الْأَوْلَادِ خَمْسَةً: الحسن، والحسين، ومحسنا، وأم كلثوم، وزينب فَأَمَّا ‌محسن ‌فَدَرَجَ ‌سَقْطًا 🔸سیوطی: مسئله: حضرت فاطمه زهرا رضی‌الله‌عنها صاحب پنج فرزند بود: حسن، حسین، محسن، ام‌کلثوم و زینب. اما محسن در حالی که جنین بود، سقط شد و از دنیا رفت. 📚منابع 1: میزان الاعتدال ج 1 ص 283 2: سیر اعلام النبلاء: ج 15 ص 578 3: الوافي بالوفیات: ج 6ص17 4: الحاوی للفتاوی: ج2 ص37 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)6 ✍🏻هنگامی که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در بستر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله خوابید، مشرکان قریش که هنوز از تدبیر الهی بی‌خبر بودند، با این تصور که شخص خوابیده همان پیامبر است، به قصد قتل او با سنگ و چوب به ضرب و شتم پرداختند. اما امیرالمؤمنین علیه‌السلام برای فراهم‌کردن فرصت بیشتر جهت دور شدن پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از مکه، هیچ واکنشی نشان نداد که موجب افشای نقشه الهی شود. پس از آن‌که قریش دریافتند فریب خورده‌اند و شخص خوابیده پیامبر نبوده، بار دیگر با خشونت بیشتری به آزار و ضرب‌وشتم حضرت علی علیه‌السلام پرداختند. بنابراین، آن بزرگوار هم پیش از آشکار شدن مکر الهی و هم پس از آن، مورد حملات شدید مشرکان قرار گرفت. 🔺أَقْبَلَ الْقَوْمُ عَلَى عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) يَقْذِفُونَهُ بِالْحِجَارَةِ وَ الْحَلَمِ‌، وَ لَا يَشُكُّونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)، حَتَّى إِذَا بَرَقَ الْفَجْرُ وَ أَشْفَقُوا أَنْ يَفْضَحَهُمُ الصُّبْحُ، هَجَمُوا عَلَى عَلِيٍّ (صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ)، وَ كَانَتْ دُورُ مَكَّةَ يَوْمَئِذٍ سَوَائِبَ لَا أَبْوَابَ لَهَا، فَلَمَّا بَصُرَ بِهِمْ عَلِيٌّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) قَدِ انْتَضَوْا السُّيُوفَ وَ أَقْبَلُوا عَلَيْهِ بِهَا،كَانَ يَقْدُمُهُمْ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، وَثَبَ لَهُ عَلِيٌّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) فَخَتَلَهُ وَ هَمَزَ يَدَهُ‌، فَجَعَلَ خَالِدٌ يَقْمُصُ قِمَاصَ الْبِكْرِ، وَ يَرْغُو رُغَاءَ الْجَمَلِ، وَ يَذْعَرُ وَ يَصِيحُ، وَ هُمْ فِي عَرَجِ الدَّارِمِنْ خَلْفِهِ، وَ شَدَّ عَلَيْهِمْ عَلِيٌّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ) بِسَيْفِهِ- يَعْنِي سَيْفَ خَالِدٍ- فَأَجْفَلُوا أَمَامَهُ إِجْفَالَ النَّعَمِ إِلَى ظَاهِرِ الدَّارِ، فَتَبَصَّرُوهُ فَإِذَا هُوَ عَلِيٌّ (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، فَقَالُوا: إِنَّكَ لَعَلِيٌّ قَالَ: أَنَا عَلِيٌّ. قَالُوا: فَإِنَّا لَمْ نُرِدْكَ، فَمَا فَعَلَ صَاحِبُكَ قَالَ: لَا عِلْمَ لِي بِهِ 🔸«مردم به سوی علی (عليه‌السلام) آمدند و او را با سنگ و خار می‌زدند، در حالی که هیچ شکی نداشتند که او همان پیامبر خدا (صلى‌الله‌عليه‌وآله) است. تا آن‌که سپیده صبح دمید و ترسیدند که روشنایی روز، رسوایشان کند، پس به سمت علی (عليه‌السلام) حمله کردند. خانه‌های مکه در آن زمان بدون در بودند و باز. هنگامی که علی (عليه‌السلام) آنان را دید که شمشیرها را از نیام کشیده‌اند و با آن‌ها به سوی او می‌آیند، در حالی که خالد بن ولید بن مغیره پیشاپیش آنان بود، علی (عليه‌السلام) به سوی او جَست، او را غافلگیر کرد و دستش را فشرد. خالد مانند شتر جوانی که رم کرده باشد، به جَست‌وخیز افتاد و صدای ناله‌اش مانند شتر بلند شد، و با ترس و فریاد عقب‌نشینی کرد، در حالی که همراهانش از پشت سرش در گوشه‌های خانه بودند. سپس علی (عليه‌السلام) با شمشیر خالد به آنان حمله کرد، و آنان مانند گله‌ای رمیده به بیرون خانه گریختند. وقتی او را شناختند، گفتند: آیا تو علی هستی؟ فرمود: من علی هستم. گفتند: ما قصد تو را نداشتیم، پس همراهت کجاست؟ فرمود: از او خبری ندارم.» 🔺َيْلَكَ يَا ابْنَ الْكَوَّاءِ كُنْتُ عَلَى فِرَاشِ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ قَدْ طَرَحَ عَلَيَّ رِيطَتَهُ‌ فَأَقْبَلَتْ قُرَيْشٌ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ هِرَاوَةٌ فِيهَا شَوْكُهَا فَلَمْ‌ يُبْصِرُوا رَسُولَ‌ اللَّهِ حَيْثُ خَرَجَ فَأَقْبَلُوا عَلَيَّ يَضْرِبُونَنِي بِمَا فِي أَيْدِيهِمْ حَتَّى تَنَفَّطَ جَسَدِي وَ صَارَ مِثْلَ الْبَيْضِ ثُمَّ انْطَلَقُوا بِي يُرِيدُونَ قَتْلِي‌ 🔸امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: «وای بر تو ای پسر کوّاء! من در بستر رسول خدا (صلى‌الله‌عليه‌وآله) خوابیده بودم، و او عبای خود را بر من انداخته بود. قریش آمدند، و هر یک از آنان چماقی در دست داشت که در آن خارهایی بود. چون دیدند رسول خدا از خانه بیرون رفته و او را نیافتند، به سوی من حمله کردند و با آنچه در دست داشتند مرا زدند، تا آن‌که بدنم تاول زد و مانند تخم‌مرغ شد. سپس مرا با خود بردند، در حالی که قصد کشتن مرا داشتند.» 🔺وجَعَلَ عَلي يُرْمى بِالحِجارَةِ كَما كَانَ يُرمَى نَبِيُّ اَللَّهِ وَهُوَ يَتَضَوَّرُ قَدْ لَفَّ رَأْسَهُ فِي الثَّوْبِ لا يُخْرِجُهُ حَتَّى أَصْبَح 🔸احمد بن حنبل نقل مي‌کند: «و علی (علیه‌السلام) را سنگ‌باران می‌کردند، همان‌گونه که پیامبر خدا را سنگ‌باران می‌کردند، در حالی که از شدت درد به خود می‌پیچید. سر خود را در پارچه‌ای پیچیده بود و آن را بیرون نمی‌آورد، تا آن‌که صبح فرا رسید.» 📚منابع 1: امالی مرحوم طوسی 467 2: خصائص الائمه 58 3: مسند احمد ج 3 ص 333 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖حضرت محسن سلام‌الله‌علیه)2 ✍🏻ابتدا، افرادی را که در شهادت حضرت محسن علیه‌السلام نقش داشتند معرفی می‌کنیم؛ و در پایان، بررسی خواهیم کرد که اگر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله در زمان وقوع این جنایت فجیع حضور داشتند، چه حکمی صادر می‌فرمودند. 1: قنقذ 🔺و كَانَ سَبَبُ وَفَاتِهَا أَنَّ قُنْفُذاً مَوْلَى عُمَرَ لَكَزَهَا بِنَعْلِ السَّيْفِ بِأَمْرِهِ، فَأَسْقَطَتْ مُحَسِّناً وَ مَرِضَتْ مِنْ ذَلِكَ مَرَضاً شَدِيداً)1 2: عمر 🔺أَنَّ عُمر رفَسَ فَاطِمَة حَتَّى أَسقطتْ محسّناً)2 🔺شهادتها صلوات الله علیها کانت من ضرب عمر الباب على بطنها عند إرادة أمیر المؤمنین لبیعة أبی بکر و ضرب قنفذ غلام عمر، السوط علیها بإذنه و الحکایة مشهورة عند العامة و الخاصة و مفصلة فی کتاب لسلیم بن قیس الهلالی و سقط بالضرب غلام کان اسمه محسن‏)۳ 3: مغیرة بن شعبة 🔺أَخْزى‏ وَ أَنْتَ الَّذِي ضَرَبْتَ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ ص حَتَّى أَدْمَيْتَهَا وَ أَلْقَتْ مَا فِي بَطْنِهَا اسْتِذْلَالًا مِنْكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص وَ مُخَالَفَةً مِنْكَ لِأَمْرِهِ وَ انْتِهَاكاً لِحُرْمَتِهِ)۴ ✍🏻اگر پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» در زمان جسارت در قید حیات بودند؟ 🔺و قال في موضع آخر من الكتاب المذكور بعد ذكر قصة هبار بن الأسود و أن رسول الله ص أباح دمه يوم فتح مكة لأنه روع زينب بنت رسول الله ص بالرمح و هي في الهودج و كانت حاملا فرأت دما و طرحت ذا بطنها)۵ 🔸مرحوم مجلسی به نقل از ابن‌ابی‌الحدید: زمانی که ابن‌ابی‌الحدید قصه هبار بن الاسود را نقل می کند: «و در جای دیگری از همان کتاب، پس از ذکر داستان هبار بن اسود، آمده است که پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله در روز فتح مکه خون او را مباح اعلام کرد، زیرا او زینب دختر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را در حالی که در هودج بود با نیزه ترساند، و او در آن زمان باردار بود. از شدت ترس خون دید و جنین خود را سقط کرد.» 🔺لو كان حيا لأباح دم من روع فاطمة حتى ألقت ذا بطنها فقلت أروي عنك ما يقوله قوم‏ إن فاطمة روعت فألقت المحسن فقال لا تروه عني و لا ترو عني بطلانه فإني متوقف في هذا الموضع لتعارض الأخبار عندي فيه)۶ 🔸ابن‌ابی‌الحدید از استاد خویش «نقیب» سوال کرد: هنگامی که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله تنها به‌سبب ترسی که هبار نسبت به زینب ایجاد کرد ـ ترسی که منجر به سقط فرزند او شد ـ حکم به قتل هبار صادر فرمود؛ اگر آن حضرت در زمان وقوع جسارتی که منجر به سقط فرزند حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها شد، حضور می‌داشتند، چه حکمی درباره‌ی عامل آن صادر می‌فرمودند؟ نقیب در پاسخ گفت: این موضوع را نه به اثبات و نه به نفی از من نقل نکن، چرا که در این مسئله توقف کرده‌ام؛ نه رأی مثبت دارم و نه رأی منفی. 🔺أقول ظاهر أن النقيب رحمه الله عمل التقية في إظهار الشك في ذلك من ابن أبي الحديد أو من غيره و إلا فالأمر أوضح من ذلك كما سيأتي في كتاب الفتن)۷ 🔸مرحوم مجلسي: به‌نظر می‌رسد نقیب رحمة‌الله‌علیه در پاسخ به ابن‌ابی‌الحدید، از باب تقیه سکوت اختیار کرده باشد؛ این تقیه یا به‌خاطر خود ابن‌ابی‌الحدید بوده، یا به‌جهت ملاحظات نسبت به دیگران. وگرنه، پاسخ در اصل روشن و بی‌نیاز از توقف بوده است. 👇نکته👇 ترحّمی که مرحوم علامه مجلسی نسبت به نقیب ابراز می‌کند، نشان می‌دهد که از نظر ایشان، نقیب از شیعیان بوده است. ✍🏻: عیسوند 📚منابع: 1: دلائل الامامه۱۳۴ 2: لسان الميزان:1/268 3: روضة‌ المتقین‌ ،ج۹،ص۲۷۱ 4: الاحتجاج ج1 ص278 5: بحار: ج28ص323 6: ابن ابی الحدید: ج 14 ص 192 7: بحار ج 28 ص 323 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖حضرت محسن سلام‌الله‌علیه)3 ✍🏻یکی از شبهاتی که گاه مخالفان مکتب تشیّع درباره وجود مقدّس حضرت محسن (سلام‌الله‌علیه) مطرح می‌کنند، این است که چگونه ممکن است برای فرزندی که هنوز به دنیا نیامده بود، نام «محسن» انتخاب شده باشد؟ در پاسخ باید گفت: یکی از سنت‌ها و مستحبات در فرهنگ اسلامی، انتخاب نام برای فرزند پیش از تولد است 🔺حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : سَمُّوا أَوْلاَدَكُمْ قَبْلَ أَنْ يُولَدُوا فَإِنْ لَمْ تَدْرُوا أَ ذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى فَسَمُّوهُمْ بِالْأَسْمَاءِ اَلَّتِي تَكُونُ لِلذَّكَرِ وَ اَلْأُنْثَى فَإِنَّ أَسْقَاطَكُمْ إِذَا لَقُوكُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ لَمْ تُسَمُّوهُمْ يَقُولُ اَلسِّقْطُ لِأَبِيهِ أَلاَّ سَمَّيْتَنِي وَ قَدْ سَمَّى رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مُحَسِّناً قَبْلَ أَنْ يُولَدَ . 🔸امير مؤمنان على عليه السّلام فرمودند: پيش از آن‌كه فرزندانتان متولّد شوند برايشان اسم بگذاريد. اگر ندانستيد كه پسر است يا دختر، برايش اسمى انتخاب كنيد كه مشترك براى پسران و دختران باشد؛ زيرا فرزندان سقط شدۀ شما در روز قيامت به هنگام ديدار، از شما شكايت مى‌كنند و مى‌گويند: «چرا براى ما نام نگذاشتى‌؟!» همانا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله پيش از آن‌كه محسن عليه السّلام متولّد شود برايش نام نهاد. 📚الکافي ج ۶، ص ۱۸ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‏ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi