➖غارت منزل امام حسن عسکری «علیه‌السلام» بعد از شهادت امام 🔺 قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحُسَيْنِ الْحَسَنَ بْنَ وَجْنَاءَ يَقُولُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ كَانَ فِي دَارِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَكَبَسَتْنَا الْخَيْلُ وَ فِيهِمْ جَعْفَرُ بْنُ عَلِيٍّ الْكَذَّابُ وَ اشْتَغَلُوا بِالنَّهْبِ وَ الْغَارَةِ وَ كَانَتْ هِمَّتِي فِي مَوْلَايَ الْقَائِمِ ع قَالَ فَإِذَا أَنَا بِهِ ع قَدْ أَقْبَلَ وَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْبَابِ وَ أَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ وَ هُوَ ع ابْنُ سِتِّ سِنِينَ فَلَمْ يَرَهُ أَحَدٌ حَتَّى غَابَ. 🔸ابو الحسين حسن بن وجناء از پدرش و او از جدّش روايت مى‌‌كند كه گفت: در خانه امام حسن عسکری عليه‌السّلام بوديم كه سواران خليفه همراه جعفر كذّاب ما را فرا گرفتند و به چپاول و غارت مشغول شدند و تمام توجّه من به قائم عليه السّلام بود كه آسيبى نبيند، گويد: در اين حال و در مقابل چشمم ناگهان او پيش آمد و از در خانه بيرون رفت، در آن هنگام او شش ساله بود و هيچ كس او را نديد تا از ديدگان نهان شد. 📚کمال الدین ج 2 ص 473 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تلاش‌های حضرت نرجس خاتون «سلام‌الله‌علیها» برای حفظ جان امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌‌فرجه‌الشریف» ✍🏻حکومت بنی‌عباس از آغاز امامت امام حسن عسکری (علیه‌السلام)، با اسکان دادن آن حضرت در پادگان نظامی و انجام بازرسی‌های مکرر، به‌طور جدی در پی یافتن نشانه‌ای از وجود مقدس امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) بود. 🔺بَعَثَ إِلَى قَاضِي الْقُضَاةِ فَأَحْضَرَهُ مَجْلِسَهُ وَ أَمَرَهُ أَنْ يَخْتَارَ مِنْ أَصْحَابِهِ عَشَرَةً مِمَّنْ يُوثَقُ بِهِ فِي دِينِهِ وَ أَمَانَتِهِ وَ وَرَعِهِ فَأَحْضَرَهُمْ فَبَعَثَ بِهِمْ إِلَى دَارِ الْحَسَنِ وَ أَمَرَهُمْ بِلُزُومِهِ لَيْلًا وَ نَهَاراً فَلَمْ يَزَالُوا هُنَاكَ حَتَّى تُوُفِّيَ ع فَصَارَتْ سُرَّ مَنْ رَأَى ضَجَّةً وَاحِدَةً وَ بَعَثَ السُّلْطَانُ إِلَى دَارِهِ مَنْ فَتَّشَهَا وَ فَتَّشَ حُجَرَهَا وَ خَتَمَ عَلَى جَمِيعِ مَا فِيهَا وَ طَلَبُوا أَثَرَ وَلَدِهِ وَ جَاءُوا بِنِسَاءٍ يَعْرِفْنَ الْحَمْلَ فَدَخَلْنَ إِلَى جَوَارِيهِ يَنْظُرْنَ إِلَيْهِن‌ 🔸«خلیفه لعین عباسي: قاضی‌القضات را فراخواند و او را به مجلس خود آورد و دستور داد که از میان یارانش ده نفر را که در دین، امانت‌داری و پارسایی مورد اعتماد هستند، انتخاب کند. قاضی‌القضات آنان را حاضر کرد و سلطان ایشان را به خانه حسن (علیه‌السلام) فرستاد و دستور داد که شبانه‌روز ملازم او باشند. آنان همچنان در آنجا بودند تا آن حضرت وفات یافت. آنگاه شهر سامرا یکپارچه در غوغا و هیاهو فرو رفت. سلطان گروهی را به خانه‌اش فرستاد تا آن را بازرسی کنند؛ اتاق‌هایش را جست‌وجو کردند و بر همه چیز مهر زدند. آنان به دنبال نشانه‌ای از فرزند او بودند. زنانی را آوردند که در شناخت حاملگی مهارت داشتند، و آنان وارد خانه شدند تا کنیزان را بررسی کنند.» 🔺وَ قَالَ لِي عَبَّادٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَدِمَتْ أُمُّ أَبِي مُحَمَّدٍ ع مِنَ الْمَدِينَةِ وَ اسْمُهَا حَدِيثُ حِينَ اتَّصَلَ بِهَا الْخَبَرُ إِلَى سُرَّ مَنْ رَأَى فَكَانَتْ لَهَا أَقَاصِيصُ يَطُولُ شَرْحُهَا مَعَ أَخِيهِ جَعْفَرٍ وَ مُطَالَبَتُهُ إِيَّاهَا بِمِيرَاثِهِ وَ سِعَايَتُهُ بِهَا إِلَى السُّلْطَانِ وَ كَشْفُهُ مَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِسَتْرِهِ فَادَّعَتْ عِنْدَ ذَلِكَ صَقِيلُ أَنَّهَا حَامِلٌ فَحُمِلَتْ إِلَى دَارِ الْمُعْتَمِدِ فَجَعَلَ نِسَاءُ الْمُعْتَمِدِ وَ خَدَمُهُ وَ نِسَاءُ الْمُوَفَّقِ وَ خَدَمُهُ وَ نِسَاءُ الْقَاضِي ابْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ يَتَعَاهَدْنَ أَمْرَهَا فِي كُلِّ وَقْتٍ وَ يُرَاعُونَ إِلَى أَنْ دَهَمَهُمْ أَمْرُ الصِّغَارِ وَ مَوْتُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَاقَانَ بَغْتَةً وَ خُرُوجُهُمْ مِنْ سُرَّ مَنْ رَأَى وَ أَمْرُ صَاحِبِ الزِّنْجِ بِالْبَصْرَةِ وَ غَيْرُ ذَلِكَ فَشَغَلَهُمْ ذَلِكَ عَنْهَا. 🔸راوى گويد: عبّاد در اين حديث مى‌گويد: چون خبر شهادت امام حسن عسکری عليه‌السّلام به مادرش رسيد از مدينه به سامرّاء آمد و نامش «حديث» بود و داستان‌هاى مفصّلى با جعفر برادر امام حسن عليه السّلام دارد و جعفر از او مطالبه ميراث نمود و نزد سلطان از وى سعايت كرد(بد گویی) و كشف ستر او را كه خداى تعالى فرمان به حفظ آن داده است نمود. در اين هنگام حضرت نرجس علیهاالسلام ادّعا كرد كه باردار است و او را به خانه معتمد عبّاسىّ‌ بردند و زنان و خدمه معتمد و موفّق و زنان قاضى ابن أبى الشّوارب متعهّد شدند كه در همه حال وى را تحت مراقبت قرار دهند تا آنكه حوادث زير بر سر آن‌ها فرود آمد: مرگ ناگهانى عبيد اللَّه بن يحيى بن خاقان و خارج شدن آنها از سامرّا و شورش صاحب الزّنج در بصره و غير ذلك كه آنها را از توجّه به حضرت نرجس سلام الله علیها بازداشت. 👇🏻نتیجه👇🏻 با توجه به بازرسی‌ها و تفتیش‌های گسترده‌ای که حکومت بنی‌عباس انجام داده بود، به این نتیجه رسیده بودند که امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرزندی ندارد. تنها احتمالی که باقی مانده بود، این بود که شاید یکی از همسران آن حضرت باردار باشد؛ از این‌رو، مأموران حکومتی در جست‌وجوی همسری از امام بودند که نشانه‌ای از بارداری در او دیده شود. در این شرایط، حضرت نرجس خاتون (سلام‌الله‌علیها) با ادعای بارداری، توجه حکومت را به خود معطوف ساخت و با این اقدام هوشمندانه، زمینه‌ای فراهم کرد تا وجود مقدس امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) از دید مأموران حکومتی پنهان بماند و امنیت ایشان حفظ شود. 📚منابع: 1: الکافي: ج1 ص 505 2: كمال الدين و تمام النعمة، ج‌2، ص: 474 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖مجالس شادی شیعیان نباید همراه با گناه باشد 🛑الإمام المهديّ عليه السلام ـ فيما وَرَدَ عَنهُ إلَى الشَّيخِ المُفيدِ : فَلْیَعْمَلْ کُلُّ امْرِء مِنْکُمْ بِما یُقَرَّبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا، وَلْیَتَجَنَّبْ ما یُدْنیهِ مِنْ کَراهِیَّتِنا وَ سَخَطِنا 🔰امام‌ زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در نامه به مرحوم شیخ مفید فرمودند: پس هر کدام از شما باید بگونه ای رفتار کند که او را به محبت ما نزدیک کند و از هر کار که موجب ناراحتی و خشم ما می‌گردد اجتناب ورزد. 📚:الاحتجاج 2 / 599 👇نکته👇🏻 و متاسفانه، گاهی شادی‌ها آن چنان با گناه همراه است که شادی با گناه مساوی می‌شود. گناهانی همچون استعمال آلات موسیقی و غنا، اختلاط زنان و مردان نامحرم ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تقیه تا چه زمانی واجب است❓ 🔺عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا ع‏ لَا دِينَ لِمَنْ لَا وَرَعَ لَهُ وَ لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا تَقِيَّةَ لَهُ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَعْمَلُكُمْ بِالتَّقِيَّةِ فَقِيلَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى مَتَى قَالَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ وَ هُوَ يَوْمُ خُرُوجِ قَائِمِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ 👈🏻 فَمَنْ تَرَكَ التَّقِيَّةَ قَبْلَ خُرُوجِ قَائِمِنَا فَلَيْسَ مِنَّا... الحديث. 🔸«حسین بن خالد روایت می‌کند که امام رضا (علیه‌السلام) فرمودند: کسی که ورع ندارد، دین ندارد؛ و کسی که تقیه ندارد، ایمان ندارد. همانا گرامی‌ترین شما نزد خداوند کسی است که بیشتر به تقیه عمل کند.» سپس از ایشان پرسیده شد: «ای فرزند رسول خدا، تا چه زمانی باید تقیه کرد؟» ایشان فرمودند: «تا روز وقت معلوم، و آن روز خروج قائم ما اهل بیت است.» و سپس فرمودند: «هر کس پیش از خروج قائم ما تقیه را ترک کند، از ما نیست...» 📚 کمال الدین، ج ٢ ص ٣٧١ ✍️ بنابراین، با توجه به زمانی که حضرت تعیین فرموده‌اند، مبانی برخی از کسانی که تقیه را ترک کرده‌اند، فاقد اعتبار است. به‌نظر می‌رسد نزد برخی افراد، هرچه شخص بی‌پرواتر و بی‌تقیه‌تر باشد، عزیزتر و دیندارتر تلقی می‌شود؛ در حالی‌که این دیدگاه برخلاف فرمایش صریح امام (علیه‌السلام) است. جای تأمل دارد. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖وحدت، تبرّی و تقیّه در منظومه فکری شیعه در منظومه فکری شیعه، سه اصل بنیادین—وحدت، تبرّی و تقیّه—نقشی کلیدی در شکل‌گیری رفتار اجتماعی، سیاسی و اعتقادی ایفا می‌کنند. این اصول نه تنها در سطح نظری، بلکه در عرصه‌ی عملی نیز دارای جایگاه ویژه‌ای هستند و تعامل میان آن‌ها نیازمند دقت، تعادل و بصیرت است. 🧩 وحدت: تعایش مسالمت‌آمیز با حفظ هویت - وحدت در نگاه اهل‌بیت علیهم‌السلام به معنای همزیستی محترمانه با دیگر مسلمانان و حتی غیرمسلمانان است. - این همزیستی نباید منجر به چشم‌پوشی از اصول اعتقادی یا تساهل در برابر تحریفات تاریخی شود. - وحدت مطلوب، نه وحدت شعاری و افراطی، بلکه وحدتی است که در آن شیعه و غیرشیعه در کنار هم زندگی کنند بدون تعرض به یکدیگر. - منبع مهم برای فهم این دیدگاه، کتاب *الکافی*، باب العشره، است که به تبیین روابط اجتماعی مؤمنان می‌پردازد. ⚔️ تبرّی: مرزبندی اعتقادی با باطل - تبرّی، یعنی بیزاری از دشمنان خدا و اهل‌بیت، یکی از واجبات اعتقادی شیعه است. - این اصل، نه از سر تعصب، بلکه بر اساس آموزه‌های قرآنی و روایی، مرز اعتقادی شیعه را با جریان‌های انحرافی مشخص می‌سازد. - اهل‌بیت علیهم‌السلام در مقام تبرّی، از شیوه‌های هوشمندانه‌ای چون کنایه، لقب‌گذاری و دعاهای عمومی بهره می‌بردند تا هم اصل تبرّی حفظ شود و هم جان و مال شیعیان در خطر نیفتد. 🛡 تقیّه: راهبرد حفاظتی در برابر تهدید - تقیّه، به معنای پنهان‌سازی عقیده در شرایط تهدید، یکی از مهم‌ترین ابزارهای حفظ جان، مال و ناموس شیعیان در طول تاریخ بوده است. - جمع میان تبرّی و تقیّه، از پیچیده‌ترین وظایف شیعه در عصر غیبت است؛ چرا که باید هم مرز اعتقادی حفظ شود و هم امنیت اجتماعی تأمین گردد. - اهل‌بیت علیهم‌السلام با سیاست‌های مدبّرانه، توانستند این دو اصل را در کنار هم اجرا کنند؛ به‌گونه‌ای که شیعیان هم بر خط برائت باقی بمانند و هم از آسیب دشمنان در امان باشند. ⚖️ نتیجه‌گیری: تعادل میان اصول - افراط در وحدت، منجر به نادیده‌گرفتن حقایق تاریخی و اعتقادی می‌شود. - افراط در تبرّی، بدون رعایت تقیّه، می‌تواند جان و مال شیعیان را به خطر اندازد. - هر دو رویکرد افراطی، از منظر روایات، ناپسند و حتی خطرناک‌اند. - راه صحیح، پیروی از روش اهل‌بیت علیهم‌السلام است: حفظ اصول، رعایت مصلحت، و تعادل میان اعتقاد و عمل. ✍🏻عیسوند ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا بعضی از اصحاب ائمه علیهم‌السلام ترک تقیه کردند؟ ✍🏻❝تقیه در اندیشه شیعه از واجبات شرعی به شمار می‌آید و در شرایط خاص، حفظ جان، مال و کیان اعتقادی فرد را ممکن می‌سازد. با این حال، پرسشی مطرح می‌شود: چرا برخی از یاران برجسته اهل بیت علیهم‌السلام، مانند جابر بن عبدالله انصاری و میثم تمار، در مواردی از تقیه استفاده نکردند و آشکارا به بیان عقاید خود پرداختند؟ 🔺جابر بن عبد الله الأنصاري ، وروي عن أبي جعفر عليه‌السلام أن الحجاج طلبه وقال : تلعن أبا تراب وأمر بقطع يديه ورجليه وقتله. و أقول: كان هؤلاء الأجلاء من خواص أصحاب الأئمة عليهم السلام كانوا مأذونين من قبل الأئمة عليهم السلام بترك التقية لمصلحة خاصة خفية، أو أنهم كانوا يعلمون أنه لا ينفعهم التقية و أنهم يقتلون على كل حال بأخبار المعصوم أو غيره، و التقية إنما تجب إذا نفعت مع أنه يظهر من بعض الأخبار أن التقية إنما تجب إبقاء للدين و أهله، فإذا بلغت الضلالة حدا توجب اضمحلال الدين بالكلية فلا تقية حينئذ و إن أوجب القتل كما أن الحسين عليه السلام لما رأى انطماس آثار الحق رأسا ترك التقية و المسالمة. 🔸علامه مجلسي رحمة‌الله‌علیه: جابر بن عبدالله انصاری، و از امام باقر (علیه‌السلام) روایت شده که حجاج، جابر بن عبدالله انصاری را خواست و گفت: «ابوتراب (لقب امام علی علیه‌السلام) را لعنت کن» و دستور داد که دست‌ها و پاهایش را قطع کرده و او را به قتل برسانند. علامه مجلسي رحمة‌الله‌علیه ادامه می‌دهد: این بزرگان از یاران خاص امامان (علیهم‌السلام) بودند و از سوی ایشان اجازه داشتند که تقیه را ترک کنند، به‌خاطر مصلحتی پنهان. یا اینکه می‌دانستند تقیه برایشان سودی ندارد و در هر صورت کشته خواهند شد، چه از طریق خبر معصوم یا غیر آن. تقیه زمانی واجب است که سودمند باشد. از برخی روایات برمی‌آید که تقیه برای حفظ دین و اهل دین واجب است. اما اگر گمراهی به حدی برسد که موجب نابودی کامل دین شود، دیگر تقیه جایز نیست—اگر به کشته شدن منجر شود. همان‌طور که امام حسین (علیه‌السلام) وقتی دید آثار حق کاملاً محو شده، تقیه و سازش را کنار گذاشت. 📚:مرآة العقول ج‏11، ص: 98 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖اباحی‌گری ممنوع 🔺سمِعْتُ الرِّضَا ع يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ إِسْمَاعِيلَ قَالَ لِلصَّادِقِ ع يَا أَبَتَاهْ مَا تَقُولُ فِي الْمُذْنِبِ مِنَّا وَ مِنْ‏ غَيْرِنَا فَقَالَ ع لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِه‏ 🔸از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم كه از پدرش حديث مي‌كرد كه اسماعيل به پدرش امام صادق عليه السّلام گفت: اى پدر- جان، نظر شما در باره گنهكار از ما خاندان و گنهكار از غير ما خاندان‏ چيست؟ فرمود: به آرزوهاى شما يا آرزوهاى اهل كتاب نيست، بلكه هر كس كار بدى انجام دهد سزاى آن را (بى ‏چون و چرا) خواهد ديد (نساء: 123). 📚: عيون أخبار ج‏2، ص: 235 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖سالروز ازدواج پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله»با حضرت خدیجه‌«سلام‌الله‌علیها» 🔺وفي اليوم العاشر منه تزوج النبي صلى الله عليه واله بخديجة بنت خويلد ام المؤمنين رضي الله عنها لخمس وعشرين سنة من مولده 🔸مرحوم شیخ مفید رحمة‌الله‌علیه: در روز دهم از ربیع الاول، پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌و‌آله» با خدیجه بنت خویلد، مادر مؤمنان رضی‌الله عنها، ازدواج کرد؛ در آن زمان، بیست و پنج سال از عمر پیامبر گذشته بود 📚 مسار الشيعة 49 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چگونگی ازدواج حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» با پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» 🔺أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ يَتَزَوَّجَ خَدِيجَةَ بِنْتَ خُوَيْلِدٍ أَقْبَلَ أَبُو طَالِبٍ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ وَ مَعَهُ نَفَرٌ مِنْ قُرَيْشٍ حَتَّى دَخَلَ عَلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلٍ عَمِّ خَدِيجَةَ فَابْتَدَأَ أَبُو طَالِبٍ بِالْكَلَامِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِرَبِّ هَذَا الْبَيْتِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنْ زَرْعِ إِبْرَاهِيمَ وَ ذُرِّيَّةِ إِسْمَاعِيلَ وَ أَنْزَلَنَا حَرَماً آمِناً وَ جَعَلَنَا الْحُكَّامَ عَلَى النَّاسِ وَ بَارَكَ لَنَا فِي بَلَدِنَا الَّذِي نَحْنُ فِيهِ ثُمَّ إِنَّ ابْنَ أَخِي هَذَا يَعْنِي رَسُولَ اللَّهِ ص مِمَّنْ لَا يُوزَنُ بِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا رَجَحَ بِهِ وَ لَا يُقَاسُ بِهِ رَجُلٌ إِلَّا عَظُمَ عَنْهُ وَ لَا عِدْلَ لَهُ فِي الْخَلْقِ وَ إِنْ كَانَ مُقِلًّا فِي الْمَالِ فَإِنَّ الْمَالَ رِفْدٌ جَارٍ «2» وَ ظِلٌّ زَائِلٌ وَ لَهُ فِي خَدِيجَةَ رَغْبَةٌ وَ لَهَا فِيهِ رَغْبَةٌ وَ قَدْ جِئْنَاكَ لِنَخْطُبَهَا إِلَيْكَ بِرِضَاهَا وَ أَمْرِهَا وَ الْمَهْرُ عَلَيَّ فِي مَالِيَ الَّذِي سَأَلْتُمُوهُ عَاجِلُهُ وَ آجِلُهُ وَ لَهُ وَ رَبِّ هَذَا الْبَيْتِ حَظٌّ عَظِيمٌ وَ دِينٌ شَائِعٌ وَ رَأْيٌ كَامِلٌ ثُمَّ سَكَتَ أَبُو طَالِبٍ وَ تَكَلَّمَ عَمُّهَا وَ تَلَجْلَجَ «1» وَ قَصَّرَ عَنْ جَوَابِ أَبِي طَالِبٍ وَ أَدْرَكَهُ الْقُطْعُ وَ الْبُهْرُ «2» وَ كَانَ رَجُلًا مِنَ الْقِسِّيسِينَ فَقَالَتْ خَدِيجَةُ مُبْتَدِئَةً يَا عَمَّاهْ إِنَّكَ وَ إِنْ كُنْتَ أَوْلَى بِنَفْسِي مِنِّي فِي الشُّهُودِ فَلَسْتَ أَوْلَى بِي مِنْ نَفْسِي قَدْ زَوَّجْتُكَ يَا مُحَمَّدُ نَفْسِي وَ الْمَهْرُ عَلَيَّ فِي مَالِي فَأْمُرْ عَمَّكَ فَلْيَنْحَرْ نَاقَةً فَلْيُولِمْ بِهَا .... 🔺از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است: هنگامی که رسول خدا (صلی الله علیه و اله) قصد ازدواج با خدیجه دختر خویلد را داشت، ابوطالب همراه با اعضای خانواده‌اش و گروهی از قریش نزد ورقة بن نوفل، عموی خدیجه، رفت. ابوطالب آغاز سخن کرد و گفت: «سپاس خدای صاحب این خانه را، که ما را از نسل ابراهیم و فرزندان اسماعیل قرار داد، و ما را در حرم امنی سکونت داد، و ما را حاکمان بر مردم گردانید، و در سرزمین‌مان که در آن زندگی می‌کنیم، برکت نهاد. این فرزند برادرم (یعنی رسول خدا ص)، کسی است که هیچ مردی از قریش با او سنجیده نمی‌شود مگر آن‌که او برتری دارد، و هیچ‌کس با او مقایسه نمی‌شود مگر آن‌که او بزرگ‌تر است، و در میان خلق کسی هم‌سنگ او نیست. اگرچه از نظر مالی کم‌برخوردار است، اما مال، عطای جاری خداوند است و سایه‌ای زودگذر. او به خدیجه علاقه‌مند است و خدیجه نیز به او علاقه دارد. ما به خواستگاری او نزد شما آمده‌ایم، با رضایت و اجازه‌ی او. و مهریه بر عهده‌ی من است، از مالی که خواسته‌اید، چه نقد و چه نسیه. به خداوند این خانه سوگند، او بهره‌ای عظیم، دینی گسترده، و رأیی کامل دارد.» سپس ابوطالب سکوت کرد. عموی خدیجه سخن گفت، اما دچار لکنت شد و نتوانست پاسخ ابوطالب را بدهد، و هيبت حضرت ابو طالب عليه السّلام نفسش را بند آورد. او مردی کشیش‌مسلک بود. در این هنگام، خدیجه آغاز سخن کرد و گفت: «ای عمو، اگرچه تو در حضور شاهدان از من سزاوارتر هستی، اما از خودم نسبت به خودم سزاوارتر نیستی. ای محمد، من خود را به ازدواج تو درآوردم، و مهریه‌ام را از مال خودم می‌پردازم. به عمویت دستور بده تا شتری قربانی کند و با آن ولیمه دهد، و به خانه‌ات وارد شو.» ابوطالب گفت: «بر این ازدواج و پذیرش محمد و ضمانت مهریه از مال خدیجه، گواه باشید.» برخی از قریش گفتند: «شگفتا! مهریه از سوی زنان برای مردان؟» حضرت ابو طالب عليه السّلام بسيار عصبانى شد و روى پاهايش ايستاد - او از كسانى بود كه مردان از هيبت او مى‌ترسيدند و از غضبش كراهت داشتند و فرمود: هرگاه داماد شخصى مانند پسر برادرم باشد، به بيشترين قيمت و بزرگترين مهريه، طلب مهريه مى‌كنند و اگر افرادى مثل شما باشد فقط‍‌ با مهريه اندك ازدواج مى‌كنند. سپس ابوطالب شتری قربانی کرد، و رسول خدا (صلی الله علیه و اله) به خانه‌ی خدیجه وارد شد. مردی از قریش به نام عبدالله بن غنم گفت... 🎉 گوارا و مبارک باد، ای خدیجه! تو با بهترين آفريدگان ازدواج كردى، چه كسى در مردم همچون محمّد است‌؟ 💍 تو با برترینِ همه آفریدگان ازدواج کردی، و چه کسی در میان مردم، هم‌پایه‌ی محمد است؟ 📜 دو سرزمین (شام و مصر) به آمدنش بشارت دادند، عیسی بن مریم و موسی بن عمران، پس چه نزدیک است آن وعده! 📚 کتاب‌های آسمانی از دیرباز به او اذعان کرده‌اند، که او پیامبری است از بطحاء (مکه)، راهنما و هدایت‌شده 📚الکافی ج ۵ ص ۳۷۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت ازدواج حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» با پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» 1: چگونگی ازدواج حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» با پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» 2: دلیل حسادت عائشه نسبت به حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» 3: مناظره با موضوع افضلیت حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» نسبت به عائشه 4: جواب دندان‌شکن پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» به عائشه برای جسارت عائشه نسبت به حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» 5: دفاع پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌وآله» از حضرت خدیجه‌«‌سلام‌الله‌علیها» در برابر عائشه 6: آیا حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» سابقه ازدواج داشتند؟ 7: عام الحزن چیست؟ 8: اولین مسلمان... 9: اولین نماز جماعت در اسلام ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖لیلة المبیت)9 ✍🏻اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام در شب لیلة‌المبیت در بستر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نمی‌خوابید، چه سرنوشتی در انتظار اسلام و مسلمانان بود؟ آیا اساساً فردی غیر از ایشان توان و شایستگی انجام چنین مأموریتی را داشت؟ 🔺لولاه لم تثبت الملة و لا استقرت الشريعة و لاظهرت الدعوة فهو ع ناصر الإسلام و وزير الداعي إليه من قبل الله عز و جل و بضمانه لنبي الهدى ع النصرة تم له في النبوة ما أراد 🔸مرحوم شیخ مفید رحمة‌الله‌علیه: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، به پشتوانه فداکاری امیرالمؤمنین علیه‌السلام در شب لیلة‌المبیت، توانست رسالت الهی خود را آشکارا تبلیغ کند، دعوت خویش را علنی سازد و مردم را به آیین اسلام فراخواند. اگر آن حمایت نبود، نه ملت اسلام استواری می‌یافت، نه شریعت استقرار می‌پذیرفت، و نه دعوت الهی دوام و پایداری پیدا می‌کرد. 🔺و لو لم يخرج رسول الله ص إلى المدينة و أقام بينهم بمكة و لم يقتلوه تلك الليلة لقتلوه في الليلة التي تليها و إن شبت الحرب بينهم و بين عبد مناف فإن أبا جهل لم يكن بالذي ليمسك عن قتله و كان فاقد البصيرة شديد العزم على الولوغ في دمه. 🔸ابن ابی الحدید: اگر رسول خدا «صلی‌الله‌علیه‌وآله» به مدینه هجرت نمی‌کرد و در میان آنان در مکه می‌ماند، و اگر آن شب او را نمی‌کشتند، بی‌تردید شب بعد او را می‌کشتند. و اگرچه جنگی میان آن‌ها و خاندان عبد مناف شعله‌ور می‌شد، ابوجهل کسی نبود که از قتل او خودداری کند؛ او مردی بی‌بصیرت و بسیار مصمم بود که خون پیامبر را بریزد. 🔺 وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ 🔸امیرالمومنین علیه‌السلام: «به خدا سوگند، فرزند ابوطالب (یعنی خودم) با مرگ انس بیشتری دارد از انس کودک با پستان مادرش. 👇نتیجه👇 مشرکان قریش به اتفاق آرا تصمیم گرفته بودند که در کوتاه‌ترین زمان ممکن، پیامبر اسلام «صلی‌الله‌علیه‌وآله» را به قتل برسانند. از این‌رو، پیامبر باید بی‌درنگ از مکه خارج می‌شد. اما لازمهٔ این اقدام، حضور فردی بود که اولاً: حاضر باشد در بستر پیامبر بخوابد، و ثانیاً: هنگام هجوم مشرکان، نهراسد و از همان ابتدا از ترس خود را آشکار نکند تا مشرکین زودتر در پی یافتن پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌واله» نیفتند. در این شرایط، امام علی «علیه‌السلام» با شجاعت و ایمان، پذیرفت که در بستر پیامبر بخوابد. هنگامی که مشرکان در دل شب آمدند و تا سپیده‌دم بر او سنگ و چوب می‌زدند، با این تصور که او پیامبر است، حضرت هیچ واکنشی نشان نداد. چنان‌که در گزارش آمده است: «حَتَّى إِذَا بَرَقَ الْفَجْرُ»؛ تا آن‌که صبح فرا رسید و مشرکان، نگران از رسوایی، خود پارچه را کنار زدند و دریافتند که آن فرد، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است. در نتیجه، پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه‌وآله» فرصت مناسبی برای خروج از مکه و آغاز هجرت تاریخی خود به مدینه یافت. 📚منابع: 1: الارشاد 51 2: شرح نهج البلاغة لابن أبي الحديد، ج‌13، ص: 305 3: نهج البلاغه 52 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

🔹 درباره‌ی شیوه‌ی فعالیت کانال از میان همه‌ی شیوه‌های تولید محتوا، بیش از هر چیز به بیان مطالب به‌صورت سلسله‌وار علاقه‌مندم؛ نه به صورت تک‌پست‌های پراکنده و منفرد. این سبک، هم انسجام فکری بیشتری دارد و هم مخاطب را در مسیر فهم عمیق‌تری همراه می‌کند. برخی موضوعاتی که پیش‌تر در کانال مطرح شده‌اند، متأسفانه نیمه‌کاره رها شده‌اند. ان‌شاءالله در ادامه‌ی مسیر، قصد دارم آن‌ها را کامل کرده و به سرانجام برسانم. 🔸 نکته‌ی مهم این است که مطالب کانال، حاصل تأملات و نگارش فی‌المجلس هستند؛ نه کپی‌برداری از منابع دیگر. 🔹 از نقدها، پیشنهادها و بازخوردهای دوستان و اعضای گرامی با جان و دل استقبال می‌کنم. 📚 مجموعه‌هایی که تا اینجا به‌صورت نیمه‌تمام منتشر شده‌اند و ان‌شاءالله ادامه خواهند یافت: - عثمانیه در کربلاء: در 27قسمت منتشر شده و قسمت آخر آن اینجا قابل مشاهده است. - نقد سریال معاویه: در 8 قسمت ارائه شده که قسمت پایانی‌اش اینجا قرار دارد. - عوامل فراموشی غدیر: در ۲۱ قسمت ارائه شده و قسمت آخر آن اینجا منتشر شده است. - لیلة المبیت: در 14 قسمت تنظیم شده و قسمت پایانی‌اش اینجا قابل دسترسی است. لیست بروزرسانی‌ می‌شود ان‌شاءالله 📚عیسوند ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi