دنیای ما هم تاریک است برای ما هم چراغ بیاور آقا جانم ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖سعید حاجب و مهربانی امام هادی «علیه‌السلام». 🔺عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلطَّاهِرِيِّ قَالَ: مَرِضَ اَلْمُتَوَكِّلُ مِنْ خُرَاجٍ خَرَجَ بِهِ وَ أَشْرَفَ مِنْهُ عَلَی‌ اَلْهَلاَكِ فَلَمْ يَجْسُرْ أَحَدٌ أَنْ يَمَسَّهُ بِحَدِيدَةٍ فَنَذَرَتْ أُمُّهُ إِنْ عُوفِيَ أَنْ تَحْمِلَ إِلَی‌ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ مَالاً جَلِيلاً مِنْ مَالِهَا وَ قَالَ لَهُ اَلْفَتْحُ بْنُ خَاقَانَ لَوْ بَعَثْتَ إِلَی‌ هَذَا اَلرَّجُلِ فَسَأَلْتَهُ فَإِنَّهُ لاَ يَخْلُو أَنْ يَكُونَ عِنْدَهُ صِفَةٌ يُفَرِّجُ بِهَا عَنْكَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ وَ وَصَفَ لَهُ عِلَّتَهُ فَرَدَّ إِلَيْهِ اَلرَّسُولُ بِأَنْ يُؤْخَذَ كُسْبُ اَلشَّاةِ فَيُدَافَ بِمَاءِ وَرْدٍ فَيُوضَعَ عَلَيْهِ فَلَمَّا رَجَعَ اَلرَّسُولُ وَ أَخْبَرَهُمْ أَقْبَلُوا يَهْزَءُونَ مِنْ قَوْلِهِ فَقَالَ لَهُ اَلْفَتْحُ هُوَ وَ اَللَّهِ أَعْلَمُ بِمَا قَالَ وَ أَحْضَرَ اَلْكُسْبَ وَ عَمِلَ كَمَا قَالَ وَ وَضَعَ عَلَيْهِ فَغَلَبَهُ اَلنَّوْمُ وَ سَكَنَ ثُمَّ اِنْفَتَحَ وَ خَرَجَ مِنْهُ مَا كَانَ فِيهِ وَ بُشِّرَتْ أُمُّهُ بِعَافِيَتِهِ فَحَمَلَتْ إِلَيْهِ عَشَرَةَ آلاَفِ دِينَارٍ تَحْتَ خَاتَمِهَا ثُمَّ اِسْتَقَلَّ مِنْ عِلَّتِهِ فَسَعَی‌ إِلَيْهِ اَلْبَطْحَائِيُّ اَلْعَلَوِيُّ بِأَنَّ أَمْوَالاً تُحْمَلُ إِلَيْهِ وَ سِلاَحاً فَقَالَ لِسَعِيدٍ اَلْحَاجِبِ اُهْجُمْ عَلَيْهِ بِاللَّيْلِ وَ خُذْ مَا تَجِدُ عِنْدَهُ مِنَ اَلْأَمْوَالِ وَ اَلسِّلاَحِ وَ اِحْمِلْهُ إِلَيَّ.... 🔸کلینی رحمه الله روایت کرده از إبراهيم بن محمّد طاهرى: که متوكّل بر اثر دُمل و زخم بزرگ و عميقى كه درآورد بيمار شد و به مرگ نزدیک شد و أحدى جرأت نكرد با ابزار آهنى او را جراحى كند. مادرش نذر كرد اگر او خوب شود، پول بسيارى برای إمام هادی عليه السّلام از ثروت خودش بفرستد. فتح بن خاقان وزير متوكّل به متوكّل گفت اى كاش مرا نزد أبوالحسن علیّ بن محمد مى‌فرستادى، زيرا او معالجه تو را مى‌داند. متوكّل كسى را نزد آن حضرت فرستاد و مرض او را شرح داد، فرستادهٔ او اين دستور را آورد كه پِشكل‌هایی که از گوسفند زیر پایش ریخته را بگيرند و با گلاب مخلوط‍‌ كنند و روى دُمل گذارند. وقتی قاصد، دستور را آورد و به آنها گزارش داد، آن را به باد مسخره گرفتند. خاقان گفت بخدا به آنچه كه گفت داناتر است. از اين‌ روی به دستور حضرت عمل كردند. متوكّل را خواب گرفت و دردش آرام شد و دُمل سر باز كرد و آنچه در آن بود بيرون آمد و مژدۀ سلامتى او را به مادرش دادند. او ده هزار اشرفی را در کیسه گذاشت و مْهرِ خودش را بر آن زده و براى إمام عليه السّلام فرستاد. متوكّل نیز از بيمارى خود بهبودى كامل يافت. بطحائى نزد متوكّل سخن‌چينى كرد كه پول و اسلحه براى آن حضرت مى‌فرستند و او قصد شورش دارد. متوکّل به سعيد حاجب دستور داد كه شبانه به‌خانۀ آن‌ حضرت حمله کن و هرچه پول و اسلحه نزد او يافتى بردار و براى من بفرست. إبراهيم بن محمّد گويد👈 سعيد حاجب گفت من شبانه بخانۀ آن حضرت رفتم و نردبان را به همراهم بردم ، سر بام رفتم و چون در تاريكى به يكى از پلكان‌ها سرازير شدم نمى‌دانستم از كجا وارد خانه شوم ، دیدم إمام فرياد زد اى سعيد ، بجاى خود باش تا برايت شمع بياورند. طولى نكشيد كه شمعى آوردند و من فرود آمدم،👉 ديدم آن حضرت، روپوشی پشمينى پوشيده و كلاه پشمينى بر سر نهاده و سجاده روى حصير برابر اوست و ترديد نداشتم كه مشغول نماز بوده. به‌من فرمود اين اتاق‌ها در اختيار توست همه را بگَرد. من به همۀ اطاق‌ها رفتم و بازرسى كردم و چيزى را جز يك كيسه اشرفى كه مُهرِ مادر متوكّل را داشت و كيسه ديگرى هم سر به مُهر بود را نیافتم. به‌من فرمودند اين جانماز را هم بازرسى كن. من آن را برداشتم و يك شمشير غلاف‌ كرده و ساده زير آن بود، آنها را برداشته و نزد متوكّل بردم. او چون به مُهر مادرش نگاه كرد او را خواست. مادرش نزد او آمد و يكى از خدمتكاران مخصوص به‌من گزارش داد كه مادرش به او گفت در بيمارىِ تو من از بهبودت ناامید شدم و نذر كردم كه اگر سالم شدى، از پول خودم ده هزار اشرفى براى او بفرستم و آنها را فرستادم و اين هم مُهر من است كه بر كيسه است‌. او كيسۀ ديگر را گشود و در آن چهارصد اشرفى بود، و او يك كيسۀ اشرفى را بر آنها افزود و به‌من فرمان داد كه آن را براى إمام ببرم. من آنها را بردم و آن شمشير را با سه كيسه پرداختم و به آن حضرت گفتم اى آقاى من، بر من سخت است اين مأموريت دربارۀ شما. در پاسخ فرمودند ستمگران بزودى خواهند دید كه چه سرانجامى خواهند داشت. 📚: الکافی: ج1، ص 499، ح4 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖هوشياری زیبا و دقیق امام هادی علیه‌السلام نسبت به یکی از شیعیان 🔺أنَّ أَبَا الْحَسَنِ ع كَانَ يَوْماً قَدْ خَرَجَ مِنْ سُرَّ مَنْ رَأَى إِلَى قَرْيَةٍ لِمُهِمٍّ عَرَضَ لَهُ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْأَعْرَابِ يَطْلُبُهُ فَقِيلَ لَهُ قَدْ ذَهَبَ إِلَى الْمَوْضِعِ الْفُلَانِيِّ فَقَصَدَهُ فَلَمَّا وَصَلَ إِلَيْهِ قَالَ لَهُ مَا حَاجَتُكَ فَقَالَ أَنَا رَجُلٌ مِنْ أَعْرَابِ الْكُوفَةِ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوِلَاءِ جَدِّكَ عَلِيِ‌....)۱ 🔸نقل شده است: روزی امام هادی (علیه السلام) از سامرّاء خارج شدند برای امر مهمی و در آنجا کسی به دنبال امام می‌گشت تا به خدمت ایشان برسد، امام به او گفت: دنبال چه هستی؟ آن مرد گفت: مردی از کوفه هستم و از شیعیان جدّت امیر المؤمنین (علیه السلام) یک بدهکاری سنگینی به گردن من است که زندگی را بر من سخت کرده‌است. امام در آن زمان، خودشان توان پرداخت بدهی آن شخص را نداشتند فلذا نقل شده: امام هادی (علیه السلام) به دست‌خط خودشان نوشتند که نسبت به آن مرد، بدهکار هستند و قرار گذاشتند که وقتی به سامرّاء آمدی، بیا وقتی که من در بین اصحاب خلیفه وقت [متوکل] نشسته‌بودم؛ این کاغذ را نشان بده و با شدت از من طلب کن؛ آن مرد کوفی آمد و طلب کرد، امام هم مهلت خواستند. این ماجرا به گوش متوکل رسید. او دستور داد ۳۰هزار درهم برای امام هادی (علیه السلام) بفرستند. امام هم تمام آن را به آن مرد دادند و فرمودند: این مال را بگیر و قرضت را بپرداز و بقیه‌اش هم خرج خانواده‌ات کن. 👇نکات👇 1. بر پایه‌ی روایات، تمامی اموال و دارایی‌های خلافت در اصل به امام معصوم «علیه‌السلام» تعلق دارد. از این رو، خلافت عباسی در حکم غصب به شمار می‌رود. امام «علیه‌السلام» نیز به موجب حق شرعی و الهی خویش، آن اموال را به یکی از شیعیان اعطا فرمودند. 2. امام هادی «علیه‌السلام» در برابر فشارهای سنگین خلافت عباسی قرار داشت؛ چنان‌که خلیفه شبانه سعید الحاجب را برای تفتیش به منزل آن حضرت فرستاد. در چنین شرایطی، امام «علیه‌السلام» ناگزیر بود با بهره‌گیری از شیوه‌های گوناگون، خلیفه را قانع سازد که قصد براندازی حکومت ندارد. این تدبیر موجب می‌شد تا شدت فشارهای عباسیان بر امام و پیروانش کاهش یابد؛ زیرا حکومت بنی‌عباس بیش از هر فرقه‌ای، شیعیان را تحت فشار قرار می‌داد و آنان در سختی و تنگنا زندگی می‌کردند. 1️⃣هجوم شبانه به خانه امام علیه‌السلام: 🔺فَسَعَى إِلَيْهِ اَلْبَطْحَائِيُّ اَلْعَلَوِيُّ بِأَنَّ أَمْوَالاً تُحْمَلُ إِلَيْهِ وَ سِلاَحاً فَقَالَ(المتوکل) لِسَعِيدٍ اَلْحَاجِبِ اُهْجُمْ عَلَيْهِ بِاللَّيْلِ وَ خُذْ مَا تَجِدُ عِنْدَهُ مِنَ اَلْأَمْوَالِ وَ اَلسِّلاَحِ وَ اِحْمِلْهُ إِلَيَّ... )2 🔸متوكل بسعيد دربان گفت: شبانه بر او حمله كن، و هر چه پول و اسلحه نزدش بود، بردار و نزد من بياور. 2️⃣دنیا متعلق به امام است 🔺عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‌ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَ أَقْطَعَهُ‌ الدُّنْيَا قَطِيعَةً فَمَا كَانَ لآِدَمَ ع فَلِرَسُولِ اللَّهِ ص وَ مَا كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ فَهُوَ لِلْأَئِمَّةِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص.)3 🔸امام باقر عليه‌السلام فرمايد: پيغمبر صلّى‌اللَّه‌عليه‌وآله فرمود: خدا آدم را آفريد و دنيا را باو واگذاشت، پس آنچه از آن آدم عليه السلام بوده، متعلق برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است و آنچه متعلق برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بوده، از آن امامان از آل محمد عليهم السلام است. 3️⃣فشار به شیعیان 🔺عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «وُلْدُ الْمِرْدَاسِ‌ مَنْ تَقَرَّبَ مِنْهُمْ أَكْفَرُوهُ، وَ مَنْ تَبَاعَدَ مِنْهُمْ أَفْقَرُوهُ، وَ مَنْ نَاوَاهُمْ‌ قَتَلُوهُ، وَ مَنْ تَحَصَّنَ مِنْهُمْ أَنْزَلُوهُ، وَ مَنْ هَرَبَ مِنْهُمْ أَدْرَكُوهُ حَتّى‌ تَنْقَضِيَ‌ دَوْلَتُهُمْ‌»4 🔸«امام صادق علیه‌السلام فرمود: فرزندان مِرداس(کنایه از بني‌العباس)، هر کس به آنان نزدیک شود او را کافر می‌خوانند، و هر کس از آنان دوری کند او را فقیر می‌گردانند، و هر کس با آنان دشمنی ورزد او را می‌کشند، و هر کس در برابرشان پناه گیرد او را پایین می‌آورند، و هر کس از آنان بگریزد او را درمی‌یابند تا زمانی که دولتشان پایان پذیرد.» ✍🏻: عیسوند 📚منابع: 1: کشف الغمة ج 2 ص 375 2: الکافي: ج 1 ص 449 3: الکافي ج 1 ص 409 4: الکافي: ج 15 ص756 .♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا امام هادی علیه‌السلام از مدینه به سامراء فراخوانده شدند؟ ✍🏻اصل نخست در مورد اهل‌بیت علیهم‌السلام این بود که در مدینه، در جوار مضجع شریف پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله سکونت داشته باشند. فلسفه این امر آن بود که همواره در کنار مرقد مطهر پیامبر باشند و نیز شیعیان از نقاط مختلف جهان، به بهانه زیارت پیامبر، به مدینه می‌آمدند و در این فرصت با امام ملاقات می‌کردند. در شهرهای دیگر چنین زمینه‌ای فراهم نبود. از همین رو، امام رضا علیه‌السلام را با اجبار از مدینه فراخواندند و به سوی طوس بردند. همچنین خروج امام هادی علیه‌السلام از مدینه نیز به اختیار خود ایشان نبود، بلکه به اجبار حکومت صورت گرفت 🔺َّ بُرَيْحَةَ الْعَبَّاسِيَّ كَتَبَ إِلَى الْمُتَوَكِّلِ إِنْ كَانَ لَكَ فِي الْحَرَمَيْنِ حَاجَةٌ فَأَخْرِجْ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ مِنْهَا فَإِنَّهُ قَدْ دَعَا النَّاسَ إِلَى نَفْسِهِ وَ اتَّبَعَهُ خَلْقٌ كَثِيرٌ ثُمَّ كَتَبَ إِلَيْهِ بِهَذَا الْمَعْنَى زَوْجَةُ الْمُتَوَكِّلِ فَنَفَذَ يَحْيَى بْنَ هَرْثَمَةَ وَ كَتَبَ مَعَهُ إِلَى أَبِي الْحَسَنِ ع كِتَاباً جَيِّداً يُعَرِّفُهُ أَنَّهُ قَدِ اشْتَاقَ إِلَيْهِ وَ سَأَلَهُ الْقُدُومَ عَلَيْهِ وَ أَمَرَ يَحْيَى بِالْمَسِيرِ إِلَيْهِ وَ كَتَبَ إِلَى بُرَيْحَةَ يُعَرِّفُهُ ذَلِكَ فَقَدِمَ يَحْيَى الْمَدِينَةَ وَ بَدَأَ بِبُرَيْحَةَ وَ أَوْصَلَ الْكِتَابَ إِلَيْهِ ثُمَّ رَكِبَا جَمِيعاً إِلَى أَبِي الْحَسَنِ ع وَ أَوْصَلَا إِلَيْهِ كِتَابَ الْمُتَوَكِّلِ فَاسْتَأْجَلَهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ثَلَاثَةٍ عَادَا إِلَى دَارِهِ فَوَجَدَا الدَّوَابَّ مُسْرَجَةً وَ الْأَثْقَالَ مَشْدُودَةً قَدْ فَرَغَ مِنْهَا فَخَرَجَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ مُتَوَجِّهاً إِلَى الْعِرَاقِ وَ مَعَهُ يَحْيَى بْنُ هَرْثَمَةَ. 🔸بُرَيْحَة عباسی به متوکّل نوشت: اگر در حرمین نیازی داری، علی‌بن‌محمد (امام هادی علیه‌السلام) را از آنجا بیرون کن؛ زیرا او مردم را به سوی خود دعوت کرده و گروه بسیاری از او پیروی کرده‌اند. سپس همسر متوکّل نیز در همین معنا به او نوشت. پس متوکّل یحیی‌بن‌هرثمه را روانه کرد و نامه‌ای نیکو همراه او به سوی ابوالحسن علیه‌السلام فرستاد که در آن اظهار شوق کرده و از ایشان خواسته بود نزد او بیاید، و یحیی را مأمور حرکت به سوی ایشان نمود و به بُرَيْحَة نیز نوشت و او را از این امر آگاه ساخت. یحیی وارد مدینه شد و نخست نزد بُرَيْحَة رفت و نامه را به او رساند، سپس هر دو با هم نزد ابوالحسن علیه‌السلام رفتند و نامه متوکّل را به ایشان دادند. امام سه روز مهلت خواست. پس از سه روز، آنان دوباره به خانه امام آمدند و دیدند که مرکب‌ها زین شده و بارها بسته شده و کارها آماده است. پس امام صلوات‌الله‌علیه بیرون آمد و به سوی عراق حرکت کرد و یحیی‌بن‌هرثمه همراه او بود.» 📚اثبات الوصية 233 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖اعتقاد شیعیان در بحث شهادت ائمه «علیهم‌السلام» 🔺قال الشيخ أبو جعفر- رضي اللّه عنه-: و اعتقادنا في النبيّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم‌ أَنَّهُ سُمَّ فِي غَزْوَةِ خَيْبَرَ ، فَمَا زَالَتْ هَذِهِ الْأَكْلَةُ تعاده [تُعَاوِدُهُ‌] حَتَّى قَطَعَتْ أَبْهَرَهُ فَمَاتَ مِنْهَا. وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ- عَلَيْهِ السَّلَامُ- قَتَلَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُلْجَمٍ لَعَنَهُ اللَّهُ، وَ دُفِنَ بِالْغَرِيِّ. وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- سَمَّتْهُ امْرَأَتُهُ جَعْدَةُ بِنْتُ الْأَشْعَثِ الْكِنْدِيِّ، فَمَاتَ مِنْ ذَلِكَ. وَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- قُتِلَ بِكَرْبَلَاءَ، وَ قَاتِلُهُ سِنَانُ بْنُ أَنَسٍ لَعَنَهُ اللَّهُ وَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ سَيِّدُ الْعَابِدِينَ- عَلَيْهِ السَّلَامُ- سَمَّهُ الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ فَقَتَلَهُ. وَ الْبَاقِرُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- سَمَّهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ وَلِيدٍ فَقَتَلَهُ. وَ الصَّادِقُ- عَلَيْهِ السَّلَامُ- سَمَّهُ الْمَنْصُورُ فَقَتَلَهُ وَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- سَمَّهُ هَارُونُ الرَّشِيدُ فَقَتَلَهُ. وَ الرِّضَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَى- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- قَتَلَهُ الْمَأْمُونُ بِالسَّمِّ. وَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ- عَلَيْهِمَا السَّلَامُ- قَتَلَهُ الْمُعْتَصِمُ بِالسَّمِّ. وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ- عَلَيْهِ السَّلَامُ- قَتَلَهُ الْمُعْتَضِدُ بِالسَّمِّ. وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْعَسْكَرِيُّ- عَلَيْهِ السَّلَامُ- قَتَلَهُ الْمُعْتَمِدُ بِالسَّمِّ. و اعتقادنا في ذلك أنّه جرى عليهم على الحقيقة، و أنّه ما شبّه للناس أمرهم كما يزعمه من يتجاوز الحدّ فيهم بل شاهدوا قتلهم على الحقيقة و الصحة، لا على الحسبان و الخيلولة، و لا على الشك و الشبهة. فمن زعم أنّهم شبّهوا، أو واحد منهم، فليس من ديننا على شي‌ء، و نحن منه برآء. و قد أخبر النبيّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم- و الأئمة- عليهم السّلام- أنّهم مقتولون، فمن قال إنّهم لم يقتلوا فقد كذّبهم، و من كذّبهم فقد كذّب اللّه و كفر به و خرج من الإسلام، وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ 🔸مرحوم شیخ صدوق در کتاب الاعتقادات: اعتقاد ما اينست كه پيامبر اكرم صلی‌الله‌علیه‌وآله: در جنگ خيبر مسموم شد پيوسته اين سم در آن جناب بازگشت مي‌كرد تا بالاخره رگ گردنش بر اثر سمّ‌ قطع شد. و بر اثر آن سم فوت شد. امير المؤمنين عليه السّلام: را عبد الرحمن بن ملجم لعنه اللَّه بقتل رسانيد، بشمشيرى كه در آن زهر بود و در غُرى يعنى نجف مدفون گرديد امام حسن علیه‌السلام: را زوجه آن حضرت جعده نام دختر اشعث كندى لعنها اللَّه مسموم ساخت و از آن وفات نمود. امام حسين عليه‌السّلام: در كربلا مقتول شد و قاتلش سنان بن انس نخعى لعنه اللَّه بود و بقولى شمر بن ذى الجوشن ضبابى لعنه اللَّه. على بن الحسين: سيد العابدين علیه‌السلام: را وليد بن عبد الملك لعنه اللَّه مسموم نمود و كشت. امام محمّد باقر عليه‌السّلام: را ابراهيم بن وليد لعنهما اللَّه مسموم ساخت و كشت امام جعفر صادق عليه‌السّلام: را ابو جعفر منصور دوانقى لعنه اللَّه مسموم كرد و كشت. امام موسى عليه‌السّلام: را هارون الرشيد لعنه اللَّه به زهر كشت. امام رضا عليه‌السّلام: را مأمون لعنه اللَّه به زهر مقتول ساخت. و امام محمّد تقى عليه‌السّلام: را معتصم لعنه اللَّه بسم كشت. امام على النقى عليه‌السّلام: را متوكل لعنه اللَّه به سم مقتول نمود. امام حسن عسكرى عليه‌السّلام: را معتمد لعنه اللَّه به زهر بقتل رسانيد. 📚: الإعتقادات ج 1ص97 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا امام هادی و امام حسن «علیهما‌السلام» به «عسکري» مُلَقب شدند؟ 🔺سمعت مشايخنا رضي الله عنهم يقولون- إن المحلة التي يسكنها الإمامان علي بن محمد و الحسن بن علي ع بسر من رأى كانت تسمى عسكر فلذلك قيل لكل واحد منهما العسكري. 🔸مرحوم شيخ صدوق نقل مي‌کند: «شنیدم مشایخ ما ـ رضوان‌الله علیهم ـ می‌گفتند: محله‌ای که امامان علی‌بن‌محمد و حسن‌بن‌علی علیهماالسلام در شهر سامرّا سکونت داشتند، «عَسکر» نامیده می‌شد؛ از این رو هر یک از آن دو بزرگوار را «عسکری» نامیدند.» 📚علل الشرائع ج 1 ص 241 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

🔺مَوْلاَيَ أَنْتَ اَلْحُجَّةُ عَلَى اَلْعِبَادِ، وَ اَلْهَادِي إِلَى اَلرَّشَادِ، وَ اَلْعُدَّةُ لِلْمَعَادِ 🔸امام هادی علیه‌السلام در زیارت غدیریه خطاب به امیرالمومنین علیه‌السلام: مولاى من تو حجّت بر بندگانى‌ و راهنماى به سوى راه راستى،و ذخيره روز معادى 📚المزار (للشهید الأوّل) ج ۱، ص ۶۴ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖سلامتی در سایه میانه‌روی در خوردن غذا 🔺عَنْ عَمْرِو بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ لَوْ أَنَّ النَّاسَ قَصَدُوا فِي الطَّعَامِ لَاسْتَقَامَتْ أَبْدَانُهُم‌ 🔸عمرو بن ابراهیم می‌گوید: شنیدم که امام ابوالحسن «علیه السلام» فرمود: اگر مردم در خوردن غذا میانه‌روی می‌کردند، بدن‌هایشان سالم و استوار می‌ماند.» 📚محاسن ج 2 ص439 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖آداب تغذیه در روایات 🔺عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَيْسَ لِابْنِ آدَمَ بُدٌّ مِنْ أَكْلَةٍ يُقِيمُ بِهَا صُلْبَهُ فَإِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَاماً فَلْيَجْعَلْ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلطَّعَامِ وَ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلشَّرَابِ وَ ثُلُثَ بَطْنِهِ لِلنَّفَسِ وَ لَا تَسَمَّنُوا كَمَا تُسَمَّنُ الْخَنَازِيرُ لِلذَّبْح‌ 🔸امام صادق علیه‌السلام فرمود: «فرزند آدم ناگزیر است غذایی بخورد که به وسیله آن قامتش را برپا دارد. پس هرگاه یکی از شما غذا می‌خورد، باید: • یک‌سوم شکمش را برای غذا قرار دهد، • یک‌سوم را برای نوشیدنی، • و یک‌سوم را برای نفس کشیدن. و خود را چنان چاق نکنید که مانند خوک‌ها برای ذبح پرورانده می‌شوند.»* 📚المحاسن: ج2ص440 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖پرهیز از غذا پس از سیری 🔺 عَنْ دُرُسْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: الْأَكْلُ عَلَى الشِّبَعِ يُورِثُ الْبَرَصَ. 🔸«عبدالله بن سنان از امام صادق علیه السلام نقل می‌کند که فرمود: خوردن پس از سیر شدن، بیماری برص (پیسی) را به وجود می‌آورد.» 📚الکافي: ج 6 ص269 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖خورده‌ریز سفره را دور نریزیم 🔺عنِ اَلْأَصَمِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَرَّجَانِيِّ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ يَأْكُلُ فَرَأَيْتُهُ يَتَتَبَّعُ مِثْلَ اَلسِّمْسِمِ مِنَ اَلطَّعَامِ مَا سَقَطَ مِنَ اَلْخِوَانِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ تَتَبَّعُ هَذَا فَقَالَ يَا عَبْدَ اَللَّهِ هَذَا رِزْقُكَ فَلاَ تَدَعْهُ أَمَا إِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ . 🔸عبدالله اَرَّجانی می‌گوید: نزد امام صادق «علیه السلام» بودم و ایشان در حال خوردن غذا بودند. دیدم که دانه‌هایی مانند کنجد از غذا که از سفره افتاده بود را دنبال می‌کرد و برمی‌داشت. عرض کردم: فدایت شوم، این دانه‌های کوچک را دنبال می‌کنید؟ امام فرمود: «ای عبدالله، این روزیِ توست، آن را رها مکن. بدان که در آن شفای هر بیماری است.» 📚الکافي ج۶ ص301 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi