➖مطالب مربوط به شهادت امام حسن عسکری «علیه‌السلام» و حضرت نرجس خاتون «سلام‌الله‌‌علیها» ❶. حضرت نرجس«سلام‌الله‌علیها» چه زمانی از دنیا رفتند؟ ❷‌. امام حسن عسکری علیه‌السلام؛ پناه دل‌های در بند ❸. جست‌وجوی فرزند امام: اضطراب سیاسی پس از شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام ❹. چه کسی بر پیکر پاک و مطهر امام حسن عسکری علیه‌السلام نماز گزارد؟ ❺. غارت منزل امام حسن عسکری «علیه‌السلام» بعد از شهادت امام ❻. تلاش‌های حضرت نرجس خاتون «سلام‌الله‌علیها» برای حفظ جان امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌‌فرجه‌الشریف» ❼. جعفر عموی امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» ❽. تلاش عباسیان برای یافتن امام زمان«عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖تلاش عباسیان برای یافتن امام زمان«عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» 🔺وَ تَوَلَّى جَعْفَرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخُو أَبِي مُحَمَّدٍ ع أَخْذَ تَرِكَتِهِ وَ سَعَى فِي حَبْسِ جَوَارِي أَبِي مُحَمَّدٍ ع وَ اعْتِقَالِ حَلَائِلِهِ وَ شَنَّعَ عَلَى أَصْحَابِهِ بِانْتِظَارِهِمْ وَلَدَهُ وَ قَطْعِهِمْ بِوُجُودِهِ وَ الْقَوْلِ بِإِمَامَتِهِ وَ أَغْرَى بِالْقَوْمِ حَتَّى أَخَافَهُمْ وَ شَرَّدَهُمْ وَ جَرَى عَلَى مُخَلَّفِي أَبِي مُحَمَّدٍ ع بِسَبَبِ ذَلِكَ كُلُّ عَظِيمَةٍ مِنِ اعْتِقَالٍ وَ حَبْسٍ وَ تَهْدِيدٍ وَ تَصْغِيرٍ وَ اسْتِخْفَافٍ وَ ذُلٍّ وَ لَمْ يَظْفَرِ السُّلْطَانُ مِنْهُمْ بِطَائِلٍ.وَ حَازَ جَعْفَرٌ ظَاهِرَ تَرِكَةِ أَبِي مُحَمَّدٍ ع وَ اجْتَهَدَ فِي الْقِيَامِ عِنْدَ الشِّيعَةِ مَقَامَهُ فَلَمْ يَقْبَلْ أَحَدٌ مِنْهُمْ ذَلِكَ وَ لَا اعْتَقَدَهُ فِيهِ فَصَارَ إِلَى‌ سُلْطَانِ الْوَقْتِ يَلْتَمِسُ مَرْتَبَةَ أَخِيهِ وَ بَذَلَ مَالًا جَلِيلًا وَ تَقَرَّبَ بِكُلِّ مَا ظَنَّ أَنَّهُ يَتَقَرَّبُ بِهِ فَلَمْ يَنْتَفِعْ بِشَيْ‌ءٍ مِنْ ذَلِكَ. 🔸مرحوم شیخ مفید: پس از شهادت امام حسن عسکری «علیه السلام»، جعفر بن علی، برادر او، عهده‌دار گرفتن میراثش شد و برای زندانی کردن کنیزان ابومحمد «علیه السلام» و بازداشت همسران او اقدام کرد. همچنین اصحاب و پیروان ابومحمد را به سبب اینکه در انتظار فرزند او بودند و به وجود و امامت وی یقین داشتند، سرزنش و بدنام می‌کرد. او حکومت را علیه آنان تحریک کرد تا آنان را بترساند و تحت فشار قرار دهد. در نتیجه، بر بازماندگان و پیروان امام حسن عسکری «علیه‌السلام»، به همین سبب، انواع سختی‌ها وارد شد: بازداشت، زندان، تهدید، تحقیر، خوار شمردن و ذلت. با این حال، حکومت نتوانست از آنان چیزی به دست آورد. جعفر همچنین بخش آشکار و ظاهری میراث ابومحمد «علیه السلام» را به دست آورد و تلاش کرد در میان شیعیان جایگاه برادرش را تصاحب کند؛ اما هیچ‌یک از آنان این ادعا را نپذیرفتند و چنین مقامی را برای او قائل نشدند. پس جعفر نزد حاکم وقت رفت و خواستار دستیابی به مقام و جایگاه برادرش شد. برای این کار مال فراوانی خرج کرد و با هر وسیله‌ای که گمان می‌کرد موجب تقربش به حاکم می‌شود، تلاش کرد؛ اما هیچ‌یک از این اقدامات برای او سودی نداشت.» 📚الارشاد: ج 2 ص337 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🔺..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔸از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا امام هادی و امام حسن «علیهما‌السلام» به «عسکري» مُلَقب شدند؟ 🔺سمعت مشايخنا رضي الله عنهم يقولون- إن المحلة التي يسكنها الإمامان علي بن محمد و الحسن بن علي ع بسر من رأى كانت تسمى عسكر فلذلك قيل لكل واحد منهما العسكري. 🔸مرحوم شيخ صدوق نقل مي‌کند: «شنیدم مشایخ ما ـ رضوان‌الله علیهم ـ می‌گفتند: محله‌ای که امامان علی‌بن‌محمد و حسن‌بن‌علی علیهماالسلام در شهر سامرّا سکونت داشتند، «عَسکر» نامیده می‌شد؛ از این رو هر یک از آن دو بزرگوار را «عسکری» نامیدند.» 📚علل الشرائع ج 1 ص 241 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖فشارهای سیاسی و امنیتی حکومت عباسی بر جامعه شیعیان در آستانه غیبت ✍«حکومت بنی‌عباس هرچه به زمان غیبت نزدیک‌تر می‌شد، فشار بر شیعیان را سخت‌تر می‌کرد؛ از این رو، امام هادی و امام حسن عسکری (علیهما‌السلام) را در سامرا تحت نظر قرار داد. یکی از گزارش‌هایی که شدت فشار بر شیعیان را پیش از دوران غیبت نشان می‌دهد، این گزارش است:» 🔺قال أبو فرج الاصفهاني:واستعمل[المتوكل] على المدينة ومكة عمر بن الفرج الرخجي فمنع آل أبي طالب من التعرض لمسألة الناس، ومنع الناس من البر بهم، وكان لا يبلغه أن أحدا أبر أحدا منهم بشئ وان قل إلا أنهكه عقوبة، وأثقله غرما، حتى كان القميص يكون بين جماعة من العلويات يصلين فيه واحدة بعد واحدة، ثم يرقعنه ويجلسن على مغازلهن عواري حواسر، إلى أن قتل المتوكل، فعطف المنتصر عليهم وأحسن إليهم، ووجه بمال فرقه فيهم، وكان يؤثر مخالفة أبيه في جميع أحواله 🔸ابوفرج اصفهانی نقل می‌کند: متوکل، عمر بن فرج رخجی را بر مدینه و مکه گماشت. او خاندان ابوطالب را از درخواست کمک از مردم منع کرد و مردم را نیز از نیکی و کمک به آنان بازداشت. به‌گونه‌ای که اگر به او خبر می‌رسید کسی حتی اندکی به یکی از آنان کمک کرده است، او را سخت مجازات می‌کرد و جریمه‌های سنگین بر او تحمیل می‌نمود. کار به جایی رسیده بود که یک پیراهن میان چند زن علوی دست‌به‌دست می‌شد؛ یکی پس از دیگری با آن نماز می‌خواندند، سپس آن را وصله می‌کردند و در حالی که بی‌پوشش و با سرهای برهنه بودند، کنار چرخ‌های نخ‌ریسی خود می‌نشستند. این وضع ادامه داشت تا زمانی که متوکل کشته شد. پس از او، منتصر نسبت به آنان مهربانی نشان داد و با ایشان نیکی کرد و مالی برایشان فرستاد تا میانشان تقسیم شود. او در همه امور، دوست داشت برخلاف روش پدرش رفتار کند.» 📚: مقاتل الطالبيين ،ابو الفرج الإصفهاني ص: 396. ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖منصوب کردن حاکمان ضد شیعه توسط حکومت بنی‌عباس ✍حکومت بنی‌عباس در راستای اعمال فشار بر جامعه شیعیان، به‌ویژه با نزدیک شدن به دوران غیبت، همواره افرادی را به حکومت مناطق مختلف منصوب می‌کرد که دشمنی آشکاری با شیعیان داشتند. یکی از این افراد، عمر بن فرج بود که به حکومت مدینه و مکه منصوب شد. او فردی تندخو، بی‌ادب و از مخالفان سرسخت شیعیان بود. 🔺الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْحَسَنِ ع‌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ حَدَثَ بِآلِ فَرَجٍ حَدَثٌ فَقُلْتُ مَاتَ عُمَرُ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَتَّى أَحْصَيْتُ لَهُ أَرْبَعاً وَ عِشْرِينَ مَرَّةً فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي لَوْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا يَسُرُّكَ لَجِئْتُ حَافِياً أَعْدُو إِلَيْكَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَ وَ لَا تَدْرِي مَا قَالَ لَعَنَهُ اللَّهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ أَبِي قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ خَاطَبَهُ فِي شَيْ‌ءٍ فَقَالَ أَظُنُّكَ سَكْرَانَ فَقَالَ أَبِي‌ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ صَائِماً فَأَذِقْهُ طَعْمَ الْحَرْبِ وَ ذُلَّ الْأَسْرِ فَوَ اللَّهِ إِنْ ذَهَبَتِ الْأَيَّامُ حَتَّى حُرِبَ مَالُهُ وَ مَا كَانَ لَهُ ثُمَّ أُخِذَ أَسِيراً وَ هُوَ ذَا قَدْ مَاتَ لَا رَحِمَهُ اللَّهُ وَ قَدْ أَدَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْهُ‌ وَ مَا زَالَ يُدِيلُ أَوْلِيَاءَهُ مِنْ أَعْدَائِهِ 🔸محمد بن سنان می گوید به حضور امام هادی فرزند امام جواد رسیدم: امام علیه‌السلام فرمود: «آیا برای آل فرج، اتفاقی رخ داده است؟» گفتم: «بله، امروز عمر بن فرج از دنیا رفت.» حضرت فرمود: الحمدلله و باز فرمود الحمدلله و بار سوم و چهارم و من شمردم كه حضرت به شكرانه ی مرگ عمر بن فرج بیست و چهار بار فرمود: الحمدلله. گفتم: «مولای من! اگر می دانستم كه این خبر این قدر خوشحالتان می كند، پابرهنه و دوان دوان می آمدم و این خبر را عرض می كردم.» امام هادی فرمود: «آری او به پدرم نسبت مستی داد. پدرم او را نفرین كرد كه به غارت و ذلت اسارت گرفتار گردد. طولی نكشید كه همه ی اموالش را غارت كردند و او را اسیر كردند و به ذلت انداختند و اكنون نیز مرده است. خداوند او را رحمت نكند. خداوند از او انتقام گرفت و همواره انتقام دوستانش را از دشمنانش می گیرد.»  📚: الکافی ج ۱ ص ۴۹۷ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

اقدام‌های مادر امام عسکری (علیه‌السلام) در مواجهه با فعالیت‌های سیاسی جعفر کذاب پس از شهادت امام عسکری (علیه‌السلام) چکیده: شیعیان پس از شهادت امام حسن عسکری (علیه‌السلام) با تهدیدها و چالش‌هایی از جمله وجود جعفر کذاب و ادعای امامت وی مواجه شدند. نقش‌های سیاسی اجتماعی مادر امام (علیه‌السلام) نیز فعالیت‌های جعفر به‌اختصار و مجزا تبیین شده است؛ اما نوع اقدام‌ها و تقابل آن دو مغفول مانده است. مقاله حاضر به روش توصیفی - تحلیلی با استفاده از منابع تاریخی متقدم به تحلیل اقدام‌های مادر امام (علیه‌السلام) در مواجهه با رفتارهای سیاسی و روانی جعفر کذاب پس از شهادت امام عسکری (علیه‌السلام) می‌پردازد. بر اساس یافته‌ها، اعتقاد به امام ناشناخته و ناپیدا، نبودِ وصیت آشکار و ادعای امامت چالش‌های امامیه بود که مادر امام (علیه‌السلام) با اقدام‌هایی چون شتاب در بازگشت به سامراء، مقابله با ادعای امامت جعفر با نهادن امام زمان (علیه‌السلام) در برابر او و طرح ادعای وصیت و ادعای میراث و پاسخگویی به شیعیان و رفع تحیر موجب شکست جعفر در برنامه‌های سیاسی و اقتصادی شد ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖مجالس شادی شیعیان نباید همراه با گناه باشد 🔺الإمام المهديّ عليه السلام ـ فيما وَرَدَ عَنهُ إلَى الشَّيخِ المُفيدِ : فَلْیَعْمَلْ کُلُّ امْرِء مِنْکُمْ بِما یُقَرَّبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا، وَلْیَتَجَنَّبْ ما یُدْنیهِ مِنْ کَراهِیَّتِنا وَ سَخَطِنا 🔸امام‌ زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف در نامه به مرحوم شیخ مفید فرمودند: پس هر کدام از شما باید بگونه‌ای رفتار کند که او را به محبت ما نزدیک کند و از هر کار که موجب ناراحتی و خشم ما می‌گردد اجتناب ورزد. 📚:الاحتجاج 2 / 599 👇نکته👇 و متاسفانه، گاهی شادی‌ها آن چنان با گناه همراه است که شادی با گناه مساوی می‌شود. گناهانی همچون استعمال آلات موسیقی و غنا، اختلاط زنان و مردان نامحرم ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖وقتی تمام قم را برای پیدا کردن یک «ابوبکر» زیرورو کردند!😁 🔺نها إلى قمّ وكان إماميّا فهو الذي نقل التّشيع إلى أهلها فلا يوجد بها سنّيّ قط، ومن ظريف ما يحكى: أنه ولّي عليهم وال وكان سنّيّا متشدّدا فبلغه عنهم أنهم لبغضهم الصحابة الكرام لا يوجد فيهم من اسمه أبو بكر قط ولا عمر، فجمعهم يوما وقال لرؤسائهم: بلغني أنكم تبغضون صحابة رسول الله، صلى الله عليه وسلم، وأنكم لبغضكم إياهم لا تسمون أولادكم بأسمائهم، وأنا أقسم بالله العظيم لئن لم تجيئوني برجل منكم اسمه أبو بكر أو عمر ويثبت عندي أنه اسمه لأفعلنّ بكم ولأصنعنّ، فاستمهلوه ثلاثة أيام وفتشوا مدينتهم واجتهدوا فلم يروا إلا رجلا صعلوكا حافيا عاريا أحول أقبح خلق الله منظرا اسمه أبو بكر لأن أباه كان غريبا استوطنها فسمّاه بذلك، فجاؤوا به فشتمهم وقال: جئتموني بأقبح خلق الله تتنادرون عليّ! وأمر بصفعهم، فقال له بعض ظرفائهم: أيها الأمير اصنع ما شئت فإن هواء قمّ لا يجيء منه من اسمه أبو بكر أحسن صورة من هذا، فغلبه الضحك وعفا عنهم،..... 🔸از لطیفه‌های نقل‌شده آن است که: روزی والی‌ای بر قم گماشته شد که سنّیِ سخت‌گیر بود. خبر به او رسید که مردم قم به سبب دشمنی با صحابه بزرگ، هیچ‌کس را با نام «ابوبکر» یا «عمر» نمی‌نامند. پس روزی آنان را گرد آورد و به بزرگانشان گفت: «به من خبر رسیده که شما صحابه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دشمن می‌دارید و به همین جهت فرزندان خود را به نام آنان نمی‌نامید. به خدا سوگند، اگر مردی از میان شما با نام ابوبکر یا عمر نزد من نیاورید و ثابت نشود که نامش چنین است، با شما کاری خواهم کرد...» آنان سه روز مهلت خواستند و شهر را جست‌وجو کردند، اما جز مردی فقیر، پابرهنه، برهنه، لوچ و زشت‌چهره نیافتند که نامش «ابوبکر» بود؛ زیرا پدرش غریبه‌ای بود که در قم ساکن شده و او را بدین نام خوانده بود. پس او را نزد والی آوردند. والی آنان را دشنام داد و گفت: «شما مرا به زشت‌ترین آفریده خدا آورده‌اید تا مرا به سخره بگیرید!» سپس دستور داد آنان را بزنند. در این هنگام یکی از شوخ‌طبعان قمی به او گفت: «ای امیر، هرچه می‌خواهی انجام بده، اما بدان که هوای قم اجازه نمی‌دهد کسی با نام ابوبکر صورتی نیکوتر از این داشته باشد!» والی خنده‌اش گرفت و آنان را بخشید. 📚معجم البلدان الحموي، 4 ص: 398 ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖تقیه تا چه زمانی واجب است❓ 🔺عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا ع‌ لَا دِينَ لِمَنْ لَا وَرَعَ لَهُ وَ لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا تَقِيَّةَ لَهُ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَعْمَلُكُمْ بِالتَّقِيَّةِ فَقِيلَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى مَتَى قَالَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ وَ هُوَ يَوْمُ خُرُوجِ قَائِمِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ 👈🏻 فَمَنْ تَرَكَ التَّقِيَّةَ قَبْلَ خُرُوجِ قَائِمِنَا فَلَيْسَ مِنَّا... الحديث. 🔸«حسین بن خالد روایت می‌کند که امام رضا (علیه‌السلام) فرمودند: کسی که ورع ندارد، دین ندارد؛ و کسی که تقیه ندارد، ایمان ندارد. همانا گرامی‌ترین شما نزد خداوند کسی است که بیشتر به تقیه عمل کند.» سپس از ایشان پرسیده شد: «ای فرزند رسول خدا، تا چه زمانی باید تقیه کرد؟» ایشان فرمودند: «تا روز وقت معلوم، و آن روز خروج قائم ما اهل بیت است.» و سپس فرمودند: «هر کس پیش از خروج قائم ما تقیه را ترک کند، از ما نیست...» 📚 کمال الدین، ج ٢ ص ٣٧١ ✍️ بنابراین، با توجه به زمانی که حضرت تعیین فرموده‌اند، مبانی برخی از کسانی که تقیه را ترک کرده‌اند، فاقد اعتبار است. به‌نظر می‌رسد نزد برخی افراد، هرچه شخص بی‌پرواتر و بی‌تقیه‌تر باشد، عزیزتر و دیندارتر تلقی می‌شود؛ در حالی‌که این دیدگاه برخلاف فرمایش صریح امام (علیه‌السلام) است. جای تأمل دارد. ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا بعضی از اصحاب ائمه علیهم‌السلام ترک تقیه کردند؟ ✍🏻❝تقیه در اندیشه شیعه از واجبات شرعی به شمار می‌آید و در شرایط خاص، حفظ جان، مال و کیان اعتقادی فرد را ممکن می‌سازد. با این حال، پرسشی مطرح می‌شود: چرا برخی از یاران برجسته اهل بیت علیهم‌السلام، مانند جابر بن عبدالله انصاری و میثم تمار، در مواردی از تقیه استفاده نکردند و آشکارا به بیان عقاید خود پرداختند؟ 🔺جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ، وَرُوِيَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَنَّ الْحَجَّاجَ طَلَبَهُ وَقَالَ: تَلْعَنُ أَبَا تُرَابٍ، وَأَمَرَ بِقَطْعِ يَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ وَقَتْلِهِ. وَأَقُولُ: كَانَ هَؤُلَاءِ الْأَجِلَّاءُ مِنْ خَوَاصِّ أَصْحَابِ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ، كَانُوا مَأْذُونِينَ مِنْ قِبَلِ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ بِتَرْكِ التَّقِيَّةِ لِمَصْلَحَةٍ خَاصَّةٍ خَفِيَّةٍ، أَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَعْلَمُونَ أَنَّهُ لَا يَنْفَعُهُمُ التَّقِيَّةُ، وَأَنَّهُمْ يُقْتَلُونَ عَلَى كُلِّ حَالٍ، بِأَخْبَارِ الْمَعْصُومِ أَوْ غَيْرِهِ، وَالتَّقِيَّةُ إِنَّمَا تَجِبُ إِذَا نَفَعَتْ، مَعَ أَنَّهُ يَظْهَرُ مِنْ بَعْضِ الْأَخْبَارِ أَنَّ التَّقِيَّةَ إِنَّمَا تَجِبُ إِبْقَاءً لِلدِّينِ وَأَهْلِهِ، فَإِذَا بَلَغَتِ الضَّلَالَةُ حَدًّا تُوجِبُ اضْمِحْلَالَ الدِّينِ بِالْكُلِّيَّةِ، فَلَا تَقِيَّةَ حِينَئِذٍ، وَإِنْ أَوْجَبَ الْقَتْلَ، كَمَا أَنَّ الْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلَامُ لَمَّا رَأَى انْطِمَاسَ آثَارِ الْحَقِّ رَأْسًا تَرَكَ التَّقِيَّةَ وَالْمُسَالَمَةَ. 🔸علامه مجلسي رحمة‌الله‌علیه: از امام باقر (علیه‌السلام) روایت شده که حجاج، یحیی بن ام طویل را خواست و گفت: «ابوتراب (لقب امام علی علیه‌السلام) را لعنت کن» و دستور داد که دست‌ها و پاهایش را قطع کرده و او را به قتل برسانند. علامه مجلسي رحمة‌الله‌علیه ادامه می‌دهد: این بزرگان از یاران خاص امامان (علیهم‌السلام) بودند و از سوی ایشان اجازه داشتند که تقیه را ترک کنند، به‌خاطر مصلحتی پنهان. یا اینکه می‌دانستند تقیه برایشان سودی ندارد و در هر صورت کشته خواهند شد، چه از طریق خبر معصوم یا غیر آن. تقیه زمانی واجب است که سودمند باشد. از برخی روایات برمی‌آید که تقیه برای حفظ دین و اهل دین واجب است. اما اگر گمراهی به حدی برسد که موجب نابودی کامل دین شود، دیگر تقیه جایز نیست—اگر به کشته شدن منجر شود. همان‌طور که امام حسین (علیه‌السلام) وقتی دید آثار حق کاملاً محو شده، تقیه و سازش را کنار گذاشت. 📚:مرآة العقول ج‌11، ص: 98 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖به مناسبت ازدواج حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» با پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» 1: چگونگی ازدواج حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» با پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» 2: دلیل حسادت عائشه نسبت به حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» 3: مناظره با موضوع افضلیت حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» نسبت به عائشه 4: جواب دندان‌شکن پیامبر«صلی‌الله‌علیه‌وآله» به عائشه برای جسارت عائشه نسبت به حضرت خدیجه «سلام‌الله‌علیها» 5: دفاع پیامبر «صلی‌الله‌علیه‌وآله» از حضرت خدیجه‌«‌سلام‌الله‌علیها» در برابر عائشه 6: آیا حضرت خدیجه«سلام‌الله‌علیها» سابقه ازدواج داشتند؟ 7: عام الحزن چیست؟ 8: اولین مسلمان... 9: اولین نماز جماعت در اسلام ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi