➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا خداوند متعال با یک معجزه دشمنانِ امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» را نابود نمی‌کند؟ تا ظهور زودتر اتفاق بیافتد؟ 🔺الغيبة للنعماني عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْقَلَانِسِيِّ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ نُوحٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ ابْنِ بُكَيْرٍ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ إِنَّ لِلْقَائِمِ غَيْبَةً قَبْلَ أَنْ يَقُومَ وَ هُوَ الْمَطْلُوبُ تُرَاثُهُ قُلْتُ وَ لِمَ ذَلِكَ قَالَ يَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى بَطْنِهِ يَعْنِي الْقَتْلَ. أقول: قال الشيخ لا علة تمنع من ظهوره ع إلا خوفه على نفسه من القتل لأنه لو كان غير ذلك لما ساغ له الاستتار و كان يتحمل المشاق و الأذى فإن منازل الأئمة و كذلك الأنبياء ع إنما تعظم لتحملهم المشاق العظيمة في ذات الله تعالى. فإن قيل هلا منع الله من قتله بما يحول بينه و بين من يريد قتله قلنا المنع الذي لا ينافي التكليف هو النهي عن خلافه و الأمر بوجوب اتباعه و نصرته و إلزام الانقياد له و كل ذلك فعله تعالى و أما الحيلولة بينهم و بينه فإنه ينافي التكليف و ينقض الغرض لأن الغرض بالتكليف استحقاق الثواب و الحيلولة تنافي ذلك و ربما كان في الحيلولة و المنع من قتله بالقهر مفسدة للخلق فلا يحسن من الله فعلها. 🔸علامه مجلسی می‌گوید: شیخ [طوسی] فرموده است: هیچ علتی مانع از ظهور او (عج) نمی‌شود مگر ترسِ حضرت بر جانِ خویش از کشته شدن؛ چرا که اگر دلیلی جز این بود، پنهان شدن برای او جایز نبود و می‌بایست سختی‌ها و آزارها را تحمل می‌کرد؛ زیرا جایگاه و منزلت امامان و پیامبران (علیهم‌السلام) تنها به سبب تحمل دشواری‌های بزرگ در راه خداوند متعال است که والا و عظیم می‌شود. پس اگر گفته شود: «چرا خداوند مانع از کشته شدن او نمی‌شود، [مثلاً] با ایجاد حائلی میان او و کسانی که قصد کشتن وی را دارند؟» پاسخ می‌دهیم: آن منعی که با [تکلیف و امتحانِ] بندگان منافات ندارد، همان «نهی» خداوند از مخالفت با او، «امر» به واجب بودنِ پیروی و یاری‌رسانی به او، و «الزام» به فرمان‌برداری از اوست، که خداوند متعال تمام این‌ها را انجام داده است. اما ایجادِ حائل و مانع میان او و دشمنانش به قهر و غلبه، با «تکلیف» منافات دارد و غرض از آفرینش را نقض می‌کند؛ زیرا غرض از تکلیف، «استحقاقِ پاداش» است [که نیازمند اختیار و ابتلاست] و ایجادِ حائل با این امر در تضاد است. چه بسا [اگر خداوند] به قهر و قدرت مانع از کشته شدن او شود، مفاسدی برای خلق در بر داشته باشد، لذا چنین کاری [در نظام تکوین] از سوی خداوند حکیم روا نیست 📚بحار الانوار: ج52، ص98 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖چرا امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» مثل ائمه «علیهم‌السلام» عادی زندگی نمی‌کند؟ 🔺«فَإِنْ قِيلَ: أَلَيْسَ آبَاؤُهُ (عَلَيْهِمُ السَّلَامُ) كَانُوا ظَاهِرِينَ وَ لَمْ يَخَافُوا وَ لَا صَارُوا بِحَيْثُ لَا يَصِلُ إِلَيْهِمْ أَحَدٌ؟ قُلْنَا: آبَاؤُهُ (عَلَيْهِمُ السَّلَامُ) حَالُهُمْ بِخِلَافِ حَالِهِ؛ لِأَنَّهُ كَانَ الْمَعْلُومُ مِنْ حَالِ آبَائِهِ لِسَلَاطِينِ الْوَقْتِ وَ غَيْرِهِمْ أَنَّهُمْ لَا يَرَوْنَ الْخُرُوجَ عَلَيْهِمْ وَ لَا يَعْتَقِدُونَ أَنَّهُمْ يَقُومُونَ بِالسَّيْفِ وَ يُزِيلُونَ الدُّوَلَ، بَلْ كَانَ الْمَعْلُومُ مِنْ حَالِهِمْ أَنَّهُمْ يَنْتَظِرُونَ مَهْدِيًّا لَهُمْ، وَ لَيْسَ يَضُرُّ السُّلْطَانَ اعْتِقَادُ مَنْ يَعْتَقِدُ إِمَامَتَهُمْ إِذَا أَمِنُوهُمْ عَلَى مَمْلَكَتِهِمْ. وَ لَيْسَ كَذَلِكَ صَاحِبُ الزَّمَانِ؛ لِأَنَّ الْمَعْلُومَ مِنْهُ أَنَّهُ يَقُومُ بِالسَّيْفِ وَ يُزِيلُ الْمَمَالِكَ وَ يَقْهَرُ كُلَّ سُلْطَانٍ وَ يَبْسُطُ الْعَدْلَ وَ يُمِيتُ الْجَوْرَ، فَمَنْ هَذِهِ صِفَتُهُ يُخَافُ جَانِبُهُ وَ يُتَّقَى ثَوْرَتُهُ، فَيُتَتَبَّعُ وَ يُرْصَدُ وَ يُوضَعُ الْعُيُونُ عَلَيْهِ وَ يُعْنَى بِهِ خَوْفًا مِنْ وَثْبَتِهِ وَ رَهْبَةً مِنْ تَمَكُّنِهِ، فَيَخَافُ حِينَئِذٍ وَ يَحْوَجُ إِلَى التَّحَرُّزِ وَ الِاسْتِظْهَارِ بِأَنْ يُخْفِيَ شَخْصَهُ عَنْ كُلِّ مَنْ لَا يَأْمَنُهُ مِنْ وَلِيٍّ وَ عَدُوٍّ إِلَى وَقْتِ خُرُوجِهِ. وَ أَيْضًا فَآبَاؤُهُ (عَلَيْهِمُ السَّلَامُ) إِنَّمَا ظَهَرُوا لِأَنَّهُ كَانَ الْمَعْلُومُ أَنَّهُ لَوْ حَدَثَ بِهِمْ حَادِثٌ لَكَانَ هُنَاكَ مَنْ يَقُومُ مَقَامَهُ وَ يَسُدُّ مَسَدَّهُ مِنْ أَوْلَادِهِمْ، وَ لَيْسَ كَذَلِكَ صَاحِبُ الزَّمَانِ؛ لِأَنَّ الْمَعْلُومَ أَنَّهُ لَيْسَ بَعْدَهُ مَنْ يَقُومُ مَقَامَهُ قَبْلَ حُضُورِ وَقْتِ قِيَامِهِ بِالسَّيْفِ، فَلِذَلِكَ وَجَبَ اسْتِتَارُهُ وَ غَيْبَتُهُ وَ فَارَقَ حَالُهُ حَالَ آبَائِهِ، وَ هَذَا وَاضِحٌ بِحَمْدِ اللَّهِ.» 🔺مرحوم علامه مجلسي: اگر گفته شود: “آیا پدرانِ او (علیهم‌السلام) ظاهر و آشکار نبودند؟ آیا آن‌ها [از کشته شدن] نمی‌ترسیدند؟ و آیا کارشان به جایی نرسیده بود که هیچ‌کس به آن‌ها دسترسی نداشته باشد؟” پاسخ می‌دهیم: وضعیتِ پدرانِ او با وضعیتِ وی متفاوت است؛ زیرا درباره پدرانِ او، برای سلاطینِ زمانه و دیگران معلوم بود که آن‌ها قائل به خروج [قیام مسلحانه] بر ضد آنان نیستند و معتقد به قیام با شمشیر و ساقط کردن دولت‌ها نیستند؛ بلکه آنچه از حالِ آن‌ها معلوم بود، این بود که آن‌ها منتظرِ مهدی‌ای از میانِ خود هستند. و اعتقادِ [شیعیان] به امامتِ ایشان، تا زمانی که حاکمان از جانبِ آنان نسبت به حکومتِ خود احساس امنیت می‌کردند، هیچ زیانی برای سلطان نداشت. اما صاحب‌الزمان این‌گونه نیست؛ زیرا از حالِ او معلوم است که با شمشیر قیام می‌کند، ممالک را ساقط می‌نماید، بر هر سلطانی پیروز می‌شود، عدالت را می‌گستراند و بساطِ ظلم را برمی‌چیند. بنابراین، کسی که دارای چنین صفاتی است، از ناحیه‌ی او احساس ترس می‌شود و از خیزشِ او برحذر هستند. از این‌رو، او را تعقیب و رصد می‌کنند، جاسوسان را بر او می‌گمارند و از ترسِ خیزش و هراس از توانمندی‌اش، به او اهتمام می‌ورزند. پس او در این شرایط [باید] بترسد و ناچار است از احتیاط و استظهار [پرهیز و محافظت] استفاده کند و شخصِ خود را از هر کس که به او اطمینان ندارد—چه دوست و چه دشمن—تا زمانِ خروجش پنهان نگه دارد. همچنین، پدرانِ او (علیهم‌السلام) تنها به این دلیل ظاهر بودند که معلوم بود اگر برای آن‌ها حادثه‌ای پیش آید، در میانِ فرزندانشان کسی هست که جایِ آن‌ها را بگیرد و شکافِ [ناشی از فقدانِ آن‌ها] را پر کند. اما صاحب‌الزمان این‌گونه نیست؛ زیرا معلوم است که پس از او کسی نیست که پیش از حضورِ وقتِ قیامِ مسلحانه‌اش، جایِ او را بگیرد. از این‌رو، استتار و غیبتِ او واجب شد و حالِ او از حالِ پدرانش متمایز گردید؛ و این، به حمدِ خدا، روشن است. 📚بحار الانوار ج 52ص99 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» هنگام ظهور از کجا می‌دانند که دیگر خطری برای جان مبارکشان وجود ندارد؟ 🔺«فَإِنْ قِيلَ: بِأَيِّ شَيْءٍ يُعْلَمُ زَوَالُ الْخَوْفِ وَقْتَ ظُهُورِهِ؟ أَ بِالْوَحْيِ مِنَ اللَّهِ؟ فَالْإِمَامُ لَا يُوحَى إِلَيْهِ؛ أَوْ بِعِلْمٍ ضَرُورِيٍّ؟ فَذَلِكَ يُنَافِي التَّكْلِيفَ؛ أَوْ بِأَمَارَةٍ تُوجِبُ غَلَبَةَ الظَّنِّ؟ فَفِي ذَلِكَ تَغْرِيرٌ بِالنَّفْسِ. قُلْنَا عَنْ ذَلِكَ جَوَابَانِ: أَحَدُهُمَا: أَنَّ اللَّهَ أَعْلَمَهُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ، وَ أَوْقَفَهُ عَلَيْهِ مِنْ جِهَةِ آبَائِهِ زَمَانَ غَيْبَتِهِ الْمَخُوفَةِ وَ زَمَانَ زَوَالِ الْخَوْفِ عَنْهُ؛ فَهُوَ يَتَّبِعُ فِي ذَلِكَ مَا شُرِعَ لَهُ وَ أُوقِفَ عَلَيْهِ. وَ إِنَّمَا أُخْفِيَ ذَلِكَ عَنَّا لِمَا فِيهِ مِنَ الْمَصْلَحَةِ، فَأَمَّا هُوَ فَعَالِمٌ بِهِ لَا يَرْجِعُ إِلَى الظَّنِّ. وَ الثَّانِي: أَنَّهُ لَا يَمْتَنِعُ أَنْ يَغْلِبَ عَلَى ظَنِّهِ بِقُوَّةِ الْأَمَارَاتِ بِحَسَبِ الْعَادَةِ قُوَّةُ سُلْطَانِهِ، فَيَظْهَرُ عِنْدَ ذَلِكَ وَ يَكُونُ قَدْ أُعْلِمَ أَنَّهُ مَتَى غَلَبَ فِي ظَنِّهِ ذَلِكَ وَجَبَ عَلَيْهِ؛ وَ يَكُونُ الظَّنُّ شَرْطاً وَ الْعَمَلُ عِنْدَهُ مَعْلُوماً، كَمَا نَقُولُهُ فِي تَنْفِيذِ الْحُكْمِ عِنْدَ شَهَادَةِ الشُّهُودِ، وَ الْعَمَلِ عَلَى جِهَاتِ الْقِبْلَةِ بِحَسَبِ الْأَمَارَاتِ وَ الظُّنُونِ، وَ إِنْ كَانَ وُجُوبُ التَّنْفِيذِ لِلْحُكْمِ وَ التَّوَجُّهِ إِلَى الْقِبْلَةِ مَعْلُومَيْنِ. وَ هَذَا وَاضِحٌ بِحَمْدِ اللَّهِ. وَ أَمَّا مَا رُوِيَ مِنَ الْأَخْبَارِ مِنِ امْتِحَانِ الشِّيعَةِ فِي حَالِ الْغَيْبَةِ وَ صُعُوبَةِ الْأَمْرِ عَلَيْهِمْ وَ اخْتِبَارِهِمْ لِلصَّبْرِ عَلَيْهِ، فَالْوَجْهُ فِيهَا الْإِخْبَارُ عَمَّا يَتَّفِقُ مِنْ ذَلِكَ مِنَ الصُّعُوبَةِ وَ الْمَشَاقِّ؛ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى غَيَّبَ الْإِمَامَ لِيَكُونَ ذَلِكَ! وَ كَيْفَ يُرِيدُ اللَّهُ ذَلِكَ؟ وَ مَا يَنَالُ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ جِهَةِ الظَّالِمِينَ ظُلْمٌ مِنْهُمْ وَ مَعْصِيَةٌ، وَ اللَّهُ لَا يُرِيدُ ذَلِكَ؛ ....» 🔸مرحوم علامه مجلسي: «اگر گفته شود: به چه وسیله‌ای [امام] زمانِ زوالِ خوف را هنگام ظهورش می‌داند؟ آیا با وحی از جانبِ خداوند؟ [این ممکن نیست] زیرا به امام وحی نمی‌شود. یا با علمِ ضروری [یقینِ قطعی]؟ که این با اصلِ “تکلیف” منافات دارد [زیرا تکلیف مستلزمِ اختیار و عدم اجبار است]. یا با نشانه‌ای که موجبِ “گمانِ غالب” شود؟ که در آن صورت، [به دلیل احتمال خطا]، خود را به مهلکه افکندن [تغریر] است. پاسخ می‌دهیم که در این باره دو جواب داریم: پاسخ نخست: خداوند این امر را بر زبانِ پیامبرش به او آموخته و از طریقِ پدرانش او را بر زمانِ غیبتِ خوفناک و زمانِ زوالِ خوف آگاه کرده است؛ بنابراین او در این امر، پیروِ آن چیزی است که برایش تشریع شده و بدان آگاه گشته است. و تنها نکته این است که [زمان دقیق] برای ما مخفی مانده است، چرا که در آن مصلحتی وجود دارد؛ اما خودِ او به آن آگاه است و به گمان [و حدس] متکی نیست. پاسخ دوم: ممتنع نیست که [امام] بر اساسِ قراینِ قوی و بر حسبِ عادت، [به فراهم بودن شرایط] گمانِ غالب پیدا کند که قدرتِ او [برای قیام] کافی است، پس در آن هنگام ظهور می‌کند. و این [آموزش] به او داده شده که هرگاه چنین گمانی پیدا کرد، [قیام] بر او واجب می‌شود؛ در اینجا “گمان” شرطِ [وقوع] است، اما اصلِ “عمل” [و وجوب قیام] نزد او امری معلوم و قطعی است؛ درست همان‌طور که ما درباره “اجرای حکم قضایی به شهادتِ شهود” یا “تعیین جهت قبله به وسیله امارات و گمان‌ها” می‌گوییم؛ هرچند که اصلِ “وجوبِ اجرای حکم” و “وجوبِ توجه به قبله” اموری قطعی و معلوم هستند. و این با حمدِ خدا واضح است. و اما آنچه در روایات درباره “امتحانِ شیعه در حال غیبت”، “دشواریِ امر بر آن‌ها” و “آزمایشِ آنان برای صبر” وارد شده است؛ وجهِ آن، خبر دادن از دشواری‌ها و مشقت‌هایی است که در این دوران رخ می‌دهد. زیرا [نمی‌توان گفت] خداوند متعال امام را غایب کرد تا آن مشکلات رخ دهد؛ چرا که چگونه ممکن است خداوند آن [ظلم‌ها] را بخواهد؟ آنچه از سوی ظالمان به مؤمنان می‌رسد، ظلم و معصیتِ خودِ آنان است و خداوند چنین چیزی را نمی‌خواهد. بلکه علتِ غیبت، همان “خوف” است که پیش‌تر گفتیم؛ و [ائمه] خبر دادند که در این دوران چه پیش می‌آید و مؤمن چه ثوابی برای صبر بر آن و تمسک به دینش تا زمانی که خداوند فرج را حاصل کند، خواهد داشت.» 📚بحار الانوار ج 52 ص100 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

کوچه را با عشق تو آب و جارو میکنم ❤️ اللهم عجل لولیک الفرج 🤲 ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖ویژگی‌های همنشین خوب 🔺عن رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: قَالَتِ اَلْحَوَارِيُّونَ لِعِيسَى يَا رُوحَ اَللَّهِ مَنْ نُجَالِسُ؟ قَالَ مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اَللَّهَ رُؤْيَتُهُ وَ يَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ وَ يُرَغِّبُكُمْ فِي اَلْآخِرَةِ عَمَلُهُ. 🔸رسول خدا(صلّى الله عليه و آله) فرمود: حواريون به عيسى(عليه السّلام) گفتند:يا روح الله با چه کسی مجالست كنيم‌؟ فرمود: با كسى كه ديدنش شما را به ياد خدا آرد و گفتارش به علم شما بيفزايد و كردارش شما را به آخرت تشويق كند. 📚:الکافی، ج۱،ص۳۹ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

‌➖عمل خالص چه عملی است 🔺الْعَمَلُ الْخَالِصُ الَّذِي لَا تُرِيدُ أَنْ يَحْمَدَكَ عَلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ. 🔸امام صادق علیه‌السلام‌: عمل خالص آن است که نخواهی هیچ کسی جز خدای ﻋﺰّوﺟﻞّ تو را بر آن بستاید. 📚: الکافی، ج ۲، ص: ۱۶ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖مداومت یک‌ساله در انجام امور خیر 🔺عنْ سُلَيْمَانَ بْنِ خَالِدٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِيَّاكَ أَنْ تَفْرِضَ عَلَى نَفْسِكَ فَرِيضَةً فَتُفَارِقَهَا اثْنَيْ عَشَرَ هِلَالًا.)1 🔸امام صادق عليه‌السّلام فرمود: مبادا بر خود كارى را لازم گردانى و تا 12 ماه از آن دست بردارى. 👇🏻شرح👇🏻 🔺أن تفرض علی‌ نفسك أي تقرر عليها أمرا من الطاعات لا علی‌ سبيل النذر فإنه لا تجوز مفارقته بعد السنة أيضا، و يحتمل شموله للنذر القلبي أيضا فإن الوفاء به مستحب أيضا. 🔸مرحوم علامه مجلسی: مقصود اين‌است كه انجام عملى را پيش خود تصميم ‌گيرى و بدان ملتزم شوى، نه آنكه از راه نذر و عهد و قسم بر خود واجب گردانى، زيرا شكستن و برهم زدن اين امور جايز نيست و هر يك كفاره مخصوصى دارد.)2 📚 منابع: 1: الکافي: ج2ص83 2: مراه العقول: ج ۸ص۸۵ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖ مداومت بر اعمال نیک ... 🔺قالَ اَلْإِمَامُ اَلْبَاقِرُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : ما مِن شَیءٍ أحَبَّ إلَى اللّهِ عَزَّوجلَّ مِن عَمَلٍ یداوَمُ عَلَیهِ، وإن قَلَّ. 🔸امام باقر علیه‌السلام می‌فرمایند: هیچ چیز نزد خداوند عزّوجلّ محبوبتر از عملى نیست که بر آن مداومت شود؛ هر چند اندک باشد. 📚: کافی ج ۲ ص ۸۲ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖معنای سجده‌های نماز چیست⁉️ 🔺سَأَلَ رَجُلٌ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقَالَ لَهُ: يَا ابْنَ عَمِّ خَيْرِ خَلْقِ اللَّهِ! مَا مَعْنَى السَّجْدَةِ الْأُولَى؟ فَقَالَ: «تَأْوِيلُهَا اللَّهُمَّ إِنَّكَ مِنْهَا خَلَقْتَنَا يَعْنِي مِنَ الْأَرْضِ وَ تَأْوِيلُ رَفْعِ رَأْسِكَ وَ مِنْهَا أَخْرَجْتَنَا وَ تَأْوِيلُ السَّجْدَةِ الثَّانِيَةِ وَ إِلَيْهَا تُعِيدُنَا وَ رَفْعِ رَأْسِكَ وَ مِنْهَا تُخْرِجُنَا تَارَةً أُخْرَى.» 🔸مردی از امیر مؤمنان (علیه‌السلام) پرسید: ای پسرعموی بهترین مخلوقات خداوند! معنای سجده اول چیست؟ حضرت فرمودند: «تأویلِ سجده اول، این است: خدایا! تو ما را از این – یعنی از زمین – خلق فرموده‌ای. تاویل این‌که سرت را (از سجده اول) برمی‌داری، این است: خدایا! تو ما را از این خاک خارج نمودی [و به دنیا آوردی.] تأویل سجده دوم، این است: خدایا تا ما را به زمین باز خواهی گرداند. و تأویل این‌که سرت را (از سجده دوم) برمی‌داری، این است: خدایا! ما را بار دیگر از آن خارج می‌گردانی.» 📚من‌لايحضره‌الفقيه، ج۱، ص۳۱۴ ♻️کانال:علم الحدیث @mirasehadisi

➖شب جمعه است یادت نکنم میمیرم 🛑..عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرٍ قَالَ: کُنْتُ أَنَا وَ یُونُسُ بْنُ ظَبْیَانَ وَ الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ وَ أَبُو سَلَمَهَ السَّرَّاجُ جُلُوساً عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ، وَ کَانَ الْمُتَکَلِّمُ مِنَّا یُونُسَ وَ کَانَ أَکْبَرَنَا سِنّاً. فَقَالَ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ، إِنِّی کَثِیراً مَا أَذْکُرُ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ، فَأَیَّ شَیْ‌ءٍ أَقُولُ؟ فَقَالَ: «قُلْ: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ» تُعِیدُ ذَلِکَ ثَلَاثاً، فَإِنَّ السَّلَامَ یَصِلُ إِلَیْهِ مِنْ قَرِیبٍ وَ مِنْ بَعِید.» 🔰از «حسین بن ثُوَیر» نقل شده است: من و «یونس بن ظَبیان» و «مفضّل بن عمر» و «ابو سلمه سرّاج» نزد امام صادق (علیه‌السلام) نشسته بودیم. از بین ما، یونس که از همه ما بزرگتر بود، سخن می‌گفت. یونس به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کرد: فدایتان شوم، من خیلی یاد امام حسین (علیه‌السلام) می‌افتم. (در چنین حالتی) چه بگویم؟ حضرت فرمودند: بگو: «صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکَ یَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ» علیه‌السلام این را سه بار تکرار کن؛ چراکه سلام، به ایشان می‌رسد، چه از نزدیک و چه از دور.» 📚الكافي، ج۴، ص۵۷۵ ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi

➖مطالب مربوط به وجود نازنین امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ❶. چرا خداوند متعال با یک معجزه دشمنانِ امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» را نابود نمی‌کند؟ تا ظهور زودتر اتفاق بیافتد؟ ❷. چرا امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» مثل ائمه «علیهم‌السلام» عادی زندگی نمی‌کند؟ ❸. امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» هنگام ظهور از کجا می‌دانند که دیگر خطری برای جان مبارکشان وجود ندارد؟ ❹. دلائل غیبت امام زمان‌ عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ❺. مهدویت در منابع اهل تسنن ❻. شباهت‌های امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف به انبیاء‌الهی علیهم‌السلام ❼. شباهت‌های امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف به حضرت یوسف علیه‌السلام ❽. چگونگی سلام دادن به وجود نازنین امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف ♻️کانال: علم الحدیث @mirasehadisi