میگه که .. فرصتــي نیــست بیــٰا فلسفه بــٰافي نــکنیم ؛ هــرکسی کــٰار بــدی کــرد تلــٰافی نکنــیم ؛ مــٰا چه بــٰاشیم و نبــٰاشیم جهــٰان در گــذر است ؛ کــٰاش بــٰاور بــکنی فرصتمــٰان مختــصر است ؛ شــٰاید ایــن چــٰای کــه از عطر خوشــش مدهــوشی ، آخرین چــٰای تــو بــٰاشد که از آن می نــوشی ؛ شــٰاید امروز ما ، ختــم به فردا نــشود ؛ شــٰاید این جسم بخوابــد و دگــر پــٰا نــشود :)

کاملش کنم .؟!

سخت بود ولی ادیتش زدم

* مقصدی نیسٺ؛ بیا فلسفہ‌ بافی نڪنیم ھࢪڪسی ڪاࢪِ بدی ڪࢪد ٺلافی نڪنیم .. * ما چہ‌ باشیم و نباشیم؛ جھان دࢪ گذࢪ اسٺ کاش باوࢪ بڪنی فࢪصٺمان مخٺصࢪ اسٺ * شاید این چای ڪہ‌ از عطࢪ خوشش مدھوشی آخࢪین چای ٺو باشد ڪہ‌ از آن می‌نوشی! * شاید امࢪوزِ شما خٺم بہ فࢪدا نشود شاید این جسم بخوابد وَ دگࢪ پا نشود * شاید آن فرد ڪہ‌ می‌خواسٺ کنارٺ باشد صبح فࢪدا چو گُلی ࢪوی مزاࢪٺ باشد! * شاید این نوࢪ ڪہ‌ بࢪ صوࢪٺِ ٺو ٺابیده ࢪوزِ دیگࢪ دمد و چھࢪه ی ٺو پوسیده * شاید این جمع بماند ٺو نمانی دیگࢪ شاید این خنده زدن ࢪا نٺوانی دیگࢪ * شاید این ࢪاه دࢪ آغاز بہ‌ پایان نࢪسد شاید این یوسف گم گشٺہ‌بہ‌ڪنعان نࢪسد * شاید این لقمہ‌ڪہ‌خوب اسٺ بࢪای بدنٺ آخࢪین لقمہ‌ی شام ٺو بوَد دࢪ دهنٺ * قصد داࢪی بࢪوی کافہ‌ بہ‌ ھمࢪاهِ ڪسی شاید امࢪوز بمیࢪی بہ قࢪاࢪٺ نࢪسی! * چقدَࢪ ؏ـید بیاید ڪہ‌ نباشیم ࢪفیق داخل گوࢪ بپوسیم و بپاشیم ࢪفیق * ڪاش باوࢪ بڪند ھࢪڪہ‌ مࢪا می خوانَد: « نیسٺی » بیشٺࢪ از بودنمان می ماند! -زمزمھ ای از خیال ؛

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت، آنچه درخواب نرفت چشم من و یاد تو بود ؛

خب دیگه ..

شب بخیر .