زدنت‌خانُم... گریونه‌حسنت‌خانُم😭؛

میام برات دو خط دلی بنویسم؛ هی می‌نویسم، هی پاک می‌کنم! تهش به‌این میرسم‌که... وصفِ‌حالم دیگه تو کلمات نمیگنجه مادر جان؛ -گردن‌بگیر بی‌کس و کاریِ منو...💔

‌ ‌من‌سراغ‌ هرکسی‌رفتم‌ دلم‌را زد شکست غالباً این‌لحظه‌‎ها مادر به‌دادم‌ می‎رسد..

شمعِ‌این‌خانه‌تویی🕯؛

ودل‌را‌خانه‌ی‌علی‌کن! که‌خانه‌ی‌علی‌را‌فاطمه‌جارومیزند...

‹تنها، می‌مانم فاطمه‌جان!›

-ɴᴇᴡ ᴍɪx🎧 ;

کاش‌امشب برای‌ما با همون‌سوز دعاکنی: «وَ اَلحِقنا بِهِم وَ ارزُقنَا الشَّهادَةَ فِی سَبیلِکَ یا مَولای😭...»

به‌آسمان که‌رسیدند، رو به‌ما گفتند؛ زمین چقدر حقیر است، اِی‌ خاکی‌ها...

زُل‌میزنم به‌این عکس‌... و زمزمه می‌کنم؛ -کجــاییـــد اِی شهیـــدان ِ خُــدایــــی💔

حرف زدن با کسی که زبون دلت و بلده و جنس غم و دلتنگیت و مو به مو میفهمه و نیازی به هیچ توضیحی نداره ، خیلی عجیب و قشنگه :))))) مثل این میمونه که وسط یه راه طولانی و نفس‌گیر به یه پناهگاه امن برسی . این دو ساعت ، عجیب به دلم نشست .