در روزهای آخر اسفند
کوچِ بنفشه هایِ مهاجر
زیباست
در نیمروزِ روشنِ اسفند
وقتی بنفشهها را از سایه های سرد
در اطلسِ شمیمِ بهاران
با خاک و ریشه
-میهن سیّارشان-
در جعبه های کوچک چوبی
در گوشهی خیابان، میآورند
جوی هزار زمزمه در من،
می جوشد
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها
(در جعبه های خاک)
یک روز می توانست
همراه خویش ببرد،
هر کجا که خواست...
در روشنایِ باران
در آفتاب پاک...
اسفند ۱۳۴۵
#م.سرشک #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
🌴 @ModamQom
در این شبی که روزنهها تیرگی گرفت
ما را هنوز دیدهٔ امّید روشن است
#محمدرضا_شفیعی_کدکنی
پ ن: نقاشی کودکان بر روی کانتینرهای کنار ساختمان ویرانشدهی متروپل
🌴@ModamQom
در روزهای آخر اسفند
کوچِ بنفشه هایِ مهاجر
زیباست
در نیمروزِ روشنِ اسفند
وقتی بنفشهها را از سایه های سرد
در اطلسِ شمیمِ بهاران
با خاک و ریشه
-میهن سیّارشان-
در جعبه های کوچک چوبی
در گوشهی خیابان، میآورند
جوی هزار زمزمه در من،
می جوشد
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها
(در جعبه های خاک)
یک روز می توانست
همراه خویش ببرد،
هر کجا که خواست...
در روشنایِ باران
در آفتاب پاک...
اسفند ۱۳۴۵
#م.سرشک #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
🌴 @ModamQom
در روزهای آخر اسفند
کوچِ بنفشه هایِ مهاجر
زیباست
در نیمروزِ روشنِ اسفند
وقتی بنفشهها را از سایه های سرد
در اطلسِ شمیمِ بهاران
با خاک و ریشه
-میهن سیّارشان-
در جعبه های کوچک چوبی
در گوشهی خیابان، میآورند
جوی هزار زمزمه در من،
می جوشد
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها
(در جعبه های خاک)
یک روز می توانست
همراه خویش ببرد،
هر کجا که خواست...
در روشنایِ باران
در آفتاب پاک...
اسفند ۱۳۴۵
#م.سرشک #محمدرضا_شفیعی_کدکنی
🌴 @ModamQom