🔴 کودتای ۲۸ مرداد؛ حاصلِ یک خطایِ محاسباتی در اعتماد به غرب! 🔹بازخوانی اسناد متقنِ تاریخی، از جمله آنچه در «مرکز اسناد انقلاب اسلامی» و سایر مراکز معتبر موجود است، یک حقیقت تلخ را فریاد می‌زند؛ اختلافِ میان دکتر مصدق و آیت‌الله کاشانی، آن‌گونه که برخی ساده‌انگاری می‌کنند، صرفاً یک اختلاف سلیقه سیاسی نبود؛ بلکه «سمی مهلک» و «خطای محاسباتی‌ای» بود که جبهه ملی را در برابر توطئه‌های خارجی، بی‌دفاع کرد! 🔸نگاهی به تیرماه ۱۳۳۱(یکسال قبل از کودتای 28 مرداد 32)، عمق این فاجعه و فرصت را نشان می‌دهد. وقتی دکتر مصدق بر سر اختیاراتِ وزارت جنگ استعفا داد و محمدرضاشاه جوان، از فرصت استفاده کرده و با مشورت آمریکایی‌ها، فرمان نخست‌وزیری «قوام‌السلطنه» را صادر کرد؛ اما این هوشمندی و قدرت بسیج‌گری آیت‌الله کاشانی بود که با تهدید شاه و فراخوان مردم به خیابان‌ها، ورق را در ۳۰ تیر به نفع ملت و دکتر مصدق برگرداند و شاه مجبور شد مجدد خود مصدق را منصوب کند. 🔹این، اوجِ پیوند «سیاست ملی» و «قدرت مذهبی» بود که می‌توانست ضامن استقلال ایران باشد. اما پس از آن، اعتمادِ نابجای مصدق به آمریکا، انحلالِ بحث‌برانگیز مجلس و فاصله‌گرفتنِ تدریجی از روحانیت، راه را برای نفوذ هموار کرد. البته که هر دوطرف اشتباهاتی داشتند اما اشتباهات سنگین‌تر را جناح در قدرت انجام داد. 🔸در روزهای منتهی به 28 مرداد 1332، شاهد نوعی «خلأِ حضور مردم» بودیم. دولت وقت، هشدارهای امنیتی را نادیده گرفت و با فاصله گرفتن از بدنه اجتماعیِ معتقد و مؤمن و مجتهدی همچون آیت‌الله کاشانی و جریان فدائیان اسلام، میدان را برای کودتای انگلیسی-آمریکایی (طرح آژاکس) خالی گذاشت. وابستگان داخلی آمریکا کار را تمام کردند! 🔹امروز هم شاهدیم که همان جریانِ نفوذ و «غرب‌پرستانِ نئولیبرال» و وابستگان فکری آمریکا در دانشگاه‌ها و رسانه‌ها، نه تنها از درس‌های تاریخ عبرت نمی‌گیرند، بلکه برای تطهیر آمریکا و ساختنِ قهرمان‌های پوشالی از چهره‌های وابسته به انگلیس (مانند فروغی)، حتی به دکتر مصدق هم رحم نمی‌کنند. 🔸این جریاناتِ غرب‌زده، حافظ منافع غرب در ایران هستند و همواره «وحدت برای ایران» را برنمی‌تابند، چرا که می‌دانند وحدت بر مدارِ «اصل مقاومت» و «ایستادگی» و «استقلال ملی»، پایانِ سلطه آن‌ها در داخل است. آن‌ها مصدق را نه به خاطرِ نفت، بلکه به خاطرِ «ملی بودن» نمی‌بخشند. 🔹درسِ بزرگِ ۲۸ مرداد برای امروزِ ما این است که اعتماد به امضای آمریکایی، همواره به «اختلافِ داخلی» و «کودتایِ نرم» منجر می‌شود. راه نجات، نه در تسلیم، که در وحدت حول محورِ استقلالِ حقیقی و مقاومتِ هوشمندانه است؛ همان چیزی که ۷۳ سال پیش، بهایِ سنگینِ نادیده‌گرفتنش را با طعمِ تلخِ دیکتاتوری پرداختیم. ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

🔴 سی‌ان‌ان: ترامپ دستور توقف مذاکرات با ایران را صادر کرد/ #امام_شهید: مذاکره با آمریکا گره مشکلات را کور می‌کند! 🔻خبرگزاری CNN: این تصمیم، یک تغییر چشمگیر در استراتژی دولت نسبت به تهران را نشان می‌دهد. اکنون، کاخ سفید قصد ندارد به سرعت بر ایران فشار وارد کند، بلکه به سمت یک رویکرد بلندمدت پیش می‌رود که از طریق فشارهای اقتصادی و نظامی مداوم، ایران را وادار به پذیرش شرایط ترامپ می‌کند. 🔻امام شهید در ۲۲ اسفندماه ۱۴۰۳: مذاکره با این دولت آمریکا، نه تنها تحریم را رفع نمی‌کند بلکه باعث کورشدن گره تحریم‌ها و افزایش فشارها می‌شود! ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

و این چنین تجربه ثابت کرد که حذف امارات از دایره اهداف، خطا بود! چه بد خطایی! ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

🔴 چرا #اتاق_جنگ_اقتصادی تشکیل نمی‌شود؟! 🔹اگر تحریم‌های گسترده، محدودیت‌های بانکی و تجاری، حملات سایبری، فشارهای فناورانه و حالا هم شرایط جنگی و محاصره دریایی را واقعیت‌های اثرگذار بر اقتصاد ایران بدانیم، شیوه حکمرانی اقتصادی نیز باید متناسب با این وضعیت تغییر کند. مدیریت اقتصاد در شرایط جنگ اقتصادی، با اداره کشور در وضعیت عادی تفاوت بنیادین دارد؛ این از بدیهیات است! زیرا تصمیم‌ها باید سریع، هماهنگ، پیش‌دستانه و مبتنی بر اطلاعات لحظه‌ای باشد. 🔸از سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱، بارها بر ضرورت تشکیل «اتاق جنگ اقتصادی» تأکید شد؛ وقتی وزارت خزانه‌داری آمریکا رسماً یک مجموعه بعنوان «اتاق جنگ اقتصادی» علیه ایران راه‌اندازی کرد این مطالبه بارها از سوی رهبر شهید و برخی نخبگان مطرح شد اما در دولت‌های مختلف این مسئله به سرانجام نرسید. به جز یک کارگروه ضدتحریمی ذیل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی در یکی دوسال آخر دولت آقای احمدی‌نژاد. 🔹اتاق جنگ اقتصادی، یعنی مرکزی تخصصی و شبانه‌روزی که ضمن رصد تحرکات دشمن، وضعیت بازارهای جهانی، رفتار کشورهای همسایه و شرکای تجاری، جریان ارز، انرژی، کالاهای اساسی، حمل‌ونقل و آسیب‌پذیری‌های داخلی را به‌صورت مستمر پایش کند و برای سناریوهای مختلف، برنامه آماده داشته باشد. با این حال، پس از نزدیک به پانزده سال، هنوز نشانه‌ای از شکل‌گیری یک ساختار واقعی، چابک و پاسخ‌گو در این ابعاد دیده نمی‌شود. 🔸البته وجود شوراهایی مانند شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا، به‌معنای اتاق جنگ اقتصادی نیست. اتاق جنگ باید یک مرکز فرماندهی عملیاتی، کارشناسی و فرابخشی باشد؛ نه صرفاً محل برگزاری جلسات دوره‌ای و تصویب تصمیم‌های مقطعی و محلی برای دور زدن ساختار رسمی و قوانین کشور! از طرفی، ضعف اصلی کشور، فقط کمبود قانون یا اطلاعات نیست؛ بلکه پراکندگی تصمیم‌گیری، روزمرگی، تعارض منافع، ضعف نظام کارشناسی، کارشناسان فرسوده لیبرال در مراکز تصمیم‌گیری اقتصادی و مدیریت اداری عادی در شرایط فوق‌العاده است! 🔹نمی‌توان کشوری را درگیر جنگ اقتصادی دانست، اما دستگاه‌های اقتصادی آن همچنان با منطق ساعت اداری، واکنش‌های آتش‌نشانی و مدیرانی کم‌تحرک و غیرجهادی اداره شوند. اتاق جنگ اقتصادی باید زیر نظر عالی‌ترین سطح تصمیم‌گیری کشور، ذیل رهبری یا دولت، اما با استقلال کارشناسی، شفافیت، ارزیابی عملکرد و پاسخ‌گویی مستمر شکل بگیرد. تأخیر بیشتر، هزینه تحریم و جنگ را چند برابر می‌کند و آسیب‌های خارجی را با ناکارآمدی داخلی پیوند می‌زند. ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

🔴 دلم برای خاتمی سوخت! 🔹وقتی در کلام سیدمحمد خاتمی -رئیس جمهور پیشین ایران!- می‌بینم که با یک حسرت خاصی می‌گوید «این #تفاهم‌نامه فرصت است؛ امضای دو رئیس جمهور [آمریکا و ایران] پایش است. اعتبارش از خیلی اسناد بالاتر است»، حقیقتاً دلم می‌سوزد برای جمهوری اسلامی ایران؛ این مقتدر مظلوم؛ برای جریانات سیاسی و برای مقامات و نخبگان این مملکت! واقعاً تلخ است که کسی که رئیس‌جمهور این مملکت بوده، اینگونه دچار ساده‌لوحی است. 🔸این همان نگاه ساده‌لوحانه‌ای است که سال‌ها توسط جریانی پُرنفوذ در دانشگاه‌ها و رسانه‌ها به خورد جامعه داده شده. خاتمی و امثال او فکر می‌کنند امضای دو رئیس‌جمهور زیر یک تفاهم‌نامه(به خصوص امضای رئیس‌جمهور آمریکا) یعنی امنیت و اعتبار! این دنیای فانتزی ساخته شده ایده‌آلیست‌ها است! 🔹اما در دنیای واقعی و روابط بین‌الملل(هم عرصه عملی و هم عرصه نظری و علمی جهانی)، اسناد امضاشده‌ی بین‌المللی -به خصوص با امضای روسای جمهور آمریکا- هیچ‌وقت اعتبار واقعی و ارزش اجرایی نداشته‌اند. آمریکا همان‌قدر به تعهداتش پایبند است که قدرت‌های بزرگ همیشه بوده‌اند: تقریباً صفر! امتیاز نقد می‌گیرد و حاضر است صد برابرِ آن امتیاز نقد هم بنویسد: «آمریکا متعهد می‌شود که... بعداً فلان‌کار را انجام دهد» و هیچ تعهدی را انجام نمی‌دهد! 🔸این نگاه فانتزی و ایده‌آلیستی به سیاست خارجی، بخشی از جامعه را گمراه کرده. بخش مهمی از مردم فکر می‌کنند تفاهم‌نامه‌ها و نهادهای بین‌المللی می‌توانند صلح و امنیت بیاورند، در حالی که واقعیت کاملاً برعکس است. بیش از ۷۰-۸۰ سال است که ایده‌آلیسم در روابط بین‌الملل مُرده. حتی تدریسش هم ارزشی ندارد! امروز هیچ قانون، کنوانسیون یا سازمان بین‌المللی نمی‌تواند امنیت یک کشور را تضمین کند. صلح و ثبات اقتصادی فقط از یک راه به دست می‌آید: «موازنه قدرت». یعنی قوی بودن در عرصه نظامی(و البته اقتصادی، سیاسی و فناوری). 🔹جامعه ما نیاز مبرم به تبیین دو رهیافت ایده‌آلیسم و رئالیسم دارد. نه فقط برای مردم عادی که بصیرتشان از خواص بیشتر است، بلکه برای مسئولان کشوری و لشکری و مدیران اقتصادی و نخبگان رسانه‌ای. باید بارها و بارها تکرار کنیم که تنها، قدرتِ واقعی – نه کاغذپاره‌های بین‌المللی – می‌تواند ایران را در برابر تهدیدها حفظ کند و خطرِ جنگ را دفع کند رفاه و ثبات را برای مردمش به ارمغان بیاورد. این مسیر امروز تنها از جهاد و شهادت می‌گذرد و باید برای خروج از این وضعیت به #امکان‌های_غیرآمریکایی فکر کرد. ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

اون بخش از جریان انقلاب، که متاسفانه در پازل مذاکره و تفاهم‌نامه با آمریکا افتاد، بعداز به میدان آمدن خاتمی، ان‌شاءالله روشن شده باشند...

سرچشمه را باید گرفت! بانک مرکزی می‌گوید ارز حاصل از صادرات متعلق به صادرکننده است؛ او باید بتواند ارز خود را با نرخ مورد نظرش بفروشد و درباره محل مصرف آن نیز آزادانه تصمیم بگیرد. در همان اقتصاد، سازمان تعزیرات حکومتی هزار بازرس را برای رصد بازار تهران و مقابله با گران‌فروشی بسیج می‌کند. این دو سیاست را باید کنار یکدیگر دید. وقتی حاکمیت، در ابتدای زنجیره، اختیار قیمت‌گذاری یکی از مهم‌ترین نهاده‌های تعیین‌کننده قیمت در اقتصاد را واگذار می‌کند، نمی‌تواند انتظار داشته باشد در انتهای زنجیره با بازرس و جریمه مانع انتقال همان افزایش قیمت به کالا و خدمات شود. نرخ ارز فقط قیمت یک دارایی نیست؛ در اقتصاد ایران از مواد اولیه و ماشین‌آلات تا حمل‌ونقل، سرمایه در گردش و انتظارات تورمی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نمی‌توان سرچشمه گرانی را رها کرد و در پایین‌دست با هزار بازرس به جنگ پیامدهای آن رفت؛ این سیاست تنها هزینه نظارت و تعارض دولت با بازار را افزایش می‌دهد. اگر بناست با گران‌فروشی مقابله شود، حکمرانی باید پیش از رسیدن بازرس به مغازه، به سازوکارهایی بپردازد که موج گرانی را در سراسر اقتصاد به حرکت درمی‌آورند. سرچشمه شاید گرفتن به بیل چو پُر شد نشاید گذشتن به پیل @syjebraily

🔴 مرشایمر: ترامپ در وضعیت فاجعه‌باری گرفتار شده؛ ایرانی‌ها کنترل همه چیز را در دست دارند جان مرشایمر، اندیشمند روابط بین‌الملل 🔹 "ترامپ خود را درگیر جنگی کرده که نمی‌تواند در آن پیروز شود و نمی‌تواند راه خروجی پیدا کند که حتی بگوید نیمه موفق بوده‌ایم؛ ما متحمل یک شکست قابل‌توجه، اگر نه فاجعه‌بار، در ایران خواهیم شد." 🔸 "به وضوح ایرانی‌ها کنترل همه چیز را در دست دارند؛ ترامپ با ورود به این جنگ یک اشتباه بزرگ مرتکب شد و اکنون سرگردان است، دیگران را سرزنش می‌کند و اظهارات بی‌معنایی درباره کره شمالی مطرح می‌کند." 🔹 "او در مشکل عمیقی قرار دارد و این فقط یک نمود از آن است." ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

🔴 اعلان رسمی جنگ اقتصادی توسط ترامپ/ راهِ شکست محاصره، نظامی است! 🔻ترامپ در پیامی مدعی شد: "امروز من کوبنده‌ترین اقدام اقتصادی که تاکنون انجام شده را علیه ایران اعلام می‌کنم. 🔹این یک جنگ اقتصادی و انزوای بی‌سابقه ایران خواهد بود. 🔹این یک روز پیروزی اقتصادی خواهد بود، درست مثل روز پیروزی در جنگ جهانی دوم. 🔹ما به همه متحدانمان نیاز داریم تا در کنار ایالات متحده بایستند تا تهدید ایران را منزوی و شکست دهند. 🔹قاچاق نفت ایران، ترتیبات تهاتری، انتقال پول نقد، شرکت‌های صرافی، ثبت کشتی‌ها و شرکت‌های پوششی باید متوقف شوند. 🔹امروز اعلام کردم هر کشوری که به موسسات مالی، شرکت‌ها یا فرودگاه‌های خود اجازه دهد هرگونه خط ارتباطی با ایران برقرار کنند، با عواقب اقتصادی عظیمی روبرو خواهد شد. 🔹ایرانی‌ها نتوانستند از فرصت استفاده کنند و ایران اکنون به مویی بند است. 🔹هیچ‌کس به اندازه من به ایران توافق بهتری نداده است." ❇️ جهانیان امروز می‌پرسند اگر آمریکا در جنگ نظامی علیه ایران پیروز شده و کنترل تنگه هرمز را بدست گرفته و گروه‌های مقاومتِ متحد ایران را از بین برده، چه نیازی است به جنگ اقتصادی و ادامه تحریم‌ها و ادامه محاصره؟ ❇️ اما واقعیت این است که آمریکا در این جنگ پیروز نشده و تقریباً هیچ دستاورد مهم و ملموسی بدست نیاورده؛ توانسته به این خسارت‌هایی وارد کند ولی خسارت‌های جدی هم متحمل شده. ❇️ تحریم و محاصره و فشار، سناریوی پیشین، قطعی و همیشگی آمریکا علیه کشورمان بوده. برخلاف برخی خوش‌خیالانِ ساده‌دل، که جنگ نظامی را بدتر می‌دانند، جنگ اقتصادی و محاصره دریایی گزینه بدتری برای ماست و بالعکس، ما باید با اقدام سخت و نظامی آن را بشکنیم. راه‌حل شکستن محاصره، اقدام تهاجمی علیه زیرساخت‌های تولید و انتقال انرژی در منطقه است. ❇️ اگر، زودتر از موعد، محاصره دریایی را با جنگ نظامی از بین نبریم، دشمن فشارهای اقتصادی و محاصره را ادامه می‌دهد تا مشکلات داخلی را افزایش داده و با ایجاد دیماهی دیگر، زمینه‌ی یک اقدام نظامی را درحالیکه خود را آماده آن کرده رقم بزند. ایران نباید اجازه تنفس نظامی به دشمن بدهد تا بعداز انتخابات و چندین‌ماه تنفس، به جنگ بازگردد. ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian

با حذف یک‌شبه ارز ترجیحی، ۷۰ تا ۸۰ درصد تولیدکنندگان گوشت از بین رفتند 🔹 به گفته حسین مهدی‌زاد، رئیس کارگروه دام و طیور اتاق بازرگانی ایران، حذف یک‌شبه ارز ترجیحی بدون برنامه جایگزین، قیمت نهاده‌ها را ۵ برابر کرده و سرمایه در گردش تولیدکنندگان را نابود کرده است. همچنین طرح پالیز نیز نتوانست کمکی به این وضعیت کند. 🔹 بی‌توجهی وزارتخانه به پیشنهادات بخش خصوصی در کنار بحران‌های اخیر، موجب کاهش شدید عرضه، جهش قیمت مرغ و تخم‌مرغ و در نهایت کوچک‌تر شدن سفره مردم شده است. 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🔴 بنزین، عملیات انحراف توجه! 🔻فقط یک نکته را گوشه ذهن‌تان نگه دارید: 🔹حتی اگر فقط یک درصد احتمال بدهیم که برجسته‌شدن ناگهانی مسئله بنزین، آگاهانه یا ناآگاهانه، به یک عملیات انحراف توجه (Strategic Distraction) تبدیل شده باشد، عقل راهبردی حکم می‌کند یک سؤال مهم‌تر بپرسیم: در این مقطع حساس جنگ، چه موضوعاتی ممکن است در سایه هیاهوی بنزین از دستور کار عمومی و تصمیم‌گیری کشور خارج شده باشند؟ 🔸در جنگ، فقط نفت، ارز و موشک منابع کمیاب نیستند؛ توجه عمومی و ظرفیت تصمیم‌گیری حکومت هم منابع کمیاب‌اند. هر مسئله‌ای که بتواند این دو را به خود مشغول کند، دارای «هزینه فرصت راهبردی» است. پس مسئله فقط این نیست که «بنزین مهم است یا نه»؛ مسئله این است که در همان زمانی که همه درباره بنزین حرف می‌زنیم، درباره چه چیزی حرف نمی‌زنیم؟ از منظر #اقتصاد_راهبردی، شاید آن موضوعات مهم‌تر را باید در این حوزه‌ها جست‌وجو کرد: تاب‌آوری ارزی، تأمین مالی جنگ، امنیت انرژی و زیرساخت، مسیرهای صادراتی، تحریم‌های مالی، ذخایر راهبردی، زنجیره تأمین و حفظ قدرت خرید مردم. در جنگ، گاهی مهم‌ترین خبر، همان خبری است که درباره‌اش صحبت نمی‌شود. علی ظاهری بیرگانی ۲۹ مرداد ۱۴۰۵ | تهران ✅ #داود_مدرسی‌یان: @Modaresian