بسم الله الرحمن الرحیم
🔸مستند داستانی «چرا تو؟!»🔸
نویسنده: محمد رضا حدادپور جهرمی
«قسمت بیست و سوم»
ما یه کم فاصله داشتیم تا محل جمع شدن فرماندهان. من دیدم حاجی پاشده و داره با حالت عصبانیت و در عین حال احتیاط و دولا دولا به طرف فرمانده ها میره. منم پاشدم دویدم دنبالش.
تا اینکه رسیدیم به فرمانده ها. حاجی فوراً کلامشون قطع کرد و گفت: «برنامتون چیه؟ اونا تا نابودی، دو قدم بیشتر فاصله ندارن!»
یکی از فرمانده ها گفت: «شما با اجازه چه کسی موقعیتت رها کردی و اومدی اینجا؟»
حاجی گفت: «جواب منو بده! میگم برنامه تون چیه؟ چرا پا پس کشیدین؟!»
اون فرمانده گفت: «لازم نیست به تو جواب پس بدیم! برو سر پُستت!»
حاجی رو کرد به طرف بقیه فرمانده ها و گفت: «این آقا حرف منو نمی فهمه! شماها بیدار باشین! ما دو قدمی پیروزی هستیم. شرایط جوریه که اگه حتی با دست خالی بجنگیم نابودشون می کنیم!»
یه نفر دیگه گفت: «تمرّد نکن! الان شرایط حساسی هست. به زبون خوش پاشو برو!»
حاجی گفت: «کدوم شرایط حساس؟! اگه شما حساسش نکنید، حساس نمیشه! آقا! با چه زبونی بگم؟ شرایط واسه ما حساس نیست. این اونا هستن که کُنج رِنگ گرفتار شدن و دارن زمان میخرن! باید امونشون ندیم وگرنه به محض آتش بس، امونمون نمیدن!»
یکی دو نفر از فرمانده ها و همچنین نماینده امام قبل از اینکه حاجی بیاد، حرفشون همین بوده و بر ادامه جنگ اصرار داشتند.
یه نفرشون گفت: «زمین، مال اوناست. میزان تجهیزات بیشتر و سنگین تر مال اوناست. تعداد بیشتر، مال اوناست. قطع نبودن خط اتصالی با عقب هم مال اوناست.»
حاجی گفت: «حالا منظور؟!»
اون گفت: «منظورم واضحه! والا بچّه ها تا همین جاش هم خیلی مردونگی کردن که با این شرایط موندن و نرفتن! بنظرم طرف مقابلمون هم...»
حاجی گفت: «طرف مقابلمون چی؟! چرا حرفتو کامل نمی زنی؟! لابد اونا هم خیلی مردونگی کردن که نزدن ما رو نکشتن! آره؟»
داشت کشمکش بین اونا و حاجی پیش میومد که یهو نماینده امام گفت: «برادرا! الان بدترین چیز، همین به جون هم پریدن خودمونه! این به جون هم پریدن ما، ینی اونا پلّه اوّل طرحشونو موفق شدند! لطفاً خونسردی خودتون حفظ کنین!»
حاجی حتی به نماینده امام هم پرید و گفت: «ببین حاج آقا! چشم! الان خونسردیم! برو مرحله بعد... تکلیف چیه؟»
نماینده امام گفت: «من با پیشنهاد شما موافق ترم!» نماینده امام در واقع داشت با آداب و با حیا حرف میزد اما حاجی اعصابش بهم ریخت و نفهمید داره چی میگه؟!
حاجی گفت: «حاج آقا ینی چی موافق ترم! حرف من و حرف این یکی دو تا بزرگوار اصلاً با هم قابل جمع نیست! میشه یه کم روحیات امام جمعگی تون بذارین کنار و مثل خطبه های دوّم، به نعل و به میخ نکوبین! ینی چی تا به یه نفر مراجعه می کنیم یادش میفته که باید هوای همه رو داشته باشه و کسی ازش رنجیده نشه؟! تکلیفمون رو روشن کن برادر من!»
نماینده امام که خیلی با حیا بود و توقع این برخورد را از کسی نداشت، یه کم داشت سرخ و سفید میشد که دو سه نفر از فرماندهان به حاجی توپیدن و به خاطر لحن حرف زدنش، بهش اعتراض کردند!
من یه چشمم به کشمکش حاجی با اونا بود. یه چشمم هم به نماینده امام که حسابی تو فکر غرق شده بود.
تا اینکه یهو نماینده امام از جاش بلند شد و داد زد: «بسه دیگه! کافیه! خوبه همه فرمانده هستن و مثلاً آداب بلدن! اجازه نمی دید حتی آدم فکر کنه ببینه تکلیف چیه؟!»
همه ساکت شدن و فقط چشمشون به دهن نماینده امام بود. نفس ها حبس شده بود و همه منتظر!
نماینده امام تفنگشو برداشت و گفت: «میجنگیم! قبل از اینکه ایشون هم بیان داخل، هیمنو گفتم. با پیشنهاد فوریت این برادرمون و این یکی دو نفر فرمانده بزرگوار موافقم! اگه دشمن اینقدر اهل خیر و نجات مسلمین بود، چرا سه چهار روز قبل یادش نبود؟! حالا که رسیدیم ته خط و داریم پاروشون می کنیم، یادشون افتاده همه مسلمونیم و با هم برادریم و آیه مومنین با هم برادرند میخونند؟!»
حاجی خیلی خوشحال شد و مثل فنر از جاش پرید و گفت: «رحمت به شیری که خوردید! بسم الله! حتی یکیشون هم زنده نمیذاریم! کاری می کنیم که درس عبرت تاریخ بشن!»
یکی دو نفر دیگه هم از جاشون بلند شدند و تأیید کردند و حرف های حماسی و از این چیزا گفتند.
اما...
سه چهار نفر بقیه، نشسته بودن و مثل اینکه خیال پاشدن نداشتن و این، اوضاع را خیلی پیچیده می کرد و واقعاً جای نگرانی داشت.
نماینده امام رو به اونا کرد و گفت: «برادرا! شما چی؟ پاشین یه یا علی بگین! پاشین بسم الله...»
یکی از همونا که نشسته بود گفت: «لطفاً عقلتون رو دست یه جوون خام بی تجربه غیر کادر ندید! اینجا جای انقلابی گری و سرتو بندازی پایین و بگی یا الله و وارد بشی و این حرفا نیست! ما گوشمون از این حرفا پره و اصلاً خودمون به اینا یاد دادیم.»
یه نفر دیگه شون هم گفت: «دقیقاً! ضمن اینکه جسارتاً شما فقط نماینده امام هستین و لاغیر! من جایی نخوندم و ندیدم که امام، نماینده هاشون تصمیم سازی بکنن و در تدابیر فرماندهان دخالت کنند!»
تا این حرفو زد، مثل این بود که یه بشکه آب یخ ریخته باشن سر تا پای همه مون!
نماینده امام که عرق کرده بود، گفت: «برادر جان! من ادعا نکردم باید همه تون به من بگین چشم! اما قطعاً اگر الان خود حضرت امام اینجا بودن، همین تصمیم را میگرفتن!»
یه نفرشون گفت: «اوّلاً شأن امام اجلّ از ایناست که بخوان اینجا باشن و در تدابیر فرماندهانی که خودشون نصب کردن ورود کنند و زیر سوال ببرند! پس دیگه چرا فرمانده معین کردند؟ اگه ما دکور هستیم، بگید حداقل خودمون بدونیم.
ثانیا احترام شما جای خود! اما در جنگ، قبل از اینکه انقلابی گری و روحیه جهادی و این چیزا مطرح باشه، سواد جنگیدن واجبتره! سواد جنگیدن ما میگه تیغ و گلوله ما برّنده تر از جوّی که اونا با قرآن و روحیه بچه های ما ایجاد کردند، نیست!
حالا تصمیم با خودتون. من که نمیتونم به تک تیراندازم بگم قاری قرآن رو بزن! بلندگوی مسجدشون رو بزن! منم بگم، اون قبول نمیکنه!»
ادامه دارد...
#چرا_تو
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
@mohamadrezahadadpour
بسم الله الرحمن الرحیم
🔸مستند داستانی «چرا تو؟!»🔸
نویسنده: محمد رضا حدادپور جهرمی
«قسمت بیست و چهارم»
بلندگوهای اونا بیکار نمی نشست و مدام همخوانی عربی «یا ایها المؤمنون اتحدّوا اتحدّوا» پخش میکرد.
از یه طرف دیگه بچّه های خودی داشتند اطراف ما جمع میشدن و دوست داشتن بدونن چه خبره و بالاخره چی میشه و تکلیف چیه؟!
شرایط خیلی سختی بود و هیچ کدوم از دو طرف از حرفشون کوتاه نمیومدن. جوری هم نبود که بگیم هر کسی بره راه خودش و کاری به هم نداشته باشیم. تا اینکه حاجی و نماینده امام و یکی دو نفر فرمانده گفتند: «ما تکلیفمون روشنه و میجنگیم. کاری هم به شما نداریم!»
اون سه چهار تا فرمانده هم گفتن: «با کدوم نیرو؟ با کدوم ادوات؟ اوّلاً اینا که زنده موندن و خورده ادواتی هم که مونده، خستن و کاری از پیش نمی برین. ثانیاً جسارتاً اینا نیروهای ما هستن و بدون اجازه ما حقّ قدم از قدم برداشتن ندارند. وگرنه متمرّد محسوب میشن و همین جا مطابق با قوانین صحرایی باهاشون برخورد میکنیم.»
حاجی گفت: «خب برخود کن! برخورد کن اگه مردی! اینا.... اوّلیش من! پاشو برخورد کن! آخه آدم بزدل و ترسویی هم نیستی! که اگه بودی دلم نمیسوخت! دلم از این میسوزه که نظامی هستی اما انقلابی نیستی! اهل جنگ هستی اما اهل جهاد نیستی! فکر و حسابِ دو دو تا چار تا و سواد داری اما بصیرت نداری!»
اون فرمانده رو کرد به حاجی و گفت: «حرفاتو نشنیده میگیرم چرا که تو هم جای من نیستی. نمی زنم تو گوشِت چون حرفامو نمی شنوی و حرف، حرف خودته! تو دهنت هم نمیزنم چون بعید می دونم این حرفا مال خودت باشه و بنظرم شیرت کردن و انداختنت جلو! اصلن آره! من بی بصیرت! آدم بی بصیرت که تکلیف نداره. شما خیلی می فهمی و بصیرت داری، بسم ا... بزن به خط! اما فقط خودت بزن به خط! حق نداری کسیو با خودت برداری و نفاق و دودلی بندازی تو دل مردم! شاید دلت بخواد خودکشی کنی، برای من مهم نیست اما قرآن گفته: «لاتُلقوا بایدیکم الی التهلکه» خودتو به هلاکت ننداز! اینجا معرکه هلاکته!»
نماینده امام نذاشت حاجی جواب بده. خودش رو کرد به اون سه چهار نفر و گفت: «اگر ادامه به جهاد، نفاق و چند دستگیه، من گناهشو به عهده میگیرم. اصلاً آقا گردن من! نمیاید؟ باشه! پس خودتون جواب امام رو بدید! ما که رفتیم! یا علی.»
یا علی که گفت، خودش و حاجی و من و یکی دو نفر فرمانده دیگه زدیم بیرون. چند قدمی رفتیم که دیدیم نماینده امام، سرعتش کم شد و به نفس نفس افتاد. من رفتم سراغش و دیدم طاقت نیاورد و زانوهاش شل شد و زانو زد روی زمین. وقتی دستمو بردم دور کمرش، دیدم خیس شد. نگا کردم و دیدم بنده خدا زیر لباسش ترکش خورده بود و کلّ اون مدت داشته تحمل می کرده و حتی با بدن مجروح تصمیم به ادامه مبارزه میگیره!
از این بدتر نمیشد. چون مجبور بودیم نماینده امام رو بذاریم و بقیه رو که با ما همراه بودند، جمع و جور کنیم و بزنیم به خط!
من که به شدت تردید داشتم. دوس داشتم حاجی بهم بگه، تو پیش نماینده امام بمون و از ایشون مراقبت کن تا ما برگردیم.
اما نماینده امام حاضر نشد بمونه و آماده شد تا مثل حاجی و بقیه بزنه به خط و کار رو یه سره کنه و برگرده!
بازم آماده رزم شدیم. قرار شد بچّه ها را جمع و جور کنیم اما.... داشت یه اتفاق بدی می افتاد. اتفاقی که خیلی ازش می ترسیدیم. در آستانه پیروزی، با تغییر تاکتیک دشمن، جنگ متوقف شده بود و حالا هم داشتیم به تفرقه و دعوا میفتادیم. چرا؟ چون دیدم اون چند تا فرمانده مخالف ما هم دست به کار شده بودند و با نیروها صحبت می کردن و کار به یار و یارکشی کشیده شده بود!
خب در این شرایط باید واقع گرا و واقع بین بود. واقعیتش هم این بود که اغلب نیروها تابع فرمانده هاشون هستتند و تکلیف گرا ترین نیروها هم صلاح را در تمرّد از فرمان فرماندشون نمی دیدند.
اینجوریا شد که شاید به جرأت می تونم بگم که معادله ما در جبهه خودی، دو دهم به هشت دهم شد. ینی دو دهم ما بودیم و هشت دهم بقیه. بقیه ای که نه تنها از تصمیمشون خجالت نمی کشیدند بلکه ما را هم سرزنش می کردند.
خب من که بدم نمیومد. چون هم خسته بودم و هم معادله صحنه نبرد خیلی برام روشن نبود و هم ده ها دلیل دیگه که هر چی هم بگم، تا خودتون اونجا نباشین، گفتن من فایده نداره.
اما حاجی و نماینده امام و دو تا از فرماندهان و چند تا گروه از نیروها معتقد و مسلّم و قُرص پای کار بودند و می خواستند به خط بزنن که با واکنش شدید حریف روبرو شدند.
اصلاً درگیری شد و خیلی هم طبیعی بود که اونا از خودشون دفاع کنند. من که لنگ لنگان عقب نیروها پوشش می دادم و جلو عقب می رفتم و خیلی متوجه اون جلو و شرایط غبارآلودش نبودم.
تا اینکه دیدم به خاطر کم بودن تعداد بچّه هایی که به خط زده بودند و عدم پوشش کافی از عقب، تعدادی شهید دادیم و بقیه هم با حالتی از ترس و اضطراب، عقب نشینی کردند.
اما من اون وسط... حاجی را نمی دیدم!!
همش میگفتم وای خدا...
کو حاجی؟
همش داشتم از ترس و دلهره، خودمو می گزیدم. گفتم نکنه حاجی دیگه برنگرده و شهید شده باشه!
تا اینکه با صحنه عجیبی روبرو شدم. صحنه ای که اشکمو جاری کرد! دیدم نماینده امام، با اینکه زخم و جراحت داشت، حاجی را انداخته به کول و داره با زحمت، حاجی خون آلود و بیهوش رو میکشه عقب!
فوراً به کمکش رفتم...
الحمدلله...
زنده بود...
اما خیلی جراحتش سنگین بود!
👈 «پایان فصل دوم»
ادامه دارد...
#چرا_تو
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
@mohamadrezahadadpour
برادر عزیزم سلام🌷
بنده کوچکتر از این هستم که بخوام تذکر و توصیه خاصی داشته باشم اما خدا هر چی #استعداد به شما داده که به درد انقلاب و مردم بخوره، شک نکنید سهم شما برای خدمت به بقیه است.
فقط لطفاً:
۱. برید دنبال تحصیلات تخصصی استعدادتون.
۲. دور حرف مردم را خط بکشید و کاری که میدونید درست است انجام بدید.
۳. مطالعات جنبی متکثر کافی نیست و فقط شما را مجمع الجزایر کتب متعدد بار میاره. پس فقط یک شاخه را بگیرید و تا تهش پیش برید.
۴. استعدادی را دنبال کنید که پول و درآمدزایی را به همراه داشته باشه و حلال و طیب و طاهر دستتون را بگیره.
برکتش با خداست
فقط تخصصی و با برنامه پیش برید.
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
میگویند دنیا متعلق به کسانی است
که زود از خواب بر میخیزند
دروغ است!!
دنیا متعلق به کسانی است که از بیدار شدن خود خشنودند...
صبحتون بهشت🌹☺️
از عزیزانی که پیام میدن و در دغدغه ها شریک هستند بسیار ممنونم🌺🌸
لطفا از درس ها و نکات و یا دلمشغولی هایی که تا اینجای داستان #چرا_تو براتون داشته، بیشتر برام بگید.
حقیقتا برام شیرینه و بهم خیلی انگیزه میده.😊
شاید جواب ندم اما همیشه از خوندن نظرات شما لذت میبرم و فکر میکنم🌷❤️
#حدادپور_جهرمی
▪️▪️بعضی نظرات مخاطبین عزیز👇
🔹 سلام اقای جهرمی .خسته نباشید
دغدغه من تو این رمان جدیدتون این که مگه شخصیت اصلی داستان شما نطفه اش باحرام بسته نشده و بک حرامزاده است پس چرا تو داستان شما یک شخصیت مثبته.این خیلی فکر منو مشغول کرده.چون من همیشه فکر میکردم نحوه انعقاد نطفه خیلی تو آینده طرف تاثیر داره؟؟؟؟
🔹سلام
فک نمیکردم توی جبهه و جنگ این اتفاقا افتاده باشه یعنی واقعیه؟! ... البته دور از ذهن نیست آدمایی از این دست از اول انقلاب تا الان دیدم
فقط شخصیت مرموز حاجی آدمو میترسونه و همش دوست دارم زودتر اون ذاته واقعیش رو بشه دوست دارم ادم خوبه ی داستان خودشو نشون بده همون که شک و تردیدها رو کنار میزنه و باعث قوت قلب خواننده میشه
🔹سلام
خدا قوت
این قسمتهای داستان انگار یه بحث کارشناسی دو سه ساعته میخواد ؛ یا، نه.
تصمیم گرفتم راحت بوده تو اون موقعیت.
دیشب که داغ داغ داستان رو میخوندم همون لحظه گفتم خوب معلومه دیگه قرانو بهونه کردن که نیروهای ما شل بشن و اونا از فرصت استفاده کنن و ضربشون بزنن.
باید بری تو دل دشمن.
اما بعدش هی فکر کردم
صبح تا حالا هروقت تنها بودم
دیدم خیلی سخت بوده
تو اون موقعیت خسته و کوفته و شایدم ترسیده
دیدم اگه یه نیرو بودم آیا به حرف فرماندم گوش میدادم یا کار خودمو میکردم
اگه فرمانده
بودم چی؟
حتی تا همین الان هم به نتیجه نرسیدم
البته الان به پشتی تکيه داده و همه چیز امن و امان که معلومه
🔹سلام خسته نباشین خدا قوت.
برای بنده تا اینجای داستان خیلی سواله که چطور کسی که حرام زاده بود و از راه گناه متولد شده، میتونه تا به این حد به امور دینی و جبهه و جنگ و شهادت علاقه پیدا کنه...
البته باید دید در آخر داستان، عاقبتش چی میشه🤔
🔹از قصه هات بدم میاد. من دوست ندارم بیدار بشم.
🔹سلام و خسته نباشید.
واقعا از تمامی مستنداتی که نوشتید هیجان انگیزتره هر روز لحظه شماری میکنم برا ساعت یازده و نیم شب و منتظرم ببینم بالأخره حاجی داستان کیه و چی کاره میشه
🔹سلام.
خسته نباشيد.
يعني ممكنه ""حاجي"" يكي از مسولين باشه!!!!!!بي صبرانه منتظرم
نميشه شب ها زودتر داستان رو بذاريد??
🔹اینا چیه مینویسی احمق؟ طلبه ها دارن از گشنگی میمیرن اما تو داری برای مردم قصه میگی؟
🔹از خودم خیلی نا امید شدم خیلی ناراحتم چون مطمئنم اگه تو اون شرایط بودم منم نمیتوسم تصمیم درست بگیرم که کدوم دارند راست میگند وای بر من و وای بر اعتقاد بی بصیرتم بدون الان هم چقدر دارم بی راهه میرم ولی متوجه نیسم😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭
🔹سلام استاد خسته نباشید من از افراد هستم که داستانهای شما رو دنبال میکنم و ازشون خیلی درس میگیرم و حتی بهم بصیرت افزایی میدن اما در مورد داستان چرا تو؟؟؟ یک چیزی تمام ذهنم رو مشغول کرده ، مخصوصا از زمانی که فصل دومش شروع شد، چیزی که برای من سئوال بود این که مگه میشه کسی که از راه حرام نطفش ایجاد شده به همچین تعصباتی برسه؟این جور رفتار ها برای حلال زاده ها هستش و تا اونجایی که ما در آیات و روایت دیدیم حرام زاده ها افرادی ترسو ویا خونخوار ویا اهل فساد میشن ،اینقدر این فکر من رو در گیر کرده که حد و حساب نداره و همش دوست دارم بقیش رو بخونم و ببینم آخرش چی میشه والبته اینم بگم که وقتی فصل دوم رو خوندم از شما خییییییییلیییییی عصبانی شدم از اینکه چرا این شخصیت در قالب یک رزمنده رفتش واینکه ممکن همین قضیه باعث سوءاستفاده برای دشمنان بشه
🔹سلام حاج اقا
واقعا داستان شیرین و دلکش و جذاب و پر نکته ای هستش...
اما یه چیزی به شدت ذهن منو مشغول کرده
چطور یه حرامزاده شده جزِ فرماندهان دفاع مقدس...
چطور به چنین سطحی از معرفت رسیده که بره جبهه اصلا؟
یعنی اصلا حلال زاده بودن و حرام زاده بودن توی طرز فکر تاثیر نداره و ممکنه یه حرامزاده پا توی مسیر درست بذاره؟؟؟
اگه اینجوریه پس این همه حدیث که در مورد شرایطو اداب نزدیوی هست که بچه فلان بشه و بهمان بشه یا سعید بشه یا شقی که درست از اب در نمیاد....
🔹سلام
وقتتون بخیر
مستندتون یه جورایی عجیبه... شاید باورتون نشه ولی با دوستانم ساعت ها درمورد مستنداتتون به خصوص #چرا_تو مباحثه می کنیم.....اما شخصیت حاجی با آن سابقه را نمی تونیم درک کنیم...واینکه چراهیچ نام ونشانی نداره
🔹سلام استاد.
والا واقعیتش اولا که میخوندم در مورد حاجی قصه قضاوت کردم.گفتم این بچه ناخلف میشه.یا اونجا که توی اون قبیله بودن فکر میکردم اون آقا ک میاد اونو بغل میکنه باباشه یا وقتی شوهر مادرش تعلیمات رزمی رو یادشون میدادن و تو جلساتشون میبردن فکر میکردم مث خودشون میشن اما کاملا خلاف اوشون شدن ولی بازم اشتباه میکردم.اما الا شده یه مرد بزرگ که به کشور و جامعه علی لخصوص .......... خدمت کرده و یک مرد انقلابی شده.نمیدونم بر اساس واقعیت بوده یانه اما اگر بوده حتما ادم بزرگی شده که جونشو برا کشورش داده...
همینا ذهن من رو مشغول کرده.🤔
🔹سلام مشابه همین میدون که آخر فصل دوم توی جنگ ترسیم شد با کمی تغییرات توی میدونهایی مثل حوزه های علمیه هست حاجی های خوش فکرو نترسی که انقلابی میخوان وضعیت حوزه را تو بخشهای مختلف مثل کتب درسی و... سروسامونی بدن و کادرهایی با جمود فکری، یا بی بصیرت، یا جاهل مرکب و مدعی ، و چه بسا نفوذی دشمن نمیذارن بعضیاشون رو میشناسم که از حوزه رفتن یا متهم به افراط گری و توهین به مقدسات شدن و یکی یکی از صحنه بیرون شدن
🔹سلام
در مورد #چرا_تو؟
اول اینکه علاوه بر اینکه مخاطب با نوشته های شما رشد کرد
نگارش و نویسندگی شما هم رشد کرده و اصلا قابل مقایسه نیست.
خیلی دوست دارم وقتی این مستند تموم میشه به زمین و زمان شک کنم دقیقا مثل "تب مژگان" که تا حدود 5 روز به همه شک داشتم😁
"این چرا این حرفو زد؟ اون چرا سرشو خاروند؟این چرا...؟ اون چرا...؟"😐
البته حاجی جان شما نذاشتی به آخر برسه و تو همین قسمت اولیه میخ رو محکم کوبوندی! چرا که قدم به قدم با مستند پیش میریم و خودمون رو جای شخصیت ها می ذاریم که اگه من بودم چه می کردم؟
ان شاا... فکرت آزاد و خودت عبد باشی.
حاجی برام دعاکن.
🔹چرا حاجی اسم نداره ؟
من بنظرم اخرش معلوم بشه یکی از سرکردهای یهودیها هست
یه شب که دور گذاشتین من خوابم برد جای نافله صبح پاشدم قبل از نماز داستان رو خوندم😁
🔹سلام وقت بخیر
خدا قوت
داستان چرا تو
به نظرم حاجی
اون فرد مورد نظر که مشخص نشد فرزند چه کسی بود
نباید باشه
طبق دستورات دینی ما
این طور دلسوزی بهش نمیاد
یا ستون پنجمیه
که مثل رضا پهلوی میخواد عمل کنه
و خودش و خوب نشون بده
🔹سلام استاد صبح شما هم بهشت 😊
چرا تو خیلی داستان جذاب و سرگرم کننده ای هست
هم سیاسی هم جنگی یه کار ترکیبی خیلی خوشگلی هست 🌹
هر بار که این داستان رو میخونم مزه پرتقال رو توی دهانم حس میکنم داستانتون عالی و پرتقالیه 😉🌹🙈
🔹سلام
شرمنده ولی برام تعجبه که چرا بعضی ها شخصیت حاجی رو مثبت دیدند. از برخی حرفاش کامل میشه فهمید که هدفش اصلا انقلاب نبود ونیست و دنبال یه حکومت جدیده.
یا اینکه میگن حلال زاده باهوش نمیشه. پسر مرجانه رو هم گفتن حرام زاده است ولی هم باهوش بود هم زیرک.
اوایل همش به این فکر میکردم چرا اینقدر تاکید میکنید مطالب رو بادقت بخونید . یا چرا بعضی قسمت ها رو علامت زدین و گفتین دو بار بخونید. حتی به شوخی پیش دوستان مسخره تون کردم. ( شرمنده)
اما الان به نظرم باید با دقت بیشتری داستان رو پیگیری کنم
🔹سلام
برام تعجب آوره که چرا یه عده از دوستان در مورد حاجی قصه سوال براشون پیش اومده
به نظر من این حاجی اصلا شخصیت عرفانی و مذهبی و... نداره، فقط داره از این موج برای رسیدن به اهداف و اون قدرت طلبی و بلند پروازی خودش استفاده میکنه
🔹سلام حاج آقا،
چه نظرات باحالن، فقط اونی که نوشته طلبه ها گشنه ان😂😂😂 خب گشنه باشن مگه شما داستان ننویسین اونا سیر میشن😐😐 چه ربطی داره خدایی
🔹سلام بر شما
خداقوت
این حلال زاده و حرام زاده منو هم به چالش کشوند
ولی من میگم مگه غیر از این هست که خداوند هر کسی رو بخواد هدایت میکنه و هر کسی رو نخواد نه.
مگه ادواردو نطفش حلال بود؟ هم شیعه شد هم شهید.
بدبختانه خیلی چیزا بد جا افتاده و اصلا جبران ناپذیره و اصلاح هم نمیشه.
🔹شاید بقیه دقت نکرده باشن
اما من بی صبرانع منتظر مشخص شدن دوتا موضوع هستم که نصفه رها شد
اون اقایی که توی دو سالگی حاجی ،خودشو عشیره شو فدای حاجی کرد کیبود؟
اون یهودی که ازش صحبت شده کیبوده و چی گفته؟
🔹سلام
ان شاءالله سه شنبه این هفته عازم کربلا هستیم و فکر میکنم خیلی ها عازم باشن
لطف کنید دیگه داستان رو تو همین هفته متوقف کنید و بعد از اربعین دوباره شروع کنید
چون در این سفر نه وقت خوندن هست نه امکان دسترسی به اینترنت
باتشکر
🔹سلام
نظرات مخاطبینو خوندم نمیفهمم واقعا چرا بعضیا شخصیت حاجیو یه شخصیت خوب و مثبت میبینن؟؟؟
درصورتیکه طرف پراز انحرافه
حالا هرکس که ظاهرالصلاح باشه و حرف خدا پیعمبر بزنه که نمیشه متدین
از همون عقاید اول انقلابش مشخص بود،شخصیت خشک شبیه بعضی از مجاهدین خلق اون زمان
فقط برام سواله آخر فصل اول کجا رفت؟
و اون یهودی که تو بچگیش اومد دستشو بوس کرد و این چیزا جریانش چی بود؟
🔹با تقدیم سلام و عرض ادب ، در خصوص مستند داستانی چرا تو نکاتی است که ذهن منو مشغول کرده ،
اول برام قابل هضم نیست که فردی با اون عقبه ، که اول داستان توضیح دادید ، که مشخص نیست پدرش چه کسی است ، یه باره اینطور متحول بشه ، چون به هرحال نطفه حلال قطعا تاثیر بسزائی در سرنوشت آدمی داره ، گرچه خب شخص ایشون مقصر نیست و البته هدایت و عاقبت بخیری هم دست خداست ، لیکن حضمش برای من یه مقدار ثقیل است ، مطلب بعد اینه که درخصوص قسمت های آخری که تا اینجا نوشتید ، خب خیلی راحت داره قضیه نهروان اینجا تکرارمیشه ، اونجا قرآن ها رو سر نیزه کردند ، اینجا هم از آیات قرآنی برای فریب افراد سست عنصر دارن استفاده میکنن ، و متاسفانه افراد بدون بصیرت و ضعیف النفس همه جا هستند ، درست یادم است در عملیات بیت المقدس ۷وقتی به همراه گردان کمیل از لشکر المهدی ازخاکریز دشمن عبورکردیم و وارد جبهه دشمن شدیم شخصی همراه ما بود که حالا امام جمعه یکی از شهرهاست ، فورا در گوشه خاکریز در یه سنگری پناه گرفت ، گفتم آقا سید بیا بریم جلو ، گفت حفظ جان از جمله واجبات است ، و نیومد ، دراون عملیات من مجروح شدم ، اما مدتی بعد دیدم اون بنده خدا زودتر رفته و درصد جانبازی گرفته ، واز اون مدل فرماندهان هم ، یه بنده خدایی فرمانده گردان کمیل بود ، وقتی پاتک دشمن شروع شد ، فورا نیروها رو جمع کرد و عقب نشینی کرد من و چند نفر از بچه گفتیم دشمن نزدیک است چرا دارید خط رو خالی میکنید ، اصلا حرف نزد فقط بسرعت رفت کاری هم نداشت کسی همراش برگرده یا بمونه ، به هر حال بعداز مجروحیت ما و دو ستانم ، دشمن از ما رد شد و رسید به جناح راست گردان ابوذر و چندین نفر از بهترین بچه ها رو قتل عام کرد ،،،
خواستم عرض کنم اگر اون روز فرمانده گردان کمیل خط رو خالی نمی کرد ، نزدیک به ۷۰ نفراز بچه های گردان ابوذر قتل عام نمیشدند ...
حالا این مدل فرماندهان هم تو جنگ کم نبودند .....
🔹سلام نویسنده مستند داستانی چرا تو؟
داستان فوق العاده جذابیه؛ وقتی دارم می خونمش تپش قلب می گیرم .می دونید چرا؟
برای اینکه دوست ندارم حاجی که هنوز اسم نداره سر از یهود و اسراییل دربیاره! دلم می خواد با همه اتفاقات جور واجور و حتی نحوه تولدش باز هم یه حاجی مثبت بمونه! هرچند محاله! چون ما به چنین فرماندهان باسیاستی نیاز داریم البته در جهت مثبتش.
🔹صبح شماهم بخیر
دیشب نشد داستان و بخونم نظر بدم الان خوندمش
حاج اقا واقعاااااا اون دسته فرمانده ها ک نرفتن کمک بچه ها چیزی از اتحاد نفهمیدن...ی عده ادمهای مصلحت اندیش بیخودن....
ادم دلش میخواد بزنه دک و پوزشون و بیاره پایین 😊
حسی ک من باخوندن این قسمت داشتم
رد شدن باشنی تانک از روی این فرماندهان معظم بود
عه داستان و متوقف نکنید ها ما هم کربلا نریم هم داستان شمارو نخونیم هلاک میشیم ک
🔹سلام و خدا قوت
گذشته از چرایی حالِ شخصیت اصلی داستان، نام داستان ذهن منو مشغول کرده، "چرا تو"یی که قرار است خیلی بد شوی؟ یا "چرا تو"یی که قرار است اینقدر خوب شوی؟ شایدم "تو"یکی دیگه باشه!
وجواب این دو آخر داستان معلوم میشه. به نظرم اسم چالش برانگیز و رمز آلودیه
🔹سلام
یه مطلبی دیدم از پیامای مخاطبینتون که حاجی داستان رو با ادواردو آنیلی، از نظر نطفه یکی دونستن
بهتره خطاب بهشون بگید از نظر اسلام ازدواجهایی که در هر دین و آیینی مطابق قواعد دین انجام میشه موجب حلال زادگی هست و این رو ائمه میفرمایند
اونجایی که اون یار امام صادق ع به غلام غیر مسلمانش فحش حرام زاده رو میده و مورد عتاب آقا قرار میگیره
این یه نوعی خلط مبحث کردنه
خوبه جواب بدین شفاف بشن
🔹امید وارم که باعث شادی دشمنانمون نشین و خوراکی برای هجمه های دشمن فراهم نکنین هر چند که تا همین الانش هم اصلا قابل توجیه نیست.برای دغدفه مندان سوال اینه که نه به اون عکس خاخام یهودی نه به فرمانده جنگ شدن .
وبرای فرصت طلبان خوراکی می شه که بله بفرمایید به گفته خودشون فرمانده جنگشون حرامزاده ازاب در اومده...
واقعا خدا به خیر بگذرونه.
🔹سلااااام علیکم
چرا تو؟
این قسمتاش منو یاد مکر و حیله عمروعاص میندازه😌تقلید جالبیه
دلم میگیره برا تنهایی امام علی و یاراش تو اون جنگ😔
خیلی باهوش بودن این عراقیا... ولی دلیلی برای این کارشون نمیبینم، اونا که تجهیزات و همه چیز داشتن اینام ک کم بودن میشد بزننشون پس چرا عراقیا از این تاکتیک استفاده کردند؟🙄
اصلا چرا نماینده امام با اینا بود؟ حالا که بودم درجش میشد بالاتراز فرمانده، واقعا این موضوع تو چهارچوب مافوق و اینا نیست؟؟؟
🔹فقط جيزي كه خيلي هميشه تو فكرمه و تو اين داستان هم بود، ازدواج دختراي جوونه. دخترا مثل بسرا نيستن كه باشن برن خواستكاري، خصوضا دختراي نجيب و با ايمان، اين طفلكا بايد جكار كنن؟! به عنوان يه طلبه انقلابي بيشنهادتون جيه؟ راهكاري ابرومندانه كه با فرهنك مون هماهنك باشه!؟ ايكاش در خصوص اين مساله...
دستتون از بابت این همه پیامای جالب درد نکنه. اینقدر پیامها زیاده که هنوز فرصت نکردم همشو ببینم اما انشالله همین امشب همشو با افتخار مطالعه میکنم حتی اگر تا صبح طول بکشه.🌷
تصور این استقبال در ذهن کوچک آدمی مثل من نمیگنجید و خدا را شکر میکنم و بهتون افتخار میکنم.
انشالله تا دقایقی دیگر، ادامه #چرا_تو تقدیم میکنم.👇
بسم الله الرحمن الرحیم
🔸مستند داستانی «چرا تو؟!»🔸
🔸🔸فصل سوم🔸🔸
نویسنده: محمد رضا حدادپور جهرمی
«قسمت بیست و پنجم»
سال ها از اون روزهای سخت جنگ گذشت و قرار شد کاری کنیم که هم سرمایه هایی که در جنگ بدست آوردیم را حفظ کنیم وهم به سازندگی و سر و سامان دادن به وضع مردم رسیدگی کنیم.
اما برای من و امثال من، یادآوری روزهای سخت دیروز، در روزهای سخت پیچیده امروز، هم التیام بخش است و هم دردناک!
از این که دوستانت و بهترین بچّه های امّت زیر تیر و گلوله دشمن تیکه تیکه شدند و مجبور بودی بذاری و برگردی عقب، یه طرف! از این که شرایط امروز توسط باقی مونده بچّه های دیروز به جاهای خطرناک و پیچیده داره میکشه هم یه طرف!
حاجی بعد از اینکه در اون عملیات جون سالم به در برد اما حدوداً ۴۰ -۵۰ درصد جانبازی داشت، ادامه خدمت به انقلاب را در خدمت کردن در لباس مقدس نظامی تشخیص داد و جذب و مشغول شد.
من چون راه حاجی را میرفتم اما از هوش و جایگاه او برخوردار نبودم، به آن جایگاهی مثل جایگاه حاجی نرسیدم اما بخاطر اینکه مورد اعتماد حاجی بودم و بهم لطف داشت، ارتباط نزدیک کاری با هم داشتیم و حتی گاهی مشورت و تعامل و تبادل اطلاعات و...
اجازه بدید زود از اینا بگذرم و سیر قبلی و فعلی حکایت رو براتون روایت کنم.
روزهای آخر عمر امام بود و مدام از طرف بیت، خبرهای بد و نگران کننده میومد. شرایط حساسی بود و نمیشد به این راحتی وارد چندین بازی داخلی و خارجی شد و باید تهدیدات رو کنترل و یا حتی سرکوب می کردیم تا یه وقت خدایی نکرده، سر از شرایط بحرانی در نیاریم.
اصلا ًچرا دارم اینجوری حرف می زنم؟!
بزارین از زبون خود حاجی، خیلی رک و پوست کنده براتون بگم از چی می ترسیدیم!؟
در جلسه مشورتی ستاد نشسته بودیم. تو اون جلسه فقط ارکان نبودند بلکه اعضای فعال و مدیران سطوح میانی هم بودند. یکی از سرداران سر صحبت را باز کرد و گفت: «برادران! در شرایط حساس کنونی باید بیشتر حواسمون جمع باشه! حال امام خوب نیست و این نباید باعث بشه مایی که نظامی هستیم، اجازه بدیم که دشمنان داخلی و خارجی از این شرایط سوء استفاده کنند و جوّ کشور را بهم بزنند.»
یکی از فرماندهان گفت: «باید تا روشن شدن اوضاع (!) خیلی بصیر باشیم. همه انبیاء و اولیاء الهی از دار دنیا رفتند اما اغلب امّتهای اونا بعدش منحرف شدند و سر از بیچارگی و انشقاق در آوردند.»
یکی از حاج آقاهای ستاد که براش احترام خاصی هم قائل بودند بعد از کلّی تعارف و مقدمه چینی و دعاهای طولانی و عربی برای طول عمر با برکت امام و... گفت: خداوند سبحان در آیه ۱۴۴ سوره «آل عمران» می فرماید: «وَ مَا مُحَمَّدٌ إِلا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ...؛ یعنی پیامبر خدا چه از دنیا برود و چه شهید شود، شما مسیرتان مشخص است و قرار نیست به قهقرای قبل برگردید و...»
اون حاج آقا میگفت: وقتی رسول خدا از بین امت رفت، عده ای خواستند به دوران جاهلیت برگردند و حتی شعارها و ظاهر غیر اسلامی خودشون رو مطرح کردند. اما خداوند توی دهان آنها زد و گفت که شما مسیرتون مشخص هست و...
یکی دو نفر دیگه هم صحبت کردند و جلسه داشت به نماز ظهر کشیده می شد که تمومش کردند و ملّت برای نماز و ناهار رفتند.
وقتی نمازمون رو خونده بودیم و داشتیم به طرف سلف سرویس می رفتیم، به حاجی گفتم: «حاجی بنظرم خبرایی شده!»
حاجی گفت: «بعیده! دستپاچه نبودند. قشنگ و با خیال راحت چایی و میوه می خوردند و دونه دونه حرف زدن و ذهنها را آماده کردند. اگه امام از دنیا رفته بود، نه ما رو دعوت می کردند و نه به این راحتی گل می گفتن و گل می شنفتن!»
گفتم: «حالا منم منظورم این نبود که از دنیا رفته و دارن مخفی می کنن. اما بنظرم... دیگه کمکم... زبونم لال...»
گفت: «من از مردن مادر چوپونم که همه دارو ندارم بود نترسیدم. بلکه از یتیمی بعدش می ترسیدم. الان هم همینه. من از یتیمی بعدش می ترسم. اگر علماء و نیروهای مسلح نتونن زود جمع و جورش کنن...» گفت و ساکت شد!
گفتم: «چی ؟ ادامه بده ! چی میشه ؟»
یه نگاه به دوروبرش انداخت و یه کم یواشتر بهم گفت: «چیز خاصی نمیشه! چون تدبیر اداره امور کشور که به دست امام نبوده. عمده مشکلات ممکنه از بالا دستی ها باشه که بنظرم یا خودشون با امام بستن و حتی امکان داره با امام جدید هم بیعت کرده باشن... و یا ...»
گفتم: «چطور؟!»
گفت: «این که دیگه چطور نداره! وقتی خودشون دارن دم از ادامه تکلیف می زنن و خیلی استرس خاصی در کلام و حالاتشون نیست، ینی اوّلاً نقشه بعدی را ریختند. دوماً رهبر بعدی از خودشونه و از جایگاه و پست خودشون هم چندان نگران نیستند!»
پوزخندی زدم و سرمو انداختم پایین!
ادامه داد وگفت: «این عاقلانه ترین تصمیم هست. خداکنه عقلشون رسیده باشه و این کارها رو کرده باشند.»
گفتم: «به همین سرعت؟!»
گفت: «بچّه شدی؟ معلومه که نه! این دیگه از رندی و زرنگی بیت و رجال کشوری و لشکری هست که از اتمام جنگ تا همین حالا دارن یه جوری عمل می کنن و حرف می زنن، که نه کمترین تعارضی در اظهار نظراتشون با هم وجود داره و نه کسی جرات کرده نخود هر آشی بشه و خودشو جلو بندازه و اعلام آقایی بکنه!
خوشم میاد وقتی همه چیز رو هماهنگ و ردیف می بینم.
خوشم میاد!
حتی به خودم میگم ای چه بسا چند سالی هست آمادگیشو داشتن و رو نمی کردن!
اگه اینجوریه که فکر کنم همین باشه، ایول داره...!»
دوتامون لبخند زدیم و رفتیم برای ناهار.
ادامه دارد...
#چرا_تو
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
@mohamadrezahadadpour
بسم الله الرحمن الرحیم
🔸مستند داستانی «چرا تو؟!»🔸
نویسنده: محمد رضا حدادپور جهرمی
«قسمت بیست و ششم»
روز به روز حال امام وخیم تر میشد و حتی یکی دو مرتبه هم حاجی بهم گفته بود که حتی ستاد تشییع و ترحیم هم چیده شده و آمادگی خوبی برای پوشش خبری و استفاده های رسانه ای جهان اسلام و... وجود داره.
تا اینکه یه روز حوالی ظهر بود که حاجی باهام تماس گرفت و گفت: «هرجا هستی، فقط خودت یه وسیله پیدا کن بیا دنبالم. کسی دیگه باهات نباشه!»
گفتم: «چشم و رفتم دنبالش.»
تو راه ازش پرسیدم: «چه خبر؟ کجا داریم میریم؟!»
گفت: «پیش فلانی!» (نماینده امام را می گفت. همون که اون شب عملیات هم باهامون بود و با حاجی هماهنگ شدند و زدند به خط!)
گفتم: «خیلی همخوب! اما چرا؟ چیزی شده؟ اصلاً هماهنگی شده؟ نریم جلسه باشه و راهمون ندن!»
گفت: «تو با این چیزاش کاری نداشته باش! برو منزلشون!»
رفتیم. محافظشون تا حاجی رو دید سلام و علیک گرمی کرد و گفت: «بفرمایید! منتظرتونن.»
رفتیم داخل. یکی دو دقیقه تو هال ساده خونه شون بودیم که اجازه ورود دادند و رفتیم داخل.
تقریباً یکی یا دوبار بیشتر، بعد از جنگ، ایشون را ندیده بودم. همون چهره نورانی و صمیمی!
سلام کردیم. حاجی رفت که دستشو ببوسه! اما با بزرگواری اجازه نداد و حاجی را تو بغل گرفت. به منم اجازه دست بوسی نداد. نشستیم.
بعد از حال و احوال های معمولی و مرسوم، حاجی دید که نماینده امام سرشون انداخته پایین و دارن زیر لب ذکر میگن. فرصت رو غنیمت شمرد و گفت:
«آقا اگه اصرار کردم که باید شما رو ببینم، دلایلم واضحه و نگرانم. نگرانم از توطئه های داخلی و خارجی. نگرانم از اینکه خدای نکرده انقلاب به دست نا اهلش بیفته! خدا به امام طول عمر با برکت بدهد! اما قبول کنین که برای من و امثال من، ادامه نهضت و دنباله انقلاب، بستگی به رهبری و تدبیر کسی داره که حقیقتاً انقلابی باشه. اصالتاً اگه کسی انقلابی نباشه و پیام های انقلاب را به درستی درک نکرده باشه، نمیتونه انقلاب رو هدایت کنه.
ما عالِم و دانشمند و مرجع و علّامه زیاد داریم. ماشاء الله هر کدومشون واسه خود شون یَلی هستن و جلال و جبروتی به هم زدند. اما جامع الشرایطی که محور فکریش انقلاب باشه و نه چیز دیگه والاّ من که نمی شناسم و فکر هم نمی کنم کسی در سطح بالایی، همه خوبی ها و فضایل رو دور خودش جمع کرده باشه اِلّا حضرتعالی!»
من که کفم بریده بودم. اصلاً فکر نمی کردم در اون بهبوهه ما بیاییم پیش نماینده امام و ....
دیدم که نماینده امام سرشون انداخته بودن پایین و با همون تسبیح ساده، زیر لبشون ذکر می گفتن و به سخنان حاجی گوش می دادند.
حاجی ادامه داد:
«ببخشید که اینقدر صریح میگم... اما الان موقع سکوت شما نیست. من از تصمیمات بالا دستی ها اطلاع دارم اما نمی دونم چرا ته دلم گرم نیست. من یک سربازم و در هیچ جای دنیا سرباز، حقّ نظر و انتخاب نداره. انتخاب سرباز فقط یک کلمه است: «اطاعت!»
اما اجازه بدید یه کم پامو از گلیمم درازتر کنم و «انتخاب»م «شما» باشید. حاضرم به خاطر این انتخابم هر هزینه ای رو متحمل بشم. چرا که یقین دارم در رکاب شما بودن، هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری برای آینده بهتر اسلام و انقلاب هست.»
بازم آقا سرشون پایین بود و گاهی نفس عمیقی می کشیدند.
حاجی تیر آخر و زد و گفت:
«شما همیشه وسط صحنه بودید و مثل بعضی ها ماست فروش نبودید که توی مناطق امن و ستادی بشینن و بگن لنگش کن! حتی عملیاتی که منجر به خیانت و شکست و بی بصیرتی شد اما برای من فتح الفتوح بود. چرا؟ چون مراد و مرشدمو پیدا کردم و در رکابش مجروح شدم. به خودم میبالم که اون روز، انتخاب من و شما یکی بود و امروز هم که پخته تر و آگاهتر از اون روزها هستم، اومدم بگم که تک انتخابم فقط شمایید و شرمنده که اینو می گم ....اما .... نمی تونم اجازه بدم که جامعه و خواص، راه رو بیراه برن و کسانی دیگر رو به اسلام تحمیل کنند. حکایت اون روز ما این بود که می گفتیم:
رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس
گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
اما الان از طرف خودم و جمع کثیری از فرماندهان و مدیران میانی و وفادار به شما، بگم که دیروز سکوت کردم اما به خط زدم اما امروز با فریاد و شکستن سکوت، به خط میزنم. حتی اگه این خط، خودی پشتش نشسته باشه. اصلاً بزارین اینجوری بگم:
از ما نترس! طایفه ای پر اراده ایم
ما مثل کوه پشت شما ایستاده ایم...»
حاجی دیگه ساکت شد.
اگر این حرفها را در یک اجلاسیه یا جلسه عمومی و یا در راهپیمایی زده بود، دهها بار مورد حمایت و تکبیر و لایک مردم قرار می گرفت. از بس اثر گذار و زیبا کلمات رو در کنار هم ردیف و قطار کرد.
اما آقا همچنان سرشون پایین بود و خیلی عادی ذکر می گفتند.
ادامه دارد...
#چرا_تو
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
@mohamadrezahadadpour
🌸عملکرد نیروی انتظامی باید عاقلانه، مدبرانه و برای مردم کاملاً اطمینانبخش و اعتمادآفرین باشد.
رهبر فرزانه انقلاب اسلامی
خدمت سربازان ولایت در #ناجا سلام و خدا قوت میگم🌷☺️
هفته #نیروی_انتظامی به شما و خانواده های عزیزتون تبریک میگم.🌺
#حدادپور_جهرمی
#دلنوشته_های_یک_طلبه
🔹🔹نظرات مخاطبان:🔹🔹
🔹سلام ودرود و خداقوت به نویسنده محترم رمان جذاب چراتو؟
وقتی نظرات رو خوندم آرزو کردم کاش خواننده هاتون با مکتب ماکیاولیسم آشنا بودن مکتبی که شعارش هدف وسیله را توجیح میکند و ده تا حکمش از مصادیق شخصیت حاجی است.و طول داستان حاجی وجهه قداست ندارد بلکه در چهره یک سیاستمدار آینده نگر منفعت طلب عمل میکند الان کجایش تعجب دارد؟؟؟؟!
خوبه چیزی که زیاد است.مصادیق شخصیت حاجی در راس نظام با انواع اقسام البسه دینی و نظامی و پزشکی و...
جهت آشنایی خوانندگان احکام ماکیاولیسم👇👇👇
۱- همیشه در پی سود خویش باش:
۲- جز خویشتن هیچ کس را محترم مدار:
۳- بدی کن اما چنان وانمود کن که نیکی میکنی: ماکیاولی معتقد بود که ریاکاری صفتی ارزشمند است.
۴- حریص باش و آنچه را میتوانی تصاحب کن:
۵- خسیس باش:
۶- خشن و درنده خوی باش: نیکی هرگز ثمربخش نیست و شرافت بدترین سیاستهاست.
۷- چون فرصت بدست آوری دیگران را بفریب: کسی که حیلهگرتر است، نیرومندتر است و قدرت، از عدالت نیرومندتر است و دروغ، از حقیقت نیرومندتر.
۸- دشمنانت را بکش و اگر لازم بود دوستانت را هم .
۹- در رفتار با مردم به زور توسل جوی نه به مهربانی:
۱۰- همه مساعی خود را به جنگ متمرکز ساز:
🔹سلام .خدا قوت .وقتتون بخیر
به چالش کشیدن افراد هم در مدل خود میتونه جالب باشه!!
چقدر این چالشها و نظراتی که مخاطبین میفرستند میتونه برای شما مفید باشه
در مقابلش خیلی سخته که بنا به دلایلی نتونید جواب بدید به خصوص بعضی نظرات واقعا جواب لازم داره
این صبرو هضم نظرات مختلف بدون اینکه به دل بگیرید در نوع خودش قابل تحسینه...
این حاجی هم شده برای خودش ماجرایی چه بسا که کم نیستند چنین افرادی در جامعه ما...
قطعا ته کار دید خیلی از ما نسبت به خیلیا عوض میشه...
اون بنده خدایی که فرمودند طلبه ها گشنن اونوقت شما دارید داستان مینویسید قیاس بسیار بیجایی کردند
مگه شما چه منصبی دارید که بتونید مشکلات اقتصادی را حل کنید؟؟!!
در ثانی طلبه ها هم مثل بقیه مردم وقتی فشار اقتصادی هست لزومی نداره فقط به شهریه اکتفا کن خب دنبال یه کسب و کاری باشن .خود شما هم طلبه ای و از طریق نوشتن دارید کسب درامد میکنید و این خیلیم خوبه
خود ما هم طلبه ایم و اومدیم تبلیغ که هم کاری کرده باشیم و هم در این شرایط سخت اقتصادی درآمدی داشته باشیم
فقط یاد گرفتیم طلبکار باشیم و این و اون را متهم کنیم
اون بنده خدا هم حاجی داستان را با شخصیت ادواردو مقایسه کردن جا داره بهشون بگیم که نطفه ایشون بر اساس دین و مذهب خودشون بسته شده و این دلیل نمیشه که حرام زاده باشن!!!
اینجور فکر کنیم تمام مسیحی ها و یهودی ها نطفشون حرامه!!!!
در ثانی اقای ادواردو بی جهت که شیعه نشدن قطعا دنبال حقیقت بودن که این مسیر حق براشون فراهم شد و با تحقیق و تلاش بهش رسیدن و نسبت بهش ایمان اوردند در حالیکه حاجی داستان نه تنها در مسیر درست حقیقت قرار نگرفتند بلکه تحت تعالیمی خلاف حقیقت قرار گرفتند
شخصیت داستان بیشتر نظامیه تا انقلابی .رسیدن به هدف و منفعت شخصی براش مهمه و کاریم نداره از چه جهت فراهم بشه .گاهی در جبهه حق بهش میرسه گاهی در جبهه باطل
اصلا کاری به حق بودن انقلاب یا جنگ نداشت منفعت و ارمان خودشو در این میدید که انقلای بشه و جنگ صورت بگیره تا بتونه به اون هدف خود برسه
و عقایدش در جنگ از خوی سیاسی گریش سرچشمه میگیره
جائی این عقاید موافق دین و مذهب و انسانیت در میاد گاهیم نه
در این قسمت داستان حرف و اعتقادش برای ادامه جنگ موافق اعتقاد ماست که این خودش نوعی سیاسته و رندی جنگه ولی اینکه چه فکر و هدفی پشتش باشه مهمه
دیدیم در جایی از داستان چه تصوری از شهادت داره
خیلی از مجاهدین خلق تفکرش در جنگ اینجوری بوده
الانم کم نیستند...
دلیل نمیشه هر کسی رفت جبهه و حتی جز فرماندهان بود ادم به حقی بوده و تمام افکار و اعمالش صحیحه
هر کسی اون زمان بنا به دلایلی جبهه رفت همه که هدفشون دفاع از کشور نبود!!!
الان خیلی از رجل سیاسی ما مرد جنگ و جبهه بودن و چه بسا فرمانده اون زمان بودند ولی الان چه فکر و عقیده ای دارن؟؟؟!!!
اون زمان مصلحت براشون اقتضای بودن در جبهه میکرده و الان اقتضای چیز دیگه میکنه
توی تاریخ امثال این ادما کم نبودند مگر زبیر نبود ولی عاقبت چه شد
وقتی یه جای کار بلنگه و تفکر پاک و خدایی نباشه بلاخره رسوا میشه
اینجور که من از حرفها و عقاید این حاجی فهمیدم این بود امیدوارم برداشتم صحیح باشه
🔹سلام حاج آقا
دستمریزاد
چه کردی؟
الان تو فامیل ،افرادی که همیشه می نشستند و پشت حاکمیت حرف میزدند و صدر تا ذیل رو می شستند میگذاشتند کنار و ادعای روشنفکری میکردند،همه شون در مورد داستان شما حرف میزنند و در موردش نظرات مختلفی دارند،اولین بار هست که می بینم اینقدر دوستانه باهم بحث می کنند و نظرات مخالف رو می شنوند،بینهایت سپاسگذارم