اما رسید کنار عباس ، آروم شمشیرش‌و گذاشت زمین ..

گفت خدا .. خدا كمرم خم شد 💔 ..

اي خدا ، چون شد .. شاخه‌ي ياسم : ) در كجا افتاد ؛ دست ِ عباسم ..

من‌و اينهمه لشكر ِ خونخوار ، نه به جا علَم‌و ، نه علمدار ..

خدا خدا خدا ، خدا اميدم رفت 💔 ..

يا صاحب‌الزمان ..

مقتل مي‌نويسه ؛ ابي‌عبدالله كه ميخواستن از بالا سر ِ عباس برگردن خيمه ، انقدر شدت گريه‌شون زياد بود هي با زانو ميوفتادن زمين 💔 .. هي با آستين اشكاشون‌و پاك مي‌كردن 💔 ..

هر کي گره به کار داره ، شب ، شب ِ باب الحوائجِ .. از ته دل صداش بزن ابوالفضائل رو ..

آقا صاحب‌الزمان فرمودن ؛ هرجا روضه‌ي عموجانم عباس رو بخونن من میام ..

آجرك الله يا صاحب‌الزمان : ) .. پ.ن ؛ اشكي اگر جاري شد ، التماس ِ دعا / * ..