۲ - دعوت آن حضرت علیه السلام به سوی حقّ در زیارت آن حضرت آمده: «سلام بر تو ای دعوت گر الهی! و ای مظهر و آئینه صفات ربّانی! ». [۱] ---------- [۱]: احتجاج: ۲۷۷/۲.

امام رضاعلیه السلام فرمود: «امام، امین خداوند در خلق او است و حجّت او است بر بندگانش و خلیفه او در بلادش، و دعوت گر به سوی او و مدافع از حقوق او است». [۲] ---------- [۲]: کافی: ۲۰۰/۱؛ کمال الدین: ۶۷۸/۲.

و از امام باقر علیه السلام در خبر طولانی آمده: «... سپس می‌رود مردم را به کتاب خدا و سنّت پیغمبرصلی الله علیه وآله و ولایت علی علیه السلام و بیزاری از دشمنان دعوت می‌کند». [۳] ---------- [۳]: بحار الانوار: ۳۴۲/۵۲.

۳ - دفع بلا از ما به برکت وجود آن حضرت علیه السلام نصر خادم گوید: بر صاحب الزمان علیه السلام وارد شدم در حالی که در گهواره بود، پس به من فرمود: آیا مرا می‌شناسی؟ عرضه داشتم: آری، تو آقای من و فرزند سرورم هستی. فرمود: از این نپرسیدم. گفتم: برایم تفسیر فرمای. فرمود: «من خاتم اوصیا هستم و تنها به وسیله من بلا از خانواده و شیعیانم دفع می‌شود». [۴] ---------- [۴]: الخرایج: ۶۷.

امام حسین علیه السلام از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت نموده که فرمود: «آگاه باشید که اهل بیت من امان هستند برای شما، پس آنها را به خاطر دوستی من دوست بدارید و به آنان متمسّک شوید که هیچ گاه گمراه نخواهید گشت». [۵] ---------- [۵]: کفایة الاثر: ۳۱۰.

از سیّد العابدین علیه السلام روایت شده که فرمود: «ما امامان مسلمین و حجّت‌های الهی بر عالمیان و سادات و آقایان مؤمنین و امیر روسفیدان و نیکویان جهان و سرور اهل ایمان و مایه ایمنی اهل زمین هستیم، چنان که ستارگان برای اهل آسمان‌ها امان هستند. خداوند به واسطه ما آسمان را نگه داشته تا بر زمین نیفتد مگر به اذن او، به سبب ما زمین را نگه داشته تا اهلش را نلرزاند مگر به اذن او، به خاطر ما باران فرو می‌فرستد و به واسطه ما رحمت را منتشر می‌سازد و برکات زمین را بیرون می‌آورد، و اگر در زمین حجّت ما نباشد زمین اهلش را فرو می‌برد».

سپس فرمود: «از روزی که خداوند آدم را آفریده زمین از حجّت الهی خالی نبوده که یا ظاهر است و مشهود و یا غایب است و [در پرده]مستور، و تا روز قیامت نیز از حجّت الهی خالی نخواهد ماند و گرنه خداوند پرستش نمی شود». [۱] ---------- [۱]: کمال الدین: ۲۰۷/۱؛

۴ - دفع بلا و عقاب از مردم به برکت شیعیان آن حضرت علیه السلام از امام باقر علیه السلام روایت شده که فرمود: «زمانی بر مردم فرا می‌رسد که امام آنها از نظرشان غایب می‌شود. خوشا به حال آن کسانی که در آن زمان بر امر ما ثابت بمانند، کمترین چیزی که از ثواب به آنها می‌رسد اینکه خداوند جلّ جلاله آنان را ندا می‌کند و می‌فرماید: ای بندگان و کنیزان من! به سرّ من ایمان آوردید و غیب مرا باور داشتید، پس بشارت باد شما را به نیکی و ثواب از من که شما به حقّ، بندگان وکنیزان من هستید، از شما می‌پذیرم و شما را عفو می‌کنم، و گناهانتان را می‌آمرزم، و به سبب شما باران به بندگانم می‌رسانم، و بلا را از ایشان دفع می‌کنم، اگر شما نبودید عذاب خود را بر آنان نازل می‌کردم». [۲] ---------- [۲]: کمال الدین: ۳۳۰/۱.

۵ - دفع دشمنان از مؤمنان در غیبت و ظهور آن حضرت علیه السلام این کار در زمان غیبت آن حضرت به دعای آن حضرت خواهد بود، چنان که گذشت. و امّا در حضور آن بزرگوار، در بحث جهاد و جنگ آن حضرت با دشمنان بیان گردید. و در بحث ذلت دشمنان بیشتر اشاره می‌شود.

حرف «ذ» ۱ - ذلّت دشمنان به دست آن حضرت علیه السلام بعد از ظهور امام باقر علیه السلام فرمود: «هرگاه قائم بپاخیزد، ایمان را بر هر ناصبی عرضه می‌کند، پس اگر به طور حقیقی آن را پذیرفت (که هیچ) و گرنه گردنش را می‌زند، یا باید جزیه بدهد؛ چنان که امروزه اهل ذمّه جزیه می‌دهند و همیان بر کمر می‌بندد و آنها را از شهرها به سوی شهرهای بزرگ می‌راند». [۱] ---------- [۱]: روضه کافی: ۲۲۷/۸.

امام صادق علیه السلام فرمود: «حقّ را دولتی و باطل را دولتی است و هر کدام از آنها در دولت دیگری ذلیل و خوار است». [۲] ---------- [۲]: غیبت نعمانی: ۳۱۹.

امام باقر علیه السلام درباره آیه «تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلِکَ الیَوْمُ الَّذِی کانُوا یُوعَدُونَ» [۳] ؛ ذلّت آنان را فرا گیرد، این همان روزی است که [رسولان حق]به آنان وعده می‌دادند. فرمود: «یعنی روز خروج قائم علیه السلام». [۴] ---------- [۳]: سوره معارج، آیه ۴۴. [۴]: بحار الانوار: ۶۱/۵۱.