مغز : از الان ب بعد هرچی من میگم همونه قلب: قدرت من رو دست کم گرفتی؟

دارم میرم از مامانم برای نرفتن به مدرسه اجازه بگیرم

موفقیت امیز بود ولی از خواب محروم شدم و باید درس بخونم تا ظهر

یه جوری تو مدرسه تایم دیر میگذره که الان اگه مدرسه بودم ساعت ۱۰ بود و تازه معلم ریاضی داشت تخته سوم و درس میداد و از استرس عربی داشتم نصف میشدم

زیست اینجوریه که هر چی بیشتر میخونی احساس میکنی هیچی نخوندی

تصحیح میکنم ژنتیک اینجوریه

بر خلاف انتظارم شب خوبی بود و بهم خوش گذشت یکم

متهم ردیف اول قضیه ای شدم که به خاطرش بیشترین اسیب و خودم دیدم ادما جالبه کاراشون نه؟

موضوعی که هرچی بیشتر بهش فک میکنم بیشتر دلم برای خودم میسوزه یعنی هیچکس ندید که منم چقدر حالم بده بابت اون اتفاق اجباری؟! همه تقصیر ها مثل همیشه افتاد گردن من

بعد محاکمه شدن حکم اجباری اش را اجرا کردند حالا او مانده بود و قلبی شکسته و مقدار زیادی وجدان درد انقدر اتهام هایش را درگوشش تکرار کرده بودند که خودش هم تمام ان هارا باور کرده بود...

میخندم و با دوستام کلی خوش میگذرونم ولی زندگی ؟ نه فک نمیکنم

معذرت میخوام ، اما آدما همیشه عوض میشن و قرار نیست همیشه یسری آدما کنارتون باشن