eitaa logo
جایزه برنامه
338 دنبال‌کننده
752 عکس
235 ویدیو
115 فایل
جشنواره جایزه برنامه تلاشی است برای تقدیر از طراحی برنامه‌های موثر موقعیت‌آفرین مبتنی بر نظریه تربیتی برای مخاطب دانش‌آموزان سرافراز و آینده‌ساز میهن عزیزمان💕 مدیر کانال @Ahlsadad
مشاهده در ایتا
دانلود
جایزه برنامه
«به عکس تو، چشم همه خیره... 🌷 اساتید ارجمند و همراهان دغدغه‌مند تربیت نوجوان در آستانه رخداد تاریخ
🌷 باید برخاست راهنمای مطالعه مجموعه «میدان‌داری تربیتی» دوستان مجاهد عزیزم؛ سپاسگزارم از همراهی، نقدها و پیام‌های محبت‌آمیز شما. در این مدت، برخی از عزیزان فرمودند: «مطالب بسیار مفید است، اما فرصت مطالعه همه پیام‌ها را یکجا نداریم.» برای همین، سه مسیر مطالعه پیشنهاد می‌کنم تا هر مربی متناسب با فرصت خود، از این مجموعه بهره ببرد. مسیر اول | مطالعه سریع (حدود ۱۰ دقیقه) اگر فرصت کمی دارید، ابتدا این ۵ پیام کلیدی را مطالعه کنید. این پیام‌ها ستون‌های اصلی این مجموعه را شکل می‌دهند و نگاه کلی آن را به شما منتقل می‌کنند: 🔹 پیام ۱: چرا باید به میدان، نگاه تربیتی داشته باشیم؟ 🔹 پیام ۳: از ایده تا سناریوی عملیاتی؛ چگونه فکر کنیم؟ 🔹 پیام ۱۱: خادم تربیتی؛ از خدمت‌رسان تا انسان‌ساز. 🔹 پیام ۱۶: مربی راهبر؛ هنر تبدیل رخداد به تجربه. 🔹 پیام ۲۰: از کجا بفهمیم تربیت اتفاق افتاده است؟ اگر همین پنج پیام را با دقت بخوانید، بخش مهمی از منطق و معماری این مجموعه را درک خواهید کرد. مسیر دوم | مطالعه کامل (حدود یک ساعت) اگر فرصت بیشتری دارید، پیشنهاد می‌کنم ۲۸ پیام را به ترتیب انتشار مطالعه کنید. این مجموعه، تنها تعدادی یادداشت مستقل نیست؛ بلکه یک مسیر فکری است که از مبانی آغاز می‌شود، به طراحی محصولات و سرمایه‌های تربیتی می‌رسد و در نهایت، به هنر تبدیل رخداد به تجربه، تجربه به هویت و هویت به مسئولیت ختم می‌شود. مسیر سوم | مطالعه برای میدان بهترین شیوه بهره‌گیری از این مجموعه، مطالعه فردی نیست. پیشنهاد می‌کنم هر پیام را در حلقه‌های مربیان، مدارس، مساجد، هیئت‌ها یا گروه‌های تربیتی بخوانید، درباره آن گفت‌وگو کنید، تجربه‌های میدانی خود را به آن بیفزایید و آن را با شرایط بومی خود تطبیق دهید. این مجموعه زمانی به بلوغ می‌رسد که حاصل خرد جمعی و تجربه مشترک مربیان باشد. در پایان، یک خواهش برادرانه دارم. این پیام‌ها را فقط به چشم چند متن مناسبتی نبینید. آن‌ها تلاشی برای آغاز یک گفت‌وگو درباره میدان‌داری تربیتی هستند؛ گفت‌وگویی که ان‌شاءالله در حلقه دوم، با محوریت اربعین حسینی، ادامه خواهد یافت. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی برای ساختن انسان، هم فرصت مطالعه بگذاریم، هم فرصت اندیشیدن و هم فرصت عمل. 🗓 ۱۴۰۵۰۴۰۹ ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🌷
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
جایزه برنامه
🌷 باید برخاست بازتاب‌های میدان | ۱ از تربیت فرد تا پرورش اجتماع؟ یکی از برکات این مجموعه، گفت‌وگوهایی است که میان استادان، مربیان و فعالان تربیتی شکل گرفته است. در یکی از این گفت‌وگوها، یکی از استادان ارجمند، نکته‌ای راهگشا را مطرح کردند که می‌تواند افق این بحث را گسترده‌تر کند. در این پیام‌ها، بارها این پرسش را مطرح کرده‌ایم: «می‌خواهیم نوجوان با چه هویت، چه عهد و چه مسئولیتی از این میدان خارج شود؟» این پرسش، ناظر به مأموریت مستقیم مربی در میدان است. اما پیشنهاد شد که در کنار این سؤال، به پرسشی بنیادین‌تر نیز بیندیشیم: « می‌خواهیم این تشییع، چه محیط تربیت‌کننده‌ای بسازد؟ » و فراتر از آن: «می‌خواهیم این رخداد، چه روح جمعی، چه هویت اجتماعی و چه احساس مأموریت مشترکی را در نسل جوان شکل دهد؟» به گمان ما، این دو پرسش در برابر یکدیگر نیستند؛ بلکه در امتداد یکدیگرند. تربیت، از یک نوجوان آغاز می‌شود؛ اما در همان نقطه متوقف نمی‌شود. اگر هزاران مربی، هزاران خانواده، هزاران معلم و هزاران خادم، هر کدام در جای خود وظیفه تربیتی خویش را درست انجام دهند، حاصل آن تنها رشد افراد نخواهد بود؛ بلکه به تدریج یک محیط تربیت‌کننده، یک فرهنگ مشترک و یک روح جمعی شکل خواهد گرفت. شاید بتوان این مسیر را چنین ترسیم کرد: 🔹 تربیت فرد؛ آغاز راه. 🔹 تربیت گروه؛ گام بعد. 🔹 پرورش اجتماع؛ افق نهایی. از همین رو، آنچه تاکنون منتشر شده، بیشتر بر «میدان‌داری تربیتی» در سطح عمل مربی متمرکز بوده است؛ اما ان‌شاءالله در ادامه این مسیر، به‌ویژه در حلقه دوم این مجموعه، درباره «پرورش اجتماع»، «طراحی محیط‌های تربیت‌کننده» و «هویت جمعی» نیز بیشتر گفت‌وگو خواهیم کرد. از همه استادان و مربیان عزیز که با نقدها، پیشنهادها و تجربه‌های خود، به غنای این مجموعه کمک می‌کنند، صمیمانه سپاسگزاریم. این مجموعه، اگر ماندگار شود، حاصل قلم یک نفر نخواهد بود؛ بلکه ثمره خرد جمعی میدان خواهد بود. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی هم در میدان تربیت کنیم و هم از میدان بیاموزیم؛ چراکه گفت‌وگو، خود یکی از مهم‌ترین میدان‌های تربیت است. 🗓 ۱۴۰۵۰۴۱۰ ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🌷
🌷 باید برخاست مراقبت‌های میدان | ۱ هر تجربه بزرگ، به اندازه ظرفیتش تربیت می‌کند در آستانه این بدرقه تاریخی، برخی می‌پرسند: آیا نوجوانان را از شهرهای دیگر برای حضور در مراسم بیاوریم یا نه؟ پاسخ این سؤال، یک «بله» یا «خیر» مطلق نیست. چه بسیار نوجوانانی که حضور در یک میدان تاریخی، مسیر زندگی‌شان را تغییر داده است. بسیاری از ما هنوز تصویر نخستین حضور خود در تشییع امام خمینی(ره)، راهپیمایی‌ها، دفاع مقدس، اربعین یا دیگر میدان‌های بزرگ انقلاب را با تمام جزئیات به یاد داریم. این خاطره‌ها، فقط یک تصویر نیستند؛ بخشی از هویت ما شده‌اند. اما در مقابل، اگر یک حضور با بی‌برنامگی، خستگی مفرط، گرمازدگی، ازدحام، ترس یا احساس ناامنی همراه شود، همان فرصت می‌تواند اثر تربیتی خود را از دست بدهد. بنابراین، سؤال اصلی این نیست: «برویم یا نرویم؟» بلکه این است: «آیا می‌توانیم این حضور را به یک تجربه تربیتی سالم، ایمن و ماندگار تبدیل کنیم؟» ملاک تصمیم، تنها ظرفیت نوجوان نیست؛ بلکه ظرفیت مربی، خانواده و گروه نیز هست. مربی باید از خود بپرسد: - آیا مسیر، زمان و شرایط میدان را به‌خوبی می‌شناسم؟ - آیا می‌توانم امنیت و آرامش گروه را حفظ کنم؟ - آیا برای گرما، ازدحام، تغذیه، استراحت و بازگشت برنامه دارم؟ - آیا پس از مراسم، می‌توانم این حضور را با گفت‌وگو و روایت، به هویت و مسئولیت تبدیل کنم؟ اگر پاسخ این پرسش‌ها «آری» است، این میدان می‌تواند یک فرصت بی‌بدیل تربیتی باشد. و اگر پاسخ «نه» است، شجاعت آن را داشته باشیم که فرصت مناسب‌تری را انتخاب کنیم. در تربیت، صرفِ حضور، فضیلت نیست؛ حضورِ حکیمانه، فضیلت است. همان‌گونه که در مکتب عاشورا، پیش از سپردن مأموریت‌های بزرگ، سال‌ها ظرفیت‌سازی صورت می‌گرفت، ما نیز باید میان «عظمت میدان» و «ظرفیت انسان» تناسب برقرار کنیم. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی نه از سر هیجان، بلکه با حکمت؛ نه فقط برای بردن نوجوان به میدان، بلکه برای آنکه میدان، او را یک گام به خدا، به هویت و به مسئولیت نزدیک‌تر کند. 🗓 ۱۴۰۵۰۴۱۰ ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🌷
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
جایزه برنامه
🌷 باید برخاست مراقبت‌های میدان | ۱ هر تجربه بزرگ، به اندازه ظرفیتش تربیت می‌کند در آستانه این بدر
🌷 باید برخاست مراقبت‌های میدان | ۲ مبادا در هیاهوی میدان، صاحب میدان را فراموش کنیم... در این روزها، ذهن و دل همه ما درگیر تدارک یک بدرقه باشکوه است. از مسیرها می‌گوییم... از موکب‌ها... از نظم... از امنیت... از رسانه... از حضور مردم... همه این‌ها لازم است؛ اما مراقب باشیم در میان این همه «باید»، یک «اصل» از یاد نرود. در فرهنگ توحید، هیچ میدانی با قدرت انسان‌ها آغاز نمی‌شود؛ با اذن خدا آغاز می‌شود. هیچ حرکتی با تدبیر ما به ثمر نمی‌نشیند، مگر آنکه مشمول لطف او باشد. و هیچ جمعیتی، هرچند عظیم، بدون نفَس الهی، ماندگار نخواهد شد. ما مأمور به تلاشیم؛ اما مؤثر حقیقی، اوست. این همان رازی است که مردان خدا را در سخت‌ترین میدان‌ها آرام نگه می‌داشت. آنان بیش از آنکه به امکانات خود تکیه کنند، به وعده‌های الهی اعتماد داشتند؛ بیش از آنکه به شمار یاران دل ببندند، دل به «حسبنا الله» می‌سپردند. شاید بزرگ‌ترین دستاورد این بدرقه تاریخی نیز، نه فقط شکوه جمعیت، بلکه زنده شدن همین حقیقت در دل‌ها باشد؛ اینکه انسان، در میان انبوه خلق، حضور خالق را از همیشه نزدیک‌تر احساس کند. اگر چنین شد، این تشییع تنها یک بدرقه نخواهد بود؛ بلکه مدرسه‌ای برای ایمان، توکل و بندگی خواهد شد. بیایید در کنار همه آمادگی‌های لازم، دل‌هایمان را نیز آماده کنیم. با استغفار... با صلوات... با دعا برای فرج... و با این یقین که خداوند، از رگ گردن به بندگانش نزدیک‌تر است و صاحب حقیقی این میدان، اوست. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی با همه توان کار کنیم، اما دل به کار خود نبندیم؛ با همه وجود برنامه‌ریزی کنیم، اما امید را به برنامه‌ها نسپاریم؛ بلکه همچون شهیدان این راه، همه چیز را از خدا بدانیم، برای خدا انجام دهیم و به خدا بسپاریم. « وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ » (هود، ۸۸) 🗓 ۱۴۰۵۰۴۱۰ ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🌷
جایزه برنامه
🌷 باید برخاست مراقبت‌های میدان | ۲ مبادا در هیاهوی میدان، صاحب میدان را فراموش کنیم... در این روز
🌷 باید برخاست مراقبت‌های میدان | ۳ روایت این حماسه را به دیگران واگذار نکنیم... هر رخداد بزرگ، دو بار اتفاق می‌افتد. بار اول، در میدان. بار دوم، در روایت. و گاهی آنچه در حافظه ملت‌ها و تاریخ جهان می‌ماند، نه خودِ رخداد، بلکه روایتی است که از آن ساخته می‌شود. امروز نیز چنین است. دشمن، تنها با حضور مردم مسئله ندارد؛ می‌کوشد این حضور دیده نشود، درست فهمیده نشود و اثر تاریخی آن به جهان منتقل نگردد. اگر نتواند حقیقت را تغییر دهد، تلاش می‌کند روایت آن را کم‌رنگ، تحریف یا خاموش کند. از این رو، امروز هر مربی، هر خانواده، هر نوجوان و هر زائر، تنها یک شرکت‌کننده نیست؛ او یک راوی این حماسه نیز هست. این یعنی: حقیقت را دقیق ببینیم... زیبایی‌های میدان را ثبت کنیم... خدمت‌ها، همدلی‌ها، اشک‌ها، نظم، ایثار و عظمت حضور مردم را روایت کنیم... و با عکس، فیلم، یادداشت، خاطره و روایت‌های صادقانه، این تجربه را به دیگران منتقل کنیم؛ به آنان که نتوانسته‌اند در میدان باشند و حتی به افکار عمومی جهان. امروز، روایت صادقانه نیز بخشی از میدان‌داری است. و این نیازمند تدبیر و تمهید مقدمات توسط مدیران و مربیان است. اگر ما روایت نکنیم، دیگران روایت خواهند کرد؛ و چه‌بسا حقیقتی بزرگ، در هیاهوی روایت‌های نادرست گم شود. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی نه فقط در ساختن این حماسه سهیم باشیم، بلکه در ماندگار شدن روایت آن نیز سهم خود را ادا کنیم؛ زیرا گاهی یک تصویر صادق، یک روایت دقیق و یک خاطره حقیقی، از سال‌ها سخنرانی اثرگذارتر است. 🗓 ۱۴۰۵۰۴۱۰ ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🌷
هدایت شده از جایزه برنامه
🌷 باید برخاست... میدان‌داری تربیتی نوجوان نقشه راه حلقه اول | تشییع پدر شهید امت اساتید، مربیان و فعالان عزیز تربیتی در آستانه این رخداد تاریخی، تلاش شد به جای ارائه ایده‌های پراکنده، یک الگوی منسجم میدان‌داری تربیتی طراحی شود؛ الگویی که بتواند مربیان را از «اجرای برنامه» به «خلق تجربه‌های تربیتی ماندگار» برساند. این مجموعه، در طرح نهایی خود، شامل حدود ۶۰ پیام راهبردی خواهد بود و به تدریج به یک بسته جامع «میدان‌داری تربیتی نوجوان در رخدادهای بزرگ» تبدیل می‌شود. اما با توجه به فرصت محدود تا مراسم تشییع، تصمیم گرفتیم حلقه اول را به صورت فشرده و کاربردی منتشر کنیم. حلقه اول با محوریت «بدرقه و تشییع» شامل ۲۸ پیام است و پس از این رخداد، بابهره‌گیری از تجربه‌های میدانی، حلقه دوم بامحوریت حسینی و تکمیل این الگو منتشر خواهد شد. در ادامه، نقشه راه حلقه اول تقدیم می‌شود: راهنمای مطالعه پیامها بخش اول | مبانی و نگاه راهبردی پیام ۱ | پیام ۲ | پیام ۳ | پیام ۴ | پیام ۵ | پیام ۶ | بخش دوم | طراحی محصولات تربیتی میدان پیام ۷ | پیام ۸ | پیام ۹ | پیام ۱۰ | پیام ۱۱ | پیام ۱۲ | پیام ۱۳ |پیام ۱۴| پیام ۱۵ | بخش سوم | هنر تبدیل رخداد به تجربه پیام ۱۶ | پیام ۱۷ | پیام ۱۸ | پیام ۱۹ | پیام ۲۰ | پیام ۲۱ | جمع‌بندی فصل؛ از رخداد تا هویت بخش چهارم | تکمیل عملیات تشییع پیام ۲۲ | پیام ۲۳ | پیام ۲۴ | پیام ۲۵ | پیام ۲۶ | پیام ۲۷ | پیام ۲۸ |. بخش پنجم | بازتاب‌ها | مراقبت‌های میدان این مجموعه، پایان کار نیست؛ آغاز شکل‌گیری یک ادبیات مشترک در حوزه میدان‌داری تربیتی نوجوان است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷