eitaa logo
جایزه برنامه
338 دنبال‌کننده
752 عکس
235 ویدیو
115 فایل
جشنواره جایزه برنامه تلاشی است برای تقدیر از طراحی برنامه‌های موثر موقعیت‌آفرین مبتنی بر نظریه تربیتی برای مخاطب دانش‌آموزان سرافراز و آینده‌ساز میهن عزیزمان💕 مدیر کانال @Ahlsadad
مشاهده در ایتا
دانلود
جایزه برنامه
🌷 پیام ۱۸ | اربعین؛ مدرسه «اخلاقِ مقاومت» بسم‌الله الرحمن الرحیم گاهی وقتی از مقاومت سخن می‌گوییم،
🌷 پیام ۱۹ | اربعین؛ از تربیت انسان تا ساختن جامعه مقاوم بسم‌الله الرحمن‌الرحیم یکی از پرسش‌های مهم این است: اگر اربعین این همه انسان را متحول می‌کند، چرا این تحول فقط در همان چند روز باقی نماند؟ پاسخ را باید در یک حقیقت جست‌وجو کرد. هدف اربعین، فقط ساختن «افراد خوب» نیست؛ هدف، ساختن «جامعه خوب» است. جامعه‌ای که مردمش به جای رقابت، همکاری را تمرین کنند... به جای بی‌تفاوتی، مسئولیت‌پذیر باشند... به جای منفعت شخصی، خیر جمعی را ببینند... و در روزهای سخت، یکدیگر را تنها نگذارند. اگر این روحیه در جامعه گسترش یابد، حاصل آن تنها اخلاق فردی نیست؛ «استحکام اجتماعی» است. جامعه‌ای که اعتماد، همدلی، خدمت و ایثار در آن زنده باشد، در برابر بحران‌ها نیز مقاوم‌تر خواهد بود. شاید به همین دلیل است که اربعین را نباید فقط یک آیین عبادی دانست؛ اربعین، تمرین سالانه ساختن جامعه‌ای است که بتواند در روزهای سخت، کنار هم بایستد. 📌 تأملی برای مربیان اگر نوجوان پس از اربعین فقط خودش بهتر شود، اتفاق ارزشمندی رخ داده است. اما اگر یاد بگیرد دیگران را نیز با خود بالا بکشد، دست نیازمندی را بگیرد، امید بیافریند و گرهی از جامعه باز کند، آن‌گاه اربعین، رسالت تمدنی خود را آغاز کرده است. شاید مهم‌ترین دستاورد اربعین، تربیت انسان‌هایی باشد که هر جا هستند، به جای افزودن بر مشکلات، بخشی از راه‌حل جامعه باشند. ✍️ ادامه دارد... 🌷 پیام ۲۰ | مأموریت پس از اربعین؛ چگونه حال و هوای اربعین را به ۳۶۵ روز سال ببریم؟ 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
جایزه برنامه
🌷 پیام ۱۹ | اربعین؛ از تربیت انسان تا ساختن جامعه مقاوم بسم‌الله الرحمن‌الرحیم یکی از پرسش‌های مهم
🌷 پیام ۲۰ | اربعین تمام نمی‌شود؛ مأموریت ما آغاز می‌شود بسم‌الله الرحمن الرحیم وقتی از کربلا بازمی‌گردیم، یک سؤال سرنوشت‌ساز پیش روی ماست: آیا اربعین به پایان رسیده است؟ از نظر تقویم، بله. اما از نگاه تربیت، تازه آغاز شده است. اگر اربعین، مدرسه صبر بود... اکنون خانه، کلاس صبر است. اگر اربعین، مدرسه خدمت بود... اکنون محله، میدان خدمت است. اگر اربعین، مدرسه مواسات بود... اکنون همسایه، همکار، همکلاسی و خویشاوند، فرصت مواسات‌اند. اگر اربعین، مدرسه مقاومت بود... اکنون زندگی روزمره، میدان مقاومت است. راز ماندگاری اربعین، در بازگشت از کربلا نیست؛ در «بازنگشتن از سبک زندگی اربعینی» است. اربعین زمانی به ثمر می‌نشیند که زائر، خود به یک «موکب سیار اخلاق» تبدیل شود؛ هر جا می‌رود، امید ببرد... احترام ببرد... خدمت ببرد... و دل‌ها را به حسین علیه‌السلام نزدیک‌تر کند. 📌 تأملی برای مربیان موفقیت یک کاروان را با تعداد زائرانش نسنجیم؛ با تعداد انسان‌هایی بسنجیم که پس از اربعین، در خانواده، مدرسه، دانشگاه، مسجد و جامعه، اخلاق حسینی را زندگی می‌کنند. شاید بزرگ‌ترین موکب اربعین، همان انسانی باشد که پس از سفر، هر روز در حال خدمت به بندگان خداست. ✍️ پایان حلقه دوم اگر حلقه اول، «میدان‌داری تربیتی در تشییع» بود، و حلقه دوم، «میدان‌داری تربیتی در اربعین»؛ اکنون نوبت آن است که این تجربه‌ها را به یک «سبک دائمی میدان‌داری تربیتی» تبدیل کنیم؛ سبکی که هر رخداد اجتماعی را به فرصتی برای رشد انسان، استحکام جامعه و گسترش فرهنگ حسینی تبدیل کند. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
جایزه برنامه
🌷 پیام ۲۰ | اربعین تمام نمی‌شود؛ مأموریت ما آغاز می‌شود بسم‌الله الرحمن الرحیم وقتی از کربلا بازمی
🌷 پیام ۲۱ | باید برخاست... بسم‌الله الرحمن الرحیم اکنون که این حلقه به پایان می‌رسد، شاید مهم‌ترین سؤال این باشد: پس از اربعین، وظیفه ما چیست؟ آیا منتظر محرم بعدی بمانیم؟ منتظر اربعین سال آینده؟ یا آنچه را در این مسیر آموخته‌ایم، به متن زندگی بیاوریم؟ ما بر این باوریم که اربعین، یک مقصد نیست؛ یک آغاز است. آغاز نسلی که... اخلاق را فقط نمی‌گوید؛ زندگی می‌کند. خدمت را فقط تحسین نمی‌کند؛ انجام می‌دهد. امید را فقط آرزو نمی‌کند؛ می‌آفریند. و هرجا که باشد، می‌کوشد انسان‌ها را یک قدم به خدا، به مردم و به حقیقت نزدیک‌تر کند. این مجموعه نیز پایان راه نیست. دعوتی است برای شکل‌گیری یک ادبیات تازه در «میدان‌داری تربیتی»؛ ادبیاتی که هر رخداد بزرگ اجتماعی را، از تشییع و اربعین گرفته تا خدمت‌رسانی، اردوهای جهادی، هیئت‌ها، مناسبت‌های ملی و همه میدان‌های زندگی، به فرصتی برای تربیت تبدیل کند. اگر هر مربی، تنها یک موقعیت تربیتی بیافریند... اگر هر هیئت، تنها یک هسته خدمت تربیتی تشکیل دهد... اگر هر کاروان، تنها چند «انسان اربعینی» تربیت کند... آن‌گاه جامعه ما، آرام‌آرام به جامعه‌ای مستحکم‌تر، اخلاقی‌تر و امیدوارتر تبدیل خواهد شد. 🌷 باید برخاست... نه فقط برای برگزاری یک مراسم... بلکه برای ساختن انسان... و نه فقط برای ساختن انسان... بلکه برای ساختن جامعه. «میدان»، هنوز ادامه دارد... 🌷 باید برخاست... | پایان یک حلقه، آغاز یک راه «این مجموعه درباره اربعین به پایان رسید؛ اما پروژه "میدان‌داری تربیتی نوجوان" ادامه دارد. هدف ما، استخراج الگوهای تربیتی از همه میدان‌های بزرگ اجتماعی و دینی است تا به‌تدریج ادبیات مشترکی در حوزه تربیت میدانی شکل گیرد.» 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
هدایت شده از جایزه برنامه
🌷 باید برخاست... نقشه راه مطالعه حلقه دوم اربعین؛ از زیارت تا تربیت اساتید، مربیان و فعالان عزیز تربیتی حلقه دوم این مجموعه، تنها چند یادداشت درباره پیاده‌روی اربعین نیست؛ بلکه تلاشی است برای خواندن اربعین از منظر «تربیت». پیشنهاد می‌کنیم این پیام‌ها را به ترتیب مطالعه کنید؛ زیرا هر بخش، مقدمه‌ای برای بخش بعدی است. 🌱 فصل اول | کشف مسئله چرا اربعین یک موقعیت استثنایی تربیتی است؟ پیام ۱ | پیام ۲ | پیام ۳ | پیام ۴ | پیام ۵ | پیام ۶ | در این بخش، ابتدا از ظاهر اربعین عبور می‌کنیم و این پرسش را دنبال می‌کنیم که چرا این آیین عظیم، چنین قدرتی در تربیت انسان دارد و چه ویژگی‌هایی آن را به یکی از کم‌نظیرترین میدان‌های تربیتی جهان اسلام تبدیل کرده است. 🌱 فصل دوم | هنر میدان‌داری تربیتی مربی در اربعین چه می‌کند؟ پیام ۷ | پیام ۸ | پیام ۹ | پیام ۱۰ | پیام ۱۱ | پیام ۱۲ | پیام ۱۳ | پیام ۱۴ | در این فصل، از نگاه یک مربی به اربعین می‌نگریم؛ اینکه چگونه می‌توان لحظه‌های عادی سفر را به فرصت‌های تربیتی تبدیل کرد، چگونه موکب را به مدرسه اخلاق بدل ساخت و چگونه نوجوان را از «همراه سفر» به «فاعل تربیت» رساند. 🌱 فصل سوم | از زیارت تا سبک زندگی اربعین چگونه انسان و جامعه را می‌سازد؟ پیام ۱۵ | پیام ۱۶ | پیام ۱۷ | پیام ۱۸ | پیام ۱۹ | پیام ۲۰ | پیام ۲۱ | فصل پایانی، افق اربعین را فراتر از ایام سفر ترسیم می‌کند؛ از اخلاق مقاومت و استحکام اجتماعی تا این پرسش اساسی که چگونه می‌توان تجربه اربعین را به یک سبک زندگی و یک جریان دائمی تربیتی تبدیل کرد. سه پیشنهاد برای مطالعه 🔹 اگر فرصت کمی دارید... پیام‌های ۱، ۷، ۱۲، ۱۸ و ۲۱ را مطالعه کنید. این پنج پیام، ستون‌های اصلی حلقه دوم را تشکیل می‌دهند. 🔹 اگر مربی کاروان یا فعال فرهنگی هستید... پیام‌ها را هر شب، متناسب با همان مرحله از سفر، با اعضای کاروان یا حلقه‌های تربیتی مرور کنید و درباره تجربه‌های همان روز گفت‌وگو نمایید. 🔹 اگر دغدغه نظریه‌پردازی تربیتی دارید... این مجموعه را نه به‌عنوان متن مناسبتی، بلکه به‌عنوان پیش‌نویسی برای شکل‌گیری ادبیات «میدان‌داری تربیتی» مطالعه کنید؛ ادبیاتی که می‌تواند مبنای پژوهش، آموزش، طراحی برنامه‌های تربیتی و تولید الگوهای عملیاتی در دیگر میدان‌های اجتماعی نیز قرار گیرد. 🌷 اربعین، پایان یک سفر نیست؛ آغاز یک نگاه تربیتی است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
جایزه برنامه
🌷 باید برخاست... نقشه راه مطالعه حلقه دوم اربعین؛ از زیارت تا تربیت اساتید، مربیان و فعالان عزیز
🌷 باید برخاست... میدان‌داری تربیتی نوجوان پیام پایانی | آیا تربیت در میدان، همان یادگیری تجربی است؟ هرگاه از «تربیت در میدان» سخن می‌گوییم، معمولاً این پرسش مطرح می‌شود: «آیا این همان چیزی نیست که جان دیویی و نظریه‌پردازان یادگیری تجربی سال‌ها پیش گفته‌اند؟» پرسش مهمی است. آری؛ دیویی گام بزرگی برداشت. او نشان داد که انسان، صرفاً با شنیدن و حفظ کردن رشد نمی‌کند؛ بلکه باید در متن زندگی، تجربه کند، مسئله حل کند و با موقعیت‌های واقعی مواجه شود. این دستاورد، آموزش را از کلاس‌های حافظه‌محور به زندگی نزدیک کرد. اما تربیت اسلامی، در همین نقطه متوقف نمی‌شود. تفاوت اصلی در این است که هر تجربه‌ای، تربیت‌آفرین نیست. آنچه انسان را متحول می‌کند، زیستن در یک میدان معنادار است. از این رو، «تربیت در میدان» دست‌کم در شش مؤلفه، از نظریه‌های رایج تجربه‌محور متمایز می‌شود: ۱. تفاوت در غایت در بسیاری از نظریه‌های معاصر، هدف تجربه، رشد توانایی‌های فرد، حل مسئله یا سازگاری با زندگی است. اما در تربیت اسلامی، غایت، قرب الهی، شکل‌گیری فضائل اخلاقی و ساختن انسان موحد است. ۲. تفاوت در ماهیت تجربه هر تجربه‌ای، تربیت نیست. تجربه زمانی تربیت‌آفرین است که جهت، معنا و غایت الهی پیدا کند. ۳. تفاوت در ماهیت میدان در نگاه رایج، میدان یک موقعیت اجتماعی است. اما در تربیت اسلامی، میدان، یک زیست‌بوم قدسی است؛ جایی که انسان، هم‌زمان با خدا، امام، امت، تاریخ، عبادت و مسئولیت مواجه می‌شود. ۴. تفاوت در نقش جمع در اینجا فقط یک اجتماع شکل نگرفته است. بلکه امت شکل گرفته است. جمعی که پیوندش، ایمان، محبت و ولایت است، نه صرف هم‌زمانی حضور. ۵. تفاوت در نقش مربی مربی فقط تسهیل‌گر تجربه نیست. او مهندس میدان است؛ موقعیت را طراحی می‌کند، به تجربه معنا می‌بخشد، آن را روایت می‌کند و از دل تجربه، هویت می‌سازد. ۶. تفاوت در نتیجه هدف، صرف یادگیری یا کسب مهارت نیست. هدف، تحول هویت است. یعنی انسان، پس از خروج از میدان، دیگر همان انسانِ پیشین نباشد. شاید بتوان تفاوت این دو نگاه را در یک جمله خلاصه کرد: دیویی می‌گوید انسان با تجربه رشد می‌کند؛ اما تربیت اسلامی می‌گوید انسان با زیستن در یک میدانِ معنادار، قدسی و جهت‌دار، دگرگون می‌شود. اربعین، اعتکاف، حج، راهیان نور، هیئت و حتی تشییع شهدا، اگر درست فهم و طراحی شوند، صرفاً «برنامه» نیستند؛ زیست‌بوم‌های تربیتی هستند. رسالت امروز مربیان، فقط تولید محتوا نیست؛ بلکه طراحی چنین زیست‌بوم‌هایی است. باید برخاست... و امروز، برخاستن یعنی از ساختن کلاس‌ها، به ساختن میدان‌های تربیت بیندیشیم؛ زیرا انسان، بیش از آنکه با شنیدن ساخته شود، با زیستن ساخته می‌شود. 🗓 ۱۴۰۵۰۵۰۵ 🌷🇮🇷🏴🌷
هدایت شده از جایزه برنامه
🌷 باید برخاست... نقشه راه مطالعه حلقه دوم اربعین؛ از زیارت تا تربیت اساتید، مربیان و فعالان عزیز تربیتی حلقه دوم این مجموعه، تنها چند یادداشت درباره پیاده‌روی اربعین نیست؛ بلکه تلاشی است برای خواندن اربعین از منظر «تربیت». پیشنهاد می‌کنیم این پیام‌ها را به ترتیب مطالعه کنید؛ زیرا هر بخش، مقدمه‌ای برای بخش بعدی است. 🌱 فصل اول | کشف مسئله چرا اربعین یک موقعیت استثنایی تربیتی است؟ پیام ۱ | پیام ۲ | پیام ۳ | پیام ۴ | پیام ۵ | پیام ۶ | در این بخش، ابتدا از ظاهر اربعین عبور می‌کنیم و این پرسش را دنبال می‌کنیم که چرا این آیین عظیم، چنین قدرتی در تربیت انسان دارد و چه ویژگی‌هایی آن را به یکی از کم‌نظیرترین میدان‌های تربیتی جهان اسلام تبدیل کرده است. 🌱 فصل دوم | هنر میدان‌داری تربیتی مربی در اربعین چه می‌کند؟ پیام ۷ | پیام ۸ | پیام ۹ | پیام ۱۰ | پیام ۱۱ | پیام ۱۲ | پیام ۱۳ | پیام ۱۴ | در این فصل، از نگاه یک مربی به اربعین می‌نگریم؛ اینکه چگونه می‌توان لحظه‌های عادی سفر را به فرصت‌های تربیتی تبدیل کرد، چگونه موکب را به مدرسه اخلاق بدل ساخت و چگونه نوجوان را از «همراه سفر» به «فاعل تربیت» رساند. 🌱 فصل سوم | از زیارت تا سبک زندگی اربعین چگونه انسان و جامعه را می‌سازد؟ پیام ۱۵ | پیام ۱۶ | پیام ۱۷ | پیام ۱۸ | پیام ۱۹ | پیام ۲۰ | پیام ۲۱ | پیام مهم پایانی | آیا تربیت در میدان، همان یادگیری تجربی جان دیویی و...است؟ فصل پایانی، افق اربعین را فراتر از ایام سفر ترسیم می‌کند؛ از اخلاق مقاومت و استحکام اجتماعی تا این پرسش اساسی که چگونه می‌توان تجربه اربعین را به یک سبک زندگی و یک جریان دائمی تربیتی تبدیل کرد. سه پیشنهاد برای مطالعه 🔹 اگر فرصت کمی دارید... پیام‌های ۱، ۷، ۱۲، ۱۸ و ۲۱ و پیام پایانی را مطالعه کنید. این پنج پیام، ستون‌های اصلی حلقه دوم را تشکیل می‌دهند. 🔹 اگر مربی کاروان یا فعال فرهنگی هستید... پیام‌ها را هر شب، متناسب با همان مرحله از سفر، با اعضای کاروان یا حلقه‌های تربیتی مرور کنید و درباره تجربه‌های همان روز گفت‌وگو نمایید. 🔹 اگر دغدغه نظریه‌پردازی تربیتی دارید... این مجموعه را نه به‌عنوان متن مناسبتی، بلکه به‌عنوان پیش‌نویسی برای شکل‌گیری ادبیات «میدان‌داری تربیتی» مطالعه کنید؛ ادبیاتی که می‌تواند مبنای پژوهش، آموزش، طراحی برنامه‌های تربیتی و تولید الگوهای عملیاتی در دیگر میدان‌های اجتماعی نیز قرار گیرد. 🌷 اربعین، پایان یک سفر نیست؛ آغاز یک نگاه تربیتی است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
هدایت شده از جایزه برنامه
بسم‌الله الرحمن الرحیم همراهان گرامی و دوستان عزیز! در ماه ربیع الاول، ماه بهار بندگی و رویش می‌خواهم برای شما بنویسم که رسالت‌تان چیزی کمتر از رسالت پیامبران نیست. چرا که پیامبران آمده‌اند برای تربیت انسان، و شما نیز پرچم‌داران این راهید. تربیت کاری است آکنده از دقت، ظرافت، لطافت، حکمت و عشق. تربیت مثل رشته‌های باریک اما استوار یک فرش دست‌باف است؛ هر گره و هر رنگ در جای خودش اگر درست انتخاب نشود، تصویر کلّی ناقص خواهد ماند. انسان نیز چنین است: اگر یک عاطفه در زمان خودش تأمین نشود، اگر یک نیاز فکری در سنّ مناسب پاسخ نگیرد، اگر یک سؤال بی‌پاسخ بماند، ممکن است مسیری از زندگی تغییر کند. باید توجه داشت که نسل امروز و فردا، حسّاس‌تر و پیچیده‌تر از نسل‌های گذشته است. کودک و نوجوان امروز در جهانی زندگی می‌کند که هزاران پیام، تصویر، و الگو به سمت او سرازیر می‌شود. اگر ما بخواهیم با همان روش‌های ساده و سنتی گذشته کار کنیم، بی‌تردید از قافله عقب خواهیم ماند. به همین دلیل، تربیت امروز بیش از همیشه به ، ، و نیاز دارد. یعنی نگاه عاشقانه و مهربان به متربی؛ دیدن استعدادهای پنهان او حتی وقتی خودش از آنها خبر ندارد. یعنی شناخت لحظه‌های حساس، مثل لحظه‌ای که یک نوجوان به‌ظاهر با بی‌حوصلگی سؤالی می‌پرسد، اما در واقع جانش به دنبال چراغ هدایت است. یعنی توجه علمی به مراحل رشد، به نیازهای متفاوت هر سن، و به تفاوت‌های فردی و فرهنگی متربیان. یعنی توانایی پیوند دادن روش‌ها با حقیقت‌های عمیق انسانی و الهی؛ یعنی استفاده درست از تجربه‌ها در کنار الهام از قرآن و سنت. و البته و ایمان، که جانِ تربیت است؛ بدون آنها همه مهارت‌ها به ابزاری سرد و بی‌روح تبدیل می‌شود. یک « کار علمی » است، چون نیازمند مطالعه و شناخت است؛ و در عین حال یک « کار هنری » است، چون با دل و احساس گره خورده است. مربی باید هم مثل یک بیاموزد، و هم مثل یک بیافرینَد. دوستان! گاهی ما فکر می‌کنیم که با گذراندن یک دوره یا با چند سال تجربه، دیگر کامل شده‌ایم. اما حقیقت این است که تربیت پایان ندارد؛ همان‌طور که انسان بی‌پایان است . هر مربی باید یک « یادگیرنده مادام‌العمر » باشد؛ یعنی همیشه در حال ، و خویش. اگر مربی از یادگیری بازایستد، تربیت او خشکیده می‌شود. ✨ این را زیاد شنیدید که امیرالمؤمنین علی‌بن‌ابیطالب علیه‌السلام فرمودند: « مَن نَصَبَ نَفسَه للنّاس إماماً فلیَبدأ بتعلیم نفسِه قبلَ تعلیم غیره »؛ یعنی کسی که خود را راهنما می‌داند، باید پیش از هر چیز خودش را تربیت کند. این یعنی تربیت از درون مربی آغاز می‌شود. اگر من صبور نباشم، را نمی‌توانم آموزش دهم. اگر من خودم اهل حقیقت‌جویی نباشم، شاگردانم را نمی‌توانم بار بیاورم. شخصیت ما، بزرگ‌تر از زبان ما سخن می‌گوید. و در نهایت: بدانید که تربیت، ساختن است. ما شاید نتیجه کار خود را به‌طور کامل نبینیم، اما هر لبخند پاک یک کودک، هر اندیشه روشنی در ذهن یک نوجوان، و هر گامی که یک جوان در مسیر درست برمی‌دارد، ثمره‌ی زحمات پنهان شماست. تربیت، بنا کردن . و چه افتخاری بالاتر از اینکه شما امروز، این سرزمین‌جان و این امت‌عزیز باشید. ان‌شاءالله با بر خدا و دل‌هایمان با سرچشمه وحی ، این مسیر را با و ادامه دهیم. ✍ محمد جواد فدایی 🗓۱۴۰۴۰۶۰۵ 🌷🇮🇷🌷
✍️ عناوین زیر برگرفته از صحبت‌های اساتید محترم حاضر در هم اندیشی «میدان تربیت و تربیت در میدان» می‌باشد که قابلیت تحقیق و ارائه محصول پژوهشی دارد👇 🔍 بازتولید نظریه تربیت انقلابی از رهگذر تبیین مولفه های «تربیت میدانی» 🔍 تجربه «تربیت در میدان» از منظر معرفت شناسی اسلامی 🔍 تحلیل تاثیر «تربیت در میدان» در تقویت ادراک و احساس نوجوان 🔍 بررسی ظرفیت «میدان» برای تاثیرگذاری در تمام ساحات تربیتی 🔍 تبیین اضلاع موثر در الگوی دفاع متناسب با مختصات الگوی جدید دشمن در جنگ 🔍 تبیین ارکان وطن دوستی، به عنوان پیش شرط الگوی «تربیت میدانی» 🔍 ظرفیت های تربیتی جنگ از منظر قرآن کریم، با تاکید بر «میدان تربیت» 🔍 مقتضیات فطری کودک و نوجوان متناسب با الگوی «تربیت در میدان» 🔍 ظرفیت میدان در جهت تربیت توحیدی 🔍 نگاهی گذرا به چالش های معرفتی کودک و نوجوان در زمان جنگ 🔍 «جریان شناسی تربیت در میدان»؛ نگاهی نقادانه به رویکردهای تربیتی موجود در میدان 🔍 بنیان‌های نظری موثر در طراحی الگوی مطلوب «تربیت در میدان» 🔍 «نوجوان پیشران»؛ الگوی مطلوب رهبر شهید برای «میدان تربیت» 🔍 روش شناسی استنطاق مولفه‌های «تربیت میدانی» از منابع وحیانی 🔍 و ... کانال اطلاع‌رسانی فقه تربیت مرکز فقهی 👇 https://eitaa.com/F_tarbiat_MAF ┄┅┅┅┅┄❅💠❅┄┅┅┅┅┄ گروه آموزشی پژوهشی فقه تربیت مرکز فقهی ائمه‌اطهار علیهم‌السلام
🔶 انجمن علمی اخلاق حوزه علمیه قم نشست علمی برگزار کرد با همکاری 🔸گروه علمی مبانی اندیشه مجتمع آموزش عالی علوم انسانی اسلامی جامعة المصطفی العالمیة 🔸مرکز پژوهشی اخلاق و تربیت اسلامی 🔸جامعة الزهرا سلام‌الله‌علیها 🔸مؤسسه آموزش عالی اخلاق‌وتربیت 🔺 موضوع نشست علمی: ابعاد اخلاقی تربیتی پیاده‌روی اربعین 🔻 مسأله محوری: راز انسان‌سازی پیاده‌روی اربعین چرا میلیون‌ها انسان، با وجود سختی‌های راه، هر سال مشتاقانه راهی اربعین می‌شوند؟ چه رازی در این سفر نهفته است که بسیاری، پس از بازگشت، احساس می‌کنند دیگر همان انسان سابق نیستند؟ آیا این تحول، فقط محصول احساسات و شور معنوی است، یا اربعین از یک منطق عمیق تربیتی برخوردار است؟ در این نشست، تلاش شد با نگاهی اخلاقی و تربیتی، به این پرسش پاسخ دهم و نشان دهم که اربعین، تنها یک زیارت نیست؛ بلکه یک زیست‌بوم تربیتی و مدرسه‌ای برای ساختن انسان فاضل است. در این مسیر، چارچوبی با عنوان «تربیت در میدان» ارائه می‌شود؛ نگاهی که می‌تواند فهم ما از اربعین و دیگر موقعیت‌های تربیتی را عمیق‌تر کند. 🎙 این نشست در سه بخش تقدیم می‌شود: قسمت اول ⏱ ۲۱ دقیقه با دور تند گوش کنید. قسمت دوم ⏱ ۲۰ دقیقه با دور تند گوش کنید. قسمت سوم ⏱ ۱۹ دقیقه با دور تند گوش کنید. 📆 ۱۴۰۵۰۵۰۵ 👤ارائه‌دهنده: حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر محمدجواد فدایی 👤 دبیر علمی: حجت‌الاسلام دکتر حق‌شناس ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
My Recordingنشست علمی استاد فدایی 14050505_Clip 1.mp3
زمان: حجم: 15.3M
🔶 انجمن علمی اخلاق حوزه علمیه قم نشست علمی برگزار کرد: 🔺 موضوع نشست علمی: ابعاد اخلاقی تربیتی پیاده‌روی اربعین 🔻 مسأله محوری: راز انسان‌سازی پیاده‌روی اربعین 🎧 بخش اول | چرا بعضی خاطره‌ها تا آخر عمر با ما می‌مانند؟ چرا خاطره یک اربعین، اعتکاف یا تشییع شهدا، سال‌ها بعد هم زنده است؛ اما بسیاری از آموزش‌های رسمی فراموش می‌شوند؟ آیا ممکن است خودِ «میدان» نقش یک مربی را ایفا کند؟ در این بخش، ایده «تربیت در میدان» و تفاوت آن با آموزش‌های معمول، با طرح یک پرسش اساسی تبیین می‌شود. آیا انسان بیشتر با شنیدن ساخته می‌شود یا با زیستن؟ ⏱ ۲۱ دقیقه با دور تند گوش کنید. 📆 ۱۴۰۵۰۵۰۵ 👤ارائه‌دهنده: حجت‌الاسلام فدایی 👤 دبیر علمی: حجت‌الاسلام حق‌شناس ــــــــــــــــــ 🌷🇮🇷🏴🚩🌷