[در آتشم...]

«چه بگویم نگفته‌ هم پیداست غم این عشق مگر یکی و دوتاست به همم ریخته‌ست گیسویی به همم ریخته‌ست مدت‌هاست..»

گم‌شده‌ی ما در این زمان تنها و تنها و تنها امام زمان ارواحنا فداه است. هرچه غم و اندوه و دل‌تنگی می‌کِشیم از دوری از ایشان است..

#خدای‌عزیزم من فهمیدم "یوم الحسرة" کارم خیلی زاره. فهمیدم حسرت خوردن بابت از دست دادن موقعیت‌های خوب، جوری همه‌ی وجود آدم رو می‌سوزونه که آتیش جهنم درمقابلش هیچه! خدایا این حسرت رو از من بگیر و به بهترین حالت برام جبرانش کن. خدایا کاری کن روز قیامت که همه حسرت می‌خورن، اصلا برخلاف اسمش که یوم الحسرته، ما حسرت نخوریم. خدایا نمی‌دونم هردوتاش چجوری، ولی قرار هم نیست من بدونم چون تو خدایی، من بنده! خودت حلش کن..

جواب می‌ده بچه‌ها.

عیدتون مبارک شیعه‌ها✨

خدایا شکرت.

تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد شبنم به آفتاب رسید آفتاب شد - صائب

من وظیفه دارم بگم هرچی دارم که نه، حتی "بودنم"، یعنی هستی‌م از شماست خانوم. این یعنی من وقف شما هستم و می‌خوام که باشم. توی کل زندگیم، مثل شب‌های عملیات، هروقت کار گره خورد، گره کور، وقتی به گردنه‌ی صعب‌العبور خوردم، از درونم یکی بهم گفت فقط به دست شما حل می‌شه؛ و شد! بزرگ‌ترین اتفاقات زندگیم رو از اول می‌دم دست شما چون می‌دونم خدا داده دست شما.. چرا اینارو می‌گم؟ برای اینکه گواه بگیرم برای ادعام. همه‌ی عالَم شاهد ادعای من که «من مال شما هستم». برای این‌که آخر کار شما بیاید دنبال چیزی که صاحبش هستید و من رو بردارید و ببرید دقیقا کنار خودتون.. «من بی شما به جنت اعلی نمی‌روم من فاطمه (س) ندیده ز دنیا نمی‌روم..»

گوهر رو به دست نااهلش بدید می‌فرمان سنگه! برخی معارف و عرفان‌ها همین حکم رو دارند. زمانی امام رحمت‌الله‌علیه رو بابت فلسفه گفتن تکفیر می‌کردند چون نمی‌فهمیدند که این کیمیا چیه. امروز هم هنوز هستند کسانی که نفهمند و درک نکنند که عرفان چیست، سلوک چیست و عرفا که بودند؟ ما هم البته در جایگاه درک نیستیم امّا مدعی دین‌داری و دین‌مداری هم نه آن‌چنان که بعضی‌ها.. بگذریم. القصه که قدر زر زرگر شناسد و این حرف‌ها. ما کجا و عالَم بزرگان کجا. #إنتبهوا

پروردگار ما خیلی کار بلَده؛ ما متوجه نیستیم! گاهی باید زمان بگذره تا شما متوجه بشی که خدا چقدر مویی شما رو از کنار یه چاه عمیق، یه خطر بزرگ عبور داده! شاید شما فقط با خودت گفتی «عه چرا نشد/چرا این‌طوری شد؟» یا شاید همون رو هم نگفتی چون ندیدی کنارت یه درّه بود. خلاصه که آره؛ اعتماد و تکیه‌ی ما به خدا یه جور دیگه باید باشه.