همه شب در دل این بستر جانم آن گمشده را جوید زین همه کوشش بی حاصل عقل سرگشته به من گوید: "زن بدبخت دل افسرده ببر دمی از یاد او را این خطا بود که ره دادی به دل، آن عاشق بدخو را آن کسی را که تو می‌جویی کی خیال تو به سر دارد بس کن این ناله و زاری را بس کن! او یار دگر دارد." لیکن این قصه که می‌گوید کی به نرمی رودم در گوش نشود هیچ ز افسونش آتش حسرت من خاموش می‌روم تا که عیان سازم راز این خواهش سوزان را نتوانم که برم از یاد هرگز آن مرد هوسران را شمع، ای شمع! چه می‌خندی؟ به شب تیره‌ی خاموشم به خدا مردم از این حسرت که چرا نیست در آغوشم : ) -فروغ‌فرخ‌زاد

_

چایت را میخوری با دیگران ای بی وفا ؟ میرسی بر من سخن از قند خونت میزنی؟

ای آینه مردم من از این حسرت و افسوس او نیست که بر سینه فشارد بدنم را -فروغ‌فرخ‌زاد

حاضرم در عوض دست کشیدن ز بهشت تو فقط قسمت من باشی و من قسمت تو

بی رمق مانده دلم نای نفس‌هایم باش شانه های تو مرا قرص نگه می‌دارند

خوشم که عشق تو رسوای شهر کرده مرا غمت مباد اگر از چشم خلق افتادم ... -سیدتقی‌سیدی

در سرم غیر هوای تو تمنایی نیست بطلب تا که فقط سیر نگاهت بکنم . .

ازهمان‌روزی‌که‌گفتی‌دوستت‌دارم‌تورا هرکسی‌من‌راکه‌دیده‌گفته‌زیباترشدی .

آسمـان دلِ من ابري و دلجویی نیست هر کجا مینگرم بي تو هیاهویـی نیست ،

شده‌دلتنگ‌شوی‌چاره‌نیابی‌جزاشک !؟ من‌برایش‌چاره‌یافتم،کربلاهست‌وبس؛