eitaa logo
تأملات | محمد ولیانپور
551 دنبال‌کننده
78 عکس
7 ویدیو
1 فایل
یادداشت‌ها و تأملات محمد ولیان‌پور طلبه | در باب سیاست، فرهنگ و رسانه | عدالتخواه ارتباط با من در ویراستی و فارس: virasty.com/valianpour farsnews.ir/Valianpour
مشاهده در ایتا
دانلود
ترامپ در لحظه از جزئیات مطلع می‌شود نتانیاهو هم به فاصله چنددقیقه در جریان قرار می‌گیرد بعد هم مقامات سایر کشورهای هم‌پیمان با دشمن مقامات آگاه دشمن هم ریز مذاکرات را منتشر می‌کنند... این وسط فقط مردم ایران نامحرمند! چون اگر چیزی به بگوییم «دشمن» اطلاع پیدا می‌کند!!! و تنها توصیه به مردم این است که گوششان به بی‌خبری داخلی باشد نه های دشمن! از همین قبیل بخوانید: روایت اول؛ روایت مردم صفحه من در ویراستی: virasty.com/valianpour تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
مذاکره وسط خیابان! در مذاکره با واسطه‌هایی مثل پاکستان طبیعی است که دشمن، یعنی آمریکا در جریان جزئیات مسائل قرار گیرد. سرعت انتقال هم معمولا بالاست که خودش را در توئیت‌های رئیس‌جمهور آمریکا نشان می‌دهد. ترامپ حتی زمان را برای خواندن و پاسخ به پیشنهادات طرف ایرانی از دست نمی‌دهد و بلافاصله دریافت پیام را اعلام می‌کند و پاسخ را به توئیت بعدی حواله می‌کند. این البته همه ماجرا نیست؛ علاوه بر مقامات آمریکایی که در لحظه از جزئیات مذاکره مطلع می‌شوند، مقامات اسرائیل هم با فاصله چنددقیقه در جریان قرار می‌گیرند و همین‌طور مقامات سایر کشورهای هم‌پیمان با دشمن. ساعتی نمی‌گذرد که مقامات آگاه دوست و دشمن، ریز مذاکرات را در رسانه‌های غربی منتشر می‌کنند و تحلیل‌های مختلف آغاز می‌شود. و جالب‌تر از همه مقامات و منابع آگاه ایرانی هستند که آگاهیشان را به‌جای رسانه‌های داخلی صرف رسانه‌های خارجی می‌کنند... این در حالی است که در ایران تقریبا هیچ خبر و گزارشی از ماجرا وجود ندارد و رسانه‌های تشنه داخلی، راهی جز آویختن به روایت رسانه‌ای دشمن ندارند. افکار عمومی ایرانی هم سرنوشت خودش را لاجرم باید از لابه‌لای سطور همین روایت‌ها پیدا کند! حالا دیگر مردم عادت کرده‌اند به این‌که اخبار دست‌اول را از دشمن بشنوند. البته کار دشمن فقط روایت‌سازی اولیه نیست؛ هر روز و هر ساعت روایت می‌سازد و افکار عمومی را زیر بمباران توئیت‌ها و مصاحبه‌ها و کنفرانس‌های خبری می‌گیرد و پشت‌بندش سیل خبر و تحلیل از جزئیات واقعی و غیرواقعی در رسانه‌های غربی. اما در حالی که صدر تا ذیل مقامات و رسانه‌های دشمن از محتوای مذاکرات اطلاع دارند، مذاکره مخفیانه مگر مفهومی دارد؟ آیا این وسط فقط مردم ایران نامحرمند؟ مگر در مذاکره با دشمن هم اسرار مگویی هست که فاش شدنش نزد مردم به امنیت ملی آسیب بزند؟ کسی توقع اطلاع از اسرار نظامی و امنیتی کشور را ندارد؛ ولی در جایی که با خود دشمن مذاکره می‌کنیم، حداقل توقع این است که همان چیزی که با دشمن درمیان گذاشته‌ایم را از خودی بشنویم نه از دشمن. وگرنه چطور می‌توان انتظار داشت که مردم گوششان به بی‌خبری داخلی باشد نه رسانه‌های دشمن؟ با همه این بی‌محلی‌ها و ابهام‌ها و سؤالات بی‌جواب و در برابر همه این لشکرکشی‌ها و جنگ روایت‌ها و در کنار همه فشارهای اقتصادی و... مردم همچنان سنگر خیابان را حفظ کرده‌اند. کاش این مردم نازنین را زیر بمباران رسانه‌ای دشمن تنها نگذاریم... کاش می‌شد میز مذاکره را گذاشت وسط یکی از همین تجمعات شبانه؛ لابه‌لای شعارها و پلاکاردها و فریادها، طوری‌که صدا به صدای عاصم منیر نرسد! وسط همین مردمی که خون‌خواهی امام شهیدشان خونشان را به جوش آورده، تا شرط و شروط خیابان را فریاد بزنند و معجزه‌اش را باز هم ببینیم. کاش می‌شد میدان دیپلماسی را هم کشید بین مردم حاضر در میدان خیابان. همان مردم مبعوث‌شده‌ای که ایران را رهبری کردند، نه یک مشت سیاهی‌لشکر منفعل و منتظر روایت اول! تا فریادهای اثرگذارشان، هم نتیجه مذاکره را راست کند و هم روایتش را. بیشتر بخوانید: روایت یا واقعیت؟ پیام‌آور بعثت مردم تبیین با کدام اعتبار؟ تبیین نیمه خالی لیوان! روایت اول؛ روایت مردم مدیریت رسانه‌ای در بحران روایی نقد در سایه روایت فتح مذاکره در بنگاه معاملاتی ترامپ دیپلماسی مظلومیت یا اقتدار؟ ترامپ و صلح‌تراپی با جنگ دیپلماسی برای حل لاینحل عبور از دیپلماسی فانتزی پایان انفعال استراتژیک؟ زندگی به شرط مذاکره! تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
🌙 و من گواهى می‌دهم؛ به حقیقت ایمانم و آن‌چه بدان یقین دارم و اعتقادی که به توحیدت دارم و بدان‌چه در ضمیرم پنهان است و با رشته‌های عصبی چشمانم و خطوط پیشانیم و نایژه‌های تنفسی‌ام و پرده‌ها و سینوس‌های چهره‌ام و پرده گوشم و دو لبم که برهم می‌آیند و حرکت‌هاى زبانم و کام و آرواره‌ام و ریشه دندان‌هایم و پرزهای چشایی زبانم و رشته‌های عصبی مغزم و شاهرگ گردنم و لنف‌های پیچیده بر آن و استخوان‌های سینه‌ام و رشته‌رشته رگ‌ها و مویرگ‌های قلبم و گوشه‌های جگرم و آن‌چه را که قفسه سینه‌ام دربر گرفته و مفاصل و غضروف‌های استخوا‌ن‌هایم و قبض و بسط عضلات بدنم و سر انگشتانم و گوشتم و خونم و موى بدنم و بشره پوستم و عصبم و پاهایم و استخوانم و مغزم و رگ‌هایم و تمام اعضاء و جوارحم و آن‌چه از دوران شیرخوارگیم بر بدنم برآمده و آن‌چه را زمین از من بر خود گرفته و خوابم و بیداریم و آرمیدنم و حرکت‌هاى رکوع و سجودم... اعتراف می‌کنم: که اگر تصمیم بگیرم و قرن‌ها عمر کنم و بکوشم و بخواهم شکر یکى از نعمت‌هاى تو را به‌جای آورم نخواهم توانست! جز به لطف خود تو... که این لطف، نعمت دیگری‌ست؛ که ستایشی تازه و سپاس‌گزاری درازدامن دیگری را می‌طلبد! آرى... و اگر حریص باشم و بخواهم با همه حسابگران عالم، نعمت‌های تو را فقط به‌شماره درآوریم، نتوانیم! هیهات! کجا چنین چیزى میسر است؟ که تو خود در کتابت گفته‌ای که: «اگر بشمارید نعمت خدا را، شماره نتوانید کرد» 🌙 وَاَنا اَشْهَدُ يا اِلهى بِحَقيقَهِ ايمانى وَعَقْدِ عَزَماتِ يَقينى وَخالِصِ صَريحِ تَوْحيدى وَباطِنِ مَکْنُونِ ضَميرى وَعَلائِقِ مَجارى نُورِ بَصَرى وَاَساريرِ صَفْحَهِ جَبينى وَخُرْقِ مَسارِبِ نَفْسى وَخَذاريفِ مارِنِ عِرْنينى وَمَسارِبِ سِماخِ سَمْعى وَما ضُمَّتْ وَاَطْبَقَتْ عَلَيْهِ شَفَتاىَ وَحَرَکاتِ لَفْظِ لِسانى وَمَغْرَزِ حَنَکِ فَمى وَ فَکّى وَمَنابِتِ اَضْراسى وَمَساغِ مَطْعَمى وَمَشْرَبى يموَحِمالَهِ اُمِّ رَاءْسى وَبُلُوعِ فارِغِ حَباَّئِلِ عُنُقى وَمَا اشْتَمَلَ عَليْهِ تامُورُ صَدْرى وَحمائِلِ حَبْلِ وَتينى وَنِياطِ حِجابِ قَلْبى وَاءَفْلاذِ حَواشى کَبِدى وَما حَوَتْهُ شَراسيفُ اَضْلاعى وَحِقاقُ مَفاصِلى وَقَبضُ عَوامِلى وَاَطرافُ اَنامِلى وَلَحْمى وَدَمى وَشَعْرى وَبَشَرى وَعَصَبى وَقَصَبى وَعِظامى وَمُخّى وَعُرُوقى وَجَميعُ جَوارِحى وَمَا انْتَسَجَ عَلى ذلِکَ اَيّامَ رِضاعى وَما اَقلَّتِ الاَرْضُ مِنّى وَنَوْمى وَيَقَظَتى وَسُکُونى وَحَرَکاتِ رُکُوعى وَسُجُودى: اَنْ لَوْ حاوَلْتُ وَاجْتَهَدْتُ مَدَى الاَعصارِ وَالاَحْقابِ لَوْ عُمِّرْتُها اَنْ اءُؤَدِّىَ شُکْرَ واحِدَهٍ مِنْ اءَنْعُمِکَ مَا اسْتَطَعْتُ ذلِکَ! اِلاّ بِمَنِّکَ الْمُوجَبِ عَلَىَّ بِهِ شُکْرُکَ اَبَداً جَديداً وَثَنآءً طارِفاً عَتيداً اَجَلْ وَلوْ حَرَصْتُ اَنا وَالْعآدُّونَ مِنْ اَنامِکَ أنْ نُحْصِىَ مَدى اِنْعامِکَ سالِفِهِ وَ انِفِهِ ما حَصَرْناهُ عَدَداً وَلا اَحْصَيناهُ اَمَداً هَيْهاتَ اءنّى ذلِکَ وَاَنْتَ الْمُخْبِرُ فى کِتابِکَ النّاطِقِ وَالنَّبَاءِ الصّادِقِ «وَاِنْ تَعُدُّوا نِعْمَهَ الله لا تُحْصُوها» 🌙 🌙 تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
کاش غیرتی که روی سردار و وزیر و وکیل داریم و دغدغه‌ای که برای ماله‌کشی و توجیه و جوش دادن توافقات، روی خون و جان رهبر رشید هم داشتیم؛ روی پیکری که هنوز بر زمین است و رهبری که در پرده است و هم‌چنان زیر سایه تهدید... بیشتر بخوانید: یا لثارات الامام داغی که سرد نمی‌شود... تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
تکبیرهای جنگ و صلح پیام رهبر انقلاب در آستانه عید قربان، نه صرفا برای حجاج بیت‌الله الحرام، بلکه خطاب به همه امت اسلام بود تا حج امسال فراتر از زمین و زمان سرزمین وحی، به فرصتی برای احرام و طواف دائمی حول محور حق و هجرت به زندگی توحیدی تبدیل شود. شالوده پیام آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای بر شعار «الله اکبر» استوار بود و جاری شدن آن از قله‌های تاریخی. شعار اسلام که در اسقاط استبداد پهلوی از حنجره‌ها بیرون می‌آمد و بر پرچم ایران نشست تا امتداد یابد در انقلاب دوم و ندای فتح و پیروزی شود در مبارزه با تجاوز رژیم مستظهر به ابرقدرت‌های شرق و غرب. الله اکبر زبان مشترکی شد که ما را پیوند دهد با مجاهدت‌های جبهه مقاومت در شرق و غرب جهان اسلام و امت اسلام را محافظت کند از بلعیده شدن و تسلیم در برابر زر و زور و تزویر استکبار. گرچه این شعار سال‌ها بی‌توجه بر زبان‌ها می‌آمد و می‌رفت، اما معجزه‌اش را دوباره صبح دهم اسفند نشان داد در بعثت مردم و هجرت شبانه مردمی که هشتادوهشت روز فریادش زدند در سراسر ایران. از همان شب‌های اول بعثت که نه جایگاهی بود، نه بلندگویی، نه مداح و سخنرانی. مردمی که می‌ایستادند و الله اکبر می‌گفتند. و مگر چیز بیشتری هم هست برای گفتن؟ حالا دوباره این شعار است که کلید عبور امن و امان ماست از برزخ جنگ و صلح با مشرکان و سنگلاخ مذاکره با شیطان و ادامه حرکت در مسیر قله. «الله اکبر» همان‌طور که رجز جنگ است و ندای فتح، پیش‌فرض و پیش‌شرط هر صلحی هم باید باشد و هر شرط توافقی را باید به سنجه آن سنجید و با تکبیر نوشت. شرطی‌ست که جمع نمی‌شود با خدایی فرعون‌ها و ابرقدرتی آمریکا؛ لوکان فیهما آلهة الا الله لفسدتا، فسبحن الله رب العرش عما یصفون... این همان کلمه‌ای‌ست که موریانه‌های تزویر نمی‌توانند عهدنامه تحریمش را بجوند و کلید خروج سرافرازانه است از شعب ابی‌طالب. و همین شعار است که محرکی‌ست برای امتداد بعثت ایران در بعثت امت اسلام تا شعار مرگ بر استکبار آمریکایی و صهیونی تحقق یابد و در نظم جدید، منطقه را از لوث وجود شیطان پاک کند. بیشتر بخوانید: پیام‌آور بعثت مردم مِثلی لایبایع مثله... عبور از موضع تسلیم ایستاده در برابر تحمیل امتداد «خیابان» کجاست؟ پاک‌بازان را چه باک از قماربازان... چرا روی ترس ما حساب کرده‌اند؟ تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
ایران پساجنگ؛ در تراز مردم گرچه کشور هنوز در میانه جنگ است و چشم‌انداز صلح و آتش‌بس همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، اما آن‌چه قابل تردید نیست، ارتقای سرمایه اجتماعی در جریان جنگ اخیر است که ضمن تحکیم ساخت درونی کشور، ایران اسلامی را وارد دوره جدیدی خواهد کرد. تصویر ایران پساجنگ، در کشاکش آتش و آتش‌بس و در میانه میدان و خیابان ساخته می‌شود و بیشترین سهم از ترسیم این چشم‌انداز را مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم برعهده خواهد داشت. موضوعی که در پیام رهبر انقلاب به مناسبت سالروز افتتاح مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم مورد توجه قرار گرفت. این پیام گرچه با تکریم مجلس و تشکر از نمایندگانش آغاز می‌شود، اما مطالبات صریح و «وظیفه بسیار سنگین» را پیش روی وکلای مردم قرار می‌دهد؛ دعوت به جبران فاصله مجلس پیشاجنگ با مردم مبعوث پساجنگ برای ترسیم چشم‌انداز ایران جدید. مجلسی که عصاره ملت پیشاجنگ است، حالا باید خود را در «تراز ملت مبعوث‌شده» تنظیم کند تا بتواند همچنان عصاره فضائل ملت ارتقایافته‌ای باشد کند که عیارش را حتی در قامت رهبری به ظهور رسانده‌اند و «تاریخ را به سمت صحیح خود هدایت» کرده‌اند. اما مجلس به‌عنوان نماد اعمال اراده مردم، طی این مدت تقریبا تعطیل بوده و نتوانسته ظرفیت‌هایش را مطابق شرایط کنونی به‌روز کند و اکمال و اتمام این بعثت را در جمهوری اسلامی رقم بزند. مردمی که در غیاب وکلایشان اراده‌شان را مستقیما در خیابان‌ها حاکم کرده‌اند، حالا منتظر تلاش و ابتکار عمل نمایندگانشان هستند تا امتداد حکم‌رانی خیابان را در آینده ایران و ساختار رسمی کشور ببینند. یعنی مجلسی که بتواند وظایف ذاتی‌اش را با ابزارهای قانونی و نظارتی برای «گره‌گشایی از دغدغه‌های مردم» و به‌ویژه «مسائل اقتصادی و معیشتی» به انجام برساند و علاوه بر آن «وظایف خطیر در برهه‌ حساس فعلی» را نیز تشخیص دهد و از «فسادستیزی همه‌جانبه» تا «دیپلماسی پارلمانی» و «اعلام مواضع شفاف و مقتدرانه در برابر زیاده‌خواهی‌های مستکبران» را در دستور کار قرار دهد. ارتقای تراز مجلس اگر به درستی انجام شود، به مثابه ارتقای حکم‌رانی و به‌روزرسانی ساختار سیاسی ایران پساجنگ خواهد بود؛ چراکه مجلس است که می‌تواند «قانون‌گذاری و نظارت را در مسیر ریل‌گذاری آینده ایران اسلامی تسریع و تعمیق» کند و مهم‌ترین وظیفه‌اش ترسیم «نقشه راه حرکت دولت و سایر بخش‌ها در شرایط کنونی و دوران پساجنگ» است. چنین تصویری است که می‌تواند «نشانه‌های واقعی امید، مسیر باثبات و چشم‌انداز روشن از آینده» را پیش روی مردم بگذارد و این تصویر باید در مواضع و مصوبات نیز ظهور و بروز داشته باشد. تصویری که با «توجه هوشمندانه و انقلابی به موقعیت تازه ایران در منطقه و جهان» ساخته می‌شود. اما فهم مأموریت مجلس و سایر ارکان کشور در ایران پساجنگ، در گرو فهم تراز ملت مبعوث‌شده و فهم محورهای اتفاق این مردم است. چون حتی مراد از وحدت نیز چیزی جز همان وحدت و انسجام ملت مبعوث، نخواهد بود. بر همین اساس است که رهبر انقلاب، به‌خصوص نخبگان فکری و سیاسی را به رعایت نعمت عظیم وحدت مردم بعثت‌یافته سفارش می‌کنند و تک‌تک جان‌فدایان اسلام و ایران را به پاسداری از «وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌پیوسته ملت» فرامی‌خوانند. اما عجیب‌ترین نوع مواجهه با پیام وحدت رهبر انقلاب این است که طرف‌های مختلف از آن چماقی درست کنند برای کوبیدن سایرین و همین سخنان دست‌مایه اختلاف و تفرقه بیشتر شود! گرچه وجود اختلافات در ذات یک جامعه پویا امری طبیعی است، اما رهبر انقلاب نسبت به تبدیل این «اختلافات غیرموجه و حتی موجه» به «تنازع و تفرقه» انذار می‌دهند و باز هم دعوت می‌کنند که همه جان‌فدایان در حرف و عمل «مظهر انسجام و یکپارچگی ملت باشند». بیشتر بخوانید: زندگی باید کرد پیام‌آور بعثت مردم وفاق بر کدام اتفاق؟ مذاکره وسط خیابان! مردم‌سالاری در جنگ روایت اول؛ روایت مردم امتداد «خیابان» کجاست؟ عبور از تعلیق جنگ و صلح روایی نقد در سایه روایت فتح بیمه جمهوری با پیروزی جمهور تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
تقویم جنگ و چرخه ذخایر انرژی ذخایر انرژی آمریکا گرچه به پایین‌ترین حد خود رسیده، ولی از الگوی هرساله پیروی می‌کند که تا پایان بهار (هفته 22 میلادی) کاهشی است و در آستانه تابستان، افزایشی خواهد شد. آمریکا ذخایرش را با بالاترین قیمت فروخته و حالا نوبت ذخیره‌سازی مجدد است، با قیمت پایین! واکنش ما چیست؟ کمک به کاهش قیمت و عبور آمریکا از بحران انرژی و فرصت دادن به دشمن برای ضربه مجدد؟ چند هفته مقاومت و بالا نگه داشتن قیمت نفت می‌توانست این چرخه را بشکند و بحران انرژی را عمیق کند! هنوز هم دیر نیست... بیشتر بخوانید: چالش اثر تنگه دور زدن ممنوع! تنگه قیمت نفت فراتر از جنگ منطقه‌ای گره تنگه کورتر می‌شود؟ تعرفه هرمز را تصاعدی کنیم! جنگ منطقه‌ای در تله آتش‌بس تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
چند خط رد شبه‌منطق! 🔸 اگر دولت یا وزرا عدم کفایتشان احراز شده باشد تکلیف چیست؟ شش نفر از وزرا حتی قبل از هم در نوبت استیضاح بودند! 🔸 ، زدن و نزدنش یکی‌ست! خودمان بمبارانش کرده‌ایم که مبادا دشمن بمبارانش کند! خودکشی از ترس مرگ! 🔸 در صورت خیانت دولت و کودتای نفاق... نقش تعطیل چیست؟ 🔸 در جزو اولین کارهاست که مجلس را منحل (یا تعطیل) می‌کنند! 👈👈👈 نظر شما چیست؟ کاملش را در ویراستی بخوانید و نظر دهید: https://virasty.com/valianpour/1780206702199692513 تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
مذاکره برای پیش‌شرط؟ این توئیت رئیس هیئت مذاکره‌کننده ایران است در روز ۲۱ فروردین که پیش‌شرط‌های کشورمان برای آغاز مذاکرات اسلام‌آباد را بیان می‌کند: «آتش‌بس در لبنان و آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران باید قبل از شروع مذاکرات محقق شوند!» روایت‌ها از دست بالای ایران در مذاکرات حکایت می‌کرد و استیصال طرف آمریکایی که ناچار است برای شروع مذاکرات تن به خواسته‌های ایران بدهد. خواسته‌هایی که اگر محقق شوند، نشانه جدیت آمریکا در مذاکرات است که با این تلقی می‌شود برای ورود جدی به مذاکرات اقدام کرد. همین روایت از تسلیم طرف آمریکایی بود که حضور در مذاکرات را توجیه می‌کرد تا ساعاتی بعد از این توئیت، مذاکرات مستقیم ما با طرف آمریکایی آغاز شود؛ در بالاترین سطح تاریخ انقلاب؛ یعنی با حضور یکی از سران قوا. اما پس از پنجاه روز نه آتش‌بس در لبنان برقرار شده و نه دلاری از پول بلوکه‌شده خودمان به دستمان رسیده. و در حالی که لبنان در حال اشغال و سوختن است، همچنان برای تحقق چیزهایی در حال چانه‌زنی هستیم که قرار بود پیش‌شرط مذاکره باشند، نه نتیجه‌اش! از هیئت هفتادنفره مذاکرات اسلام‌آباد کسی هست توضیح دهد؟ در ویراستی ببینید و نظر دهید: virasty.com/valianpour بیشتر بخوانید: روایت یا واقعیت؟ عبور از دیپلماسی فانتزی دیپلماسی برای حل لاینحل مذاکره در بنگاه معاملاتی ترامپ تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
بر دامنه میراث امام سالگردها فرصتی هستند برای بازخوانی؛ نگاه به گذشته و چشم‌انداز آینده. اما امام خمینی برای جامعه ما پدیده‌ای تاریخی نیست. حقیقتی زنده است که نهضتش پس از ۶۳ سال همچنان در حال خیزش است و انقلابش پس از ۴۸ سال همچنان منقلب می‌کند. میراث امام صرفا در یک انقلاب سیاسی یا یک نظام حکم‌رانی خلاصه نمی‌شود. شاید مهم‌ترین میراثش را بتوان در زنده کردن سرمایه اعتماد به نفس ملی ایرانیان دانست. سرمایه‌ای که هم انقلاب می‌کند، هم نظام سیاسی می‌سازد، هم در نظامی‌گری معجزه می‌آفریند و هم افق‌های بلندتری را می‌نگرد. با همه حرف و حدیث‌ها درباره کارنامه جمهوری اسلامی، کسی نمی‌تواند در معجزه انقلاب در احیای اعتماد به‌نفس ملی تردید کند. در اعتقاد به توانستن یک ملت. در استقلال و نفی وابستگی و «نه شرقی، نه غربی» که اراده‌ای بود برای برپایی هویتی مستقل در نظام دوقطبی آن روز. شاه‌کار امام، قلب ایران بود و توانست ایرانی را منقلب کند که جزیره ثبات شده بود برای غرب. ایرانی که ژاندارم منطقه بود و نقش نیروی نیابتی آمریکا را بازی می‌کرد تا امنیت منافع غرب را در منطقه تأمین کند. روح خدایی روح‌الله بود که در ایران دمید و رعیت را به عیال‌الله تبدیل کرد و از توده سرخورده در برابر استبداد و اشغال و تجزیه و کودتا، ملتی ساخت که در برابر ابرقدرت‌ها سربرآورد و ایستاد. ملتی که برتر بود از ملت حجاز در عهد رسول‌الله، رأیش میزان شد و طفل سیزده ساله‌اش رهبری می‌کرد امت را. همین بنای امام از جامعه ایرانی بود که مردمش در غیاب رهبر شهیدشان، امام شدند برای کشورشان و جنگ را رهبری کردند. امت امام البته در مرزها محصور نبود و دشمنانش نیز هم. اما خودش راه را نشان داد که غافل‌گیر نشویم در برابر دشمن. انگشت اشاره‌اش از ابتدا به سمت شیطان بزرگ بود و غده سرطانی‌اش در منطقه. فراخوان هم داد برای صدور انقلاب و تشکیل هسته‌های حزب‌الله در جهان تا ثمره‌اش را به‌قدر تلاشمان در محور مقاومت بینیم. اوج این انقلاب باطنی مردم ایران را در دفاع مقدس 90روزه می‌شود دید. در بعثت مردم و حاکمیتشان بر خیابان و خط‌ونشان‌هایی که برای ابرقدرت‌ها می‌کشند و ایستادگی‌شان بر خطوطی که با رنگ خونشان نقش کرده‌اند تا نقش دیگری از ایران در جهان ترسیم کنند. حالا بر دامنه میراث امام در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که می‌توانیم چشم‌انداز دیگری را ببینیم که پیش از این به چشم نمی‌آمد. نزدیک همان قله‌ای که رهبر شهیدمان وعده‌اش را داده بود. قله‌ای که از یک‌سو راه صعود را پیش پایمان می‌گذارد و از سوی دیگر خطر سقوط را. دیگر جایی برای خستگی و پشیمانی نیست. عقب‌گرد، تنزل است و توقف، «قتل‌گاه انقلاب». فرصتی برای خطا هم نیست که هر خطا و اشتباهی در این ارتفاع ممکن است حکم سقوط را داشته باشد. حالا زمان تصمیم‌های تاریخ‌ساز است؛ زمان خستگی را خسته کردن و چشم دوختن به قله و پروراندن سودای صعود در دورانی که هر ایرانی می‌تواند شرط و شروطش را سردست بگیرد و در معادلات آینده ایران و جهان اثرگذار باشد. بیشتر بخوانید: پیام‌آور بعثت مردم طوفان‌الانقلاب و فرجام مقاومت تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
رمزگشایی از «خطای محاسباتی» پیام رهبر انقلاب در عید غدیر و سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) نیز سرشار بود از تبیین حرکت عظیم ملت و ستایش مردم مبعوث‌شده. اما شاید مهم‌ترین بخش پیام، انذارهایی بود نسبت به مکاید دشمن. دشمنی که پس از تحمل شکست و تحقیر در میدان و خیابان، حالا توانش را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه اساسی متمرکز کرده است تا مگر در این میدان به دستاوردی برسد؛ «تاب‌آوری مردم و ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان». آن‌چه از تاب‌آوری مردم فهمیده می‌شود، توان ایستادگی و مقاومت مردم در برابر فشارهاست؛ اعم از فشارهای نظامی، سیاسی و اقتصادی که بخشی از آن منشأ خارجی و توطئه های دشمن را دارد و بخشی دیگر زائیده نقایص داخلی‌ست که پشتیبانی مسئولان را می‌طلبد. اما «خطای محاسباتی مسئولان» کلیدواژه مهمی بود که نیاز به واکاوی بیشتری دارد و شاید بهتر باشد این مفهوم را در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب دنبال کنیم: «برنامه نفوذ در کشور، برنامه جدی استکبار و آمریکایی‌هاست... مسئولان آماج این نفوذند... هدف این است که محاسبات مسئولان را عوض کنند و تغییر بدهند». (۱۳۹۴۱۲۲۰) اختلال دستگاه محاسباتی در لغزشگاه‌هایی اتفاق می‌افتد که «واقعیت‌پنداری» از مهم‌ترین آن‌هاست: «اگر ما توان خودمان را بیشتر از واقع یا کم‌تر از آنچه که واقعیت است بدانیم، دچار خطا خواهیم شد. توان دشمن را هم اگر بیشتر از آن‌چه که هست یا کم‌تر از آن‌چه هست ببینیم، دچار اشتباه محاسبه خواهیم شد... گاهی دلبستگی‌های ما فلج‌کننده است و موجب می‌شود یک چیزهایی را واقعیت بپنداریم که واقعیت ندارد... یکی از این لغزشگاه‌ها این است که انسان تصور کند دست یافتن به آرمان‌ها بدون هزینه امکان‌پذیر است... واقعیت‌ها را باید با هم دید و دانست (۱۳۹۱/۰۵/۰۳) این اختلال در دستگاه محاسباتی نشانه‌هایی هم دارد: «دستگاه محاسباتى وقتى دچار اختلال شد، از داده‌‌هاى درست، خروجى‌‌هاى غلط به‌‌دست خواهد آورد؛ یعنى تجربه‌‌ها هم دیگر به درد او نخواهد خورد.» (۱۳۹۳/۰۵/۰۱) و «یکی از خطاهای محاسباتی این است که انسان در چهارچوب عوامل محسوس و صرفا مادی محدود بماند؛ یعنی عوامل معنوی و سنت‌های الهی را ندیده بگیرد».(۱۳۹۳/۰۴/۱۶) اما هدف دشمن از این کار چیست؟ «وقتی نتیجه این بشود که فکر و اراده مسئولین در مشت دشمن قرار بگیرد، دیگر لازم نیست دشمن بیاید دخالت مستقیم بکند؛ مسئول کشور همان تصمیمی را می‌گیرد که او می‌خواهد!... وقتی محاسبه این حقیر عوض شد، تصمیمی را می‌گیرم که او می‌خواهد؛ همان کاری را که او می‌خواهد، مفت و مجانی انجام می‌دهم؛ بدون این‌که خودم بدانم!» (۱۳۹۴/۱۲/۲۰) با این‌که مخاطب پیام رهبر انقلاب «ملت عزیز» هستند، اما تأکید ایشان بر «نقش مسئولان» معنادار است؛ چه از باب عقب‌ماندگی مسئولان نسبت به تراز مردم مبعوث که در پیام ایشان به مجلس نمود داشت، چه از باب ضعف‌های احتمالی در ساختار سیاسی کشور و چه از باب رابطه مستقیم وظیفه با مسئولیت. به‌ویژه در برابر مردمی که فراتر از انتظار ظاهرا شده و قریب صد روز میدان خیابان را حتی در دوره سکوت میدان جنگ، خالی نکردند و هم‌چنان در حال مجاهده‌اند. بیشتر بخوانید: روایت یا واقعیت؟ پیام‌آور بعثت مردم مذاکره وسط خیابان! روایت اول؛ روایت مردم پایان انفعال استراتژیک؟ عبور از دیپلماسی فانتزی ایران پساجنگ؛ در تراز مردم روایی نقد در سایه روایت فتح مذاکره در بنگاه معاملاتی ترامپ جنگ منطقه‌ای در تله آتش‌بس! تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour
مذاکره زیر بمباران! از زیر شبح ، رسیدیم به مذاکره زیر ! دور جدید مذاکره با میانجی قطری درست هم‌زمان با حملات اخیر آمریکا به کشور انجام شده! رهبر شهید انقلاب: من نمی‌فهمم زیر شبح چه معنایی دارد؟ مثل اینکه شمشیری بالای سر ما باشد! ملت ایران مذاکره زیر سایه تهدید را برنمی‌تابد! 🔴 آیا «ملت ایران» مذاکره زیر بمباران را برمی‌تابد؟ در ویراستی ببینید و نظر دهید: virasty.com/valianpour تأملات | محمد ولیانپور @mvalianpour