آهنگار روسی🛐🛐🛐🛐🛐🛐 Все напоминает о тебе همه‌چیز منو یاد تو می‌ندازه А ты нигде اما تو هیچ‌جا نیستی Остался мир, который вместе видел нас اون دنیایی که ما رو با هم دیده بود، هنوز هست В последний раз برای آخرین بار Комната с балконом и окно اتاقی با یه بالکن و پنجره Светла сейчас الان پرنوره Чиста как день, который вместе видел нас تمیزه، درست مثل اون روزی که ما رو دید В последний раз برای آخرین بار Время пройдет и ты забудешь все, что было زمان می‌گذره و تو هر چی که بوده رو فراموش می‌کنی С тобой у нас, с тобой у нас چیزهایی که بین ما بود، بین من و تو Нет, я не жду тебя, но знай, что я любила نه، من دیگه منتظرت نیستم، ولی بدون که دوستت داشتم В последний раз برای آخرین بار В последний раз برای آخرین بار В последний раз برای آخرین بار В последний раз برای آخرین بار Дни пройдут, не знаю сколько зим, روزها می‌گذرن، نمی‌دونم چند تا زمستون И сколько лет و چند سال Быть может я смогу быть счастлива с другим, شاید بتونم با یه نفر دیگه خوشحال باشم А, может, нет. شاید هم نه Пусть ничто не вечно под луной هیچ‌چیز زیر نور ماه موندگار نیست Но ни на час ولی حتی برای یه ساعت Я не забуду дня, когда ты был со мной اون روزی که کنارم بودی رو فراموش نمی‌کنم В последний раз برای آخرین بار

بعضی از یاد افتادن ها خودآگاه رخ میده من ناخودآگاه با ستاره یاد اترین میوفتم ناخودآگاه با روزی روزگاری یاد یلدا میوفتم ناخودآگاه با اژدها یاد النا میوفتم ناخودآگاه با بامداد خمار یاد زینب میوفتم ناخودآگاه با شنیدم کلمه قلب و عروق یاد دایانا میوفتم ناخودآگاه با دیدن جوونه یاد بهار میوفتم ناخودآگاه با انگشتر های جورواجور یاد اسرا میوفتم ناخودآگاه با انگشتر سنگ بنفش یاد زهرا میوفتم ناخودآگاه با هری پاتر و استرنج ثینگر یاد ایدا میوفتم ناخودآگاه با حرم یاد درسا میوفتم ناخودآگاه با مرغ یاد ایلین میوفتم ناخودآگاه با اهنگ های قدیمی یاد فاطیما میوفتم ناخودآگاه با تاریخ یاد ارنیکا ناخودآگاه با دریا یاد یکتا و شاید این ناخودآگاه هایی که وسط زندگی پر مشغله و شلوغ ادم و یهو از اونجا میکشه بیرون حداقل برای من یه رنگ و لعاب دیگه ای از ناز بودن داشته باشه پ.ن:من هیچ دستی توی ترتیب به یادم بیاید ها نداشتم اسما نوبتی با دلیلش میومد

و من عاشق اینم که..یکی بهم بده اینو دیدم یادت افتادم اینم شنیدم یاددت افتادم این منو یاد تو انداخت میدونی..آدم احساس میکنه که وجود داره..به جلوه ای از خودش.. اینکه افراد علایقشو میدونن و تو ذهنشون سپردن تا وقتی اون عناصر رو دیدن یاد اون شخص بیفتن آدم احساس میکنه که اهمیت داره مهمه.. و هیچ حسی قشنگتر از این نیست که ببینی افراد با یه چیز رندوم یاد تو میفتن و تو در ذهن اونا حضور داری

خب سلامی مجدد:)