آنقدر دوستت دارم که به چشمم؛ هیچ آدمی قشنگ‌تر از تو وجود نداره.

نمیتوان وصف زیباییات سخنی نمود ، زیرا تو زیباترینِ این جهانی. و عشق من به تو آنقَدَر نیست که فقط به تماشایت بنشینم؛ عشق من به اندازه‌ای است که اگر نباشی ، من هم دیگر این جهان را بدون تو نمی‌خواهم.

او آنقدر صدایش زیباست که وصفش کردنش ممکن نیست.

‌ضعیف‌ ترین ورژن هرکس وقتیه که یکیو از ته دل دوست داره.

من نمیدانم آیا مادرش هم او را به اندازه من دوست داشت؟ آیا کسی می تواند بفهمد که دوست داشتن او چه لذتی دارد و آدم را به چه ابدیتی نزدیک می کند؟ آدم پر می شود. جوری که نخواهد به چیز دیگری فکر کند. نخواهد دلش برای آدم دیگری بلرزد و هیچ گاه دچار تردید نشود.

زیبایی چشم هایش را هیچ اشعاری نمی توانستند وصف کنند .

«بعضی وقت‌ها هم، دلتنگی یعنی نوشتن برای کسی که می‌دانی هرگز نمی‌خواند.»

فکر کنم تو همیشه جز آرزو های برآورده نشده‌ی من بمونی. حداقل اینجوری پیشمی مگه نه ؟

برایت مینویسم شاید یک روز بخوانی

کلی بغل بهم بدهکاری . . .

من از چشمان زیادی گذر کردم؛ اما چشمان ِ تو ... بگذریم . .

دقیقا همونجایی که گوشیتو گذاشتی رو قلبتُ داری به دیوار لبخند میزنی ، دقیقا همونجا دیگه کارِت تمومه:)))