_

_

_

اصن این اهنگه>>>>>>

اتفاقا از سختی‌هایت بگو، از رنجی که داری می‌کشی، از مسیری که صبر و طاقتت را بریده و از هردفعه‌ای که زمین خورده‌ای و به هزار تکاپو ایستاده‌ای. بگذار در جریانِ سخت کوشی و تاوان‌های سنگینِ پرداخته‌ات باشند تا روزی که به هدفت رسیدی؛ بگویند نوش جانش، باید می‌رسید! اتفاقا از سختی‌های مسیرت حرف بزن تا آسانیِ مقصدت در ذهنشان ناعادلانه نیاید! -صرافیان

آدمیزاد سر یه اشتباه؛ همه ی خوبی هات رو فراموش میکنه و خدا گاهی با یه خوبی کلی از اشتباهاتت رو میبخشه ...!

بچه‌ها چندتا چنل هست بعضی از متنا رو از اونجا برمیدارم. رو‌هرکدوم‌ازاعدادبزنید‌واستون‌یه‌چنل‌باز‌میشه ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸

برای هیچ‌کس آن‌قدرها مهم نیست که تو تا چه اندازه غمگینی و داری لابلای نقاب آرامش و سکوتت چقدر رنج می‌کشی. انسان‌ها فقط چهره‌ی خندان و روی گشاده‌ی تو را می‌خواهند. برای هیچ‌کس تحمل یک چهره‌ی گرفته و یک حال نگران، منفعتی ندارد. انسان‌ها معمولا در روزهای آسانی کنار تو می‌مانند، روزهای سخت، آدم‌های سخت و دوستان سخت و رفیق‌های سخت می‌خواهد... ولی تو آدم‌ها را دوست داشته باش، حتی اگر برای هیچ‌کدامشان اهمیتی نداشته باشد که تو درست همین لحظه که آرام و خون‌سرد مقابلشان ایستاده‌ای، در اعماق کدامین پرتگاه اندوه، داری دست و پا می‌زنی.

بیشتر از هر زمان دیگه‌ای نیاز به شنیدن جمله‌ی بیا پایین دم خونتون هستم، دارم.

سنگی که پرت می‌شه حرفی که زده می‌شه موقعیتی که ازدست میره زمانی که می‌گذره و دلی که بشکنه هیچ‌وقت نمی‌شه اینارو برگردوند، حواسمون باشه

شعورِ آدما تو عصبانیتشون معلوم میشه وگرنه همه تو آرامش میتونن ادای با شخصیتا رو در بیارن

آنها روزی حرفهایی در دل و نگاهشان داشتند، که نشنیدیم که ندیدیم که نخواندیم ...