مشتهای کوچک سرباز وطن! باران شدید بود و اصلا سر این نداشت که شیفت کند به نم‌نم باران بهاری. از آن بارانهای که هوا را دو نفره می‌کنند. اصلا یک جورهایی هوا هوای «یدالله مع الجماعه» بود. آب باران؛ جوی کوچکی شده بود و کف خیابان راه گرفته بود. مثل جمعیت توی خیابان. ساعت‌های اول شب بود و هنوز جمعیت زیادی نیامده بودند.مردم به سمت میدان محل تجمع حرکت می‌کردند. خانوادگی و یا تک و تنها. بعضی‌ها هم پناه گرفته بودند زیر هر سقفی و چشم به آسمان داشتند تا کی باران دست از لجبازی بردارد. چشمم افتاد به او. داشت تنها می‌رفت. اما چنان با صلابت و اقتدار قدم برمی‌داشت انگار نه انگار ده دوازده ساله باشد. انگار باید «خودش» می‌‌رفت مهمترین کار دنیا را انجام بدهد. پرچمی هم اندازه قد و قواره خودش روی دوش گذاشته بود. بازویش را دور میله پرچم ایرانش پیچانده و انگشت‌هایش را قفل کرده بود رویش. مستقیم به جلو نگاه می‌کرد و می‌رفت. صدایش کردم: «آقا پسر! یه دقیقه وایسا خاله جون!» نگاهم کرد و ایستاد. به رسم این شب‌ها چند جاکلیدی کوچک دخترانه و پسرانه گذاشته بودم توی کیف که به بچه‌ها هدیه بدهم. دست توی کیف رو دوشی‌ام کردم و یک جاکلیدی سرباز توی مشتم جا دادم. مشتم را بیرون آوردم جلویش گرفتم. دستش را آورد زیر مشتم. گفتم: مشت بزن خاله! خندید محجوبانه سرش را پایین انداخت و حتی نیم قدمی عقب رفت. فکر کردم بلد نیست که باید مشت بزند و هدیه بگیرد. دوباره گفتم: مشت بزن! باز محجوبانه خندید. دخترم گفت: «مامان نامحرمی براش!» گفتم: «آخه جای بچه خودمه! خیلی فینگولوعه!» آقا پسر دوباره لبخند زد. تعجب کرده بودم از این که این حجم اقتدار مردانه چطور در قد و قواره کوچکش جا شده؟مشتم را چرخاندم و باز کردم. هدیه‌اش را برداشت. تشکر کرد و دوباره راه افتاد. با اقتدار یک سرباز وطن. یک سرباز محجوب که قدش هم اندازه میله پرچم روی دوشش باشد. با قدم‌های بلند رفت که مشت بزند به دهان دشمن. #جنگی‌نوشت #خیابان‌نوشت #بعثت‌مردم https://eitaa.com/namakdooon

جاکلیدی های سرباز کوچک وطن!

ممنونم که می‌خونید بازخورد میدید این باعث میشه حس کنم تو این روزها یه ثمری دارم. میگذره این روزها صبح میشه این شب 🌷

جدال رستم تهمتن و ننه‌آقای درونش! سمیه رستمی نم‌نمِ بارانِ زیبای بهاری، هوای راهپیمایی را مطبوع‌تر کرده بود؛ اما استخوانْ جماعت که مغز ندارد این چیزها را بفهمد! یعنی مغز دارد، ولی کارکردِ تفکر ندارد؛ که اگر داشت، استخوانِ کمر و پاهایم حالیشان می‌شد الان زمانی است که باید توی خیابان باشم و لازم نیست این‌قدر پیغام و پسغام بفرستند به مغزم که: «ما درد داریم!» و باعث نمی‌شدند آن هم در یک راهپیمایی حماسی، لنگ بزنم و از درد ناله کنم. یکهو چشمم افتاد به خانمی که با ویلچر آمده بود؛ البته همراهانی داشت «پا در رکاب» که ویلچر را برایش هل می‌دادند. تا والدِ سرزنشگرم — که این اواخر شبیه «ننه آقا»یِ فیلم نفس شده است — این تصویر را در پس پرده ذهنم دید با چشم و ابرو اشاره کرد که: «از این یاد بگیر! با این وضعش اومده...» و بعد هم با تأسف سر تکان داد، جوری که چادر چیتِ گل‌دارش از روی سرش لیز خورد و پس رفت، گفتم: — خب من هم اگر ویلچر داشتم، تا خودِ میدان صدوقی تخته‌گاز می‌رفتم! تازه دو تا مسافرِ توی‌راهی هم سوار می‌کردم که خرج استهلاکِ چرخش دربیاید! فقط یک توقف کوتاه می‌کردم جلوی مدرسه‌ی شهید صدوقی برای نوشیدنِ چای‌شیرینِ هرشب، که لاکردار بدجوری اعتیادآور است. ننه آقایِ درونم چادرش را جلوتر کشید و جوری صورتش را جمع کرد انگار که به تهوع‌آورترین موجودِ عالم نگاه کرده باشد. بعد سرش را پایین انداخت و تسبیح چرخاند. بی‌خیالش شدم و چشم گرداندم توی خیابان. کمی جلوتر نگاهم افتاد به مردی معلول؛ با دو تا عصایِ زیر بغل و پاهای کج و کوله، واقعاً به سختی راه می‌آمد. تنها هم بود. سریع نگاهم را چرخاندم، قبل از اینکه تصویرش به والدِ درونم مخابره شود و دوباره سرزنش کردن را شروع کند؛ برای خودم خواندم: «تو رستمِ تهمتنی، برو که خوب می‌روی...» #خیابان‌نوشت #جنگی‌نوشت #دعا_سلاح_مومن https://eitaa.com/namakdooon

تولدت مبارک آقای جمهوری اسلامی 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

#جنگی‌نوشت آمریکا سفارت سابق خودش رو بمباران کرده خاک بر سرت آمریکا هنوز ما ایرانی‌ها رو نشناختی! ما به زودی بهترشو میسازیم! https://eitaa.com/namakdooon

حالا این که شوخی هست دیروز بالاخره تونستم خودمو جمع و جور کنم و برم سالن انتظار خانواده شهدای جنگ ... تصورم این هست که باید روایت حماسی و روایت پیروزی ارائه بدیم. تو جنگ‌ها؛ برنده اصلی؛ برنده جنگ روایتها ست. گوینده «ما رأیت الا جمیلا» از حادثه‌ای که خود خداوند در موردش میگه «مصیبة ما اعظمها!» برنده قطعی بود.

روانشناسی شایعه... ‌ 🇮🇷 متسا | مرجع ترویج سواد امنیتی ‌ @matsa_ir

میدونید این چند روز چرا ظریف افتاده به چرت و پرت گفتن چون کمال خرازی رو ترور کردن اینم با خودش فکر کرده اوه اوه لابد نفر بعدی خودشه نترس خپل تو از خودشونی!