شکست عملیات فریب رسانهای دشمن
اینکه دشمن پس از ادعای تغییر مرز جغرافیایی و تجزیه ایران، سرنگونی نظام، تسلط بر منابع کشور مانند نفت رسید به خوشحالی از حمله به اماکن غیر نظامی و نجات فرضی خلبان جنگنده آن هم با روایت ساختگی و مملو از دروغ، نشان از شکست دشمن در میدان نبرد دارد هر چند حاضر به اذعان نباشد و تلاش کند با ساخت روایت خود برتری آمریکا به ذهن مخاطبان خود القاء کند.
اما با این وجود اتفاقات خارج از فضای رسانه به شکل دیگری رقم میخورد مانند:
۱. افزایش حملات ایران و تلفات دشمن پس از هر ادعای ترامپ در مورد پیروزی.
۲. بی توجهی بازار انرژی پس از سرد شدن تب گفتار درمانی ترامپ و افزایش قیمتها.
۳. عدم اقبال جدی کشورها برای پیوستن به آمریکا در قالب اجماع جهانی علیه ایران.
۴. شروع رایزنیهای کشورهای مختلف برای پذیرش نظام حقوقی جدید تنگه هرمز.
۵. رد درخواست پذیرش آتش بس به توسط ایران.
با تداوم جنگ علیه ایران این لیست روز به روز افزایش خواهد یافت و به یاری خداوند آمریکا خفت شکست از ایران را خواهد پذیرفت.
اما توجه داشته باشیم که شکست فریب رسانهای آمریکا در میدان، بازار و دیپلماسی مسأله کوچکی نیست زیرا با انبوهی از رسانههای جمعی طراحی و اجرا میشود.
@Namayean | تاریخ نما
نهی امیرالمومنین (ع) از خوشبینی در آتش بس و صلح
پذیرش هرگونه آتش بس و صلح با دشمن در تعالیم امام علی (ع) وابسته به شرایط آن است که رضایت خداوند در مفاد آن رعایت شده باشد و اگر چنین شرایطی محقق شود نباید آن را رد کرد. اما دشمن گاهی آتش بس را میپذیرد و روی خوش نشان میدهد تا مومنان را غافلگیر کرده و تجاوز جدیدی را طراحی کند. پس هرگونه خوشبینی به دشمن و آتش بس او ممنوع است و هرگز نباید به گفتار او سرگرم شد و از رفتارش غلفت کرد که عاقبت ناگواری دارد.
«وَ لَا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ و لِلَّهِ فِيهِ رِضًا فَإِنَّ فِي الصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ وَ رَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ وَ أَمْناً لِبِلَادِكَ وَ لَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّن
هرگز پيشنهاد صلح از طرف دشمن را كه خشنودى خدا در آن است رد مكن، كه آسايش رزمندگان، و آرامش فكرى تو، و امنيّت كشور در صلح تأمين مىگردد.
لكن زنهار! زنهار! از دشمن خود پس از آشتى كردن، زيرا گاهى دشمن نزديك مىشود تا غافلگير كند، پس دور انديش باش، و خوشبينى خود را متّهم كن.» [نهج البلاغه، نامه 53]
@Namayean | تاریخ نما
طمع دشمن را بشناسیم و از بین ببریم
در نگاه امیرالمومنین (ع) عدم توجه لازم به دشمن و سستی در مواجه با او؛ طمع دشمن را در نابودی جامعه به دنبال دارد حتی اگر دشمن به لحاظ استعداد و قدرت ضعیفتر از جامعه هدف خود باشد. [نهج البلاغه، خطبه 166] امام (ع) ریشه این سستی در مواجهه، که طمع دشمن پیامد آن است را در کوتاه اندیشی و غلبه افکار سفیهانه معرفی میفرماید گویا جامعه زمانی که در افکار خود تصویری درستی از دشمن نداشته باشد روی رفتارش در قبال دشمن تاثیر میگذارد و رفتاری متناسب با وضعیت خود، در قبال دشمن بروز نمیدهد که در نتیجه منجر به طمع دشمن برای غلبه بر او و نابودی جامعه میشود و این طمع ممکن است صورتهای گوناگونی داشته باشد.
طمع بر مردم
در جریان جنگ جمل، طمع دشمنان امام علی (ع) به گونهای بود که بر تمام مردم بصره که در بیعت امام بودند طمع کردند و میخواستند تا آنان را با خود بر علیه امام و سایر مردم هم داستان کنند. [الجمل، ص407]
طمع به نابودی جامعه
نوع دیگر طمع نیز این گونه است که دشمن با تجاوزهای پی در پی خود واکنشهای جامعه را میسنجد و هرگاه جواب در خوری نگیرد به آن ادامه داده و دامنه آن را وسعت میبخشد تا در نهایت یورشی را سازماندهی کند که به فروپاشی تمام جامعه منتهی شود. حضرت این نوع طمع را در بیان رفتار شامیان هنگام حملات گاه و بی گاه آنان که در تاریخ به نام غارات شناخته میشود به مردم یادآور میشود. [الغارات، ج2، ص483]
طمع ترکیبی آمریکا به ایران
آمریکا در چند دهه گذشته هر دو نوع طمع را بر ایران و مردمش داشته است.
🔹 با پروپاگاندا و تحریمها، بر افکار عمومی ایران طمع کرده تا زمینه شورش و جنگ داخلی را فراهم کند.
🔹 با ترور و تهدید و تحمیل چندین جنگ طمع خود به نابودی ایران را دنبال میکند.
🔺 اینک بیش از هر زمان دیگر نیاز به هوشیاری، اتحاد و تدابیر قاطع و پاسخهای محکم در برابر این دشمن متجاوز داریم تا بتوانیم دندان طمع او از ایران و منطقه را بکنیم.
@Namayean | تاریخ نما
حزبالله لبنان پیشانی جبهه مقاومت است که اینک در شرایط بسیار سختی در برابر دشمن صهیونی ایستاده و حمایت از او وظیفه ایمانی ماست. اگر در انجام این وظیفه کوتاهی کنیم تاوان سنگینی خواهیم داد.
اصل حمایت و همچنین کیفیت آن نباید در ایران اسباب اختلاف را فراهم کند اما پرهیز از اختلاف منافاتی با بیان شرایط و یادآوری خطر بزرگی که این بخش از مقاومت را هدف گرفته ندارد.
مذاکرات دولت خائن لبنان با اسرائیل برای عادی سازی روابط و تسلیم لبنان و همچنین فشار ایران برای شمول آتش بس در جبهه لبنان اسرائیل را به این نتیجه رسانده که دست آورد میدانی دست او را در هر نوع مذاکرهای برتر خواهد کرد. لذا با سوء استفاده از موقعیت فعلی مشغول جنایت است تا پیش از استقرار آتش بس نقاط مهمی از جنوب لبنان را به دست آورد.
اما این تمام ماجرای دشمن خبیث نیست زیرا او تن به هیچ آتش بس نمیدهد مگر که آن را نقض کند و وارد هیچ معاهدهای نمیشود مگر آنکه آن را بشکند.
🔺لذا اگر آتش بس به معنای سکوت در جبهه جنگ و ادامه حملات هدفمند تروریستی باشد (روشی که صهیونیستها پس از 7 اکتبر در هر آتش بسی به کار بستهاند) این به معنای تداوم جنگ به شکل خطرناکتر است با این تفاوت که جبهه مقاومت را نیز دست بسته میکند و لازم است تا از آن پرهیز کرد چون هزینههای آن بیش از جنگ مستقیم است.
🤲اللَّهُمَّ افْلُلْ بِذَلِكَ عَدُوَّهُمْ ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ
خدایا! به سبب آن امور، دشمنانشان را در هم شکن و دست قدرت آن نابکاران را از ایشان جدا ساز🤲
@Namayean | تاریخ نما
اختلاف بین مردم و غفلت از دشمن
🔹 در نگاه امام علی (ع) اختلاف و پراکندگی میان مردم، اختلال در شناخت دشمن و رفتار او را به دنبال خواهد داشت. زیرا مردم گرفتار درگیری با خود شده و از سایر مسائل مهم از جمله فعالیت دشمنان غفلت میورزند و هنگام پاسخ به تجاوز او واکنشی در سطح رفتار دشمن از خود نشان نمیدهند. [الغارات، ج2، ص483] و در این کشمکش حتی به سخنان رهبر جامعه نیز به طور شایسته توجه نمیشود. [نهج البلاغه، خطبه 25] زیرا دامنه اختلافات به تدریج توسعه مییابد و تا جایی پیش میرود که رهبر و مسئولان جامعه ممکن است قادر به ترمیم شکافها نباشند.
🔹 دقیقا در این مرحله جامعه از مسیر سعادت جدا شده [الغارات، ج1، ص 316] و رفتار خرد و کلان مردم به جای اینکه بر اساس تعالیم دین و درک مصالح و مفاسد جامعه باشد؛ تحت تاثیر اختلافات رقم میخورد که آفت نهایی آن تقویت مواضع دشمن و تضعیف پیروان حق میشود. [نهج البلاغه، نامه 41]
🔺 بدانیم در این دوران؛ جنگ و آتش بس و مذاکره نباید ما را به سراشیبی اختلاف سوق دهد به گونهای که رفتارمان تحت تاثیر آن شکل بگیرد و به جای انجام وظیفه در جهاد با دشمن گرفتار نزاع داخلی شویم که در این صورت حتی با وجود تعداد و امکانات فراوان هم امید به پیروزی کمرنگ خواهد بود.
«لَا غَنَاءَ فِي كَثْرَةِ عَدَدِكُمْ مَعَ قِلَّةِ اجْتِمَاعِ قُلُوبِكُمْ
ما دام كه افكار شما پراكنده است فراوانى تعداد شما سودى ندارد.» [نهج البلاغه، خطبه 119]
یکم اردیبهشت ۱۴۰۵
@Namayean | تاریخ نما
تداوم جنگ با فریب کاری و اختلاف افکنی
ادعای رئیس جمهور جنایتکار آمریکا مبنی بر وجود اختلاف میان مسئولان به معنای وجود حقیقی این اختلاف در بین مسئولان نیست بلکه به معنای طراحی آمریکا برای ایجاد اختلاف آن هم نه فقط در میان مسئولان بلکه در میان تمام مردم است.
این اختلاف افکنی در سه سطح صورت خواهد گرفت که هر کدام هدف خاصی دارند.
🔺 مسئولان با هم به منظور اختلال در سامانه تصمیم گیری کشور.
🔺 مردم با مردم برای ایجاد دو قطبی در جامعه.
🔺 مردم و مسئولان برای ایجاد یاس در جامعه.
دشمن این اختلاف افکنی را تا تکمیل بانک اهداف خود برای حمله پیش رو انجام خواهد داد تا زمینه را برای ترور و حمله غافلگیرانه فراهم کند.
اما آنچه که ما را در این مسیر یاری میکند داشتن رفتار فعالانه در برابر دشمن و انجام درست وظایف است و اینکه نسبت به این رفتار منافقانه دشمن بی اعتنا باشیم زیرا او درصدد به دست آوردن مرجع خبری برای افکار عمومی ایران است و برای این مهم از هر تاکتیکی بهره خواهد برد.
امیرالمومنین (ع) در خطبه 194 نهج البلاغه تلاش دشمنان منافق برای گمراه کردن و به اشتباه انداختن مردم را بیان فرموده و همگان را از بازی در زمین دشمن نهی میفرماید.
«أُوصِيكُمْ عِبَادَ اللَّهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أُحَذِّرُكُمْ أَهْلَ النِّفَاقِ فَإِنَّهُمُ الضَّالُّونَ الْمُضِلُّونَ وَ الزَّالُّونَ الْمُزِلُّونَ
اى بندگان خدا، شما را به ترس از خدا سفارش مى كنم و از منافقان بر حذر مى دارم. منافقان، گمراهان و گمراه كنندگان اند. خود خطا كارند و ديگران را هم به خطا اندازند.» [نهج البلاغه، خطبه 194]
@Namayean | تاریخ نما
آتشبس یا تله دشمن؟ درس تاریخی بصره برای جنگ امروز
جنگ، مذاکره، آتش بس و حتی پیمان صلح ابزارهای مهار و شکست دشمن است که هرکدام به فراخور شرایط کارایی دارند.
اینکه در یک نظام سیاسی اسلامی گروهی از تصمیم گیران به هر یک از این ابزارها تمایل داشته باشند و آن را چاره دفع شر دشمن و مقدمه غلبه بر او بدانند امر ناپسندی نیست و اختلاف نظر و تضارب امری بدیهی در مسائل دشوار است.
این مساله بارها در تاریخ اسلام به وقوع پیوسته و وقایع تلخ شیرینی را به ثبت رسانده است.
به عنوان نمونه در زمان حکومت امام علی علیه السلام هنگامی که ناکثین پس طغیان علیه حکومت حضرت برای تصرف بصره آمدند تا آن را به پایگاه مخالفان حکومت تبدیل کنند.
ابتدا میان ناکثین شورشی با هواداران امام درگیری رخ داد اما پس از مدتی ناکثین زمزمه توقف جنگ سر دادند و گفتند که اصلا برای جنگ نیامدهاند.
اینجا میان یاران امام در مورد نحوه مواجه با دشمن اختلاف شد گروهی طرفدار مذاکره و آتش بس بودند و عدهای معتقد بودند که باید قبل از قدرت گرفتن ناکثین با آنها جنگید.
سرانجام پس از گفتگوهایی، دو طرف توافق کردند که دارالاماره، بیت المال و مسجد بصره، تا ورود امام علی(ع)، در اختیار عثمان بن حنیف والی امام در بصره باشد و در مقابل طلحه و زبیر و یاران آن دو آزادی عمل داشته باشند.
اندکی پس از توقف درگیری در حالی که امام علی (ع) در مسیر بصره بود ناکثین با نقض آتش بس به عثمان بن حنیف والی امام در بصره یورش بردند جمعی از یارانش را به شهادت رسانده و بیت المال را تصاحب کردند. آنان عثمان بن حنیف والی امام را بازداشت کرده و قصد کشتنش را داشتند اما منصرف شده و موهای صورتش را کندند. گروهی از هواداران امام هم که در بصره دست به مقاومت زدند به شهادت رسیدند.
به این ترتیب ناکثین بر اکثر نقاط شهر مسلط شدند و به تجهیز خود برای جنگ با امام علی (ع) پرداختند.
اما آنچه سبب این ناکامی شد نه آتش بس بود و نه ناتوانی مدافعان شهر، بلکه غفلت از دشمن بود زیرا عثمان بن حنیف و سایر وفاداران به امام علی علیه السلام گمان کردند دشمن به آتش بس پایبند است در حالی که ناکثین از آتش بس به دنبال سازماندهی نیروهای خود و به دست آوردن فرصتی برای غافلگیر کردن یاران امام بودند که در نهایت میسر شد.
در جنگ تحمیلی کنونی نیز بیش از آنکه ابزار مورد استفاده در تقابل با دشمن دارای اهمیت باشد رصد تحرکات دشمن با نگاه بدبینانه و پرهیز از هرگونه خوشبینی به دشمن اهمیت دارد تا فرصتهای دشمن برای لطمه زدن به ما کاهش یابد.
جمعه هجدهم اردیبهشت ۱۴۰۵
@Namayean | تاریخ نما
گفتگوی مداوم حاکمیت با مردم مانع لطمه به تاب آوری جامعه
امروزه بخشی از جنگ و نزاع در رسانه رخ میدهد که مهمترین هدف آن نیز تقویت اراده جبهه خودی و تاثیر در اراده طرف متخاصم است. سالهاست کشور ما هدف این نوع از جنگ قرار گرفته است که پیشتر نیز اندکی به آن پرداختیم که دشمن به هر قیمتی میکوشد تا دست برتر را در این عرصه داشته باشد. [اینجا]
یکی از ابعاد تعیین کننده در این بخش از جنگ سخن گفتن مستقیم و مداوم با مردم است که بدنه اجتماعی را نسبت به حملات دشمن مقاوم میکند و برای تداوم مسیر مصمم میسازد. اما انجام این مهم توسط چه کسانی اثرگذاری بیشتری دارد؟
با مراجعه به دوران امیرالمومنین (ع) در مییابیم که خود حضرت پیوسته در حال گفتگو با مردم بود و خطبهها و نامههای فراوانی از حضرت خطاب به عموم مردم امروز در اختیار ما قرار دارد.
اما حضرت علاوه بر اینکه خود در این مسیر پیشگام و فعال است از نخبگان جامعه نیز در این زمینه کمک میگیرد به عنوان مثال امام در حین شورش ناکثین از نخبگان و افراد موجهی برای این مهم بهره برد.
«فقال (ع) لابن عباس: «ما الرأي عندك في أهل الكوفة و أبي موسى الأشعري فقال له ابن عباس أنفذ عمارا فإنه رجل له سابقة في الإسلام و قد شهد بدرا فإنه إن تكلم هناك صرف الناس إليك و أنا أخرج معه و ابعث معنا الحسن ابنك ففعل ذلك
امام على (ع) به ابن عباس فرمود: رأى و نظر تو درباره مردم كوفه و ابوموسی اشعری چيست؟ ابن عباس گفت: عمار را بفرست كه از پيشگامان مسلمانان و شركتكنندگان در جنگ بدر است و اگر او در كوفه سخن بگويد مردم به تو گرايش پيدا خواهند كرد. من هم همراهش مىروم، پسرت حسن (ع) را نيز همراه ما بفرست. على (ع) هم چنان رفتار كرد.» [الجمل، ص261]
با توجه به آنچه گفته شد در مجموع میتوان گفت کسانی که علم و آگاهی نسبت به مسائل دارند و از سوی دیگر در میان مردم از وجه و اعتبار برخوردارند و هم اینکه میتوانند با مردم به روشی نیکو سخن بگویند مناسبترین افراد برای گفتگوی مداوم حاکمیت با مردم هستند تا مسائل را به صورت شفاف و البته با رعایت مسائل امنیتی و کارشناسی با مردم در میان بگذارند.
کوتاهی در این قضیه مسائل و رویدادها را برای مردم مبهم میگذارد و دشمن به خوبی از خلاء به وجود آمده در حوزه اطلاع رسانی بهره خواهد برد و مردم را به مسیر خود میکشاند و نتیجه مجاهدتهای اخیر را کمرنگ خواهد کرد.
دوشنبه چهارم خرداد 1405
@Namayean | تاریخ نما
جنگ، آتش بس، مذاکره و توافق؟ مرز باریک میان ابزار و هدف
اینکه گمان کنیم میتوان توافقی منصفانه با آمریکا به امضاء رساند یا اینکه در صورت توافق آمریکا خود را ملزم انجام تعهدات آن میداند اندیشهای ناصواب است.
زیرا آنان به دنبال تسلیم و تبعیت محض ما از خود هستند، مسالهای که هم تعالیم دین و هم تجربه زیسته ما بر آن صحه میگذارد.
اگر این اندیشه ناصواب بر ما مسلط شود دچار چرخهای از خسارات و عواقب ناگوار خواهیم شد تا جایی که حتی ممکن است از امداد الهی نیز محروم شویم.
«وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه پیروی از آیین آنها کنی. بگو: راهی که خدا بنماید به یقین راه حق تنها همان است؛ و البته اگر از میل و خواهش آنها پیروی کنی بعد از آنکه طریق حق را دریافتی، دیگر از سوی خدا یار و یاوری نخواهی داشت.» (بقره/۱۲۰)
پس با این وجود گفتگو و مذاکره به چه معناست؟ آیا باید به دنبال چیزی غیر از معامله، توافق یا کاهش سطح تنش هستیم؟
اینجاست که باید مسائل جنگ را در ذهن خود به گونهای صورت بندی کنیم که جنگ، آتش بس و حتی صلح هیچکدام به خودی خود هدف ما نباشند بلکه هدف ما کوتاه کردن شر و فتنه دشمن از سر مردم و از بین بردن امکان هر نوع تسلطی بر کشور باشد.
در این حالت جنگ، آتش بس، مذاکره و صلح تبدیل به ابزار میشود؛ ابزاری برای خرید وقت و تامین منابع لازم برای ادامه جهاد با کفار است.
البته در استفاده از هریک از این ابزارها نباید عجله و افراط کرد بلکه در این مسیر صبوری و استقامت لازم است.
صبر و ظفر، هر دو دوستان قدیمند
بــر اثرِ صبر، نوبتِ ظفر آید.
سه شنبه دوازدهم خرداد ۱۴۰۵
@Namayean | تاریخ نما
دشمن امروز ایران صلح نمیخواهد
دشمن امروز ایران اسلامی عصاره تمامی خباثتهای شیطان در دوران جدید است. دشمنی که از هرگونه حقه بازی و حیله گری و کشتار و جنایت و انواع انحرافات اخلاقی سرشار بوده و با کمک رسانه چون منافقی شیرین زبان تمام این خباثتها را توجیه کرده و در کام مخاطبان خود میریزد.
این دشمن خبیث هرگز از جنگ با مومنان دست برنمیدارد تا آنان را از راه هدایت و دین الهی خارج کند چنانکه خداوند متعال میفرماید:
«وَ لَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا
و آنان پيوسته با شما مىجنگند تا -اگر بتوانند- شما را از دينتان برگردانند.» (بقره/۲۱۷)
دشمن در اجرای این نیت پلید خود گاهی از جنگ مسلحانه استفاده میکند و گاهی نیز از آتش بس و صلح که با وعدههای رنگارنگ فریبنده شده است.
به همین علت لازم است تا خوش خیالی بعد از آتش بس و صلح را رها کرده و مردم و مسئولان در پی تجهیز و تقویت کشور برای هجوم احتمالی دشمن در مرحله بعد باشند. چون اگر ما دشمن را به گمان انجام تعهداتش رها کنیم او نه تعهداتش را انجام میدهد و نه ما را رها میکند.
چنانکه امام علی علیه السلام پس از تایید صلحی که در آن رضایت خداوند باشد؛ به مسولان اینگونه هشدار میدهد:
«وَ لَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّن
لكن زنهار! زنهار! از دشمن خود پس از آشتى كردن، زيرا گاهى دشمن نزديك مىشود تا غافلگير كند، پس دور انديش باش، و خوشبينى خود را متّهم كن.» [نهج البلاغه، نامه 53]
جمعه بیست و نهم خرداد ۱۴۰۵
@Namayean | تاریخ نما