‌‌‌

‏از تموم چیزهایی که به موقعش اتفاق نمی‌افتن،خستم.

‌

‏حداقلش اینه که من یاد گرفتم همه چیز یه روز چه دیر یا زود تموم میشه.

دیگر نمی‌گویم بمان چرا که اگر بمانی هم ماندنت بویِ رفتن میدهد .

دوباره برنگرد سمت چیزی که خدا تازه ازش نجاتت داده.

می‌گفت آدمیزاد با سخت شدن اوضاع نمیره؛ با بی احترامی میره، با بی توجهی ، با دور شدن و حرف نزدن، ندیدن و وقت نذاشتن؛ آدم با این‌هاست که تصمیم میگیره بره.

خوبم ولی دارم به کوتاه کردن موهام فکر می‌کنم.

منم.

من به تک تک رفتارا فکر می‌کنم به جزئی ترین نگاه‌ها فکر می‌کنم، به لحن حرف زدن ها فکر ‌می‌کنم، به احساسات پشت کلمه‌ها فکر می‌کنم،به خصوصیت آدم‌ها فکر ‌می‌کنم، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غم‌انگیز ترین قسمت زندگیم همین‌جاست؛ که من خیلی فکر‌ می‌کنم.