میگفت آدمیزاد با سخت شدن اوضاع نمیره؛ با بی احترامی میره، با بی توجهی ، با دور شدن و حرف نزدن، ندیدن و وقت نذاشتن؛
آدم با اینهاست که تصمیم میگیره بره.
من به تک تک رفتارا فکر میکنم به جزئی ترین نگاهها فکر میکنم، به لحن حرف زدن ها فکر میکنم، به احساسات پشت کلمهها فکر میکنم،به خصوصیت آدمها فکر میکنم، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غمانگیز ترین قسمت زندگیم همینجاست؛ که من خیلی فکر میکنم.