eitaa logo
نیم‌فاصله
317 دنبال‌کننده
2 عکس
0 ویدیو
1 فایل
با کانال «نیم‌فاصله» اثربخش بنویسیم. ادمین: دکتر سیدعدنان اسلامی، رئیس اداره آماده‌سازی و نشر پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مسیر ارتباطی @adnaneslami
مشاهده در ایتا
دانلود
گاهی انسان نیاز داره درد‌دل کنه، ولی لطفاً هیچ‌وقت درد و دل نکنید. احوال من مپرس که با صدهزار درد می‌بایدم به درددل دیگران رسید @nimfaseleh
(۱) در فارسی شش ضمیر شخصی پیوسته داریم که به واژۀ پیش از خود می‌چسبند: ـ م، ـ ت، ـ ش، ـ مان، ـ تان، ـ شان. در نوشتار رسمی، شیوۀ رسم‌الخطشان، در پیوند با واژه‌های گوناگون، به شرح زیر است: ۱. واژه‌های مختوم به هم‌خوانِ پیوسته (مانند «ب»): کتابم، کتابت، کتابش، کتابمان، کتابتان، کتابشان ۲) واژه‌های مختوم به هم‌خوانِ جدا (مانند «ر»): دفترم، دفترت، دفترش، دفترمان، دفترتان، دفترشان @nimfaseleh
( ۲) در فارسی شش ضمیر شخصی پیوسته داریم که به واژۀ پیش از خود می‌چسبند: ـ م، ـ ت، ـ ش، ـ مان، ـ تان، ـ شان. ۳. واژه‌های مختوم به «اِیْ»: نِی‌ام، نِی‌ات، نِی‌اش، نِی‌مان، نِی‌تان، نِی‌شان ۴. واژه‌های مختوم به «ای»: کتانی‌ام، کتانی‌ات، کتانی‌اش، کتانی‌مان، کتانی‌تان، کتانی‌شان یادآوری: واژه‌های مختوم به «یِ» y نیز، که حرف قبل از «یِ» ساکن باشد، پیوسته نوشته می‌شوند: سعیَم، سعیَت، سعیَش، سعیِمان، سعیِتان، سعیِشان @nimfaseleh
(۳) ۵. واژه‌های مختوم به «و» الف. با صدای «اُ»: مانتوام، مانتوات، مانتواش، مانتومان، مانتوتان،‌ مانتوشان یادآوری: در فارسی، تفاوتی میان تلفظ واژه‌هایی مانند «مانتو» و «رادیو» با «جلو» و «رهرو» نیست. بنابراین، در همۀ این واژه‌ها، قبل از سه ضمیر مفرد، هم‌خوانِ میانجیِ همزه را می‌توان گذاشت. ب. با صدای «او»: آرزویم، آرزویت، آرزویش، آرزویمان، آرزویتان، آرزویشان ۶. واژه‌های مختوم به «ها»ی غیرملفوظ: خانه‌ام، خانه‌ات، خانه‌اش، خانه‌مان، خانه‌تان، خانه‌شان ۷. واژه‌های مختوم به «ها»ی ملفوظ: راهم، راهت، راهش، راهمان، راهتان، راهشان @nimfasele
پس از نهاد، گرچه جمله باشد، ویرگول نمی‌گذاریم؛ زیرا خواننده در انتظار ادامهٔ جمله است. نهاد جمله: هرکه به دانش از دیگران پیش‌تر است ✔️هرکه به دانش از دیگران پیش‌تر است قیمتش از دیگران بیشتر است. ✖️هرکه به دانش از دیگران پیش‌تر است، قیمتش از دیگران بیشتر است‌. @‌nimfasele
می‌باشد غلط نمی‌باشد؛ اما متن را تصنعی می‌کند و از آن می‌پرهیزیم. بهتر است جز برای رفع تکرار «است» سراغش نرویم. می‌باشد سه بخش و است یک بخش دارد. طبق اصل کم‌کوشی، واژه کوتاه را جایگزین واژه بلند می‌کنیم. این کوچه بن‌بست است. این کوچه بن‌بست می‌باشد. @nimfaseleh
واژۀ پایان‌یافته به واکۀ e (در خط «-ه/ -ـه»)، گرچه عربی باشد یا بخش پایانی آن عربی باشد، در پیوند با پسوند «-ی» به‌صورت «-گی/ -ـگی» نوشته می‌شود، نه «-ه‌گی/ -ـه‌گی». پس: ✅ بنویسیم: بی‌علاقگی، بی‌ملاحظگی، جملگی، ذِلّگی، روزمرّگی، عُمدگی، غریبگی، فوق‌العادگی، قاعدگی، معرفگی، نشئگی ⛔️ ننویسیم: بی‌علاقه‌گی، بی‌ملاحظه‌گی، جمله‌گی، ذِلّه‌گی، روزمره‌گی، عُمده‌گی، غریبه‌گی، فوق‌العاده‌گی، قاعده‌گی، معرفه‌گی، نشئه‌گی به نقل از کانال @Matnook_com @nimfaseleh
نشانۀ جمعِ فارسی به‌ جای نشانۀ جمعِ عربی بنویسیم بازرسان حاضران خائنان خیّران سارقان ساکنان شاغلان ضاربان مأموران مترجمان متولدان مجرمان مخاطبان مدافعان مراجعان مسافران مستضعفان مسئولان مشاوران مشترکان معاصران معتادان معلمان معلولان مؤلفان مؤمنان ننویسیم بازرسین حاضرین خائنین خیّرین سارقین ساکنین شاغلین ضاربین مأمورین مترجمین متولدین مجرمین مخاطبین مدافعین مراجعین مسافرین مستضعفین مسئولین مشاورین مشترکین معاصرین معتادین معلمین معلولین مؤلفین مؤمنین @nimfaseleh
دو روش فعال‌سازی نیم‌فاصلۀ استاندارد در وُرد روش اول: در هر وُردی، این مراحل را برای فعال کردن نیم‌فاصله طی کنید: INSERT (منو) → Symbol → More Symbols... → Special Characters → No-Width Optional Break → Shortcut Key... → Press new shortcut key → Assign. روش دوم: گرفتن هم‌زمان کلیدهای Ctrl + Shift + 2. با این روش می‌توانید در همۀ برنامه‌های ویندوز نیز نیم‌فاصلۀ استاندارد بزنید. یادآوری: ۱) هرگز برای درج نیم‌فاصله از - + Ctrl و دیگر کلیدها استفاده نکنید. ۲) در صفحه‌کلید فارسی استاندارد (FAS: Persian (Standard) Keyboard)، که در ویندوزهای هشت به بالا هست و فقط باید به‌عنوان صفحه‌کلید پیش‌فرض انتخاب شود، Shift + Space نیم‌فاصلۀ استاندارد می‌زند. نقل از کانال تلگرامی @nimfaseleh
«است» را با الف بیاور و با فاصله از واژهٔ پیشین: سوار کشتی است. دلبستهٔ کتاب است. از محله رفته است. در آنجا بوده است. در این قلمرو است. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ فقط دو جا بی‌الف بیاور ۱. وقتی واژهٔ قبلش با «ا» پایان می‌یابد: زیباست، خداست، بلواست، رهاست. ۲. وقتی واژهٔ قبلش با «و» پایان می‌یابد: دانشجوست، اوست، عموست. منظور «و» با صدای «تو، مترو» یا «او، مو، پُررو»ست، نه «و» با صدای «رهرو، پیرو، قلمرو». اگر جایی بدخوانی ایجاد می‌شود، مانند نام‌های خاص، دو راه دارد: لقب مادرش دا است. لقب مادرش «دا»ست. نادرست: لقب مادرش داست. شهرتش پو است. شهرتش «پو»ست. نادرست: شهرتش پوست. درست‌نویسی با «ویراسـتاران» @nimfaseleh