دارم، آرام آرام در اسیدی از احساسات حل می‌شوم.

تا حالا به سیمای گیتار نگاه کردی؟ اولش که وصلشون میکنی، تازه ان و وقتی کوک بشن صدایی دارن که روحت و روشن میکنن ولی اگه یه نفر وابسته ی سیمهای قبلیش باشه چی؟ اگه نتونه بدون سیمای قبلیش گیتار بزنه،چی؟ آدما هم مثل سیمای گیتارن ممکنه یهو وسط نواختن موسیقی زندگی ، توانشون و از دست بدن و من بدون تو گیتاریم که به سیمای قبلیش عادت کرده ،بدون تو ؛ من یه الحمبرای کهنه ام که قراره گوشه ی اتاق خونه اش بپوسه .

گفت: عزیزِ من، غم چشم‌هایت حکایت از کدام زخم عمیق تو دارد؟

قربانت بروم، فرقی ندارد چه ساعت از شبانه‌روز باشد،صدایت را که می‌شنوم،خورشید در دلم طلوع می‌کند. -فروغ فرخزاد

چطور ممکن است زیر آسمان به این قشنگی، مردمانی چنین پلید زندگی کنند؟ -شب‌های روشن،فئودور داستایفسکی

از ما هیچ‌چیز باقی نمانده، جز خاطراتی که در آن دلیل حال خوب آدمی بودیم.