تا کیْ زِ خُمارِ مَیْ سَرافْکَنْده شَویم؟ کو مَیْ که چو آفْتابِ تابَنْده شَویم؟ پیْمانۀ هَرکه پُر شَوَد می‌میرَد پیْمانۀ ما، چو پُر شَوَد، زنْده شَویم میرزا نِظامِ دَستْغیْبِ شیرازی (۹۹۷ ـ ۱۰۲۹ ؟ هـ.ق.) ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 صبر عاقبت خوش با صبر به دست می آید، اما چه کنم که بد عهدی زمانه چنین اجازه ای نمی دهد؟ شِکَّر به صبر دست دهد عاقبت ولی بدعهدیِ زمانه زمانم نمی‌دهد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤ ↻

💠 به احترام رمضان در زمان حافظ شیرازی حتی شراب خوران حرفه ای نیز یک ماه به احترام ماه رمضان پرهیزکاری اختیار می کردند. و به همین دلیل عید فطر عید شراب خواران هم بود چون می توانستند دیدار دوباره با ساقی داشته باشند و به وصال شراب برسند! و لذا حافظ می گوید که زمان پرهیزکاری در روز عید تمام شده است: حافظ منشین بی‌مِی و معشوق زمانی کایّامِ گل و یاسمن و عیدِ صیام است و وقت وصال با ساقی است و عید را به ساقی تبریک می گوید: ساقیا آمدنِ عید، مبارک بادت وان مَواعید که کردی، مَرَواد از یادت ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 انسان تنها به راستی که انسان تنها نیست و قبل از آنکه فیزیولوژی و روانشناسی کشف درون کند و بگوید انسان تنها نیست حافظ به این حقیقت اشاره می کند و با تجاهل عارفانه خود می گوید: در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در خروش و در غوغاست در واقع عرفا با شهود خود به این حقیقت پی بُرده برده اند و مولانا از آن پرده برداشته و می گوید: از لطفِ تو چو جان شدم وز خویشتن پنهان شدم ای هستِ تو پنهان‌شده در هستیِ پنهانِ من ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________