🟣 از امام رضا سؤال شد: چگونه شب را به روز رساندی؟ فرمود: در حالی که عمرم کوتاه گشت، و کردارم ثبت و ضبط شد، آری مرگ در گردن ما است، و دوزخ پیش روی ما، و نمی دانیم چه بر سر ما خواهد آمد! وَ قِيلَ لَهُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ فَقَالَ(ع)أَصْبَحْتُ بِأَجَلٍ مَنْقُوصٍ وَ عَمَلٍ مَحْفُوظٍ وَ الْمَوْتُ فِي رِقَابِنَا وَ النَّارُ مِنْ وَرَائِنَا وَ لَا نَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِنَا ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 می‌دانی کلمات هم بو دارند؟ به همین خاطر می‌گوییم: بوی‌اش را می‌شنوم. بوها هم، حرف دارند. یک دهان برای گفتن، دو گوش و یک بینی برای شنیدن و حتی چشم‌هایی که می‌توانند حرف‌های ناگفته را بشنوند. به نظرم هنرِ حقیقیِ بیان را آنان دارند که هنرِ شنیدن دارند... 🍃 بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید از یارِ آشْنا سخنِ آشْنا شنید ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● در محفل عاشقان هیچ کلمه بیهوده‌ای نیست و هیچ کس دیگری را تکذیب یا او را متهم نمی‌کند(لا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا - لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا). در اینجا چیزی جزء سلام نمی‌شنوید. إِلَّا قِيلًا سَلَٰمًا سَلَٰمًا ● و بقول سعدی: سخن بیرون مگوی از عشق سعدی سخن عشق‌ست و دیگر قال و قیل‌ست ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● خداوند متعال، روزی‌ها را بین مخلوقاتش به حلال تقسیم کرده و آن‌ها را به حرام تقسیم نکرده است. هر کس که تقوای الهی را پیشه کند و صبر نماید، روزی‌اش از حلال به او خواهد رسید. و هر کس که حجاب ستر خداوند عز وجل را دریده و از غیر حلال برگیرد از روزی حلالش کاسته می‌شود و بر او حسابرسی خواهد شد. إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَسَّمَ الْأَرْزَاقَ بَيْنَ خَلْقِهِ حَلَالًا وَ لَمْ يُقَسِّمْهَا حَرَاماً فَمَنِ اتَّقَى اللَّهَ وَ صَبَرَ أَتَاهُ رِزْقُهُ مِنْ حِلِّهِ وَ مَنْ هَتَكَ حِجَابَ سِتْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَخَذَهُ مِنْ‌ غَيْرِ حِلِّهِ قُصَّ بِهِ مِنْ رِزْقِهِ الْحَلَالِ وَ حُوسِبَ عَلَيْهِ ● امیرالمومنین علیه السلام اسبش را به شخصی سپرد و به مسجد رفت. هنگام مراجعت دید آن شخص دهنه ی اسب را به سرقت برده است. لذا به بازار رفت و دهنه ای به قیمت دو دینار خرید. آنگاه فرمود: آدمى با بى صبرى ، خود را از رزق حلال محروم مى نماید و چیزى بیشتر از آن چه مقرر است، به وى نمى رسد. ان العبد لیحرم نفسه الرزق الحلال بترك الصبر و لا یزاد على ما قدر له. ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● حافظ همان "تنهایی" است که با استمداد از خضر مبارک‌قدم در پی رسیدن به تنهای دیگر(یعنی خداوند سبحان) بود. مگر خضرِ مبارکْ‌پِی تواند که این تنها بدان تنها رساند ● همانند حضرت داوود که در پی خداوند سبحان "تنها" به صحرا رفت. پس خداوند متعال به او وحی نمود: ای داوود! چه چیزی اتفاق افتاده که تو را تنها می بینم. داوود گفت: معبود من! شوق دیدار تو در جان من شدت گرفته است و بین من و خلق تو حائل گردیده است. خدای متعال به او وحی کرد: به میانشان بازگرد؛ چرا که اگر تو یک بندۀ گریزپای را همراه خویش به نزدم آوری من نامت را با صفت ستوده در لوح ثبت می‌گردانم. رُوِىَ أنَّ داوُدَ عليه السلام خَرَجَ مُصحِراً مُنفَرِداً، فَأوحَى اللّه ُ جل جلاله إلَيهِ: يا داوُدُ، مالى أراكَ وَحدانِيّاً؟ فَقالَ عليه السلام: إلهى إشتَدَّ الشَّوقُ مِنّى إلى لِقائِكَ، وَ حالَ بَينى وَ بَينَ خَلقِكَ، فَأوحَى اللّه ُ جل جلاله إلَيهِ: إرجِعْ إلَيهِم، إنْ تَأتِنى بِعَبدٍ آبِقٍ اَثْبِتُكَ فِى اللَّوحِ حَميد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________