🟣 غنای نفس...! ● نفس انسان، همان فقیری است که هرگز متوقف نمی‌شود و مدام در پی خواسته‌های خود می‌رود، جزء در آن لحظه‌ای که "غنای نفس" پیدا کند و خودش را از هر نوع پستی و زشتی بی نیاز بداند. آن وقت مسائل خورد برای او جاذبه پیدا نمی‌کند چون به معظمی می‌رسد که محقرات برای او ناچیز و بی‌ارزش می‌شود. باک مدار سعدیا گر به فدا رود سری هر که به معظمی رسد ترک دهد محقری ● و حافظ چاره خواسته بی اندازه نفس را در ترکیب دولت با فقر یافته بود؛ یعنی فقیری که غنی باشد. از آن رو که فقر به تنهایی انسان را به سرکشی وامی دارد. دولتِ فَقْر خدایا به من ارزانی دار کاین کِرامت، سَبَبِ حِشْمَت و تَمکینِ من است ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● خورشید لحظه ای در نورافشانی خودش شک نمی کند. اغلب الظنین فی ترجیح ذا لا تماری الشمس فی توضیحها ● که اگر شک می کرد، تاریک می شد! If the Sun and Moon should doubt, They'd immediately go out. ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 سرنوشت جسم بیچاره انسان، نیستی است چه با ورزش و عمل های زیبایی آبادش کنی یا با بی اعتنایی، خرابش کنی! بنیاد جسم در گذر سیل نیستی‌ست خواهی عمارتش کن و خواهی خراب‌ گیر ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

با نار چه حاجت بُوَد آنجا که بُوَد نور از شمع مکن تیره مزار شهدا را @normah | صائب

هر زمان این راه بی‌پایان‌ترست خلق هر ساعت در او حیران‌ترست هیچ دانی راهرو چون دید راه؟ هر که افزون رفت، افزون دید راه @normah | عطار

🟣 ● خداوند می‌فرماید: بندگانم درهایِ مردم را می‌کوبند، در حالی که بسته‌ است و دَرِ مرا رها می‌کنند، در حالی که باز است. «فَإِنَّهُ يَقُولُ: وَيَطْرُقُ أَبْوَابَ عِبَادِي وَهِيَ مُغْلَقَةٌ، وَيَتْرُكُ بَابِي وَهُوَ مَفْتُوحٌ» ● حافظ می‌گفت: کی دلِ مرده‌ات از باد صبا زنده شود نفس عیسوی از باد هوا می‌طلبی ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___