🟣 سرنوشت جسم بیچاره انسان، نیستی است چه با ورزش و عمل های زیبایی آبادش کنی یا با بی اعتنایی، خرابش کنی! بنیاد جسم در گذر سیل نیستی‌ست خواهی عمارتش کن و خواهی خراب‌ گیر ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

با نار چه حاجت بُوَد آنجا که بُوَد نور از شمع مکن تیره مزار شهدا را @normah | صائب

هر زمان این راه بی‌پایان‌ترست خلق هر ساعت در او حیران‌ترست هیچ دانی راهرو چون دید راه؟ هر که افزون رفت، افزون دید راه @normah | عطار

🟣 ● خداوند می‌فرماید: بندگانم درهایِ مردم را می‌کوبند، در حالی که بسته‌ است و دَرِ مرا رها می‌کنند، در حالی که باز است. «فَإِنَّهُ يَقُولُ: وَيَطْرُقُ أَبْوَابَ عِبَادِي وَهِيَ مُغْلَقَةٌ، وَيَتْرُكُ بَابِي وَهُوَ مَفْتُوحٌ» ● حافظ می‌گفت: کی دلِ مرده‌ات از باد صبا زنده شود نفس عیسوی از باد هوا می‌طلبی ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● دنیا درست میشه؟ هموار کرد خواهی گیتی را؟ گیتی‌ست، کی پذیرد همواری ● سعدی می‌گفت: بپرسیدم این کشور آسوده کی شد؟ کسی گفت: سعدی! چه شوریده رنگی ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

زیرکی را گفتم: «این احوال بین»، خندید و گفت: «صعب‌روزی، بوالعجب‌کاری، پریشان‌عالمی» #حافظ

🟣 ● انسان هر چه که انجام می‌دهد در سایه‌ی غفلت است. غذا که می خورد و راه که می‌رود و کار که می‌کند، در هیچ کدام آگاه نیست. برخلاف عرفا که حتی به نفس های خود نیز واقف‌اند. نفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است ● هرگز روزی نبوده است که به قدم‌های خود فکر کنیم و زیر و بم های زمین را احساس کنیم. شاید لازم باشد که دقیقه‌ای کفش خود را از پا بیرون آوریم تا زخم‌های پا ما را وادار کند که به زیر و بم های زمین و قدم‌های خود بیندیشیم. گاه زخمی که به پا داشته ام زیر و بم های زمین را به من آموخته است _____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______