تا زندگی‌ست زین ‌بزم، چون ‌شمع بایدت رفت ای مردهٔ اقامت، منزل ‌کجاست؟ راه است @normah | بیدل

◼️ ســــنــجــاق قلـــــب هـــــا حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید: و العدل تنسیقا للقلوب @normah

🟣 ● از نگاه سعدی، هر آنچه که باعث شود از جان خود بستانيد و به جسم خود بیفزایید، ارزش معاوضه ندارد، مانند اینکه از انسان های پست درخواست و خواهشی کنید. هر چه از دونان به منّت خواستی در تن افزودیّ و از جان کاستی ● بنابراین مولانا می گوید: عمر و جسم شما مانند چراغی است که باید وسیله ای برای روشن کردن چراغ جان باشد تا وقتی که عمر تمام می شود، همچنان چراغ جان مسیر شما را روشن نگه دارد. باد تندست و چراغم ابتری زو بگیرانم چراغ دیگری ● و امیرالمومنین علیه السلام فرمود: از جسمهايتان بستانيد و به جانهايتان ببخشيد و از اين كار بخل و دريغ نورزيد. و خُذُوا مِن أجسادِكُم فَجُودُوا بها على أنفُسِكُم ، و لا تَبخَلُوا بها عَنها       ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

🟣 ● گردش فلک بگونه‌ای است که اهل فضل را بی‌نصیب می‌گذارد. فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد تو اهل فضلی و دانش، همین گناهت بس ● فرقی هم نمی‌کند حتی اگر صائب هم باشید روزگار خصمانه رفتار می‌کند و نخست افرادی که صف اول هستند را با کمان پرتاب می‌کند. فلک با مردم ممتاز خصمی بیشتر دارد کمان اول کند آواره تیر روی ترکش را _____ نـــــــورمـــــــاه | @normah _____

🟣 ● مَثَل آنان که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند، مانند دانه ای است که هفت خوشه برویاند، در هر خوشه صد دانه باشد؛ و خدا برای هر که بخواهد چند برابر می کند و خدا بسیار عطا کننده و داناست. مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ● عطار می‌گفت: گر کنی خیری به دست خویش کن خیر خود را وقف هر درویش کن یک دِرَم کان را به دست خود دهند بِه بُوَد زان کز پیِ او صد دهند گر ببخشی خود یکی خرمای تَر بهتر از بَعد تو صد مثقال زَر   ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______