🟣 ● مَثَل آنان که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند، مانند دانه ای است که هفت خوشه برویاند، در هر خوشه صد دانه باشد؛ و خدا برای هر که بخواهد چند برابر می کند و خدا بسیار عطا کننده و داناست. مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ● عطار می‌گفت: گر کنی خیری به دست خویش کن خیر خود را وقف هر درویش کن یک دِرَم کان را به دست خود دهند بِه بُوَد زان کز پیِ او صد دهند گر ببخشی خود یکی خرمای تَر بهتر از بَعد تو صد مثقال زَر   ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

همچو خورشید به ذرّات جهان قسمت کن گر نصیب تو زِ گردون همه یک نان باشد #صائب

🟣 ● رسول خدا فرمود: چه بسا ژولیده خاکسار دوره گرد بر درِ خانه ها، که اگر خدا را قسم دهد، حاجت او را برآورده سازد. أَشْعَثَ أَغْبَرَ ذِي طِمْرَيْنِ مُدْقِعٍ بِالْأَبْوَابِ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لَأَبَرَّهُ‏ ● سعدی می‌گفت: به عین عجب و تکبر نگه به خلق مکن که دوستان خدا ممکن‌اند در اوباش   ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

🟣 هر که مؤمن یا مؤمنه‌ای را خوار کند و یا او را کوچک بشمارد و به خاطر فقر و پریشانی او را تحقیر کند، خداوند روز قیامت او را به همه نشان می‌دهد و رسوایش می‌کند. مَنِ اسْتَذَلَّ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَةً أَوْ حَقَّرَهُ لِفَقْرِهِ أَوْ قِلَّةِ ذَاتِ يَدِهِ شَهَرَهُ اللَّهُ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ يَفْضَحُهُ      ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

●━━━━━━─────── ⇆ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤ ↻

🟣 چشمانت را ببند؛ تا ببینی همه چیز برای همه کس یکسان است... ناامیدی دستگاه عیش می‌سازد فراخ گر ببندی دیده، کنج خانه و صحرا یکی‌ست   ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______

🟣 ● در روز قیامت به هر دو گروه صالحان و فاسفان گفته می‌شود: «خودت را بخوان و بالا بُرو». در جایی که این نوشته‌ها عریان و به تمثالی ظاهر می‌شود، برای فاسق هم رنج نظرگاه مردم است و هم درد خوانش و تکرار از آنچه که نوشته شده است. و او با این درد خودش را به بالا می‌کشاند. ز خرده گیری روز حساب آزادم! ورق سیاه چُنان کرده‌ام که نَتْوان خواند ● و در دنیای کنونی ما، انسان دو بار فرصت پیدا می‌کند که خودش را بخواند: نخست در جایی مانند زندان انفرادی است که تنها می‌شود و از تمام صورت‌ها و زمان‌ها منقطع شده و برای اولین بار خودش را می‌بیند. و دوم در جایی‌ایست که ندای درونی او از اعماق وجودش سَر بیرون می‌آورد و بجای او می‌خواند و این بار این صدا را می‌شنود که با خود چه کرده‌ای؟ یک زمان تنها بمانی تو ز خلق در غم و اندیشه مانی تا به حلق   ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ______