eitaa logo
نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم (نوشَمیم)
792 دنبال‌کننده
2.6هزار عکس
2.3هزار ویدیو
5 فایل
❤ «نوشَمیم» (کوتاه شدهٔ نگارشگاه و ویرایشگاه شمیم) کانالی ادبی (و هنری) است که هدف آن، بالندگی و شکوهندگیِ فرهنگ و ادب و هنرِ ایران‌ و ایرانیان و به ویژه در قلمرو قلم و نویسندگی و ویراستاری است.
مشاهده در ایتا
دانلود
❤️ «شش‌دانگ» به چه معناست؟ ✅ واحد پول در دورهٔ ساسانی «درهم» و سکه‌های نقره حدود چهار گرم بوده است. سکه‌ با وزن‌های دیگر نیز بوده است؛ همچون: سکهٔ نیم‌درهمی و سکهٔ دانگ. هر «درهم» برابر با «شش دانگ» بوده است. از این جا می‌شود ریشهٔ کلمهٔ «شش‌دانگ» را حدس زد که امروزه به معنای «کل یک ملک» یا «کل هر چیزی» به کار می‌رود. با اقتباس از: @mollanasreddin @noshamim❤️
9.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️ علی! جان فاطمه زهرا تکون نخور! 🟣 ای گوهر اشک‌ها بریزید ای غمزده‌سینه‌ها بسوزید ✅ بنویسیم: سیصد و خرده ⛔️ ننویسیم: سیصد و خورده @noshamim❤️
❤️ واژه‌شناسی 🟪 تفاوت «غِنا» و «غَنا» چیست؟ ✅ این دو واژه را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت. «غِنا»، با کسرهٔ حرف «غین»، به معنای «آواز خوش» است. «غَنا»، با فتحهٔ حرف «غین»، به معنای «توانگری» است و «غَنی» نیز از همین ریشه برگرفته شده است. املای هر دو واژه در عربی به صورت «غناء» و با همزهٔ پایانی است؛ ولی در فارسی همزۀ پایانی آن در گفتار و نوشتار معمولاً حذف می‌شود. 🟧 یادسپاری به دو واژهٔ «غِنا» و «غَنا» که در حروف مانند «هم» «نوشته» می‌شوند، واژگان یا کلمات «همنوشت» یا «همنگاشت» یا «همنویس» می‌گویند. @noshamim❤️
8.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️ تدریس شیمی☝️ اکسیژن بر دو نوع است: ۰۱ روستایی (O2)؛ ۰۲ شهری (O2BODO). @noshamim❤️
11M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❤️ آغاز کنیم آدینه را با تلاوت آیات کلام الله و یاد حضرت زهرا علیها سلام الله و نوای دلنشین یکی از قاریان کتاب الله استاد کریم منصوری حَفِظَهُ اللّٰه @noshamim❤️
✅ بنویسیم: ضیق وقت ⛔️ ننویسیم: زیق وقت @noshamim❤️
✅ بنویسیم: مغتنم ⛔️ ننویسیم: مقتنم @noshamim❤️
بنویسیم: جد و آباء/جد و آبا ⛔️ ننویسیم: جد و آباد @noshamim❤️
❤️ اصطلاح «بادمجون دور قاب‌ چین» به چه معناست؟ ✅ در دوران ناصرالدین شاه، بزرگان و رجال سیاسی برای نشان دادن مراتب نوکری و چاکری و چاپلوسی خود به پادشاه، به آشپزخانهٔ شاهنشاهی می‌رفتند و چهارزانو بر زمین می‌نشستند و مانند خدمتکاران آشپزخانه مشغول پوست کندن بادمجان می‌شدند، یا آن که بادمجان‌ها را، پس از پخته شدن، در دور و اطراف قاب‌های غذا می‌چیدند. این رجال سیاسی آنچنان حساب کار خود را داشتند که شاه حتماً بتواند آنان را هنگام سر زدن به آن جا در حال بادمجان دور قاب (بشقاب) چیدن ببیند و در این کار دقت و سلیقهٔ بسیار به کار می‌بردند. به مرور زمان، این اصطلاح کنایه از «افراد چاپلوس» شد. با اقتباس از: کانال درست‌نویسی. @noshamim❤️