🔹 اصلی بسیار ساده که خیلی از نویسنده‌های تازه‌کار آن را نادیده می‌گیرند! 👆 لارنس پراین @ktbsefid

❤️ اصل بالا به صورت خلاصه این است: ✅ نگو، نشان بده! @noshamim❤️

❤️ یک حرفِ ناب و جذاب 🟨 از پیرمردی قدخمیده همچون کمان، در روستایی از سرزمینمان ایران، پرسیدند که چند حرف دارد «عشق»؟ پاسخ داد که «چهار حرف» دارد «عشق»! به او خندیدند آن پرسش کنندگان؛ اما زمزمه می‌کرد زیر لبان، آن پیرمردِ اهل سرزمینمان: ❤️ «معلم» ... ❤️ «معلم» ... ❤️ «معلم» ...! ✅ «هفتهٔ معلم» مبارک باد ... @noshamim❤️

❤️ یک گفته و یک نکته ✅ معلم می‌گفت: جاهای خالی را با کلمات مناسب پُر کنید؛ اما نمی‌دانست بعضی از جاهای خالی را با هیچ چیز نمی‌توان پُر کرد؛ مثل جای خالیِ «عزیزانمان»! @noshamim❤️

❤️ آموزش نویسندگی 🟧 خواننده را غافلگیر کنید! 🟪 داستان‌ انشا ✍️در دبستانی، معلمی به بچه ها گفت آرزوهاشونو بنویسن . اون نوشته های بچه ها رو جمع کرد و به خونه برد . یکی از برگه‌ها ؛ معلم رو خیلی متاثر کرد . در همون اثنای خوندن بود که همسرش وارد شد و دید که اشک  از چشمای  خانمش جاریه!! پرسید، چی شده؟ چرا اینقدر ناراحتی ؟!! زن جواب داد، این انشا را بخوان؛ امروز یکی از شاگردانم نوشته .  گفتم آرزوهایشان را بنویسند و اون اینجوری نوشته . مرد کاغذ را برداشت و خواند. متن انشا اینگونه بود: "خدایا، می‌خواهم آرزویی داشته باشم که مثل همیشه نباشد؛ مخصوص است. می‌خواهم که مرا به تلویزیون تبدیل کنی!! می‌خواهم که جایش را بگیرم!! جای تلویزیونی را که در منزل داریم بگیرم!! می‌خواهم که جایی مخصوص خودم داشته باشم و خانواده‌ام اطراف من حلقه بزنند. می‌خواهم وقتی که حرف می‌زنم مرا جدّی بگیرند؛ می‌خواهم که مرکز توجّه باشم و بی آن که سؤالی بپرسند یا حرفم را قطع کنند بگذارند حرفم را بزنم.  دلم می‌خواهد همانطور که وقتی تلویزیون خراب است و به آن می‌رسند، به من هم برسند و توجّه کنند.   دلم می‌خواهد پدرم، وقتی از سر کار برمی‌گردد، حتّی وقتی که خسته است، قدری با من باشد و مادرم، وقتی غمگین و ناراحت است، به جای بی‌توجّهی، به سوی من بیاید و دوست دارم، برادرانم برای این که با من باشند با یکدیگر دعوا کنند ... دوست دارم خانواده هر از گاهی همه چیز را کنار بگذارند و فقط وقتشان را با من بگذرانند و نکتۀ آخر که اهمّیتش کمتر از بقیه نیست این که مرا تلویزیونی کن تا بتوانم آنها را خوشحال و سرگرم کنم!   خدایا، فکر نکنم زیاد چیزی از تو خواسته باشم.  فقط دوست دارم مثل هر تلویزیونی زندگی کنم." انشا به پایان رسید. مرد نگاهی به همسرش کرد و گفت، "عجب پدر و مادر وحشتناکی‌اند!"  زن سرش را بالا گرفت و گفت، "این انشا را دخترمان نوشته" متن☝️ دریافتی و بدون ویرایش است. @noshamim❤️ نوشَمیم: کانال ادبی و آموزش تخصصیِ «نویسندگی» و «ویراستاری»

❤️ یک گفته و یک نکته ✅ یکی از استادان دانشگاه که بر این جانب حق استادی دارند، در کارنامک یا همان رزومهٔ خود به جای این که بنویسند: 🌹 «استاد دانشگاه» هستم، نوشته بودند: ❤️ «معلم دانشگاه» هستم! 🍊 «هفتهٔ معلم» بر معلمان فروتن و فرادست مبارک باد! @noshamim❤️

❤️ یک حرف ناب و جذاب ✅ نمونه شدن برای یک سال است و ماندگار شدن برای یک عمر! 🟣 سلام بر معلمی که هر سال نمونه است و یک عمر ماندگار! 🍊 هفتهٔ معلم مبارک باد! @noshamim❤️

❤️ «هفتهٔ معلم» بر معلمان عزیز و شریفمان گرامی باد... ✅ چشم‌ها را باید شُست جور دیگر باید دید ... 🍎 نگاهی دیگر به امتحان دیکته!☝️ @noshamim❤️

❤️ نخستین کتاب دستور زبان فارسی 🟨 عنوان: دستور سخن 🟦 نویسنده: میرزا حبیب اصفهانی 🟥 کوشنده: محسن معینی 🟩 ناشر: نشر چشمه 🍎 «دستور سخن»، به قلم «میرزا حبیب اصفهانی»، نخستین کتاب دستور زبان فارسی به شمار می‌رود که پس از سالیان سال و به کوشش جناب «محسن معینی» از سوی نشر چشمه منتشر شده است. میرزا حبیب اصفهانی، ادیب و روشنفکر و مترجم و شاعر ایرانی دورهٔ قاجار (قرن سیزدهم هجری)، از پیشگامان تحول در نثر و ترجمه و دستور زبان فارسی و به اعتباری بنیانگذار و پدر دستور زبان فارسی محسوب می‌شود. میرزا حبیب اصفهانی در سال ۱۲۵۰ قمری در خانواده‌ای روستایی و کاتب در روستای بِن اصفهان (اکنون مرکز شهرستان بن در استان چهار محال و بختیاری است) به دنیا آمد. وی، به سبب اقامت طولانی در استانبول ترکیه، به «حبیب‌ افندی» و «میرزا حبیب‌ افندی» نیز شهرت داشته‌ است. نامبرده، در مقدمهٔ ترجمهٔ کتاب «حاجی بابای اصفهانی»، خود را «حبیب اصفهانی» معرفی کرده‌ است. وی سال‌های بسیاری در استانبول ترکیه معلم زبان فارسی بود و چون دور از وطن می‌زیست و در کشور غیر فارسی‌زبان روزگار می‌گذرانید، احتیاج زبان فارسی را به تدوین قواعد، خوب احساس می‌کرد. میرزا حبیب اصفهانی ذوقی سرشار داشت و زبان فارسی، عربی، ترکی و برخی از زبان‌های اروپایی را هم خوب می‌دانست و از آن‌ها در تدوین قواعد فارسی استفاده می‌کرد. میرزا حبیب، برای نخستین‌بار، واژهٔ «دستور» را برای کتاب خود برگزید و پس از او، این عنوان برای آثار مشابه باب شد. میرزا حبیب اصفهانی، پیش از آن‌ که به شصت‌ سالگی برسد، در سال ۱۳۱۱ قمری بیمار شد و برای درمان با آب‌های معدنی به روسیه مسافرت کرد؛ اما پس از چندی در همان جا درگذشت و در پای کوه المپ در قبرستان چگرکه مدفون شد. کتاب «دستور سخن» دارای دو بخش است که بخش اول آن، ده فصل و بخش دوم آن، پنج فصل دارد. بخش اول کتاب به اصول و قواعد دستور زبان فارسی و بخش دوم کتاب به بیان برخی از اصطلاحات و کنایات و ضرب‌المثل‌ها می پردازد. @noshamim❤️