❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۳) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۳. نوآوری را کنار بگذارید! این بیت فرخی سیستانی را نخوانید: فسانه گشت و کهن شد حدیث اسکندر سخنْ نو آر، نو را حلاوتی است دگر یا به این سرودهٔ کلیم کاشانی نگاه هم نکنید: گر متاع سخن امروز کساد است کلیم تازه کن طرز که در چشم خریدار آید هنگام نوشتن، از بیان کردن سخنان نوآمد و روزآمد بپرهیزید و حرف‌های بدیهی و تکراری و کلی و ابوالبقاءگونه بزنید که هیچ فایدهٔ دینی، عقلی، علمی، عاطفی و مانند آن برای خواننده نداشته باشند! بنویسید: «اتوبوس از مینی‌بوس بزرگ‌تر است!» یا «مرغ نر را خروس می‌گویند/زن نو را عروس می‌گویند!» یا «دانی کف دست از چه بی‌موست؟/زیرا کف دست مو ندارد!» اساساً بیهوده گفته‌اند: «اگر حرفی برای گفتن و دردی برای نوشتن ندارید، گفتن و نوشتن را رها سازید و به کسب و کار دیگری پردازید!» مهم فقط این است که شما کتاب و مقاله تألیف کنید و حق التألیف آن را بگیرید، همین و همین! شما نیز، مانند شماری از اهل قلم و حتی اهل ادب، گویندهٔ این تک بیت را صائب تبریزی معرفی کنید: دست طمع چو پیش کسان کرده‌ای دراز پل بسته‌ای که بگذری از آبروی خویش دیگر تحقیق نکنید و این «سخنِ نو» را به قلم نیاورید که سرودهٔ پیشگفته از نظیری نیشابوری است؛ نه صائب تبریزی! @noshamim❤️

مرا درگیر خود کردی، نداری هیچ مانندی بهاری می‌شوم وقتی به مویت گیره می‌بندی هم اینکه روسری سر می‌کنی خورشید می‌تابد چه دلبر می‌شوی وقتی که در آیینه می‌خندی شبیه قرصِ ماه از بوسه‌هایت خواب می‌گیرم دلم را می‌بری ای آفتابِ جان به ترفندی! به قدری دخترم، شیرین‌زبانی کرده‌‌ای با من! که تلخی می‌کند بی‌قندِ لب‌های تو هر قندی! به وقتِ خردسالی چون عروسک‌های دلبند و چو خانم می‌شوی محکم‌تر از کوه دماوندی همه گل‌های عالم نامشان را از تو می‌گیرند تو از گل بهتری، زیباترین شعر خداوندی! صفيه قومَنجانی @nabzeghalam

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۴) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۴. ساده‌نویسی را نادیده بگیرید! هر کس هم گفته است، برای خودش گفته است که یکی از اهداف نویسندگی، انتقال بهترِ نوشته به خواننده و فهم نوشته از سوی وی است! پس ساده‌ ننویسید و اتفاقاً نامفهوم و قلنبه-سلنبه‌ بنویسید تا مخاطبان شما بگویند: «چه نویسندهٔ باسواد و فرهیخته‌ای!» و با پیچیده‌نویسی، فضل و فضیلت خود را به رخ دیگران بکشید و مانند آن استادی باشید که به شاگردان خود، توصیه‌ای عجیب و غریب می‌کرد: «به گونه‌ای سخن بگویید تا مخاطبانتان یک سوم سخنان شما را نفهمند و به شما بگویند دانشمند فرزانه یا فاضل ارجمند!» بنا بر این، هدف از نوشتن را فراموش کنید و با مبهم‌نویسی و دشوارنویسی، به گِرد نوشتهٔ خود سیم‌خاردار بکشید و به جای این که جملهٔ سادهٔ زیر را به قلم آورید: نویسندگی، نوشتن پیامی گیرا با بیانی شیواست. قیافهٔ عالمانه به خود بگیرید و از جملهٔ مبهم و پیچیدهٔ زیر استفاده کنید: نویسندگی، فریادی است شفق‌وَش از حنجره‌ای زخممَند که در پژواک‌کدهٔ فرهنگِستان و تمدنِستان بشری طنین‌انداز می‌شود. @noshamim❤️

❤️ کتاب مراسم «روز قلم» که هفتهٔ آینده در قم برگزار خواهد شد ان شاء الله. @noshamim❤️

❤️ یک نکته با تو گویم شاید ندیده باشی زمان، زمان بلوغ است و فصل، فصل هَرَس/ دل شکستهٔ خود را بُریدم از همه کس اگر چه سخت و صبورم، ولی بگو چه کنم؟/ میان مدعیان جوان و تازه‌نفس سکوت وحشی چشمان بی‌مروتِ تو/ کشانده پای جهان را به سمت سیبِ هوس دل و دماغ ندارم، تو نیستی... شب و روز/ رها نمی‌شوم از دست فکرهای عَبَث جدایی من و تو اتفاق مشکوکیست/ شبیه مرگ صمد در غروب تلخِ ارس بُریدم از همه، برگرد تا که زنده شوم/ و از تمام جهان سهم من تو باشی و بس امید صباغ‌‌نو @golchine_sher ✅ یک نکته بعضی عقیده دارند که برای رعایت قافیهٔ شعر می‌توان صدا و آوا را نیز در نظر گرفت و شباهت حروف الزامی نیست. بنا بر این، در سرودهٔ بالا، می‌توان «عبث»، با حرف پایانی «ث»، را نیز با «هوس»، «نفس»، «ارس» و...، با حرف پایانی «س»، قافیه کرد؛ چرا که دو حرف «ث» و «س» همصدا و همآوا هستند؛ البته بسیاری از اهل شعر و ادب به چنین عقیده‌ای عقیده ندارند. @noshamim❤️

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۵) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۵. درازنویسی کنید! می‌گویند کسی که حرفی برای گفتن ندارد، آن را کِش می‌دهد، یا اگر می‌خواهید خوانده شوید، کوتاه بنویسید؛ اما شما به این نصیحت‌‌های قلمی-اخلاقی چه کار دارید! مگر این جا کلاس درس اخلاق است! هر مقدار که دلتان خواست، کلمات اضافی و تکراری و جملات بلند و طولانی را در نوشتهٔ خویش بیاورید و درازنویسی کنید و حق التألیف بیش‌تری نیز بگیرید. اساساً از این نکتهٔ مهم چشم‌پوشی کنید که از نظر روانشناسی آموزشی، هر قدر سخن شما کوتاه‌تر باشد، یادگیری آن برای خواننده آسان‌تر و ماندگاری آن در ذهن وی بیش‌تر است. به جای این که جملهٔ کوتاه زیر را بنویسید: نوشتن خاطرات، مانع فراموش شدن آن‌ها می‌شود. جملهٔ بلند زیر را بنویسید: به رشتۀ تحریر کشیدن خاطرات، مانع به فراموشی سپردن آن‌ها در ذهن و حافظۀ انسان می‌شود به طوری که همیشه در یاد او خواهند ماند. @noshamim❤️

❤️ آغاز کنیم آدینه را با تلاوت آیات کلام الله و یاد حضرت زهرا علیها سلام الله و نوای دلنشین یکی از قاریان کتاب الله استاد کریم منصوری حَفِظَهُ اللّٰه @noshamim❤️

❤️ سلام صبح به خیر @noshamim❤️

❤️ مراسم گرامیداشت «روز قلم» @noshamim❤️

❤️ یک گفته و یک نکته اگر از بلندای آسمان بترسی، نمی‌توانی مالک ماه شوی! @noshamim❤️

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۶) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۶. دقت را از یاد ببرید! اگر می‌خواهید هنگام نوشتن، دقت را رعایت کنید، عصبی و وسواسی و خسته و آشفته می‌شوید! پس نادقیق و سرسری بنویسید که آرامش و سرِ حال بودنِ خود را هم از دست ندهید! به طور مثال، این گونه بنویسید: نمایندگان مجلس با ۲۱۰ رأی موافق، ۲ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع، از مجموع ۲۱۹ نفر حاضران در صحن مجلس، با طرحِ ... موافقت کردند. در این جا کسی در نوشتهٔ شما دقت و جمع و تفریق نمی‌کند و به شما گیر نمی‌دهد که تعداد رأی دهندگان مجموعاً ۲۱۴ نفر شده‌ است و حال آن که حاضران در صحن مجلس ۲۱۹ نفر بوده‌اند! پس پنج نفر دیگر کجا تشریف داشته‌اند؟! شایان دقت است در چنین مواردی، پنج نمایندهٔ دیگر کلاً رأی نداده‌اند که در متن‌های دقیق و شفاف باید به آن اشاره شود. @noshamim❤️