❤️ یک نکته با تو گویم شاید ندیده باشی زمان، زمان بلوغ است و فصل، فصل هَرَس/ دل شکستهٔ خود را بُریدم از همه کس اگر چه سخت و صبورم، ولی بگو چه کنم؟/ میان مدعیان جوان و تازه‌نفس سکوت وحشی چشمان بی‌مروتِ تو/ کشانده پای جهان را به سمت سیبِ هوس دل و دماغ ندارم، تو نیستی... شب و روز/ رها نمی‌شوم از دست فکرهای عَبَث جدایی من و تو اتفاق مشکوکیست/ شبیه مرگ صمد در غروب تلخِ ارس بُریدم از همه، برگرد تا که زنده شوم/ و از تمام جهان سهم من تو باشی و بس امید صباغ‌‌نو @golchine_sher ✅ یک نکته بعضی عقیده دارند که برای رعایت قافیهٔ شعر می‌توان صدا و آوا را نیز در نظر گرفت و شباهت حروف الزامی نیست. بنا بر این، در سرودهٔ بالا، می‌توان «عبث»، با حرف پایانی «ث»، را نیز با «هوس»، «نفس»، «ارس» و...، با حرف پایانی «س»، قافیه کرد؛ چرا که دو حرف «ث» و «س» همصدا و همآوا هستند؛ البته بسیاری از اهل شعر و ادب به چنین عقیده‌ای عقیده ندارند. @noshamim❤️

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۵) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۵. درازنویسی کنید! می‌گویند کسی که حرفی برای گفتن ندارد، آن را کِش می‌دهد، یا اگر می‌خواهید خوانده شوید، کوتاه بنویسید؛ اما شما به این نصیحت‌‌های قلمی-اخلاقی چه کار دارید! مگر این جا کلاس درس اخلاق است! هر مقدار که دلتان خواست، کلمات اضافی و تکراری و جملات بلند و طولانی را در نوشتهٔ خویش بیاورید و درازنویسی کنید و حق التألیف بیش‌تری نیز بگیرید. اساساً از این نکتهٔ مهم چشم‌پوشی کنید که از نظر روانشناسی آموزشی، هر قدر سخن شما کوتاه‌تر باشد، یادگیری آن برای خواننده آسان‌تر و ماندگاری آن در ذهن وی بیش‌تر است. به جای این که جملهٔ کوتاه زیر را بنویسید: نوشتن خاطرات، مانع فراموش شدن آن‌ها می‌شود. جملهٔ بلند زیر را بنویسید: به رشتۀ تحریر کشیدن خاطرات، مانع به فراموشی سپردن آن‌ها در ذهن و حافظۀ انسان می‌شود به طوری که همیشه در یاد او خواهند ماند. @noshamim❤️

❤️ آغاز کنیم آدینه را با تلاوت آیات کلام الله و یاد حضرت زهرا علیها سلام الله و نوای دلنشین یکی از قاریان کتاب الله استاد کریم منصوری حَفِظَهُ اللّٰه @noshamim❤️

❤️ سلام صبح به خیر @noshamim❤️

❤️ مراسم گرامیداشت «روز قلم» @noshamim❤️

❤️ یک گفته و یک نکته اگر از بلندای آسمان بترسی، نمی‌توانی مالک ماه شوی! @noshamim❤️

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۶) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۶. دقت را از یاد ببرید! اگر می‌خواهید هنگام نوشتن، دقت را رعایت کنید، عصبی و وسواسی و خسته و آشفته می‌شوید! پس نادقیق و سرسری بنویسید که آرامش و سرِ حال بودنِ خود را هم از دست ندهید! به طور مثال، این گونه بنویسید: نمایندگان مجلس با ۲۱۰ رأی موافق، ۲ رأی مخالف و ۲ رأی ممتنع، از مجموع ۲۱۹ نفر حاضران در صحن مجلس، با طرحِ ... موافقت کردند. در این جا کسی در نوشتهٔ شما دقت و جمع و تفریق نمی‌کند و به شما گیر نمی‌دهد که تعداد رأی دهندگان مجموعاً ۲۱۴ نفر شده‌ است و حال آن که حاضران در صحن مجلس ۲۱۹ نفر بوده‌اند! پس پنج نفر دیگر کجا تشریف داشته‌اند؟! شایان دقت است در چنین مواردی، پنج نمایندهٔ دیگر کلاً رأی نداده‌اند که در متن‌های دقیق و شفاف باید به آن اشاره شود. @noshamim❤️

❤️ چگونه بد بنویسید؟! (۷) ده نکته با تو گویم شاید ندیده باشی تا دسته‌دسته نرگس زین باغ چیده باشی اگر می‌خواهید حرف شما را کسی نشنود و کتاب شما را کسی نخرد و نوشتهٔ شما را کسی نخواند، تا می‌توانید بد بنویسید و به ده نکتهٔ زیر، موبه‌مو عمل کنید: ✅ ۷. معمولی بنویسید! در نوشتهٔ خود، عبارات معمولی و دم‌ دستی را به کار ببرید! هر چه به ذهن مبارکتان رسید، بدون هیچ گونه اندیشیدن در بارهٔ بهترگُزینی کلمات و جملات آن، زود به قلم بیاورید! چرا وقت شریف و گرانبهایتان را برای کاربست زیباترین و مؤثرترین کلمات و جملات تلف می‌کنید؟! در متن‌های عاطفی، از این جملهٔ معمولی و تکراری استفاده کنید: دلم برایت تنگ شده است. و این جملهٔ زیبا را به کار نبرید: دستم نقاشی بلد نیست؛ اما دلم برایت پَر می‌کشد. @noshamim❤️

❤️ «قلم‌نگاران» محفلی برای «اهل قلم‌» و آنان که «نگارشانْ قلم» است. @noshamim❤️

کاکتوس قلم (۱) «شمیم» نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سِکندری داند ... هزار نکتهٔ باریک‌تر ز مو اینجاست نه هر که سر بتراشد قَلَندری داند عنوان نوشته «کاکتوس قلم» است. کاکتوس تیغ دارد و نیش؛ خار دارد و درد! اگر قرار است با خواندن این نوشته ناراحت شوید و به شما بَربخورد، ما خودمان به شما می‌گوییم که آن را نخوانید و وقتتان را تلف نکنید و عطایش را به لقایش ببخشید! از حالا گفته باشیم؛ بعداً نگویید چرا به ما نگفتید؟! باز هم تکرار می‌کنیم کاکتوس است؛ کاکتوس قلم! ✓ ۱. تو را به خدا، اگر «عاشق» نوشتن نیستید، نوشتن را رها سازید و به کسب و کار دیگری پردازید. دقت کنید گفتیم: «عاشق»؛ پس دیگر نوبت به «دوستدار» یا «علاقه‌مند» هم نمی‌رسد! ✓ ۲. مگر شما مادرزاد نویسنده بوده‌اید؟! پس چرا وقت نمی‌گذارید و نمی‌روید نویسندگی را آموزش ببینید و آن را تمرین کنید؟! ✓ ۳. در نویسندگی، اگر حرفی برای گفتن و دردی برای نوشتن ندارید، لطفاً بروید و مشغول کار دیگری شوید، یا حتی، به جای نوشتن، روزی چند ساعت راحت و عمیق بخوابید! این خوابِ شما، نزد ادیبان و نویسندگان حرفه‌ای، یک عبادت ادبی و قلمی محسوب می‌شود! ✓ ۴. این همه، شهوت نوشتن و هوس تألیف‌ نداشته باشید! باور بفرمایید که بهترنویسی از بیش‌ترنویسی، بهتر است و یک کتاب خوب از ده کتاب بد، خوب‌تر است! ✓ ۵. اگر نویسنده‌ای ویراستار نیستید، چرا نوشتهٔ خود را به یک ویراستار برجسته و فرادست نمی‌دهید؟! باورتان می‌شود که نویسنده‌ای چاپ دوم کتاب خود را به ویراستار سپرد و عجیب فروش آن افزایش یافت! @noshamim❤️