812.8K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✓ شرایط شرایط جنگیه!
مردم!
این قدر ناشْکُری نکنید!😂😆🤣
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
❤️ موارد کاربرد
ویرگول
✅ هر گاه کلمهای بلافاصله تکرار شود، پس از کلمهٔ اول، ویرگول گذاشته میشود.
✅ بنویسیم: شرایط، شرایط جنگیه!
⛔️ ننویسیم: شرایط شرایط جنگیه!
@noshamim❤️
نوشَمیم:
کانال ادبی
و آموزش تخصصیِ
«نویسندگی»
و
«ویراستاری»
@NoshamimAdmin❤️
1.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
کیوتترین چیزی که امروز میتونین ببینین!
@OfficialPersianTwitter
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
❤️ واژهشناسی
✅ «کیوت»
به چه معناست؟
«کیوت» (Cute) واژهای انگلیسی و به معنای ناز، بامزه، بانمک، جذاب و دوستداشتنی است:
🔶 این بچه چه قدر کیوته!=
🔷 این بچه چه قدر ناز و بامزه و بانمکه!
🔶 لباست چه قدر کیوته!=
🔷 لباست چه قدر جذاب و دوستداشتنیه!
@noshamim❤️
نوشَمیم:
کانال ادبی
و آموزش تخصصیِ
«نویسندگی»
و
«ویراستاری»
@NoshamimAdmin❤️
4.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شش ماه اول سال
داره تموم میشه
پاییز داره میاد...🍂🍁🍁
❤️ چگونه
جذاب بنویسیم؟
✅ «متفاوت»
بنویسیم
چشمها را باید شُست
جور دیگر باید دید
(سهراب سپهری)
نیز:
قلمها را باید شُست
جور دیگر باید نوشت
مثلاً در بارهٔ «غرور»
میتوانیم
«متفاوت» و
این گونه بنویسیم:
🍎 برگهای پاییزی
هنگامی که
تصور کردند
طلا شدند،
بر زمین
فروافتادند
و زیر پا
لِه شدند!
@noshamim❤️
۲۴ تکنیک فوق العادّه برای تبدیل حال بد به حال خوب
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅ بنویسیم: فوق العاده
(بدون تشدید دال)
⛔️ ننویسیم: فوق العادّه
(با تشدید دال)
@noshamim❤️
📚چرا در فارسی میگوییم «مینویسم»، «میرفتم» یا «کاش میآمد»؟
آیا تا به حال فکر کردهاید پیشوند «می» در زبان فارسی از کجا آمده و چرا گاهی علاوه بر بیان استمرار، مفهوم آرزو یا فرض را هم میرساند؟
پژوهشی از فتانه یوسفی، مجتبی منشیزاده و فرح زاهدی نشان میدهد که «می» در آغاز پیشوند فعل نبوده است.
🔹 در فارسی باستان، ریشهٔ آن واژهای به صورت hamaiwa بوده است.
🔹 در فارسی میانه این واژه به شکل hamē درآمد و به معنای «همیشه، همواره» به کار میرفت. در آن زمان، «hamē» یک قید بود و جای ثابتی در جمله نداشت.
🔹 در متون کهن فارسی، این واژه به صورت «همی» و سپس «می» دیده میشود. برای نمونه در تاریخ بیهقی آمده است:
«امیر … پیوسته اینجا به شراب و نشاط میبود.»
یا در سیاستنامه:
«همه روز همی اندیشید.»
این نمونهها نشان میدهند که «همی» و «می» هنوز قید بودند و بهتدریج به فعل نزدیک شدند.
🔹 در گذر زمان، «می» دیگر یک واژهٔ مستقل نبود؛ به فعل چسبید و به پیشوند تصریفی تبدیل شد. امروز آن را برای بیان استمرار و عادت به کار میبریم:
میخوانم
مینویسم
میرفت
🔹 نکتهٔ جالب مقاله این است که «می» در فارسی امروز فقط نشانگر استمرار نیست؛ بلکه گاهی کارکرد وجهی نیز دارد و احساس یا فرض را بیان میکند، مانند:
کاش میآمد.
اگر میدانستم، میگفتم.
در این جملهها، «می» دیگر استمرار را نشان نمیدهد، بلکه آرزوی تحققنیافته یا فرضِ نامحقق را بیان میکند.
🔹 نویسندگان همچنین معتقدند که فعل «داشتن» (مانند: دارم میخوانم) بهتدریج بخشی از نقش بیان استمرار را بر عهده گرفته و این تحول همچنان در فارسی امروز ادامه دارد.
🌿 نتیجه:
پیشوند «می» نمونهای زیبا از تحول تاریخی زبان فارسی است؛ واژهای که از قیدی به معنای «همیشه» آغاز شد، سپس به پیشوند استمراری تبدیل شد و امروز علاوه بر استمرار، در بیان آرزو، فرض و مفاهیم وجهی نیز نقش دارد.
📍منبع
یوسفی، فتانه؛ منشیزاده، مجتبی؛ زاهدی، فرح. «سیر تحول پیشوند استمرار از فارسی باستان تا فارسی نو»، پژوهشهای زبان، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۹، صص. ۲۷۱–۲۸۵.
https://eitaa.com/Dorost_Benevisim
@noshamim❤️
❤️ «صابونش به رَخت ما خورده»
به چه معناست؟
✅ رختشویی [بود که] لباس هرکس را برای صابون زدن میگرفت، دیگر پس نمیداد و میگفت: «گم شده یا دزد برده است» و از این جهت هیچ کس دو مرتبه به او لباس نمیداد و همیشه میبایستی در جستجوی مشتری تازه و بیسابقهای باشد. روزی نزد مسافری که مرتبهی دیگر لباس او را برای شستن برده و خورده بود لکن فراموش کرده او را نمیشناخت رفت و گفت: «آقا لباستان را بدهید صابون بزنم» مسافر که او را شناخت گفت: «صابون شما یک مرتبه به رخت من خورده و کافی است.»
داستاننامهی بهمنیاری
برگرفته از:
@daneshhayeadabi
@noshamim❤️
مزیت هر روز نوشتن
۱. ذهن را منظمتر میکند؛
۲. قدرت بیان را افزایش میدهد؛
۳. دایره واژگان را گستردهتر میکند؛
۴. خلاقیت را پرورش میدهد؛
۵. تمرکز را بیشتر میکند؛
۶. قدرت مشاهده را تقویت میکند؛
۷. اعتمادبهنفس در نوشتن را بالا میبرد؛
۸. سرعت نوشتن را افزایش میدهد؛
۹. دقت در انتخاب واژهها را بیشتر میکند؛
۱۰. توانایی جملهسازی را تقویت میکند؛
۱۱. به کشف سبک شخصی کمک میکند؛
۱۲. ایدههای تازه را آشکار میکند؛
۱۳. قدرت استدلال و تحلیل را افزایش میدهد؛
۱۴. اشتباههای نگارشی را کمتر میکند؛
۱۵. حافظه و یادگیری را تقویت میکند؛
۱۶. احساسات و افکار را بهتر سامان میدهد؛
۱۷. ذهن را برای نویسندگی آماده نگه میدارد؛
۱۸. توانایی توصیف و داستانپردازی را افزایش میدهد؛
۱۹. مطالعه را عمیقتر و هدفمندتر میکند؛
۲۰. از نویسنده، نویسندهتری میسازد؛ چون نوشتن با نوشتن آموخته میشود.
https://eitaa.com/ghalamyar110