من اصلا نقاش ماهری نیستم... حتی اگر مدادرنگی های شصت و خورده ای رنگی فابر کاستل خواهرم رو داشته باشم... شاید اگر با آبرنگ میکشیدم بهتر می‌شد... اما مهم نیست! حسِ قشنگی که لحظه کشیدنش داشتم رو با دنیا عوض نمیکنم... یه نگاه به رنگ پنجره و طاقِ بالا پنجره بندازید، پنجره زیتونی با نمای آجر قهوه ای متالیک، البته قهوه ای بیشتر سمت شکلاتی رفت تا متالیک، بگذریم... این توصیف خونه رویایی من بود...•~• وقتی این پنجره رو می‌کشیدم با آهنگ جدید محمد جعفر غندور به نام شهر فلسطین.... واقعا چطور توصیف کنم احساسم رو!؟ کاش سال دیگه ماه مبارک اونجا باشم... کاش توی صحنش نماز مغرب و عشا بخونم و افطار کنم... خداوندا به خواهران و برادرانِ مبارزم رحمت و برکت عطا کن... ..... نیمه شبه ۱۵ رمضان هفت فروردین یکی از صفحه های بولت ژورنالم که اسمش رو گذاشتم <رویای زیتونی من>

من و توتو... قبل افطار، بهتره بگم قبل از اینکه بچه ها کافه گفتمان جمع شن، زهرا توی مطبخ خونه پیداش کرد. مریض بود و پرواز نمیتونست بکنه. بهش آب دادیم و یکم برنج های افطار رو براش ریختیم. خواهر زاده زهرا هم بهش میگفت توتو، ماهم گفتیم توتو.^_^ عکس: فاطمه محمدی جانم✨🤍

فاطمه س قنداق حسن ع را درمیان سینه می‌فشارد، نا آرامی هایش با صدای نفس های مادر قطع میشود. انگشت سبابه‌اش را در میان انگشتان کوچک حسن هست و گاهی آن را به صورت خود می‌چسباند و عطرِ حسن را استشمام می‌کند.

با خود می‌گوید حالا دیگر دلم برای علی ع در زمان فراق و دوری تنگ نخواهد شد! حسن را در میان دامنم میگیرم و در مژگانِ بلندِ چشمانش بابایش را پیدا میکنم.

علی ع خرمایِ نخلستونِ فدک را از ظرفِ سفالی کُنجِ خانه بر می‌دارد، برای خرما آیه الکرسی زمزمه میکند، آرام خرما را باز میکند و از دلش هسته‌اش را در می‌آورد، آن هسته را میان دو پر شالش جا میدهد و نصف خرمایی که در کفِ دستش جا داشتند را با تُک انگشتانش برمی‌دارد و آن را در دهان فاطمه س می‌گذارد. با نگاهش صورت و حالات چهره خانمش را مرور میکند تا مطمئن شود ضعفش از بین رفته. نصفیه دیگر خرما را هم در دهان فاطمه جا میدهد. و با چهره بَشاش و هویدا از نور می گوید: یا بنت نبی، مادر شدنت مبارکت باد.

#درخواستی‌از‌ گَلبَم🌿 ‌يا مَنْ لهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ.. ای آن که نعمت هایی داری که قابل شمردن نیست ..

خداوند را آیه ای است، که نازل شد به آغوش پیامبر: حاء. سین. نون ذِکرُ رحمَتِ رَبکَ عَبدَه مُجتبی... -سید علی شجاعی-

#صدای_من بدور از تمامی اصولِ پادکست ساختن... در یک شبِ سکوت زیر آسمونِ شهر

بیش از اندازه دوستم داری، به حدی که از سمت هر چیزی که به من صدمه می‌زنه داری عذرخواهی می‌کنی...:)✨🤍