اویمن;
راستی، بیوتن هم بالأخره تموم شد.
امیرخانی واقعاً تخصصِ خاصی توی داستانهای بدون قاعده و کِشش - به حدی که حوصلهی مخاطب سر برود و ماهها نتواند تمامش کند دارد و البت، پایانهای مازوخیسمی و فوقالعاده زیرکانه - به حدی که نشود پذیرفت و فراموش کرد. پایانهای تحسین برانگیز.
+از فردا هفتِ صبح پا میشم ورزش میکنم میشینم پای کارام تا یه تعطیلات بینظیر داشته باشم، آرره
+فرداش ساعت دوازده: