خنده مُکنی؟ آره بخند.

به احترام این پست، می‌خواستم امروز کلا هیچی نگم. هنوزم می‌خوام همه‌شو پاک کنم که وایب اینجا همین بمونه.

می‌گه که "تو فقط به حرفِ قلبت گوش دادی، کارِ اشتباهی نکردی."

این نسخه برای کل زندگیه.

همیشه فکر می‌کردم برای کسی که چندبار اربعین پیاده‌روی رو گذرونده باشه، دیگه ابداً هیچ شرایطِ سخت جسمی وجود نخواهد داشت؛ اما امروز فهمیدم نه عزیزم. هنوز جای اضافه کردن ترکیب روزه و سردرد سگی و تشنگی کنارِ اون گرما و دردِپا و کفش بد و سرماخوردگی توی اربعین عزیز خالی بوده. و همچنان از اون بدتر هم ممکنه.

و همچنان نبابا، آدمیزاد به سادگی این سختی‌ها از پا در نمی‌آد.

خوش گذشت امروز.

نخ‌نخ کردن کلافِ افکار و بررسی تک به تک‌شون، با کسی که می‌دونی اِسپری بازکننده گره‌هاشه، همون نرم‌کننده بعدِ حمومه.

چی گفتم اصلا.

برای اولین بار ولاگ درست کردم:))))))))

با کج و کوله ترین ویدیوهای ممکن.