اویمن;
قبلتر بهم حس غربت میداد، اما الان بهم حس قدرت میده. انگار وضوح نمودارِ تغییر آدمیزاد و قوی شدنش،
یه مدت یعنی سالها. شاید سالها بگذره ولی آخرش تموم میشه، این یه شانسه.
اویمن;
کلا تجربه؟ نه ممنون دفعه قبل حال داد، بازم میخوام ب-ا برم.
البته این حرفها مال شونصدسال پیشه. الان حوصله ندارم.
اویمن;
نمیدونم چه مقاومتِ کوفتیای دارم مقابل نسخه «حرف زدن».
شاید چون حوصلهی زیاد فکر کردن ندارم اینطوریه.
به یکیشون سختی میدی که اونیکی راحت باشه. و این وسط در برابرِ مغز، قلب همیشه اون مظلومهست.