کاش الان اردیبهشت بود هوا بارونی بود و همه‌جا سبز بود و من منتظر اپیزود جدید لاولی رانر بودم

اندریوم،از روان‌شناسی فلان تا گِز کردن خیابان با گل‌واژه‌های مستانه.

عجیبه که ذهن واقع‌بین نه می‌ذاره با خیال راحت اعتماد کنی، نه به آسونی باور، نه حتی تصمیم‌گیری. بخوای خیال‌پردازی کنی هم با پشتِ دست می‌زنه تو ذوقت.

ممنون، آچمز شدم.

_یه دلیل بیار که چرا باید تو رو انتخاب کنه؟ +خودش گفت کارم خوب بوده. _وا، از کجا معلوم هندونه نیست؟ +گفت اولین نفر به من زنگ زده. _از کجا معلوم یه لیست نگرفته دست‌ش به همه همینو نگفته؟ _اون‌که حتی تا حالا یه نمونه کار ازت ندیده، از رو قیافه می‌گه؟ _شرکت فعال توی کلاس شد دلیل؟ _از کجا معلوم نمی‌خواد خرت کنه؟

من خودمم مووآن کنم خوابام نمیکنن.

دردناک بود.

از منتظر بودن و شغلی که مردم رو منتظر بذاره متنفرم. متنفرر.